खाबां नूं अमल विच्च नें, जो लोक ढाळदे।
हुंदे नें असल विच्च उह, बंदे कमाल दे।
दिल दा लहू हनहेर विच्च, जिहड़े नें बाळदे।
उह जिंदगी दा असल विच्च, नें धरम पाळदे।
जीवन दे सच्च वांग ही, इस दा जवाब वी,
संके नविरत होण कद, कीते सवाल दे।
उस दी हरेक चाल दा मोड़ा वी दे दिओ,
उस नूं कहो कि दिन गए हुण तेरी चाल दे।
आ के वलैत विच्च असीं परसू हां बण गए,
फिरदे हां परस राम नूं, दिन रात भाळ दे।
रहिंदे हां धरत `ते असीं, लिंकन दे देश विच्च,
कहिंदे नें भारती असीं, बंदे पताळ दे।
सुखमिंदरा कुंदन बणे, इक्क पल `च ही असीं,
बलिहारिआ लोहा गिआ, तेरे खिआल दे।
खाबां नूं अमल विच्च नें, जो लोक ढाळदे।
हुंदे नें असल विच्च उह, बंदे कमाल दे।

