जुलाई 08, 2025

writingDetail.created_by
By: जरनैल सिंघ कहाणीकार

पत्तिआं नाल ढके जिसम

टरांटो तों उड्डिआ मनीशा दा जहाज़ लास ऐंजलस पहुंच चुक्का सी। इत्थे उह इक्क फैशन-शोअ ‘च भाग लैण आई सी। इह कोई आम जिहा फैशन-शोअ नहीं सी। अमरीका, कैनेडा ते यौरप दे वड्डे-वड्डे वसतर-वपारीआं वल्लों सपांसर कीते इस शोअ विच्च फैशन-इंडसटरी दीआं उघ्घीआं हसतीआं, हालीवुड्ड दे कुझ सटार ते नामवर मीडीआकार विशेश तौर ‘ते शामल हो रहे सन। इस विच्च टाप-माडल दा ऐलान वी होणा सी।

लास ऐंजलस एअरपोरट तों बाहर आउंदिआं मनीशा नूं इंज लग्गा जिवें फिलमां, टी.वी. शोआं ते फैशन दे गहड़ इस प्रसिध्ध शहिर नें उस नूं उचेच नाल ‘जी आइआं’ आखिआ होवे। ‘फैशन दी दुनीआं विच्च नवीआं शैलीआं प्रचलत करन वाले इस शहिर विच्च ऐलाने टाप-माडल दी धूंम दूर-दूर तक्क जाएगी।’ उह रीझ-हुलारे विच्च बुड़बुड़ाई सी। जदों टैकसी ‘फैशन डिसट्रिकट’ विच्चीं लंघी तां दो सौ तों वध्ध, थोक ते परचून कप्पड़े दे सटोरां नूं रुशना रहीआं सूरज दीआं पहिलीआं किरनां उस नूं शुभ दिन दा संकेत देंदीआं जापीआं।

‘बैसट वैसटरन होटल’ ‘च पहुंच, उह नहा के तिआर होण लग्ग पई। अठ्ठ वजे उस नें, दोसतां वरगे आपणे फैशन-डिज़ाईनर वेन फिलिप नूं मिलणा सी। उस कोलों शोअ सबंधी हदाइतां-सलाहां लैणीआं सन।

वेन उस नूं साहड़ी ;च देख के ज़िआदा खुश हुंदा सी। जीन दा ख़िआल छड्ड उस नें साहड़ी कढ्ढ लई। तिआर हो के उस नें आदमकद शीशे विच्चीं खुद नूं निहारिआ सी … गोरी लिशकवीं खुद्दार गरदन अते मत्थे उत्ते झूमदे कट्टे होए काले शाह वाल, सुनिहरी शैडोअ ते काले मसकारे नाल सजीआं पलकां हेठ नशई जिहे म्रिग नैण, उनाबी लिपसटिक नूं माण बखशदे, गुलाब-पत्तीआं वांग टहिकदे, मुसकराहटां केरदे होंठ, गोरे गुलाबी चिहरे ‘ते सुनिहरी लिशक मारदा तिख्खे नक्क दा कोका, काले बलाऊज़ विच्चीं रूपमान हुंदा अनोखा शबाब अते लचकवीं कमर ‘ते बंनही होई सुनिहरी बारडर वाली काली साहड़ी।

आपणे होटल-कमरे दा दरवाज़ा खोल्हदिआं वेन फिलिप नें मुसकरा के मनीशा नूं बाहां ‘च लिआ, चुंमिआ ते हाल-चाल पुछ्छिआ। … मनीशा नें कौफी-मेकर ‘च उब्बल रही कौफी विचों दो कप्प बणाए, इक वेन नूं फड़ा दित्ता ते दूजा आप लै लिआ। कौफी सिप्प करदा वेन शोअ दी दौड़-भज्ज बारे दस्सण लग्गा। उस तों शोअ दी रूप-रेखा सुणदिआं मनीशा नूं झटका वज्जा। वेन दस्स रिहा सी, “इह फैशन-शोअ वख्खरी किसम दा होवेगा, फैशन+मनोरंजन। पुज्ज रहीआं अहिम शख़सीअतां नूं खुश करन लई माडलां पोल-डैनस करनगीआं।”

“पर मैनूं तां पोल-डैनस आउंदा नहीं।” मनीशा परेशान हो गई।

“कोई गल्ल नहीं, तूं होर आईटमां राहीं कसर कढ्ढ लईं।”

“उह किहड़ीआं?”

“वसतरां दी थां मसती पहिन के।” वेन अख्खां विच्चीं हस्सिआ।

“की मतलब, नगन हो के?” मनीशा झुंजला उठ्ठी।

“नगन नहीं, अंगां ‘ते इक्क-इक्क पत्ता लटका के।”

“वेन तूं की कहि रिहैं?” तलख़ होई मनीशा बोली, “पत्तिआं वाली गल्ल पौरनोगराफी ए। फ़ैशन कप्पड़िआं ते मेकअप दा हुंदै। जे माडलां दे जिसमां ‘ते कप्पड़े ही नहीं होणगे तां फैशन-शोअ किवें बणेगा?”

“पर शोअ-प्रोडिऊसरज़ इह चीज़ां मंगदे नें।”

“की सारीआं माडलां इह करनगीआं?”

“मैं परसों दा एथे आं। सारे पासिआं तों बिड़कां लै रिहां। ऐवें थोहड़ीआं कु नूं छड्ड के बाकी सभ करनगीआं।”

“मिशैल करेगी?” मिशैल लाफनटेन वी मनीशा वांग टाप-माडल वासते उमीदवार सी।

“पोल-डैनस तां नहीं पर पत्तिआं वाली ज़रूर करेगी।”

“ते सिंडी?”

“उह दोवें करेगी।”

“उह तां करेगी ही, सुपर-माडल जु बणना होइआ।” मनीशा नें हउका भरिआ।

“ते तूं बैठी रहि थां दी थां। देख मैनीशा! जां तां सुपने देखणे बंद कर ते जां डट के मुकाबला कर ते दूजीआं तों अग्गे लंघ।” वेन नें झिड़की दित्ती।

“हूंअ… जे मैं आपणीआं बाकी आईटमां नाल पत्तिआं वाली वी करदिआं तां की मेरी टाप-माडल दी गल्ल बण जाएगी?” कुसैली जापदी कौफ़ी दा घुट्ट लंघा के मनीशा नें पुछ्छिआ

“उमीद तां बड़ी ऐ। मैं तेरी गल्ल चलाई होई ए।”

“उमीद नहीं, पक्की गल्ल कर।”

“मैनीशा! जे मेरे वस्स ‘च होवे, मैं तां इक्क पल वी नां लावां… इस शोअ दे सपांसर ते प्रोडिऊसरज़ भावें वड्डीआं तोपां नें, आपणी मरज़ी करन वाले पर मैं आपणेवल्लों कोई कसर नहीं छड्डांगा।”

वेन दा सैल्लफोन खड़क गिआ… गल्ल करन बाअद उस नें मनीशा दा हत्थ आपणेहत्थां ‘च लिआ ते बोलिआ, “मैनीशा डारलिंग! तूं मेरी ‘नंबर इक्क’ माडल एं। तेरे कोल खूबसूरत जिसम दे नाल माडलिंग कला वी कमाल दी है। मिशैल नूं मात पाउणा तेरे लई कोई मुशकल नहीं। मैं वी पूरा ज़ोर ला रिहां। तूं तकड़ी हो, पूरे ज़ोर-शोर नाल परफारमैंस देणी आं…. शोअ तों पहिलां रिहरसल करनी एं। तूं चार कु वजे हाल ‘च पहुंच जाईं।”

वेन वल्लों मिले उतशाह नाल मनीशा दा मूड कुझ ठीक हो गिआ। अख्खां ‘च अख्खां पा के बोली, “लंच इकठ्ठे करांगे?”

“कोशिश करांगा, पर पक्का नहीं कहि सकदा। दौड़-भज्ज बहुत ए। हुण वी ऐह शोअ दे कोआरडीनेटर दा फोन सी, ओधर जा रिहां।” आख उह मनीशा दे कोल नूं हो गिआ। बुल्ल्हां नाल बुल्ल्ह जुड़ गए…।

“मैं छेती जाणै।” कहिंदिआं वेन नें बरीफकेस उठा लिआ। मनीशा वी बाहर आ गई।

आपणेहोटल-कमरे ‘च परत के मनीशा नें कैयूअल कपड़े पहिने ते आराम करन दी सोच के बैड्ड ‘ते लेट गई। पर मन सथिर नहीं सी हो रिहा। मत्था घुट्टदिआं उस अंदरों आवाज़ उठ्ठी, ‘किंना रौला सी, अखे वड्डे पध्धर दा बहुत आहला शोअ होण जा रिहा ए… सुआह ते खेह, निरी नगनता ते कामुकता। कला ते सुहज वाली तां कोई गल्ल ही नहीं दिसदी।’

इह नगनता-कामुकता मनीशा लई कोई नवीं चीज़ नहीं सी। पहिलां वी किसे-किसे फैशन-शोअ ‘च अजिहीआं आईटमां दी मंग आ जांदी सी। काफी माडलां खरमसती ‘च उह आईटमां कर देंदीआं। बाकी दीआं कोई होर आईटमां चुण लैंदीआं। मनीशा उनहां विच्चों सी। कुझ शोआं ‘च मौसमां अनुसार, उस नें छोटे कप्पड़े वी पहिने सन, पर उह पौरनोगराफी तों दूर रही सी।

उसदी माडलिंग-कला ते डिज़ाईनिंग-कला दी कदर करदे वेन फिलिप नें उस नाल दोसतां वरगा रिशता बणाइआ होइआ सी। डिज़ाईनिंग सबंधी मनीशा नाल हुंदा विचार-वटांदरा उस लई लाहेवंद सी।

माडलिंग एजंसी ‘युनीक’ दा मालक ऐरिक डालटन वी मनीशा नूं महत्तता देंदा सी। उह उस नूं दूजीआं माडलां नालों वध्ध कमाई करवाउंदी सी। महत्तता देण दा इक कारन होर वी सी। उत्तरी अमरीका दीआं प्रमुख्ख फैशन एजंसीआं विच्चों इक्क ‘युनीक’ ही सी, जिस विच्च गोरीआं तों इलावा अफरीकी, चीनी ते भारती मूल दीआं माडलां वी शामल सन। इह माडलां सन तां भावें इक्क-इक्क, दो-दो ही पर इस नाल ऐरिक दी एजंसी, गलोबल सुंदरीआं दा गुलदसता कहाउण दे योग हो गई सी।

मनीशा दी आपणे माडलिंग-सटाईल नूं लै के वेन, ऐरिक अते होरनां नाल हुण तक्क तां निभ गई सी, पर अज्ज दे शोअ नें कसूती सथिती पैदा कर दित्ती सी। जे पत्तिआं वाली आईटम करदी सी तां नगन होण वाली गल्ल सी, जो उसदी रूह नूं सवीकार नहीं सी। ते जे नहीं करदी सी तां कैरीअर दीआं सिख़रां छूहण, याअनी टाप-माडल बणन दे सुपने बिख्खरदे सन।

