जुलाई 31, 2025

writingDetail.created_by
By: जसविंदर सिंघ रुपाल, कैलगरी

परिवार दी भाशा

असाडी तांघ ए पंजाबी बणे रुजगार दी भाशा।

रहे हर दिल ज़बां उत्ते सजे परिवार दी भाशा।

असाडे खून विच घुल गई है बोली पुरखिआं दी जो,

भला किउ बण नहीं सकदी समूह संसार दी भाशा।

जो भाशा अधिनियम बणिआ जे लागू ओसनूं करदे

तां दिसदी दफतरां अंदर मेरी सरकार दी भाशा।

गुरू पीरां नें इस राहीं सी जीवन जाच दस्सी जो

अजे तक सिर निवाउंदे सभ है इह सतिकार दी भाशा।

खुदा नें तां जगत सारा बणाइआ है शबद विच्चों

शबद प्रगट है बाणी तों सुणो निरंकार दी भाशा।

उचारे बोल मिठ्ठे तां सुणो नानक ते बुल्ले दे

कोई किद्दां इहनूं कहि दए, भला गंवार दी भाशा।

मेरी लोरी मेरा बचपन हस्सण रोणा पंजाबी है

मेरे है इशक दी बोली इह मेरे पिआर दी भाशा।

इहदी है धुन बड़ी सोहणी उचारण है बड़ा ढुकवां

नां केवल जन सधारन दी इहो फ़नकार दी भाशा।

सदा वंडे मुहब्बत इह कलावे विच्च लै सभ नूं

दिसे जे ज़ुलम हुंदा तां बणे तलवार दी भाशा।

"रुपाल" एहो दुआ मेरी सपुत्तर पुत्त हो जावण

पहड़न बोलण लिखण एहो बणे नर-नार दी भाशा।

***