जस प्रीत मुढ्ढले तौर ‘ते सूख़म भावां वाली कुदरत दी काइनात दा द्रिशटांतिक कवितावां अते फ़ोटोग्रफ़ी नाल वरणन करन वाली, कोमल कलावां नाल लबरेज ते सुहजातमिक बिरती वाली कवितरी है। उह आपणी कला दा, शबदां अते तसवीरां राहीं अजिहा प्रदरशन करदी है कि कोमल भावनावां वाले इनसानीअत दे पुज़ारीआं दा मन मोह लैंदी है। जस प्रीत आम साहितकार/ कवितरी/फ़ोटोग्राफ़र नहीं, उह इनहां वंनगीआं राहीं हमेशा आपणी निवेकली कला/क्रिती दा प्रगटावा करदी है। उसदी ‘अहिसासां दी किणमिण’ दिलचसप ते मन नूं मोहण वाले मुख्ख कवर वाली निवेकली किसम दी काफ़ी टेबल बुक्क है।
इस पुसतक विच्च तिंन रंग वेखण नूं मिलदे हन, जिसदे 39 पंनिआं विच्च कवितावां, 21 विच्च वारतक अते 24 पंनिआं ‘ते बहुत ही सुंदर, दिल नूं छोहण अते शोख़ रंगां वालीआं तसवीरां हन। तिंनो रंग साहितक ते कलातमिक पाठकां दी मानसिक त्रिपती दे समरत्थ हन। पुसतक दे पहिले ‘मेरे सुपनिआं दी धरती पंजाब ऐगरीकलचर यूनीवरसिटी’ सिरलेख वाले भाग विच्च जस प्रीत नें पंजाब खेतीबाड़ी यूनीवरसिटी विच्च सैर करदिआं जो अनुभव कीता, जो उसदे मन मसतक विच्च कुदरत दे कादर दे क्रिशमिआं नूं वेख के हलचल पैदा होई, उसनूं कवितावां, वारतक अते तसवीरां राही दरसाइआ है। इक्क किसम नाल पुसतक दा इह भाग यूनीवरसिटी दे विहड़े दा द्रिशटांतिक वरणन है। जे इह कहि लिआ जावे कि सैर करदिआं दी लिखी डाइरी है, तां वी कोई अतकथनी नहीं होवेगी। उसदी वारतक वी काविमई ते सुहजातमिक हुंदी है।
चरचा अधीन उसदी पुसतक ‘अहिसासां दी किणकिण’ कविता, वारतक अते फोटोग्राफी दी त्रवैणी है। कविता हमेशा सूख़म भावनावां दा प्रगटावा हुंदी है। उसदी दी कविता अते फ़ोटोग्राफ़ी कुदरत दी गोद दा निघ्घ माणदी होई पाठकां नूं अजिहा सकून प्रदान करदी है कि उह शांतचित हो के आनंद माणदे हन। जस प्रीत कुदरत नाल इकमिक हो के आपणी कला दा प्रदरशन करदी है। जस प्रीत कविता लिखदी आप वी कविता ही बण जांदी है। उह भावें खुल्ही ते सरोदी दोवें तरहां दी कविता लिखदी है, प्रंतू दरिआ दीआं लहिरां दे वहिण दी तरहां वहिंदी होई पाठक दी मानसिक त्रिपती करदी है। जस प्रीत दी कविता, फ़ोटोग्राफ़ी अते वारतक दीआं तरंगां दी रंग-बिरंगी ख़ुशबो मनुख्खी भावनावां दा प्रगटावा करदी होई, मिसरी दे सुआद दा अहिसास करवाउंदी है। उस दीआं इस पुसतक विचलीआं तसवीरां कलासिक किसम दीआं हन, जो वंन-सवंने, फुल्लां, पंछीआं, रुख्खां, त्रेल दे तुपकिआं ते पौणां दे संगीत दा अहिसास करवाउंदीआं हन। कवितावां अते तसवीरां दा आनंद माणदिआं मन दे बूहे खुल्हदे, खिहड़दे हन ते मनुख्खता दी रूह मुसकराउंदी होई गद-गद हो जांदी है। शोख रंग संतुशटी, सथिरता ते संजीदगी पैदा करदे होए शालीनता दा निघ्घ दिंदे हन। जस प्रीत दीआं कवितावां वी बहु-रंगी, बहु-विधावी ते बहु-मंतवी हन, जिहड़ीआं समाजिक, सभिआचारक अते आरथिक वंडीआं नूं बहुत ही सुचज्जे ते संवेदनशील ढंग नाल प्रगटाउंदीआं हन। उह आपणीआं कवितावां विच्च समाजिक ताणे-बाणे विच्च समाजिक चिंतावां, झगड़े झेड़िआं, उलझणां अते बनावटी कारवाईआं नूं वी विशा बणाउंदी है, प्रंतू अजिहीआं समाजिक सरोकारां वालीआं कवितावां वी संगीतक धुना दा आगाज़ करदीआं हन। सरबत्त दे भले दी हामी भरदीआं हन।
कवितावां, वारतक अते तसवीरां नूं इक्क दूजे नालों निखेड़िआ नहीं जा सकदा, जस प्रीत नें काफ़ी सुजग्गता नाल पंजाबीआं दीआं विरासती धरोहरां नूं इस पुसतक दा शिंगार बणाइआ है। इह तसवीरां पंजाबीआं नूं आपणी अमीर विरासत दी पहिरेदारी करन अते संभालके रख्खण दी प्रेरना वी करदीआं हन। सूरज दी रौशनी दीआं किरना अनहद नाद पैदा करदीआं होईआं, नवां जीवन बख़शदीआं हन। कवितरी मुहब्बत दी गल्ल करदिआं, कुदरत दे क्रिशमिआं फुल्लां, दरख्खतां, बनसपती, जनौरां, धरती अते सूरज दी मुहब्बत नूं संपूरनता दा दरजा दिंदी है। मुहब्बत नूं किसे इक्क वसतू नाल नहीं बंनिहआं जा सकदा, इह सरबकाल, अनंत अते आतमिक त्रिपती हुंदी है। कुदरत दी गोद विच्च कीती सैर मन मसतक दी खुराक बणदी है, ख़ुशी प्रदान करदी है अते मन दे दुआर खोल्हदी है। इस पुसतक विच्च जस प्रीत नें कई आपणे निज्जी अनुभवां दे प्रगटावे कीतेे हन, जिहड़े लोकाई दे प्रतीक बणन दा साधन बणदे हन। कुदरत दा हर अजूबा, क्रिशमा अते वसतू विलख्खणता नाल इनसान नूं बिहतरीन जीवन जिउण दी ऊरजा दिंदा है। मनुख्ख कई वारी ताकत दे नशे विच्च मानवता नाल योग विवहार नहीं करदा, सगों उसदी कोशिश नुकसान पहुंचाउण दी हुंदी है, प्रंतू कुदरत मानवता नूं अनेकां निआमतां बख़शिश करदी है, ताकतवर मनुख्ख दी कुदरत दीआं निआमतां खोहण दी समरत्था नहीं हुंदी। इस लई मनुख्ख नूं कुदरत दे कादर दीआं वसतां दा सतिकार करके उनहां तों शकती लैणी चाहीदी है।
कविता दे 24 पंनिआं तों बाअद ‘सैर करदिआं’ सिरलेख अधीन इक्क पंने ते तसवीर अते अगले पंनिआं ‘ते तसवीर दा वेरवा दित्ता गिआ है। इह वारतक वी काविमई ही है, जिहड़ी पाठक दे दिल नूं छूंहदी होई शांती प्रदान करदी है। वगदी हवा नाल दरखत्तां दे टुट्टे पत्तिआं नूं वी शाइरा झांजरां दी टुणकार नाल तुलना करके पैदा कीते संगीत दा ज़िकर करदी है। साउण महीने दे मींह रुख्खां दे जीवन दानी बणदे हन। अंब दे बाग दा माली भावें आपणा फ़रज़ निभा रिहा है, प्रंतू जस प्रीत नें इस कंम नूं वी आनंदमई गरदानिआं है। मैराथन दौड़ सिहत लई लाभदाइक ते गीत संगीत ते भंगड़ा मानसिक त्रिपती दा साधन बणदे हन। जस प्रीत नें 24 तसवीरां दा कुदरत नाल मेलके कीता वरणन दिल नूं सकून दिंदा है। ‘हज़ारां वाट रौशनीआं दी झिलमिल अमलतास’ सिरलेख तसवीर दी जाणकारी दा ब्रितांत दे दित्ता गिआ है। इह कुदरत दी करामात ही है कि अमलतास दे सुनहिरी फुल्लां दी रौशनी दिल ते दिमाग नूं तरोताज़ा कर दिंदी है। अमलतास दी प्रसंसा विच्च ‘मैं की आखां तेरे रूप नूं’, ‘पिआरे अतलतास’, ‘सौखा नहीं हुंदा’ अते ‘तूं अमलतास वे सोहणे’, कवितावां धरती ‘ते उतरे सवरग दा अहिसास करवाउंदीआं हन।
सुरजीत पातर दी कविता अते उसदे परिवार नाल बिताए पल जस प्रीत दी ज़िंदगी दी प्रापती दा अहिसास ते संतुशटी दा प्रगटावा करदे हन। इसे तरहां आपणी मां दे विछोड़े दा दरद, ‘मनुख्ख तों देह होए बंदे दा, ‘धरत’,, ‘गिणती मिणती’ अते ‘वसीअत’ कवितावां राहीं दरसाइआ गिआ है। इह कवितावां ज़िंदगी दी अटल्ल सचाई नूं प्रवान करके ज़िंदगी नूं नीरस नां बणाउण तों रोकदीआं हन। पुसतक दे अख़ीरले भाग ‘कवितावां’ विच्च जस प्रीत नें समाजिक सरोकारां वालीआं दस कवितावां लिखके मानवता दी हितैशी होण दा सबूत दित्ता है। ‘रीलां दा संसार’ अते ‘कपाह दी फुट्ट ते बीज’ पंजाब दी खेती विरासत, ‘मिट्टी दा फ़रक’, ‘किसान अंदोलन’ अते ‘कैदी पिंजरे दी’ कवितावां ज़िंदगी दी जदोजहिद दीआं बातां पाउंदीआं हन। ‘सटेटस सिंबल नौजवानां वल्लों किरत नूं महत्तता नां देण दा प्रतीक है। इस भाग दीआं कवितावां पहड़के जस प्रीत दे विअतितव दा इक्क वख्खरा रूप साहमणे आउंदा है, जिस तों पता लग्गदा है कि साहित दा हर रूप भावें कलातमिक होवे प्रंतू लोक हित्तां दी वकालत करन वाला वी होणा चाहीदा है। भविख विच्च जस प्रीत तों अजिहीआं निवेकलीआं नवें रसते विखाउण वालीआं कवितावां लिखण दी आस कीती जा सकदी है।
84 पनिआं, 850 रुपए कीमत वाली सचितर पुसतक सतलुज प्रकाशन पंचकूला हरिआणा नें प्रकाशत कीता है।