‘करां तां की करां?’ दुबिधा ‘च नपीड़ हो रही मनीशा नूं इंज महिसूस होइआ जिवें लिशकां मारदे कमरे ‘च धूंआं छा गिआ होवे… उसदा दम घुटण लग्गा। उस नें फरिज्ज विच्चों पाणी दी बोतल कढ्ढी, परस चुक्किआ ते कमरे नूं जंदरा मार दित्ता। ऐलीवेटर राहीं थल्ले उत्तर के उह होटल मूहरे बणे गारडन ‘च बैठ गई। आसे-पासे कुझ होर लोक वी मई महीने दे सुहावणे मौसम दा आनंद माण रहे सन।

“हाइ मैनीशा।” ईवा नें उस नाल आ हत्थ मिलाइआ। ईवा ‘सटौप रौंचीनैंस संसथा’1 दी गुपत वरकर सी। उसदा कंम लुक-छिप के, फैशन-शोअ दीआं अनैतिक सूहां-ख़बरां लैणा सी। मनीशा दी उस नाल वाकफ़ीअत जैनीफर राहीं होई सी। जैनीफर, डिज़ाईनिंग दी पहड़ाई समें मनीशा दी जमातण रही सी। अज्ज कल्ल्ह उह ‘सटौप रौंचीनैस्स संसथा’ दी चेअरपरसन सी।

“हाइ ईवा।” मनीशा नें उस नूं गारडन-बैंच ‘ते आपणेसाहमणे बिठा लिआ ते पुछ्छिआ, “तूं इसे होटल ‘च ठहिरी होई एं?”

“नहीं, मेरा टिकाणा गुपत ऐ पर मेरा ज़िआदा टाईम इस होटल अते ‘एअरटैल्ल पलाज़ा होटल’ दे दुआले बीत रिहै किउंक सारीआं माडलां इनहां दोनां होटलां ‘च ठहिरीआं होईआं नें।”

“किस दी सपाईइंग कर रही एं?”

“कुझ बंदे शक्क दे घेरे ‘च हैगे नें पर अजे मैं दस्स नहीं सकदी। तेरे मतलब दी दस्स देंदी हां, तेरा डिज़ाईनर वेन अज्ज-कल्ल्ह डौमिनिका नूं चुक्क रिहै।”

मनीशा नूं झटका वज्जा। इटालीअन मूल दी, बाई साला डौमिनिका विटो, उनहां दी एजंसी दी ही माडल सी। सिख़रां छूहण लई काहली, उह तिंन कु सालां ‘च ही ‘रैड्ड हौट बिऊटी’ वजों चरचित हो चुक्की सी।

“ईवा तैनूं इह सुराग मिलदे कित्थों नें?” अपणी घबराहट लुकाउंदिआं मनीशा नें पुछ्छिआ।

“माडलां अते फैशन-शोआं दे प्रबंधकी अमले ‘च साडे सैल्ल हन।” ईवा नें दस्सिआ।

“तुहाडी संसथा उनहां नूं पैसे देंदी ए?”

“किसे-किसे नूं ही, आम मैंबर वलंटीअरां दे तौर ‘ते कंम करदे आ। उनहां कोल जां तां जौबां हैगीआं नें जां आपणे कंम, जिवें जैनीफर जौब करदी ए, मेरा बिऊटीशीअन दा अपणा कंम है।”

“अज्ज दे शोअ दीआं अजीब आईटमां बारे पता लग्ग गिआ होणै।”

“हां लग्ग गिऐ। देखो, पोल-डैनस सटरिप्प-टीज़ दी आईटम ए, फैशन शोअ दी नहीं। पत्ते मनुख्ख दे जंगली जीवन वेले दी पुशाक सी। उदों कप्पड़ा होंद ‘च ही नहीं सी आइआ ते हुण ऐना कप्पड़ा-लीड़ा होण दे बावजूद जंगल वल्ल नूं मुड़न दा की मतलब? … रौंच कलचर साडे सिरां नूं चहड़ गई ए।” ईवा बोली।

उसदा धिआन होटल दे मुख्ख दरवाज़े वल्ल सी। बाहर निकलदी इक्क उच्ची लंमी हुसीना नूं तक्कदिआं उह बोली, “मिशैल लगदी ए।”

“हां उही ए।” मनीशा नें पुशटी कीती।

मिशैल नें उनहां नूं नहीं देखिआ सी, आपणे धिआन उह पारकिंग लौट वल्ल नूं मुड़ पई।

“ओ.के. मैनीशा! फिर मिलांगे।” कहिंदिआं ईवा उठ्ठ पई।

“बस्स! बहि जा घड़ी, वधीआ गल्लां चल्ल रहीआं सन।”

“फिर सही। मेरी किसे नाल ऐपुइंटमैंट ए।” ते उह आपणी कार वल्ल नूं टुर गई।

मिशैल ते ईवा दीआं कारां अग्गड़-पिछ्छड़ बाहर निकल गईआं।

मिशैल लाफटटेन निऊयारक दी ‘ए वन’ एजंसी नाल माडलिंग करदी सी। फरांसीसी मूल दी इह सुंदरी ‘सुपर सैकसी बिऊटी’ दे तौर ‘ते मशहूर सी। इस नूं चरचा विच्च लिआउण वाला फैशन-डिज़ाईनर करेग, नाटौरी जूसी करूज़ दा चेला सी। नाटोरी नें वीहवीं सदी दे अखीरले दहाकिआं विच्च लांयरे2 नूं फैशन-शोआं ‘च लिजा के अते लांयरे दे अधार ‘ते इसतरी-पुशाकां ईजाद करके तरथल्ली मचाई सी। ‘नारी चेतना’ दीआं संसथावां नें नाटोरी दी डिज़ाईन-शैली दी विरोधता कीती सी। संसथावां अनुसार औरत दा, अंदरले वसतरां नूं बाहरी पुशाकां वांग दिखाउणा ते बैड्डरूम दे वसतरां नूं लोकां विच लिजाणा, नारीतव दी तौहीन सी। पर वपार ते मीडीए नें ‘नारी चेतना’ दी पेश नहीं सी जाण दित्ती।

गारडन-बैंच ‘ते बैठी मनीशा मिशैल बारे सोच रही सी, ‘नीली बैकलैस्स डरैस्स ‘च पता नहीं किध्धर गई ए… आपणे आप नूं राजकुमारी डिआना समझदी पई ए।’ मनीशा दे चेते विच्च दो कु साल पहिलां दी घटना उभ्भर आई… इक पारटी ‘च मिशैल, मनीशा नाल अपणी बराबरता दीआं गल्लां करन लग्ग पई सी। मनीशा नें हस्स के टाल दित्ता सी पर जदों उह नां ही हटी तां झेड जिही कर दित्ती, “मिशैल डारलिंग! मैं तेरे बराबर कित्थे? तेरा लैवल बहुत उच्चै।” मिशैल कुझ नहीं सी बोली। अपणी कुड़त्तण अंदर ही अंदर पी गई सी।

जिस मिशैल नाल मनीशा नें झेड कीती सी अज्ज उही मिशैल मनीशा दे मुकाबले ‘ते आ खहड़ी सी। मुकाबले दीआं आईटमां विच पत्ता-पुशाक अहिम आईटम बणा दित्ती गई सी… सोचां ‘च उलझी मनीशा खुद नूं पुछ्छ रही सी, ‘नगन हो के की रहेगी तेरी? कित्थे खहड़ेगा तेरा कला-गौरव?’ … ते अगले पलां विच्च उसदे मन अंदर टाप-माडल दी लोचा उभ्भर पई सी।

दुपासी सोच दी घुंमणघेरी गहिरी होई जा रही सी। उसदीआं पुड़पुड़ीआं ‘च चटाके पैण लग्गे। ‘वेन नाल बैठ के कोई वेअ-आऊट कढ्ढदी हां।’ सोचदिआं उस नें वेन दा फोन नंबर दबा दित्ता। कोई उत्तर नां मिलिआ। उस नें सुनेहा छड्ड दित्ता, ‘वेन! पलीज़ काल मी बैक।” पर उस दा फोन नां आइआ। मनीशा दी बेचैनी वधण लग्गी। उस नें परस विच्चों टैनशन दी गोली कढ्ढी ते बोतल दे पाणी नाल अंदर लंघा लई। कुझ टिकाअ आउण ‘ते उह कमरे ‘च परतण लग्गी उठ्ठ पई, पर पैर नां उठ्ठे… कमरे अंदर उस दा दम घुटण लग्ग पैणा सी। इत्थे बैठी रहिण नूं वी दिल नहीं सी करदा। पिछ्छे खलोता बहुमंज़ली होटल अते आला-दुआला उस नूं बदरंग जिहा जापण लग्ग पिआ सी। उह किसे पासे घुंमण जाण लई सोचण लग्गी। लास ऐंजलस बारे उस नूं जाणकारी हैगी सी। शांती भालदे मन ‘च रोज़ गारडन उभ्भर आइआ। सवेर दा उस नें कुझ खाधा वी नहीं सी। हुण वी दिल तां नहीं सी करदा पर टैनशन समें खाली पेट रहिणा वी ठीक नहीं सी समझदी। उस नें पहिलां टैकसी नूं फोन कीता ते फिर ‘कैलसीज़ रैसटोरैंट’ नूं, सैंडविच्च अते सूप पैक करन वासते।

भांत-सुभांते रंगां-रूपां वाले गुलाब दे फुल्लां नाल भरे होए विशाल बाग विच्च घुंमदिआं मनीशा नूं कुझ चैन मिली। अख्खां नूं कूले-कूले लगदे फुल्लां दी ख़ुशबू उस नूं ताज़गी दे रही सी… चिट्टे ते असमानी फुल्लां दीआं किआरीआं दे इक खामोश कोने ‘च बैठ उह सैंडविच खाण लग्ग पई।

सैल्लफोन वज्जण ‘ते उस नें नंबर पहड़िआ अते हैरान जिही हो गई… अजे सवेरे ही तां एथे पहुंच के उस नें मौम नाल गल्ल कीती सी। ते हुण की हो गिआ सी? ख़ैर उस नें हुंगारा भरिआ, “यैस मौम।”

“बेटी! तैनूं चेता होणै, मेरे गोडे दे ओपरेशन बारे आपां हसपताल वालिआं नूं किहा होइआ सी पई जे मेरी डेट तों पहिलां कोई कैंसलेशन होवे तां उह डेट मैनूं दित्ती जावे।”

‘हां-हां मैनूं चेतै।”

“हसपतालों फोन आइआ ए। सताई मई खाली होई ए। ओदण तेरा कोई फैशन-शोअ वगैरा तां नहीं?”

“नहीं, सताई मई पक्की कर दिओ। मैं तुहाडे सिरहाणे होवांगी।”

“थैंक यू मेरी लाडली… होर हैथे किवें चल्ल रिहै?”

