ਭੁੱਖਿਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿਚ ਕਣਕਾਂ ਗੱਡੀਆਂ
ਸਾਡੇ ਲੱਗ ਗਏ ਨਾਲ਼ ਤਰਾ ਪੇ
ਉਮਰਾਂ ਦੇ ਖੂਹ ਅੱਤ ਡੂੰਘੇਰੇ
ਅਸਾਂ ਨਾਲ਼ ਸਾਹਵਾਂ ਦੇ ਨਾਪੇ
ਬਿਗਿਆਨ ਰੁੱਤਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜੰਮਿਆ
ਸਾਡੇ ਲੇਖ ਲਖੀਜੇ ਲਾਖੇ
ਜੰਮਣ ਰੁੱਤ ਤੋਂ ਵਿਛੜਨ ਰੁੱਤ ਤੱਕ
ਸਾਨੂੰ ਹਾਣ ਕੋਈ ਨਾ ਆਖੇ
ਜਦ ਮਹਿਰਮ ਅਸਾਂ ਚਿੱਤਰ ਰੁੱਤੇ
ਨਾਲ਼ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਤੋੜੇ
ਸਾਡੇ ਨੈਣ ਤਿੜਕ ਪਏ ਕੋਰੇ
ਸਾਡੇ ਨੈਣ ਤਿੜਕ ਪਏ ਕੋਰੇ
ਵੇ ਬਾਬਲ ਸੰਕੂ ਨੀਂਦ ਨਾ ਪੁਣਦੀ
ਅਤੇ ਦੁੱਖਣ ਅੱਖੀਂ ਦੇ ਕੋਏ
ਯਾਦ ਸਿਰਹਾਣੇ ਕਰਾਂ ਸਿਆਪੇ
ਸੱਜਣ ਜਦੋਂ ਦੇ ਮੋਏ
ਮੋਏ ਸੱਜਣ ਤੇ ਚਿੱਤਰ ਰੁੱਸਿਆ
ਵਿਸਰ ਬਹਾਰਾਂ ਗਈਆਂ
ਸਾਡੇ ਅੰਗ ਤ੍ਰੇੜਾਂ ਪਈਆਂ
ਸਾਡੇ ਅੰਗ ਤ੍ਰੇੜਾਂ ਪਈਆਂ
ਹਿਜਰ ਦਾ ਵਟਣਾ ਪੀੜ ਦਾ ਬਾਣਾ
ਖੂਹ ਨੈਣਾਂ ਦਾ ਜੋਅ ਕੇ
ਰੁੱਖ ਸਾਹਵੇਂ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਬੈਠੇ
ਚਾਨਣੀਆਂ ਵਿਚ ਧੋਕੇ
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਜੁਗ ਜੁਗ ਹਿਜਰ ਹੰਢਾਇਆ
ਇਸ ਪਰਤ ਨਾ ਸਾਰਾਂ ਲਈਆਂ
ਸਾਡੇ ਅੰਗ ਤ੍ਰੇੜਾਂ ਪਈਆਂ
ਚੀਕਣੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਆਹ ਲੈ ਜਾਂਦੇ
ਜੋ
ਰੁੱਖ ਵਣਾਂ ਦੇ ਹਾਣੀ ਮੇਰੇ
ਘੱਤ ਕਲਾਵੇ ਰੋਵਾਂ
ਦੁੱਖਣ ਨੀ ਮੇਰੇ ਦੇਦੇ ਅੜੀਵ
ਅੱਕਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚੌਵਾਂ
ਰੁੱਖ ਵਣਾਂ ਦੇ ਹਾਣੀ ਮੇਰੇ
ਇਹ ਦਰਦਾਂ ਦੀ ਰੇਤਲੀ ਮਿੱਟੀ
ਵਿਚ ਜੰਮਣ ਚੀਚਕ ਵੋਹਟੀਆਂ
ਲਹੂ ਵਰਗੇ ਨਿੱਤ ਪਹਿਨਣ ਬਾਣੇ
ਖਾਣ ਕਲੇਜੀ ਬੂਟਿਆਂ
ਲਹੂ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਰਚ ਮਿਚ ਗਈਆਂ
ਪੋਟਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਟੋਹਵਾਂ
ਗ਼ਮ ਮੇਰਾ ਨਿੱਤ ਸੱਜਰੀ ਰੋਟੀ
ਰਾਤ ਦਿਨੇ ਪਈ ਖਾਵਾਂ
ਪੀੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਕੱਟ ਕੁੱਟ ਚੋਰੀ
ਹੱਸ ਹੱਸ ਬੁਰਕੀਆਂ ਪਾਵਾਂ
ਰੁੱਖ ਵਣਾਂ ਦੇ ਹਾਣੀ ਮੇਰੇ
ਮੈਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਖੇ
ਰੁਕ ਨੀ ਰਾਤੇ ਰੁਕ ਚੰਦਰੀਏ
ਪੈਰ ਧਰੀਂ ਨਾ ਅੱਗੇ
ਮੱਤਾਂ ਭਲਕ ਦੇ ਸੂਰਜ ਤਾਈਂ
ਦਾਗ਼ ਨਕੜਮਾ ਲੱਗੇ
ਰੁਕ ਨੀ ਵੀਰਾਂ ਪਟੀਏ
ਪਾ ਨਾ ਏਡਾ ਨ੍ਹੇਰ
ਮੱਤਾਂ ਮੁੱਕੇ ਤੇਰਾ ਪੇਕੜਾ
ਤੇ ਔਤਰ ਜਾਏ ਸਵੇਰਰੁ
ਰੁਕ ਨੀ ਰਾਤੇ ਨਾਗਣੇ
ਰੋਕ ਲੈ ਅਪਣਾ ਡੰਗ
ਕਿਤੇ ਅਕਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੋਰ ਦੇ
ਪੈ ਜਾਣ ਨਾ ਨੀਲੇ ਅੰਗ
ਰੁਕ ਨੀ ਰਾਤੇ ਛੋਲਹੀਏ
ਤੈਨੂੰ ਕਾਹਦੇ ਚਾਅ ਚੜ੍ਹੇ
ਅਸੀਂ ਮੌਤਾ
