जनवरी 10, 2026

writingDetail.created_by
By: सुरजीत पातर

नित्त सूरजां नें चहड़ना, नित्त सूरजां नें लहिणा

नित्त सूरजां नें चहड़ना, नित्त सूरजां नें लहिणा

परबत तों सागरां वल्ल नदीआं नें रोज़ वहिणा

इक दूजे मगर घुंमणा रुत्तां ते मौसमां नें

इह सिलसिला जुगो जुग एदां ही चल्लदा रहिणा

रुकणी नहीं कहाणी, बझ्झे न रहिणे पाणी

रूहों बगैर सख्खणे, बुत नां बणा के रख्खणे

पाणी नें रोज़ तुरना, कंढीआं नें रोज़ खुरना

खुरदे नूं दे दिलासा, तुरदे नें नाल रहिणा

चंन तारिआं दी लोए, इकरार जिहड़े होए

तारे उनां ते हस्से दीवे उनां 'ते रोए

टुट्टदे करार देखे, असां बेशुमार देखे

लफजां दा बणिआ देखीं कल्ल इह महिल वी ढहिणा

इनहां दीविआं नूं दस्स दे, इनां तारिआं नूं कहि दे

इनहां हस्सदे रोंदिआं नूं तूं सारिआं नूं कहि दे

असीं जान वलों दीवे, ईमान वलों तारे

असीं दीवे वांग बुझणा, असीं तारे वांग रहिणा

सुण हे झनां दे पाणी, तुं डुब्ब गए न जाणीं

तेरे पाणीआं ते तरनी इस पिआर दी कहाणी

है झूठ मर गए उह, डुब्ब के तां तर गए उह

नित्त लहिरां तेरीआं नें पा पा के शोर कहिणा