“ठीक चल्ल रिहै मौम।” मनीशा नें उत्तर दित्ता। फैशन-शोआं दीआं समस्सिआवां उह मौम नूं घट्ट ही दसदी सी। मौम चिंतत हो जांदी सी।

आले-दुआले, हवा ‘च झूम रहे फुल्ल उस नूं होर सुहणे लग्गण लग्ग पए। सुखावें रउं ‘च उह बुड़बुड़ाई, ‘चंगा हो गिआ, डेट लागे हो गई। मौम सिध्धी हो के तुर सकेगी। लंङ मारदी ज़िआदा ही बुढ्ढी लगदी ए। … ते उस दे कंनां विच्च डैड दे कहे इह शबद पता नहीं किध्धरों आ गूंजे, ‘सुनीता दी जड़ती इस तरहां दी ए कि इहने बुढ्ढी हो के वी बुढ्ढी नहीं लगणा।’

इह कथन समें दी गरदश नें सही नहीं सी साबत होण दित्ता। पर जिनहीं दिनीं मनीशा दे डैड नें इह टिप्पणी कीती सी, कोई कहि ही नहीं सी सकदा कि उह पंतालीआं दी होवेगी। मसां तीहां-बत्तीआं दी लग्गदी सी। उसदी चाल-ढाल ‘च मुटिआरां वाली मड़क सी ते मनीशा दे डैड किहड़ा घट्ट सी … कसवां सरीर, मोटीआं अख्खां, तिख्खा नक्क, गोरे भारे चिहरे उत्ते संघणीआं मुछ्छां … इक्क फौजी अफसर लग्गदा सी परदीप कुमार मलहोतरा। उस नें कनेडा दी इमीगरेशन पुआइंट सिसटम ‘ते लई सी। मनीशा उदों गिआरां साल दी सी। कुझ समां एधर-ओधर टक्करां मारन बाअद उह इक्क फैकटरी ‘च सुपरवाईज़र बण गिआ सी। सुनीता नूं बैंक-टैल्लर दी जौब मिल गई सी। मनीशा पहड़ाई ‘च ठीक सी। डराइंग ते आरट उस दे मनभाउंदे मज़मून सन। गुड्डीआं दीआं पुशाकां बणाउण दा शौक उस नूं बचपन तों ही सी।

… ते जदों मनीशा नूं रिआरसन यूनीवरसिटी ‘च फैशन-डिज़ाईनर दे डिगरी कोरस ‘च दाख़ला मिलिआ तां खुशी ‘च खिड़ी सुनीता नें आखिआ सी, “इट इज़ ए गुड्ड कोरस, बड़ीआं जौबां नें इस फीलड ‘च।”

“कोरस तां इस तों वी चंगे हैगे नें, लाअ वगैरा। ख़ैर तेरा इंटरैसट डिज़ाईनिंग ‘च ऐ, कर लै। पर गरेडिंग वधीआ बणनी चाहीदी ऐ। बाकी बेटा! तूं जिंम जाणा नहीं छड्डणा। शाम नूं ऐवें एधर-ओधर घुंमण दी बजाए जिंम जाणा बिहतर ए, तन वी तंदरुसत ते मन वी।” प्रेरनामई इह बोल परदीप कुमार नें मिठ्ठी सुर विच्च आखे सन।

पर जदों मनीशा नें कदी-कदी माडलिंग करन दी इछ्छा प्रगटाई तां परदीप दे बोलां विच्च कुड़त्तण भर गई सी, “आपां नूं नहीं शोभदे इह कंम।”

“जी! पहिलां पूरी गल्ल तां सुण लओ।” सुनींता बोली।

“तूं चुप्प रहि।” परदीप कड़किआ।

“बड़े खुदगरज़ हो जी।” सुनीता नें पती वल्ल विअंगी मुसकराहट सुट्टी।

“की मतलब?”

“निक्की-मोटी हर गल्ल दी टैनशन ‘कल्ले दी सांभ लैंदे जे। थोहड़ी साडे वासते वी छड्ड दिआ करो।” सुनीता दी मुसकराहट हासे ‘च वट गई।

“एडी वड्डी गल्ल ए ते तैनूं मज़ाक सुझदे पए नें।”

“वड्डी है नहीं, तुसीं बणाई जाने आं,” सुनीता दी आवाज़ खरहवीं हो गई सी, “इह उह माडलिंग नहीं जिहड़ी आपां अंगरेज़ी टी.वी. प्रोगरामां ‘च देखने आं। इह तां एथे जिहड़े कप्पड़े दे इंडीअन सटोर ऐ, उनहां नें लोकल टी.वी.प्रोगरामां वासते ऐडां बणवाणीआं जे। माडलां दी डरैस्स आम जिही हुंदी ए।”

“की गल्लां करदी पई एं तूं! सटोरां वालिआं अपणी मशहूरी करनी ए, लोकां दा धिआन खिच्चणा ए ते लोकां दा धिआन आम डरैस्सां नाल नहीं खिच्चिआ जा सकदा। समझी?

“डैड! तुसीं मैनूं टरस्सट किउं नहीं करदे?” मनीशा दे रोह-सुरी बोलां नें क्रोध ‘च तणे परदीप कुमार नूं मोम वांग पिघला के उस अंदर प्रशन खहड़ा कर दित्ता, ‘की मैं धी नाल इनसाफ़ कर रिहां? अज्ज तक्क इसदी कोई वी शिकाइत नहीं आई।’

एने नूं सुनीता बोल पई, “इंज करने आं, जिस दिन ऐड बणनी होई, मैं नाल जावांगी। आपां नूं कुड़ी दा शौक पूरा करना चाहीदा। नाले चार पैसे आणगे।”

“चल ठीक ए।” परदीप नूं तसल्ली हो गई सी।

“थैंक यू डैड! यू आर गरेट।” खुश होई मनीशा डैड दे गल चंबड़ गई सी।

मनीशा अपणी सुंदरता, अंदाज़ ते मनमोहक मुसकराहट सदका भारती मूल दीआं बाकी माडलां नालों मूहरे निकल गई सी। उस नें जिऊलरी-सटोरां दीआं ऐडां वी हासल कर लईआं सन। होर ऐडां दी तलाश विच्च जदों उह टरांटो दी सथानक माडलिंग एजंसी ‘डाइमंडज़’ ‘च गई तां उसदे 5 फुट्ट 8 इंच कद्द अते उज्जले-दमकदे हुसन तों प्रभावित होई एजंसी दी प्रैजीडैंट करिसटना फौसटर नें आखिआ कि जे मनीशा ट्रेनिंग लै लवे तां उह उस नूं फैशन-माडलिंग दे मौके वी दे सकदी सी। पर मनीशा नें किहा कि उह सिरफ़ ऐड-माडलिंग ही करना चाहुंदी सी ते उह वी बदन ढक के।

मनीशा दी ऐड-माडलिंग दी पारट टाईम जौब, सरीरां ते दिमागां नूं थका देण वालीआं दूजीआं जौबां दे मुकाबले सौखी सी। ते पापूलैरिटी वाधू दी। किंने ही लोक उस नूं जाणन लग्ग पए सन। इस जौब नें उसदी पहड़ाई दा वी काफ़ी खरचा चुक्क लिआ सी। परदीप ते सुनीता दा बोझ हलका हो गिआ सी।

मनीशा गिआन ढूंडारू सी। डिज़ाईनिंग दीआं पाठ-पुसतकां तों इलावा उह होर किताबां, मैगज़ीन ते वैब्बसाईटां वी पहड़दी-घोखदी रहिंदी। इवें ही डिज़ाईनिंग नाल पब-पौंचे दा नाता रख्खदी माडलिंग-कला बारे वी उह गिआन तलाशदी रहिंदी… तां ही ते उह इक्क होणहार माडल वजों सलाही जाण लग्ग पई सी।

इक्क दिन जदों उह यूनीवरसिटी दे कैफेटेरीआ ‘च आपणे जमाती मुंडे-कुड़ीआं संग बैठी सी तां जैनीफर होवैल नें आखिआ सी, मैनीशा! तेरी सुहजमई माडलिंग मैनूं चंगी लग्गदी ए। उकसाऊ किसम दी माडलिंग नें तां बेड़ा ही गरक कर दित्तै।”

“तूं बोलड माडलिंग नूं उकसाऊ कहि के छुटिआ रही एं, इस शैली दीआं ऐडां राहीं बिजनिसां दी हो रही तरक्की नूं नहीं देख रही।” डग बोल उठ्ठिआ।

“पर इस सिलसिले ‘च माडलां वी बिज़निस दीआं वसतां बण गईआं नें। मेरा किंतू बोलड शैली ‘ते नहीं, हद्दां टप्प गई बोलडनैस्स ‘ते है। अज्ज दीआं बहुतीआं माडलां मानव नहीं सिरफ़ जिसम हन।”

“जैनीफर! इह तेरा पिछांह-खिच्चू रवई्ईआ ए। तूं इस नूं इंज किउं नहीं लैंदी कि औरत, परंपरावां दीआं जंजीरां तोड़ के आज़ाद हो गई ए।” डग दी दोसत बैटी बोली।

“बैटी! इस आज़ादी दे होके नूं समझण दी लोड़ ए।”

“तूं ही समझा दे।”

“आज़ादी दे नां ‘ते औरत दी आज़ादी दे आदरशां नूं हाईजैक कीता जा रिहै,” टेबल ‘ते बैठे सारे साथीआं वल्लीं नज़र घुमाउंदिआं जैनीफर कहि रही सी, “आज़ादी दा होका दे रहीआं माडलां, फिलमी ऐकटरैस्सां अते रौक-सटारां सुंदरता नहीं कामुकता पेश कर रहीआं नें। उनहां दी देखा-देखी आम औरतां नें काम-उकसाऊ फ़ैशन अपणा लिआ ए। पहिलां औरतां सुहणीआं लग्गण लई फैशन करदीआं सन पर हुण ‘हौट’ लग्गण लई करदीआं नें। ‘हौट’ याअनी भोगण-विकण लई तिआर। इस तरहां सुंदरता ते आज़ादी दा होका दे के रौंचीनैस्स3 फैलाई जा रही ए। वपार ते मीडीआ रौंचीनैस्स नूं घर-घर पहुंचा रहे हन। इस परसंग ‘च मैं अज्ज कल्ल्ह टी.वी. अते सी.डीआं राहीं दिखाए जा रहे ऐडलट-शोअ ‘गरलज़ गौन वाइलड’ बारे दस्सणा चाहुंदी हां।”

“दस्स।” कोल बैठी किंम नें हुंगारा भरिआ। बाकीआं नें वी सिर हिलाए।

“इस शोअ दा प्रोडिऊसर-जिस नें इस विच्चों मिलीअनज़ डालर कमाए हन-बड़े फख़र नाल दस्सदै कि उसदे शोअ विच्च इक वी पेशावर सटरिप्पर जां पौरन-सटार नहीं, सभ सकूलां, कालजां ते यूनीवरसिटीआं दीआं कुड़ीआं हन। मैं कुझ कुड़ीआं नूं पुछ्छिआ कि तुसीं नगन किउं होईआं? संभोगी किरिआवां किउं कीतीआं। जवाब विच उनहां किहा, “इस विच फंन है, पैसा है, शुहरत है।” ते उह आपणीआं रोल-माडलां पामीला ऐंडरसन, जैसिका सिंपसन, मैडोना ते ऐंजलीना जोली दीआं उदाहरणां देण लग्ग पईआं, जिनहां नें फिलमां, फैशन-शोआं ते गाणिआं विच नगनता-कामुकता राहीं दौलत ते शुहरत खट्टी है… मैं इस रौंच कलचर बारे पी.ऐच.डी. करन दा निशचा कर चुक्की हां।” जैनीफर दे चिहरे ‘ते द्रिड़ता चमक रही सी।

“मैनीशा! तूं वी अपणा विचार दस्स?” किंम नें पुछ्छिआ।

“बेसिकली माडलां ते डिज़ाईनरां नूं कला तों बेमुख नहीं होणा चाहीदै।” मनीशा नें उत्तर दित्ता।

“ऐगज़ैकटली! तेरीआं कोरस ऐसाईनमैंटस, कला करके ही तां विशेश गिणीआं जांदीआं नें।” जैनीफर दे चिहरे ‘ते तसल्ली उभ्भर आई।

कोरस ख़तम होण ‘ते मनीशा नूं कैनेडा दी मशहूर वसतर कंपनी ‘सुपरीमो इंटरनैशनल’ विच्च असिसटैंट डिज़ाईनर दी जौब मिल गई सी।

अपणी पसंदीदा जौब दे रुटीन ‘च रुझी मनीशा दे समें नूं जिवें पर लग्ग गए होण। पर उस दे मौम-डैड दा समां रुक-रुक के उनहां दीआं सोचां विच्च बुणतीआं पाउण लग्ग पिआ सी… धी दे विआह दे गीत गूंज रहे सन, उनहां दे मनां विच।

सुनीता नें गल्ल तोरी…।

“एनी काहल काहदी ए?” मनीशा नें हैरानी प्रगटाई।

“है कमली! सुख्ख नाल हुण तेरी विआह दी उमर ए।” मां दे बोलां विच्च सधर झलकदी सी।

धी नूं माण नाल तक्कदिआं परदीप कुमार बोलिआ, “बेटा! असीं किहड़ा हुणे करन लग्गे हां। रिशतेदारां ते जाण-पछाण वालिआं ‘च तां तेरे बराबर दा कोई मुंडा नज़र नहीं आंदा। मैटरीमोनीअल देणा पैणा जे। फिर अपणी पसंद दे हालां दी बुकिंग वी साल, डेढ साल पहिलां करनी पएगी।”

“करांगे ओथे, जित्थे तूं यैस्स करेंगी”, सुनीता दी नज़र पती वल्लों घुंम के पुत्तरी ‘ते आ टिकी सी, “असीं तैनूं खुश देखणा चाहने आं… साडी इक्को-इक्क तां औलाद एं तूं। आपणे सारे चाअ-मल्हार असीं तेरे ‘ते ई पूरे करने जे।”

मौम दीआं अख्खां ‘च उमड पए हंझूआं नें मनीशा अंदर उत्थल-पुथल जिही मचा दित्ती। मौम वालीआं रीझां-उमंगां अते चिंतावां उस नूं डैड दे चिहरे ‘ते वी नज़र आईआं सन। उह पसीज गई सी…।

मैटरीमोनीअल काफी अरसा चलदी रही। मुंडिआं दीआं ई-मेलां आउंदीआं, मनीशा रद्द कर देंदी।

आखर ढुकवां वर मिल ही गिआ। चंगी डील-डौल वाला, सुनख्खा ते सूझवान सी वी उनहां दी खत्तरी जात दा। सैकंडरी सकूल टीचर। मनीशा नें सहिज ढंग नाल, सुधीर खंना नूं अपणी ऐड्ड-माडलिंग बारे दस्स दित्ता सी। एनी कु माडलिंग ‘ते सुधीर नूं कोई इतराज़ नहीं सी। कुझ मिलणीआं उपरंत मनीशा ते सुधीर नें मापिआं नूं आपणा फ़ैसला दस्स दित्ता सी। चावां ‘च उड्डदे मापिआं नें विआह धर दित्ता…।

विआह तों छेती बाअद सुधीर नें मापिआं तों वख्खरा घर लै लिआ। मनीशा घर नूं सजा के रख्खदी। चीज़ां दी सैटिंग उह कलामई ढंग नाल करदी। गरमीआं ‘च बैकयारड ते फरंटयारड ‘च सुहणे-सुहणे फुल्ल उगाउंदी। घर दे अंदर गमलिआं दे बूटिआं दी देख-भाल तां उसदा बारां-मासिकी रुटीन सी। सुधीर इस पख्खों सुसत सी। घर दुआलिओं घाह कट्टण ‘च उह अकसर लेट हो जांदा। सरदीआं विच बरफ़ हटाउण लई मनीशा दे कई वार कहिण ‘ते उठ्ठदा। उस नूं पहड़न दा शौक सी, अखबारां ते समाजिक विशिआं वालीआं पुसतकां। मनीशा फैशन ते डिज़ाईन दे मैगज़ीन पहड़दी।

रोज़मरहा दी नीरसता तोड़न लई उह हौलीडेअज़ ‘ते जांदे। ओथे ज़िंदगी दे फंन करदे अते तरो-ताज़ा हो के मुड़ जौबां ‘च खुंभ जांदे।

मनीशा दी कंपनी ‘च डिज़ाईनर दी पोसट खाली होई तां उस नें अते दूजी सहाइक डिज़ाईनर जैनट, दोनां नें अपलाई कर दित्ता। जैनट मनीशा नालों थोहड़ी सीनीअर सी पर सीनिओरिटी नूं पहिल दित्ती जाणी ज़रूरी नहीं सी।

नवें-नवें डिज़ाईन सिरजण ‘च मनीशा दी कारगुज़ारी जैनट नालों किते गूहड़ी सी, जिस करके मनीशा नूं पक्की आस सी कि तरक्की उस नूं ही मिलेगी। सोचां-सुपनिआं ‘च किंनीआं उच्चीआं उडारीआं भर रही सी उह … आउंदे सालां ‘च डिज़ाईनरां तों सीनीअर डिज़ाईनर, ऐगज़ैकटिव डिज़ाईनर ते आखर चीफ डिज़ाईनर दी चोटी दी पोसट उत्ते… रुतबा, शकती, ढेर सारी तनखाह, कंपनी दी जहाज़ वरगी कार, हवाई दौरे अते ज़िहन ‘च पल्हरदीआं नवीआं-निवेलीआं डिज़ाईन-शैलीआं दे प्रयोग करन दे अख़तिआर…।

पर पोसट जैनट नूं मिल गई। मनीशा दीआं आसां ‘ते पाणी फिर गिआ। सुधीर नें हौसला दित्ता। दोनां नें सलाह करके लेबर बोरड ‘च केस कर दित्ता। लेबर बोरड नें वी कंपनी दे फ़ैसले ‘ते मोहर ला दित्ती। मनीशा छटपटा के रहि गई। आखर सबर कर लिआ। उनहीं दिनीं उस नें, आपणेरोज़ाना कंमां दे नाल-नाल इक्क लेडीज़ जैकट दा डिज़ाईन शुरू कीता सी। उह उस विच्च रुझ गई। मूड ठीक रहिण लग्गा। डिज़ाईन नूं आखरी छूहां देंदिआं उह उसदी मौलिकता ते कलातमिकता नूं वार-वार निहारदी ते माण नाल भर जांदी। करीम रंगी उस जैकट उत्ते हरे, सुनहिरी, जामणी ते काले रंग दे मेपल पत्ते रचे गए सन। पत्ते अते उनहां नूं जोड़दी सतरंगी तार दे समुच्च विच्चों इक वड्डा मेपल पत्ता रूपमान हुंदा सी।

इह जैकट, उतपादन वासते ‘डिज़ाईनिंग ऐंड कमरशीअल कमेटी’ नें पास करनी सी। कमेटी दी प्रधान चीफ डिज़ाईनर सी ते कनवीनर जैनट। कमरशीअल मैनेजर, ऐगज़ैकटिव डिज़ाईनर ते सीनीअर डिज़ाईनर मैंबर सन।

मीटिंग विच डिज़ाईन दी, कला पख्खों प्रसंसा कीती गई। पर जदों वपारक पख्ख बारे कमरशीअल मैनेजर तों पुछ्छिआ गिआ तां उस नें किंतू खहड़े कर दित्ते… डिज़ाईन पास नां होइआ। मनीशा दे हत्थां दे तोते उड्ड गए। जिस कंपनी नूं उह अपणी समझदी सी, उह बिगानी जापण लग्गी। पर कुझ हमदरद वी हैगे सन… सीनीअर डिज़ाईनर ते कुझ होर कामे। सीनीअर डिज़ाईनर नें ही मनीशा नूं दस्सिआ सी कि जैनट नें उस नाल साजिश खेडी सी, उसदा कला-गौरव तोड़न लई। कमरशीअल मैनेजर नें किंतू कीते नहीं, उस तों करवाए गए सन। चीफ डिज़ाईनर पहिलां ही मनीशा नाल कुझ नाराज़ सी, जैनट दी चोण दे मामले नूं लेबर बोरड ‘च चुणौती देण करके। जैनट नें चीफ डिज़ाईनर दी उस नाराज़गी नूं वी वरत लिआ सी।

जैनट दी डंगी होई मनीशा डाढी अपसैट्ट सी। इक दिन औरतां दी टोपी दे इक डिज़ाईन नूं लै के उसदी जैनट नाल बहिस हो गई। जैनट नें आपणेउच्च अहुदे दा रोहब छांट दित्ता। मनीशा अंदरला रोह भड़क पिआ। उस नें जैनट दी लाह-पाह कर दित्ती अते असतीफा लिख के ‘सुपरीमो इंटरनैशनल’ नूं थूह कर आई। सुधीर नूं मनीशा दा काहली ‘च असतीफा देणा ठीक नां लग्गा। पर उह चुप्प ही रिहा।

मनीशा नें सहाइक डिज़ाईनर दी नवीं जौब दी तलाश विच दो थाईं रैज़मे भेजे। इक्क कंपनी ‘च इंटरविऊ होई। कंपनी वल्लों ‘हां’ सी। पर जौब पक्की नहीं सी, कांटरैकट अधारित सी। हर साल ठेके दा रीनीऊ होणा कंपनी दी लोड़ ‘ते निरभर सी। दूजी कंपनी दी जौब तां पक्की सी पर तनखाह बड़ी घट्ट सी। सुधीर नें सवीकार करन लई आखिआ।

“डीअर! लोकल जिही कंपनी ए… कोई फिऊचर नहीं दिसदा पिआ।” मुरझाए होए चिहरे ‘ते रौणक लिआउण दी कोशिश करदी मनीशा बोली।