ਨੈਣਾਂ ਵਿਚ ਜਿਗਰ ਅਤੇ ਨੱਚੇ ਫ਼ਿਕਰਾਂ ਗਿੱਧਾ ਪਾਏ ਆਸ ਨਕੜਮੀ ਪਾਏ ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਜੱਗ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਆਏ ਨੀ ਮੈਂ ਕੀਕਣ ਦੱਸਾਂ ਨੀ ਮੈਂ ਕੀਕਣ ਦੱਸਾਂ
ਕਿਸ ਸੱਜਣ ਦੀ ਭਾਲ਼ ਅਸਾਕੋਂ
ਕੌਣ ਅਸਾਡਾ ਦਰਦੀ
ਕੌਣ ਜੋ ਈਸਾ ਮੁੜ ਕੇ ਆਉਣਾ
ਪਈ ਖ਼ਲਕ ਉਡੀਕਾਂ ਕਰਦੀ
ਨੀ ਮੈਂ ਕੀਕਣ ਦੱਸਾਂ
ਨੀ ਮੈਂ ਕੀਕਣ ਦੱਸਾਂ
ਅਜੇ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਪਤਨ ਸੰਜੇ
ਅਜੇ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਆਨੇ
ਅਜੇ ਨਾ ਆਸ ਭਰਿਟਨਾ ਛੱਡੇ
ਤਾਂਘਦੇ ਤੰਬੂ ਤਾਣੇ
ਨੀ ਮੈਂ ਕੀਕਣ ਦੱਸਾਂ
ਨੀ ਮੈਂ ਕੀਕਣ ਦੱਸਾਂ
ਘੂਕ ਚਿਰ ਖਿੜਿਆ ਮਿੱਠੜੀ ਘੂ ਕਰ
ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਪਹ
ਨਾ ਅੜਿਆ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਕਰ
ਫ਼ਿਰ ਹਿਜਰ ਹੰਡਾਉਂਣਾ ਪੈਂਦਾ
ਵਖ਼ਤਾਂ ਦਾ ਸਾਡਾ ਛਿੜਿਆ ਚੈਨਾ
ਆਪ ਖਿੰਡਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ
ਨਾ ਅੜਿਆ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਕਰ
ਤੂੰ ਆਵੇਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀ
ਉੱਡ ਫੁਲਾ ਹੈਂ ਬਹਿੰਦੇ
ਹਾੜੇ ਕਿਡਾਂ ਤਰਲੇ ਪਾਵਾਂ
ਫ਼ਿਰ ਨਾ ਪਿੰਜਰੇ ਪੈਂਦੇ
ਪਿੰਜਰੇ ਪਾਉਣ ਦੀ ਖ਼ਾਤਿਰ ਅੜਿਆ
ਕੇਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ?
ਦਿਲ ਦਾ ਮਾਸ ਤਲ਼ੀ ਤੇ ਧਰ ਕੇ
ਆਪ ਖਵਾਣਾ ਪੈਂਦਾ
ਨਾ ਅੜਿਆ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਕਰ
ਤੂੰ ਆਵੇਂ ਤੇ ਹੱਸ ਪੈਂਦੇ ਹਾਂ
ਰੋਂਦੀਆਂ ਬਾਲਾਂ ਵਾਂਗੂੰ
ਗਏ ਸਮੇ ਨੂੰ
ਸ਼ਾਹ ਹਸੈਨਾ ਸਾਡੇ ਅੱਖੀਂ ਡੋਰੇ
ਅਤੇ ਫੁੱਟ ਫੁੱਟ ਪੈਂਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ
ਚਾਨਣ ਦੇ ਅਸਾਂ ਫਾਹੇ ਬੱਧੇ
ਅਤੇ ਲੈ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਲੀਰਾਂ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਪੀੜਾਂ ਘਟਦੀਆਂ ਨਾਹੀਂ
ਤਾਂ ਸੁਨੇਹੇ ਘੱਲੇ
ਸ਼ਾਹ ਹਸੈਨਾ ਸਾਡੇ ਅੱਖੀਂ ਡੋਰੇ
ਸ਼ਾਹ ਹਸੈਨਾ ਅਸਾਂ ਵਾਹੀ ਕੀਤੀ
ਅਤੇ ਬੀਜਿਆ ਕੰਡੇ ਥੋਹਰ ਵੇ
ਕਦ ਪੱਕੇ ਕਦ ਵੱਡੀਏ ਗਾਹੀਏ
ਗੱਡ ਦੀਏ ਫ਼ਿਰ ਹੋਰ ਵੇ
ਲਾਵਿਆਂ ਆਪ ਸੁਲਾ ਵੀ ਚੁਗੀਏ
ਆਪ ਵਜਾਈਏ ਢੋਲ ਵੇ
ਸ਼ਾਹ ਹਸੈਨਾ ਅਸਾਂ ਵਾਹੀ ਕੀਤੀ
ਸ਼ਾਹ ਹਸੈਨਾ ਅਸੀਂ ਜੋਗੀ ਹੋਏ
ਸਾਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ਼ ਯਾਰਾਨੇ
ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰੂਪ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਾਲ