1. जिनहां पिआर दे दीवे बाले नें
जिनहां पिआर दे दीवे बाले नें ।
उह लोक नसीबां वाले नें ।
उह निघ्घीआं यारीआं की होईआं ?
जद पैण लग्गे विच्च पाळे नें ।
सानूं लोरीआं नाल सुला दित्ता,
असां जद वी होश संभाले नें ।
की हाल मैं दस्सां लोकां दा ?
मूंह चिट्टे, अंदरों काले नें ।
हुण इज़्ज़तां दे उह चोर होए,
जिहड़े इज़्ज़तां दे रखवाले नें ।
मंज़ल दी 'रहील' उडीक रही,
भावें पैरीं पै गए छाले नें ।
2. मोड़न वाले बेली मुख्ख तूफ़ानां दे
मोड़न वाले बेली मुख्ख तूफ़ानां दे ।
हुंदे नहीं शैदाई झूठीआं शानां दे ।
सोच समझ के आखीं, जो कुझ कहिणा एं,
मुड़ वापस नहीं आउंदे तीर कमानां दे ।
कोई नां पुछ्छे हाल ग़रीब निमाणे दा,
ख़ान पराहुणे हुंदे एथे ख़ानां दे ।
शमला उच्चा हुंदा अणखां वालिआं दा,
शीश कदी नहीं झुकदे शेर-जवानां दे ।
बसती-बसती ख़ून दे छप्पड़ लग्गे नें,
रंग बदलदे किउं नां अज्ज असमानां दे ?
दुख्ख 'रहील' किसे दा कोई वंडदा नां,
दिल किउं पत्थर हो गए नें इनसानां दे ?
3. सोचां उत्ते पहिरे लाए लोकां नें
सोचां उत्ते पहिरे लाए लोकां नें ।
चार-चुफेरे जाल विछाए लोकां नें ।
इक्क-दूजे तों अपणे ऐब छुपाउण लई,
वंन-सुवंने भेस वटाए लोकां नें ।
लुट्ट के सोहणे, हरिआं भरिआं बाग़ां नूं,
सेजां उत्ते फुल्ल सजाए लोकां नें ।
चहड़दे-सूरज नूं ते पूजे हर कोई,
डुब्बिआ सूरज, नैण चुराए लोकां नें ।
नाल बेदरदी दिल-मंदर नूं ढाह के ते,
उच्चे-उच्चे महिल बणाए लोकां नें ।
ज़ालमां अग्गे जोड़ के हत्थ खलोंदे नें,
माड़िआं उत्ते ज़ुलम कमाए लोकां नें ।
हीरे लभ्भण तुरिआ पत्थर मिले 'रहील'
पुठ्ठे-सिध्धे राह दिखाए लोकां नें ।
4. तत्ती-जा 'ते नंगे पैरीं चलदे रहिंदे आं
तत्ती-जा 'ते नंगे पैरीं चलदे रहिंदे आं ।
अपणे दिल दे भांबड़ अंदर बलदे रहिंदे आं ।
माली कोई नहीं बाग़ दा इत्थे, असीं लुटेरे आं,
अपणा अपणा हिस्सा लै के टलदे रहिंदे आं ।
चोरां दे संग चोरी करके ते फिर लुकण लई,
चुप्प-चुप्पीते साधां दे संग रलदे रहिंदे आं ।
उच्चे-महिलीं वस्सण वाले वी ख़ुश नहीं रहिंदे,
असीं निमाणे रूड़ीआं 'ते वी पलदे रहिंदे आं ।
यार-सज्जण दा कोई सुख्ख-सुनेहा आउंदा नहीं,
आपणे दिल दी हालत लिख-लिख घल्लदे रहिंदे आं ।
चहड़ असमानीं भुल्ल जाने आं अपणा आप 'रहील',
शाम दे सूरज वांगूं लेकिन ढलदे रहिंदे आं ।
5. कदी होवे ते, कोई इनसान देखां
कदी होवे ते, कोई इनसान देखां ।
अपणे शौक दा इह सामान देखां ।
दूजे घरां नूं जे कर देखणे तों-
मिले विहल, ते अपणा मकान देखां ।
कित्थे पुज्जिआ ए सूरज सध्धरां दा ?
बद्दल हटण, ते फेर असमान देखां ।
माली लग्गे नें खौरे कंम किहड़े ?
उजड़े बागां नूं, हो हैरान, देखां ।
जिहड़े मंज़लां 'ते सानूं लै जावण,
कित्थे कदमां दे उहो निशान देखां ?
करे ऐश कोई, कोई मरे भुख्खा,
सोहणे रब्ब दी मैं इह शान देखां ।
खोटे किउं 'रहील' नें बणे नेता,
हत्थ जिनहां दे विच्च कुरआन देखां ।
6. बदल किते नहीं मिलदा सकीआं मावां दा
बदल किते नहीं मिलदा सकीआं मावां दा ।
देखिआ चक्कर ला ला सारीआं थावां दा ।
कर लउ जो कुझ करना है, हुण वेला जे,
कुझ विसाह नहीं आउंदे-जांदे साहवां दा ।
अपणे हत्थीं पाणी दिउ दरखतां नूं,
मज़ा जे लैणा होवे ठंढीआं-छावां दा ।
सिध्धी राहे तुरदे जाउ मंज़िल लई,
राही कदे नहीं भुल्लदा सिध्धीआं-राहवां दा ।
झुंमर पावण ख़ुशीआं मेरे देश दीआं,
शाला ! आवे दिन उह साडिआं चावां दा ।
भैड़ी फ़ितरत लोक नां आउंदे बाज़ 'रहील',
रंग कदी नहीं चिट्टा हुंदा कावां दा ।