“हनी! तूं देख रही एं, सारा कुझ बहुत तेज़ी नाल बदल रिहै। हो सकदा ए, कल्ल्ह नूं इस लोकल कंपनी नूं कोई इंटरनैशनल कंपनी खरीद लए।” सुधीर नें राइ दित्ती।

“सुपरीमो दे मुकाबले, इह वी ते कांटरैकट वाली वी, दोवें कंपनीआं मैनूं बहुत छोटीआं लग्गीआं नें… मेरी रूह नहीं मंनदी।” मनीशा नें नक्क चाहड़िआ।

सुधीर जित्थे पतनी दे उच्चे नक्क तों हिरखिआ होइआ सी, उत्थे उस दे खिड़े रहिण वाले चिहरे नूं तणाअग्रसत होइआ वेख फ़िकरमंद वी सी। हुण उह पहिलां वांग गल्लां वी नहीं सी करदी। चुप्प-गड़ुच्च जिही सोचां ‘च डुब्बी रहिंदी।

… ते इक्क दिन उह कशमकश्श ‘चों बाहर आ गई सी। सुधीर दी बगल ‘च बैठदिआं मिशरी घुली आवाज़ ‘च बोली, “राजे! मैं तुहाडे नाल इक्क इंपौरटैंट गल्ल करनी ए।”

“कर।”

“मैं फैशन-माडलिंग करना चाहुंदी हां।”

“वहट?” सुधीर नूं इंज महिसूस होइआ जिवें फैमिली-रूम दी साहमणली कंध ‘ते लटकदे कलाक दीआं सूईआं नें अपणी चाल रद्द करके इक वख्खरी ही चाल फड़ लई होवे… हैरानगी ते रोह नाल भरिआ उह बोलिआ, “इहदा मतलब सुपरीमो तों रिज़ाईन तूं इसे करके कीता। दूजीआं कंपनीआं ‘च डिज़ाईनिंग दी जौब वी तूं इसे करके ऐकसैपट नहीं कीती। तेरा असल निशाना माडलिंग ही सी।”

“सुधीर राजे! असतीफे दी सारी सिच्चूएशन बारे जाणदे होए वी तुसीं इह की कहि रहे हो। कुत्ती जैनट नें जिस तरहां मेरे राह ‘च कंडे खिलारे, जिस तरहां मैनूं ज़ीरो करन दीआं हरकतां कीतीआं, मैं असतीफा नां देंदी तां होर की करदी? दूजीआं कंपनीआं बारे वी मैं तुहानूं दस्सदी रही हां कि उह मेरी योगता दे मुकाबले नीवीआं हन, छोटीआं हन। उनहां विच मैं कोई माअरका नहीं मार सकदी।”

“पर इहदा मतलब इह थोहड़ी ए कि डिज़ाईनिंग दी लाईन ही छड्ड दिओ।” सुधीर दे बोलां विच झुंजलाहट सी।

“लओ जी! तुहाडे साहमणे एथे किंने लोक, बिहतरी वासते कित्ते बदलदे हन। फैशन-माडलिंग बहुत वड्डा फीलड ए… मैनूं अपणी समरत्था दा पता ए। तुसीं देख लिओ। मैं छेती ही टाप ‘ते पहुंच जावांगी।” मनीशा अंदर जोश सी।

“पर अजोकी माडलिंग ‘च जिसम दिखाण दा रुझान मैनूं पसंद नहीं… इह रुझान सोशल वैलयूज़ दा नुकसान कर रिहै।” सकूल विच्च सोशोलोजी पहड़ाउंदे सुधीर दी सुर चोभवीं सी।

“जे इह गल्ल ए तां सरकारां फैशन शोआं ‘ते पाबंदी किउं नहीं लांदीआं।”

“सरकारां दा की जांदै। उनहां लई तां इह बहुत वड्डी बिज़निस ऐ, जौबां दी मंडी ऐ, जिस विचों सरकारां करोड़ां डालर टैकस कमांदीआं नें।” सुधीर दीआं अख्खां विच्च गुस्से दे चिंनह उभर आए।

“तां फिर लोक, जिहड़े फैशन-शोआं नूं एने शौक नाल देखदे नें, उनहां नूं कहो कि नां देखिआ करन।” मनीशा दी सुर खरहवीं हो गई।

“बहुते लोकां नूं पता ही नहीं कि टी.वी. ‘ते की देखणै ते की नहीं देखणै।”

“मेरी समझ मुताबिक, करोड़ां लोक फैशन-शोअ इह जानण लई देखदे नें कि सजणा-संवरना किवें जे, खूबसूरती ‘च निखार किवें लिआणा ए, नीरसता तोड़ के ज़िंदगी ‘च नवें रंग किवें भरने जे।”

“देख मनीशा! मेरा इतराज़ सजण-संवरन जां फैशन करन ‘ते नहीं, नगनता ‘ते है।” सुधीर नें कुझ ढैला पैंदिआं आखिआ।

“मैं नगनता दी वकालत नहीं कर रही। मेरे लई तां माडलिंग, होरनां जौबां वांग इक जौब ए, आरटफुल जौब।” मनीशा दे बोलां विच्च गरूर सी।

सुधीर नूं इंज लग्गा जिवें गल्लां कर रही , उसदी पतनी नहीं, पतनी ‘चों फुट्ट पई कोई होर औरत सी। उह कड़किआ, “जिस जौब ‘च कोई ऐथिकस ही है नहीं, उह जौब तैनूं नहीं करनी चाहीदी।”

“अज्ज दी दुनीआ ‘च जे होर सारा कुझ बदल रिहा ए तां सदाचार किउं नहीं बदल सकदा… जिस जौब तों मैनूं संतुशटी मिलदी ए, जिस जौब राहीं मैं अपणी हसती दी फुलफिलमैंट माण सकदी हां, मैनूं उस तों रोकिआ किउं जा रिहा ए?” मनीशा तैश ‘च आ गई।

“तैनूं सिरफ़ अपणी हसती ही दीहदी ऐ, मेरी नहीं। पर कंन खोल्ह के सुण लै, जे तेरी हसती दी भरपूरता, मेरी हसती नूं हीणा करदी ऐ तां मैं बरदाशत नहीं करांगा… तूं जिस नूं भरपूरता कहिनी एं, मेरे विचार मुताबिक उह डीगरेडेरेशन ऐ।” सुधीर तमतमा उठ्ठिआ।

“तुहाडे विचारां दे अधीन हो के, अध्धी-अधूरी ज़िंदगी जिऊणा मैनूं नहीं परवान। मेरे लई माडलिंग वधीआ जौब ए।” मनीशा लोही-लाखी हो गई।

“दैंन हैल्ल विद्द यू।” अग्ग-भबूका होए सुधीर दीआं अख्खां विच्चों चंगिआड़े फुट्टण लग्गे।

“सेम टू यू।” रोह ‘च कंबदी मनीशा नें आखिआ।

मनीशा दी निगहा शैलफ ‘ते पई अपणी ते सुधीर दी फोटो ‘ते जा टिकी सी। दीवानगी विच्च, हत्थां ‘च हत्थ अते अख्खां ‘च अख्खां पाई, उह बरफबारी विच खहड़े सन। मनीशा नें जदों वी इह तसवीर तक्की सी, उस नूं आपणेचिहरिआं ‘ते इकसुरता दा सरूर नज़र आइआ सी। पर अज्ज उस नूं इंज लग्ग रिहा सी, जिवें बरफबारी दे धुंदलके विच्च, उह इक दूजे नूं अज़नबीआं वांग तक्क रहे होण।

… मनीशा ते सुधीर दे मापिआं नें उनहां दी सुल्हा करवाउण ते नेड़ता गंढण लई पूरी वाह लाई सी। पर उह दोवें आपो आपणेमुहाजां तों पिछ्छे हटण लई तिआर नहीं सन।

“इक्क नूं चुण लवे, मैनूं जां माडलिंग नूं।” सुधीर दा सटैंड सी।

“मेरा लकश माडलिंग ए।” मनीशा दा फ़ैसला पत्थर ‘ते लकीर सी।

“जे माडलिंग ‘च ही गरकणै तां मेरे मत्थे नां लग्गीं।” सुधीर ते उसदे मापिआं दी हाज़री ‘च अपणा फ़ैसला दाग के, गुस्से ‘च कंबदा परदीप कुमार उठ्ठ आइआ सी।

“एनी सख़ती नां करो… ओथों टुट्ट के उह कित्थे जाएगी? साडे घर ही आएगी… आख़र साडी धी ए।” घर पहुंच के सुनीता नें आखिआ सी।

“हुण उह साडी कुझ नहीं लगदी, “लाल अख्खां विच्चीं करोध दे बाण छड्डदिआं परदीप कुमार गरजिआ सी, “इह चंद चहड़िआ ही तेरी मिहरबानी नाल ए। जे तूं शुरू तों ही इहदीआं वागां कस्स के रख्खदी तां एथों तक्क नौबत ही नहीं सी आउणी।”

पती अते नाल ही मापिआं नालों रिशता टुट्टणा मनीशा लई दुखदाई सी पर सथिती नें उसदे विदरोह नूं होर तिख्खा कर दित्ता अते विदरोह नें चुणौती दा रूप धार लिआ। सांझा घर सेल ‘ते लग्ग चुक्का सी। सामान उठ्ठा के उह अपारटमैंट ‘च मूव कर गई। ते ‘डाइमंडज़’ एजंसी दी मालक करिसटना फौसटर दी सलाह नाल फैशन-माडलिंग दा कोरस शुरू कर लिआ।

टरेनिंग मुक्कण ‘ते उस नें, करिसटना दी सहाइता नाल अपणी फोटो किताब तिआर कीती, कांटरैकट ‘ते हसताख़र पाए ते कंम शुरू कर दित्ता।

छोटे-छोटे फैशन शोअ करदिआं उस नें सुहज, आकरशण ते नज़ाकत दे गुणां वाली माडलिंग शैली सिरज लई सी। उसदीआं पेशकारीआं दे मिआर तों खुश होई करिसटना नें इक दिन आखिआ सी, “मैनीशा! हुण तूं माडलिंग दी वड्डी मंडी ‘च जाण दे काबल हो गई एं। तैनूं ते पता ई ऐ, साडीआं लोकल ते वड्डीआं एजंसीआं आपस ‘च जाल वांग जुड़ीआं होईआं नें। निऊयारक दी प्रसिध्ध एजंसी ‘युनीक’ नाल मेरी गल्ल हो चुक्की ए। उह तैनूं इंटरविऊ लई सद्दणगे।”

“थैंक यू करिसटना।” गदगद होई मनीशा नें करिसटना नूं जफ्फी पा लई सी।

इंटरविऊ ‘च ‘युनीक’ दे मालक ऐरिक डालटन नाल, एजंसी दा फैशन-डिज़ाईनर वालटर वी मौजूद सी। मनीशा दी हुण तक्क दी माडलिंग दीआं चोणवीआं तसवीरां अते माडलिंग ते डिज़ाईनिंग बारे उस दे गिआन तों प्रभावित हो के उनहां नें मनीशा नूं अपणी एजंसी ‘च लै लिआ। ते नाल ही टरांटो ‘च होण वाले वड्डे फैशन-शोअ लई सद्दा दे दित्ता।

