सितम्बर 06, 2009

writingDetail.created_by
By: वरिआम सिंघ संधू

अंग-संग

अज्ज भोग पै गिआ सी। रसम अनुसार वड्डे मुंडे अमरीक नूं नानके ज़िंमेवारी दी पग्ग बंनहा गए सन। इसदे नाल ही उस निक्के जिहे अदने आदमी दे निक्के जिहे इतिहास दा अंत हो गिआ सी; जिस इतिहास नूं किसे पुसतक विच्च नहीं सी लिखिआ जाणा। पर जिसदे कीते छोटे वड्डे कंमां नें उस छोटे जिहे परिवार दे जीवन उप्पर वख्ख-वख्ख रूपां विच्च असर-अंदाज़ होणा सी।

      सारा परिवार हनेरी रात विच्च बाहर आपो आपणीआं मंजीआं `ते लेटिआ होइआ सी। इक्क चुप्प हनेरे वातावरण विच्च तणी होई सी। उह जो जा चुक्का सी, अजे वी मुसकराउंदा, हस्सदा, गुस्से हुंदा, रोंदा, मझ्झां चोंदा, पठ्ठे कुतरदा, डंगर खोल्हदा-बंनहदा, उहनां नूं पाणी पिआउंदा, हल वाहुंदा, जीआं नूं वरचाउंदा, मारदा कुट्टदा, वख्ख-वख्ख रूपां विच्च सारे जीआं दे मन अंदर चल्लदी फ़िलम वांग चिहरे बदल रिहा सी। उह चुप्प बुल्ल्हां नाल, उस नाल कीतीआं गल्लां दुहरा रहे सन। उहनां नूं लग्गदा सी जिवें उह गिआ नहीं, उहनां दे अंग-संग सी। इसे घर विच्च सी। उेहनां दे कोल ही परहे डंगरां अग्गे सुत्ता होइआ। शराब विच्च गुट्ट।