सुपनिआं विच रोण सौ सारंगीआं
ऐसीआं नींदां तों मौतां चंगीआं
तेरे उचे दर 'ते दीवे बाल के
तेरीआं ख़ैरां ही रातीं मंगीआं
लंघीआं होईआं ग़मां दीआं पलटणां
रात फिर सीने मेरे तों लंघीआं
कौण इनहां दे सावे पहिरन लै गिआ
कर गिआ शाखां नूं नंग मुनंगीआं
रात उहनां मूरतां तों डर गिआ
जो कदे आपे सी कंधी टंगीआं
रात इक दरिआ सुणाउंदा सी ग़ज़ल
उस दीआं लहिरां सी सूरज-रंगीआं
वसदीआं नें होर मन विच सूरतां
मूरतां तूं होर घर विच टंगीआं