किंना अहिम सी मनीशा लई पहिले वड्डे शोअ दा उह दिन… तिआर हो के जदों उह बहुकोनी शीशिआं साहमणे खलोई तां कुझ पल आपणेआप नूं पछाण ही नां सकी। मेकअप कलाकारां नें उस विच्चों जिवें इक नवीं मनीशा सिरज दित्ती होवे… उसदे काले शाह वालां दे आरजी कुंडलां, दिलकश होठां दी गुलाबी लिपसटिक दी बेबाक छेड अते शैडोअ ते मसकारे नाल सजाईआं म्रिग-नैणी पलकां दी लिशक विच्चों झरनाहट फुट्ट रही सी। कंनां ‘च झूलदे झालरदार कांटिआं दे नगां अते नक्क दे लौंग दे लिशकारे, उसदे गोरे-गुलाबी रंग नूं होर उजवल कर रहे सन। उसदे बदन ‘ते पूरी लंबाई दा गुलाबी रंगा ईवनिंग-गाऊन सी अते गोरे-निख्खरे पैरां विच्च उच्च-अड्डी, बधर्रीवार गुलाबी सैंडल।

जदों उह रैंप ‘ते चहड़ी तां दोनीं पासीं बैठे फैशन माहिरां, शोअ नूं सपांसर करन वाले वपारीआं, मीडीआकारां ते चोणवें दरशकां दी भीड़ साहवें उसदे कदमां दी मटक उख्खड़ जिही गई। गाऊन उसदे जिसम नूं छिपा घट्ट, दिखा वध्ध रिहा सी। असल ‘च अपणा गाऊन उसने आप डिज़ाईन कीता सी पर उसदे डिज़ाईनर वालटर नें जिउं दा तिउं परवान नहीं सी कीता। गलमा होर नीवां ते सज्जी लत्त वाले पासे दा पिंनी तक्क दा कट्ट उप्पर पट्ट तीकर कर दित्ता सी ते हुण अध्धों वध्ध नंगा हो रिहा जिसम उस अंदर शरम उपजा रिहा सी। लोकां दा प्रशंसकी प्रतीकरम भांपदिआं उसदी मटक ठीक हो गई। चिहरा मुसकरा उठ्ठिआ। पर मुसकराहट उस नें शोख नां होण दित्ती। लज्जिआ दे अंदाज़ विच्च चिहरे उप्पर पुशाक वरगा रंग चाहड़ लिआ। उस दे इस अंदाज़ नें सभ नूं काइल कर दित्ता। रैंप दुआलिउं उठ्ठी टिप्पणी ‘ऐन ऐंजल आन दा अरथ’ कंनीं पैंदिआं उसदा रोम-रोम खुशी नाल भर गिआ।

टी.वी. चैनलां ते फैशन-मैगज़ीनां वालिआं मनीशा नूं ‘खुशआमदीद’ आखदिआं उस विचलीआं संभावनावां उजागर कीतीआं सन। टरांटो दी प्रमुख्ख अखबार ‘टरांटो सटार’ दे कालम-नवीस नें शोअ बाबत लिखे लेख विच्च उस नूं सच्चमुच्च ही ‘अकाशों उत्तरी परी’ करार दित्ता सी।

… शुरू दे वड्डे शोआं ‘च मनीशा जदों रैंप ‘ते चहड़दी तां कुझ घबरा जांदी। होर माडलां वांग उस नें मैरुआना दे सूटहे लाउणे शुरू कर दित्ते। सूटहे उस नूं हुलास नाल भर देंदे, पर डरग्गी हो चुक्कीआं माडलां बारे सोचदिआं उह अपसैट्ट हो जांदी। वालटर दी डिज़ाईन शैली वी उस नूं प्रेशान करदी रहिंदी। ‘काऊंसल आफ फैशन डिज़ाईनरज़ आफ नारथ अमैरिका’ वल्लों सनमानित ते ‘पैरी ऐलिस सपोरटस वेअर’ कंपनी दा मीत प्रधान वालटर ज़िआदा समां खेड-पुशाकां दा डिज़ाईनर रिहा सी। उसदी डिज़ाईनिंग विच्च नज़ाकत घट्ट सी, ताकत अते जोश वध्ध। उसदे रंगां दी चोण तां वधीआ सी, पर पुशाकां दीआं लाईनां दे डूंघे, तिरछे कट्ट सुहज वाले होण दी थां प्रदरशन वाले सन। मनीशा दे, अपणी पुशाक ‘च माड़ी-मोटी तबदीली कराउण दे सुझाअ नूं कदी उह मंन लैंदा ते कदी रद्द कर देंदा। खैर मनीशा आपणी पेशकारी विच, चिहरे खास करके अख्खां ते होठां दे हाव-भाव राहीं, नारीतव दा रंग वी भर देंदी ते उस दी इह विशेशता निवेकली पछाण वाली माडल वजों उभार रही सी।

टोरांटो, वैनकूवर, मांटरीअल, शिकागो ते निऊयारक वरगे शहिरां दे फैशन-शोअ करदिआं उसदी चंगी चरचा होण लग्ग पई सी ते चरचा दे नशे नें उस नूं मैरूआना तों छुटकारा दित्ता सी।

पहिला अपारटमैंट छड्ड के उस नें इक वधीआ बिलडिंग-जिस विच सविमिंग पूल वरगीआं सुविधावां सन, ‘च अपारटमैंट किराए ‘ते लै लिआ। उह नेम नाल जिंम जांदी ते तैरदी।

इसे दौरान उस नें, दिल दा मरीज़ बण चुक्के डैड नूं मिलण दी कोशिश कीती सी पर उसदी नांह पत्थर ‘ते लकीर सी। मां धी मिल लैंदीआं सन, मनीशा दे अपारटमैंट ‘च।

सुधीर दे दूजे विआह दी खबर सुण के मनीशा दे दिल नूं झटका लग्गा सी पर नाल ही गुमान वी उभ्भर आइआ सी… सुधीर नालों टुट्ट के उह हारी नहीं सी। आपणेलकश अनुसार सफ़ल माडल बण चुक्की सी… उस दी देही ‘ते नज़र रख्खण वाले फैशन-शोअ प्रोडिऊसरां, फैशन मैगज़ीनां दे ऐडीटरां ते होरनां नूं उस नें ‘ठरी’ मुसकराहट ही दित्ती सी। उह कला दे ज़ोर ‘ते ही अग्गे वधणा चाहुंदी सी।

पर इक पड़ाअ ‘ते पहुंच के उस नें महिसूस कीता सी कि उसदे नाल वालीआं उस तों मूहरे निकल गईआं सन। उस दीआं तसवीरां मसां पंजाह कु मैगज़ीनां ‘च ही छपीआं सन जदों कि उसदे मुकाबले वालीआं दीआं सौ-सौ मैगज़ीनां ‘च छप चुक्कीआं सन। अपणी मायूसी जद उस नें वालटर कोल ज़ाहिर कीती तां उसने आखिआ सी, “तूं अंग दिखाउण तों परहेज़ करदी एं पर कंपीटीशन ‘च दूजीआं नालों मूहरे निकलणा चाहुंदी एं। इह किवें हो सकदै?”

मनीशा शशोपंज ‘च पै गई सी। दूजीआं माडलां नूं मात पाउण दे नगनता वरगे तरीके, उसदी सोच नूं कदी ठीक जापण लग्ग पैंदे ते कदी ग़लत। कदी टाप-माडल ते सुपर-माडल बणन दी काहल भारू हो जांदी ते कदी कला दी सहिजता…।

उनहां ही दिनां विच मनीशा हुरां दी एजंसी दा वालटर नाल कांटरैकट मुक्क गिआ। नवां कांटरैकट वेन फिलिप नाल हो गिआ। ‘दी फैशन गरुप्प इंटरनैशनल’ दा मैंबर अते ‘कोटी अमैरिकन फैशन करिटिकस’ ऐवारड ते ‘हाल आफ फेम’ वरगे पुरसकारां नाल सनमानित वेन फिलिप, उतरी अमरीका दे चोटी दे फैशन डिज़ाईनरां विच्चों सी। ‘कोलंबीआ यूनीवरसिटी’ ‘च लाईआं उस दीआं काकटेल डरैसां दीआं नुमाइशां नें वपारीआं ते फैशन-शासतरीआं दा उचेचा धिआन खिच्चिआ सी। उसदी डिज़ाईन-शैली जलौअ ते कोमलता अते थराहट ते सुहज दा सुमेल सी। उतशाही नुहार वालीआं उसदीआं पुशाकां, माडलां नूं उकसाऊ नहीं रूपवंती बणाउंदीआं सन।

वेन दी कला नूं प्रणाई डिज़ाईन-शैली मनीशा दी रूह नूं टुंबदी सी…।

फोन दी घंटी नें मनीशा नूं सोचां विच्चों बाहर खिच्च लिआ। अभड़वाहे उस नें अपणा सैल्लफोन चुक्किआ। पर घंटी उस दे फोन दी नहीं सी। दरअसल, रोज़ गारडन विच्च, उस दे कोलों लंघे किसे बंदे दे फोन दी घंटी सुण के उस दे मन अंदरली फोन दी उडीक टुणक पई सी। उस नें घड़ी वेखी। डेढ वज्ज चुक्का सी ते वेन नें अजे तक्क उसदी काल नहीं सी मोड़ी। झट देणी उसने वेन दा फोन नंबर दब्बिआ। पर कोई जवाब नां मिलिआ। बेताबी विच सिर झटकदिआं उसने फिर सुनेहा छड्ड दित्ता. “वेन! तूं मेरे फोनां दा जवाब किउं नहीं दे रिहा? कित्थे हैं तूं? मैनूं छेती फोन कर।”

उस नें टैकसी बुलाई ते होटल नूं चल्ल पई। टैकसी नूं होटल विच मुड़न लई इंतज़ार करनी पई। सड़क ‘ते पुलिस दी गड्डी दे पिछ्छे पिछ्छे कारां दी डार जा रही सी, किसे दा ससकार करन। कारां ‘ते लग्गीआं तखतीआं उते लिखिआ ‘फिऊनरल’ शबद उस अंदर डूंघा उतर गिआ। उसदे कदम कमरे वल्ल वध रहे सन पर मन कई वरहे पिछांह चला गिआ सी… मातमी दिन उसदीआं अख्खां साहवें आ खलोइआ… उसदे डैड दी हारट-अटैक नाल मौत हो गई सी… मौम दे गळ लग्ग, उह भुब्बां मार मार रोई सी। ‘फिउनरल होम’ विच पई डैड दी देह नूं डुल्हदीआं अख्खां नाल तकद्दिआं उस नूं इंज लग्गा सी जिवें उह कहि रिहा होवे, ‘मैं अपणी पुगा चल्लिआं, जिउंदे जीअ तैनूं मत्थे नहीं लग्गण दित्ता।’

इक रिशतेदार बुहड़ी दी कही इस गल्ल, “परदीप कुमार एनी छेती मरन वाला नहीं सी, धी नें लै लिआ” नें मनीशा नूं काफी दुखी कीता सी।

सुनीता दे दिल ‘ते गहिरी सट्ट वज्जी सी। पती दा साथ-सहारा सदा लई मुक्क गिआ सी… मनीशा नें मौम दा ढारस बंनहाइआ…. ते उसदा सहारा बण गई… मौम दे सोग विचों बाहर आउण ‘ते उह मुड़ शोआं ‘च रुझ गई सी।

वेन नाल कंम करदिआं मनीशा उसदीआं डिज़ाईनिंग ते मेकअप्प सबंधी विशेशतावां तों इलावा इक होर विशेशता बारे वी जाण चुक्की सी। उसने फैशन-मीडीए दे अहिम विअकतीआं ते शोअ-प्रोडिऊसरां नाल नेड़ले सबंध बणाए होए सन। पर उह मिहनत करन-कराउण दा असूली वी सी। मिलान दे तिंन-रोज़ा फैशन सैमीनार ते शोअ दीआं तिआरीआं ‘च उसने मनीशा ‘ते चोखा समां लाइआ सी….रैंप ‘ते टुरदिआं अंदाज़ नूं शोख बणाउण अते रैंप दे अखीर ‘ते खलो के बदन नूं सज्जे-खब्बे घुमाउण वेले ओवरपोज़िंग दी प्रैकटिस करवाई सी।

फैशन-शोअ वाली शाम वेन नें मनीशा दा मेकअप्प कोल खलो के करवाइआ सी। तिआर हो के मनीशा नें खुद नूं बहुकोनी शीशिआं विच्चीं तक्किआ सी…वालां नूं सिर दे खब्बे पासे वल्लों लपेट के, सज्जे पासे सजाइआ जूड़ा, ढुक्कवें शैडोअ नाल संवारीआं पलकां हेठ खिच्च-पाऊ मोटीआं नज़ाकती अख्खां, लाल लिपसटिक नाल शिंगारे लरज़दे होंठ… नैण-नकशां दे कलासिकी सुमेल विचों अनूठा हुसन डल्हकां मार रिहा सी। उसदे बदन ‘ते करीम रंग दी काकटेल-डरैस, गळ विच सोने दी पतली चेन, पैरां विच काले उच्च-अड्डी बध्धरीदार सैंडल ते हत्थ विच काला परस सी। मनीशा नूं बाकी माडलां आपणेतों निक्कीआं ते फिक्कीआं जापीआं सन। उसदे रैंप ‘ते जाण तों पहिलां वेन नें माण नाल किहा सी, “मनीशा! यू आर लुकिंग सुपरब…दमकदा-थिरकदा हुसन वी ते नारीतव वाली छब्ब वी।

रैंप दे दोनीं पासीं बैठे इटली दे वपारी ते राजनीतक, दूरों-नेड़िओं आए फैशन-शाशतरी, मीडीआकार, शिंगार-समग्गरी दीआं कंपनीआं दे नुमाइंदे ते फैशन-मैगज़ीनां वाले अश-अश कर उठ्ठे सन। पेशकारी मुक्कण ‘ते खुशी ‘च उछलदी मनीशा नें वेन नाल चुंमण सांझा कीता सी। फैशन-इंडसटरी दीआं नामवर हसतीआं नें ‘गोरजीअस बिऊटी’ आखदिआं उसनूं माण नाल चुंमिआ सी। कवर गरल, हैलो अते कासमोपालिटन मैगज़ीनां वालिआं, उसदीआं तसवीरां ते आरटीकल छापण दीआं पलानां बणाईआं सन। प्रसिध्ध कंपनी ‘लोरीऐल’ दे नुमाइंदे वल्लों उस ‘ते करीमां, मसकारे ते आईशैडोअ दीआं ऐडां बणाउण दी पेशकश आई सी।

शोअ दे अंत ‘ते जदों मनीशा ते वेन हाल तों बाहर आए तां उनहां नूं ‘सटाप रौंचीनैस्स संसथा’ दीआं मैंबर दिखाई दित्तीआं। पहिले शोआं वांग उह संसथा वल्लों छापे निक्के-निक्के किताबचे वंड रहीआं सन। इक कुड़ी दे मूंहों, “की तूं मैनीशा ए?” सुण के उस नें ‘हां’ किहा। कुड़ी नें इक मोटी किताब फड़ाई ते आखिआ, ‘जैनीफर नें भेजी ए। उसदे पी.ऐच.डी. दे थीसिस ‘फैशन ऐंड दा रौंच कलचर’ दी कापी ए। मनीशा नें धंनवाद कीता ते वेन नाल टैकसी ‘च जा बैठी।

पैरिस दे फैशन शोअ ‘च फसवें मुकाबले होए सन। मनीशा, सिंडी कारलटन ते कुझ होर माडलां नूं बिकनीआं ‘च पेश होण लई किहा गिआ सी… रैंप ‘ते आ के हर माडल अपणी देही-भाशा राहीं, दूजीआं नालों वधीआ होण दा दाअवा कर रही सी। माडलां दे दो गरुप्प बणाए गए सन, इक यौरप दा ते दूजा उतरी अमरीका दा। उतरी अमरीका गरुप्प विचों मनीशा ते सिंडी वधीआ आंकीआं गईआं सन। वोग, डिओर, टच्च ते शेप वरगे नामवर मैगज़ीनां वल्लों उनहां नाल फोटो-शूट दे प्रोगराम उलीके गए।

‘वोग’ दे फोटो-शूट ‘च मनीशा नें वख्ख वख्ख डिज़ाईनां दीआं बिकनीआं तां पा लईआं सन पर कामुक अदावां वाले पोज़ देण तों नांह कर दित्ती सी, जदों कि सिंडी नें अजिहे पोज़ खुश हो के दित्ते सन।

ते फिर छोटे-वड्डे मैगज़ीनां दी लंमी लड़ी चल्ल पई सी, जिनहां विच कदी मनीशा ते कदी सिंडी दे माडलिंग दीआं प्रापतीआं, तसवीरां सहित छपदीआं रहिंदीआं। मनीशा नूं ‘रैवलोन’ दीआं लिपसटिकां ते नहूं-पालशां दीआं ऐडां अते सिंडी नूं ‘मेबलीन’ दी शिंगार-समग्गरी दीआं ऐडां मिल गईआं सन। दोनां दी चरचा दूर-दूर तक्क फैल चुक्की सी। आखर ‘इलस्सटरेटड सविम सूट’ अते ‘विकटोरीआ सीकरिट माडल’ वालिआं, दोनां नूं चोटी ‘ते पहुंचा दित्ता। हुण तक्क उनहां दोनां दीआं तसवीरां ते आरटीकल तकरीबन तिंन-तिंन सौ मैगज़ीनां ‘च छप चुक्के सन। एने मैगज़ीनां ‘च छपण, चोटी दे फैशन-डिज़ाईनरां नाल कंम करन अते प्रसिध्ध कंपनीआं दीआं ऐडां करन दे पहिलूआं दे आधार ‘ते जो मशहूरी दा गराफ बणदा सी, उस अनुसार मनीशा ते सिंडी बराबर ‘ते सन। उतरी अमरीका दी टाप-माडल दोनां विचों मूहरे निकलण वाली नें बणना सी।

अवाई इह सी कि निऊयारक दे होण वाले वड्डे शोअ तक्क, मशहूरी दी दौड़ विच इक जणी मूहरे निकल जाएगी। मनीशा दी इक माडल सहेली नें उसनूं ‘पलेबुआइ’ मैगज़ीन ‘च निऊड छपवा के मशहूरी दा गराफ उतांह लिजाण दी सलाह दित्ती सी पर मनीशा नें सिर फेर दित्ती सी।

इह गल्ल जदों उसने वेन नूं दस्सी तां उस किहा सी, ‘मैनीशा! ज़माना नगन ते काम-उकसाऊ माडलिंग दा आ गिआ ए…’ए-वन’ एजंसी दे नवें डिज़ाईनर करेग दे डिज़ाईन कीते ‘पुश-अप्प बरा’ बारे तैनूं पता ई ऐ।’

“हां पता ए। उही बरा मिशैल नूं पुआ के ते ‘मैकसिमा’ मैगज़ीन ‘च उसदे निऊड छपवा के करेग नें ही तां मिशैल नूं मशहूर कीता ए।”

‘अध्धीआं छातीआं बाहर दिखाउण वाला उह बरा, मारकिट ‘च लोकां दी पसंद बण गिआ। बणाउण वाली कंपनी नें मिलीअनज़ डालरां दा बिज़निस कीता। ते ए-वन एजंसी-जो आम जिही हुंदी सी-अज्ज टौप ‘ते पहुंच गई ए।”

“पर वेन! आखर टिकणा तां कला नें ही ऐ।” मनीशा नें आइखा सी।

“मैनीशा! तूं जाणदी ऐं मैं अज्ज तक्क कला तों मूंह नहीं सी मोड़िआ पर हुण मैं देखदां कि जे कला नाल ही बझ्झा रिहा तां करेग वरगे डिज़ाईनरां तों बहुत पिछ्छे रहि जावांगा।”

मनीशा नें आपणेअंदर झाकिआ सी। कला-गौरव बरकरार सी।

पर जदों सैंडी नें ‘पलेबुआइ’ ‘च नगन तसवीरां छपवा के टाप-माडल दा टाईटल झपटिआ तां मनीशा दा कला-गौरव झंबिआ गिआ सी…। ‘कोई नहीं मना! अगली वार सही।’ धीरज धरदिआं उसने भविख्ख ‘ते टेक रख्ख लई सी।

ते फिर आ गिआ सी लास ऐंजलस दा वड्डा फैशन-शोअ। किंना उतशाह सी, फोन ‘ते खबर देंदे वेन दे बोलां विच, “मैनीशा! एडे उच्च-पध्धरी शोअ दी ऐंटरी आपां लई फख़र वाली गल्ल ए। इस नाल जित्थे मेरा, तेरा ते दूजीआं माडलां दा करीअर चमकेगा, उथे एजंसी दे बिज़निस नूं वी बूसट मिलेगी।”

“मेरे पिआरे वेन्न! तैनूं दिली मुबारकां।” मनीशा नूं चाअ चहड़ गिआ सी।

“थैंक यू। इस शोअ ‘च तैनूं टाप-माडल बणाउण लई मैं डट के ज़ोर लावांगा, तूं डिज़रव…।”

फोन दी घंटी नें मनीशा नूं अतीत विचों वरतमान ‘च लै आंदा…वेन बोल रिहा सी, “हाइ मैनीशा! तेरी काल रिटरन कर रिहां।”

“आ गिआ चेता।” मनीशा हिरख़ नाल भरी पई सी।

“सौरी मैनीशा! तेरीआं दोनां कालां समें मैं मीटिंगां ‘च सी, पहिलां कोआरडीनेटर ते फिर शोअ-प्रोडिऊसरां नाल ते हुण डौमिनिका दा फोटो-शूट…।”

“वहट?” मनीशा नूं जिवें ठूंहे नें डंग मारिआ होवे।

“डौमिनिका दा ‘वोग’ नाल फोटो-शूट करवा रिहां।”

मनीशा दे कालजे हौल पिआ। उसदे कंनां विच सवेरे ईवा दी कही गल्ल, ‘वेन डौमिनिका नूं चुक्क रिहै’ गूंज गई। प्रसिध्ध फैशन-मैगज़ीन ‘वोग’ ‘च डौमिनिका दीआं तसवीरां छपण नाल उसदी चहड़त नूं उह पलां विच ही चितव गई। तुणकवीं आवाज़ ‘च बोली, “तूं सवेरे नहीं दस्सिआ।”

“उदों अजे ‘वोग’ वल्लों हां नहीं सी होई। खैर तूं दस्स की गल्ल ए?”

“मैनूं पत्तिआं वाली आईटम तों छोट चाहीदी ए।” तणाअ ‘च मिध्धी होई मनीशा नें आखिआ।

“होली समोक! तूं अजे उसे चक्कर ‘च फसी पई एं। बहुत माड़ी गल्ल ए,” हैरानी ते हिरख प्रगटाउंदा वेन बोलिआ, “तैनूं चंगा भला पतै कि इह शोअ मेरे ते एजंसी लई ही नहीं, तेरे लई वी महत्तवपूरन ए। तेरा टौप-माडल दा मामला ए। जे आम जिहा शोअ हुंदा तां मैं छोट दे देंदा…तैनूं इह आईटम करनी ही पैणी एं।”

“पर मेरा दिल नहीं मंनदा।”

“मंन जाएगा। मैं ऐना नूं फोन कर देना, उह मैरआना फड़ा जाएगी।” इस नशे दी आदी हो चुक्की ऐना उसे होटल ‘च ठहिरी होई सी।

वेन दे सख़त लहिज़े अते डौमिनिका दी चहड़त दे साड़े नें मनीशा अंदर रोह भर दित्ता… उसनूं वेन दीआं डौमिनिका नाल नज़दीकीआं बारे पता तां सी पर चिंता नहीं सी…वेन खुल्ल्ही ज़िंदगी जिउ रिहा सी। पहिलां वी दो कु माडलां नाल उसदी नेड़ता बण चुक्की सी। इक माडल नें तां इह चकर्र चलाइआ ही मनीशा दी ‘नंबर इक’ पुजीशन खोहण वासते सी पर वेन नें उसदी चाल चल्लण नहीं सी दित्ती। पर हुण डौमिनिका दे मामले ‘च उह रज़ामंद होइआ जापदा सी। इस पिछ्छे उसदा मंतव वी मनीशा नूं नज़र आ रिहा सी_नगनता-कामुकता वालीआं आईटमां नूं चामहल-चामहल के करन वालीआं डौमिनिका वरगीआं हुसीन माडलां नूं अग्गे लिआ के, वेन बिज़निस दे उपरले जोड़ां विच पहुंचणा चाहुंदा सी।

‘चहड़ा लवे आपणी बिज़निस दी गुड्डी ते फकन डौमिनिका दी वी… दा हैल्ल विच दैम।’ मनीशा दा रोह विदरोह ‘च बदल गिआ। उसने शोअ ‘च भाग नां लैण दी सोच लई अते वेन ते ऐरिक नूं कड़कवीं ई-मेल लिखण लई लैपटौप उठा लिआ। उसी पल दरवाज़े ‘ते दसतक होई। उसने दरवाज़ा खोल्हिआ। ऐना सी।

मैरुआना वाला लिफ़ाफा फड़ाउंदिआं उह बोली, “हे मनीशा! ऐतकीं नां जाण दईं टाप-माडल दा टाईटल, पूरा ज़ोर ला दे…गुड्ड लक्क।”

ऐना दी शुभ कामना नें मनीशा नूं मौम दी शुभ कामना याद करवा दित्ती। सवेरे घरों तुरन वेले मौम नें किहा सी, “भगवान तेरा टाप-माडल दा सुपना पूरा करे।” सुपने दी पूरती चितवदिआं मनीशा नें मौम नूं जफ्फी पा लई सी।

ते हुण उस सुपने नूं पैंदे झटकिआं कारन जां पता नहीं किवें मनीशा अंदरली दूजी मनीशा जाग पई, ‘जा के मौम नूं की दस्सेंगी?… शोअ विचों इस तरहां ग़ैरहाज़र होणा कांटरैकट अते एजंसी दे नियमां दी उलंघणा है। तेरी जौब जा सकदी ए। वेन ते ऐरिक तेरे ‘ते हरजाने दा मुकद्दमा कर सकदे नें… एनी जद्दो-जहिद कीती ते आख़र खट्टिआ की? पिछली वारी तूं सिंडी तों बाज़ी हारी, हुण आप ही मिशैल वासते मैदान छड्ड रहीं एं। ते देख लईं, अगली बाज़ी डौमिनिका मार जाएगी।’

‘इहो जिहीआं बाज़ीआं मेरे लई कोई माअने नहीं रख्खदीआं।’ उसदे कला-गौरव नें सिर चुक्क लिआ।

‘तां फिर होई जाण दे, जो कुझ हुंदा ए।’

‘वटह ए हौरिबल डेअ।’ दुबिधा ‘च नपीड़ हुंदी उह बुड़बुड़ाई। उसदी सोच विच अचानक ही पिता ते पती आ खलोए…ताअने जिहे देंदे जिवें कहि रहे होण, ‘देख लिआ जलवा माडलिंग दा, मार लए माअरके?’

मनीशा दी धौण दीआं नाड़ां दा कसाअ सिर ‘च पहुंच रिहा सी। उसने दोनां हत्थां नाल सिर घुट्ट लिआ पर सिर पाटदा जा रिहा सी…उसदे हत्थ मैरुआना वल्ल वध गए।

छेती ही उसनूं उतशाह दे हुलारे महिसूस होण लग्ग पए…।

रिहरसल दा टाईम हो रिहा सी। उसने ज़रूरी चीज़ां बैग विच पाईआं ते टैकसी लै के हाल ‘च पहुंच गई।

जगमगा रहे शानदार हाल विच बणे लंबे-चौड़े रैंप दुआले बैठे वड्डे-वड्डे वपारी, मीडीआकार, फैशन-साशतरी, सरकारी महिमान, हालीवुड्ड दे कुझ सटार ते चोणवें दरशक शोअ शुरू होण दी उडीक विच सन। टाप-माडल दा फ़ैसला करन वाले जज्ज इक वख्खरी कैबिन ‘च बैठे सन। उह पंज सन। उतरी अमरीका दी प्रसिध्ध वसतर-कंपनी ‘गरेस’ दा मालक रौबिन जलवेगर, वेन फिलिप, इक होर फैशन-डिज़ाईनर, हालीवुड्ड सटार लीना हैंडरसन अते पिछली वार दी टाप-माडल सिंडी कारनटन। चेअरपरसन जलवेगर सी।

शोअ आरंभ होइआ। पहिली आईटम पोल-डानस दी सी, जिस विच सिंडी, डौमिनिका ते होर माडलां नें कामुकता दी खूब हुल्लरी पाई।

अगलीआं आईटमां विच माडलां आपणेआपणेफैशन डिज़ाईनरां दीआं तिआर कीतीआं नवीआं-निवेकलीआं पुशाकां ‘च सज के पेश होईआं। मिशैल नें पूरी वाह लाई पर उसदी अति बेबाक शाली मनीशा दी सुहजमई शाली जिंना डूंघा प्रभाव नां पा सकी।

आखरी आईटम पत्तिआं वाली सी। मनीशा अंदर कंबणी छिड़ पई।

परदे नाल मैरुआना दे सूटे ला के उह कुझ काइम हो गई। आम माडलां तों बाअद मिशैल रैंप ‘ते चहड़ी। खरमसती विच उसदा अंग-अंग नच्च रिहा सी। बहिकवें अंदाज़ विच छाती दे दोनां पत्तिआं नूं उंगलां नाल उलारदिआं, उह आपणी गेम दे पत्ते पूरे ज़ोश नाल खेड रही सी।

मिशैल तों बाअद मनीशा दी वारी सी। उह रैंप ‘ते मटक नाल टुर रही सी पर नगनता दा बोझ उस तों उठाइआ नहीं सी जा रिहा। अंदरों उठ्ठे बोल, ‘चल्ल नीं जिंदे’ उस नूं कुझ हौसला जिहा दे गए…मैरुआना नें मुकाबले दा जोश दित्ता…शरम नज़ाकत ‘च बदल गई। ते नज़ाकत रंगी मटक नें इक अनूठा ही प्रभाव सिरज दित्ता।

…शोअ दे अंत विच प्रमुख्ख हसतीआं नें आपणेभाशणां विच इस शोअ दी खूब प्रसंसा कीती…इसनूं, फैशन-शोआं दे खेतर विच नवें आयाम जोड़न वाला फैशन-शोअ आखिआ। ते फिर टाप-माडल दा ऐलान करन लई रौबिन जलवेगर सटेज ‘ते आ हाज़र होइआ।

मनीशा नूं अपणी इक इक आईटम दी पेशकारी ‘ते तसल्ली सी, विशवास सी। उह आपणेसुपनिआं दे खंभां ‘ते उड रही सी पर जलवेगर दे सुणाए फ़ैसले नें उसदे सुपने फनाह कर सुट्टे। अकाश ‘चों पताल ‘ जा डिग्गी सी उह…चारे पासे हनहेरा ही हनहेरा सी।

उसदे सैलफोन दी घंटी वज्जी, वज्जी गई। उसने कोई हुंगारा नां भरिआ। दूजी वार फिर…। जदों तीजी वार फोन खड़किआ तां कसीस जिही वट्टदिआं उसने फोन चुक्किआ ते मरनऊ आवाज़ विच “हैलो” किहा।

“हाइ मैनीशा! मैं ईवा बोल रही हां, कौण बणी टाप माडल?”

“कुत्ती मिशैल।” मनीशा नें विस्स घोली।

“मैनूं पहिलां ही पता सी।”

“किवें?”

“सवेरे जदों मैं होटल मूहरे तैनूं मिली सी, उदों मिशैल दी सपाईइंग कर रही सी। तेरे कोलों उठ्ठ के मैं इहदा पिछ्छा कीता, इह रौबिन जलवेगर कोल गई सी, देही जशन मनाउण।” ते ईवा दा फोन बंद हो गिआ।

‘बलड्डी बिच्च…।’ बेसुरती जिही ‘च, कुरसी ‘ते ढठी मनीशा नूं पता नहीं सी लग्ग रिहा कि उह मिशैल नूं कोस रही सी जां उसदा कला-गौरव उसनूं आपूं नूं कोस रिहा सी…।