ਕਿਰਪਾਲ ਪੰਨੂੰ ਨੇ ਮਾ੍ਹਅਰਕੇ ਮਾਰ ਐਸੇ,

ਚਾੜ੍ਹੇ ਪੰਜਾਬੀ ’ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਰਕ ਮੀਆਂ।

ਦੋਹਾਂ ਲਿੱਪੀਆਂ ਦੀ ਪਵਾ ਕੇ ਗਲ਼ਵਕੜੀ,

ਦਿੱਤਾ ਮਿਟਾਅ ਹੈ ਲਿਪੀ ਦਾ ਫਰਕ ਮੀਆਂ।

ਭਾਵੇਂ ਠਰਕੀ ਦੀ ਅੱਖ ’ਚੋਂ ਲਿਖੇ ਕਾਲਮ,

ਰੱਖਿਆ ਅੱਖ ’ਚ ਰਤਾ ਨਾ ਠਰਕ ਮੀਆਂ।

ਰੰਦਾ ਫੌਟਾਂ ’ਤੇ ਫੇਰ ਇਕਸਾਰ ਕਰੀਆਂ,

ਹਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਨਾਲ ਹੈ ਤਰਕ ਮੀਆਂ।

ਪੌਣੀ ਸਦੀ ਦਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸਫ਼ਰ ਪੂਰਾ,

ਬੜਬੋਲੇ ਬਾਬੇ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ।

ਸੇਵਾ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਵੇਂ ਹੀ ਰਹੇ ਕਰਦਾ,

ਸੱਚਾ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਹਰ ਥਾਂ ਸਹਾਈ ਹੋਵੇ।