'میری کہاݨِیں لِکھِیں.....' اِہ گلّ اُس نُۄں گَیری نیں آکھی سی جۄ رِشتے وِچّ اُس دی سکی بھرجائی سی۔ پر کی لِکھدا اُہ اُسدے بارے؟ لِکھدا تاں کلم اڑ جاںدی٬ من اُکھڑ جاںدا تے اُہ سۄچاں وِچّ ڈُبّ جاںدا۔ بسّ اِہ ہی سۄچدا رہِںدّا کِہ ’کی اُہ غلت سی جاں ٹھِیک....۔ تے جاں پھِر اُس نیں آپݨے وڈّے بھرا دے پِٹھّ وِچّ چھُرا مار کے اُس نال وِسواش گھات کِیتا سی۔ دۄشی کَۄݨ سی؟ اُسدا بھرا ہربںسّ٬ گَیری جاں کھُد منمِیت آپ...’۔ اِہ ہی گلّ اُس نُۄں سمجھ نہِیں سی پَیںدی۔ اِہ ہی کارن سی کِہ اُہ اُس بارے کہاݨی ناں لِکھ سکِیا۔ پر اُس نیں تاں اِس گلّ دا وائدا لِیا سی کِہ ’میری کہاݨی جرُۄر لِکھِیں تاں کِہ کۄئی بھرا آپݨے بھرا دی پِٹھّ وِچّ چھُرا ناں گھۄمپے تے کۄئی پتنی آپݨے پتی دے ہُںدّے ہۄئے بدچلݨی والا راہ اکھتِیار ناں کرے۔ تے مُڑکے پھیر کدی کِسے دی ذِںدّگی وِچّ اِس ترہاں دی تُۄفانی رات ناں آوے’۔ اُہ وی کِہۄ جِہی رات سی اگّ دے بھامبڑ ورگی منمِیت نیں سۄچِیا تے اُس رات نال سبںدھّت گھٹناواں اُسدے من مستک وِچّ پھیر اُبھرن لگِّییاں۔
اُسدے بھرا نال وِیاہ ہۄݨ تۄں بائد گَیری پہِلی وار بھارت آئی سی اُہ وی اِکلّی۔ بہُت سۄہݨی سی اُہ٬ گۄرا رںگّ٬ سُرخ گلّہاں تے دِلکش نَیݨ۔ جۄبن ڈُلّ ڈُلّ پَیںدا سی اُسدا۔ پر جدۄں منمِیت نُۄں آپݨے بھرا ہربںسّ دا خِیال آںئُںدا تاں اُس نُۄں لگّدا کِہ اُہ تاں اُس دے مُکابلے وِچّ کُجھّ وی نہِیں سی۔ اٹھائی کُ سال دی اُمر وِچّ اُہ کِسے ایجںٹّ نُۄں پَیسے دے کے کَینیڈا گِیا سی٬ تے اُتھے جاکے رِیپھِئۄُجی شرن لئی سی۔ پھیر تیراں سال اُسدا کیس چلِّیا سی تاں کِتے جا کے اُہ پکّا ہۄئِیا سی۔ اُہ وی تاں٬ جدۄں پںجّاب دا مہَۄل بہُت جِیادا وِگڑ گِیا سی۔ جھُۄٹھے پُلِس مُکابلِیاں وِچّ وی بہُت لۄک مرن لگّے۔ رپھِئۄُجی بۄرڈ نیں اِسے گلّ نُۄں مُکھّ رکھّ اُس نُۄں کَینیڈا وِچّ پکّے تَۄر تے رہِݨ لئی شرن دے دِتّی سی۔ جدۄں اُہ پکّا ہۄ گِیا اتے اُس نُۄں پاسپۄرٹ مِل گِیا تاں جۄ گلّ اُس نیں سبھ پہِلاں کِیتی٬ اُہ سی بھارت آکے کِسے بھارتی کُڑی نال وِیاہ کروائُݨ دی جِس لئی اُہ پہِلاں ہی لیٹ سی۔ اُس وارے پرِوار وی سارا ہی پھِکرمںدّ سی کِئُںکِہ اُسدی اُمر ٹپّدی جا رہی سی چالِییاں نُۄں ڈھُک چُکّا سی اُہ۔ پر کَینیڈا دے لالچِییاں نُۄں اُس دی پکرَۄڑ اُمر گھٹّ اتے کَینیڈا بہُتا دِسدا سی۔ اخبار وِچّ اِکّ اِشتِہار دیݨ دی لۄڑ سی کِہ رِشتِیاں والِیاں دا تاںتا جُڑن لگّا۔ لۄک آپݨِییاں کںجّ کُیارِییاں دھِییاں نُۄں اِس تراں دِکھائُںدے جِویں چںگّا وِئُپاری گاواں مجھّاں ویچݨ سمیں گاہک نُۄں بھرمائُݨ لئی ہر ہِیلا ورتدا ہَے۔ تے پھیر گَیری دا باپ وی آئِیا سی آپݨی وڈّی دھی دا رِشتا لَے کے۔ اُہ دۄ بھَیݨاں تۄں وڈّی سی سِرپھ اٹھاراں سال دی تے بی: اے: دے آکھری سال وِچّ پڑھدی سی۔ اُسدے سُہپّݨ نُۄں دیکھ کے ہربںسّ ربّ نیں دِتِّییاں گاجراں والی کہَۄت دہراںئُدِیاں جھٹّ پٹّ ہاں کر دِتّی سی۔ تے پھیر دھُۄم دھام نال وِیاہ ہۄ گِیا۔
وِیاہ تۄں بائد منمِیت کِنّے ہی دِن بیچَین رِہا کِہ ’اَینی سۄہݨی تے گھٹّ اُمر دی کُڑی اُسدے بھرا نال وِیاہ کروائُݨ نُۄں کِویں منّ گئی‘? کِسے نیں کِہا سی کِہ "بھائی اگلے دے تِنّ دھِییاں نیں وِیاہ کرنے کِہڑا سَۄکھے نیں......اِکّ کُڑی دی بلی دے کے دۄ بچدِییاں نیں نالے سارا ٹبّر کَینیڈا نِکّلدا اے۔ ایتھے اَینا داج دے کے کِہڑا وِیاہ کرنے سَۄکھے نیں۔ کُڑِییاں وی وِچارِییاں اِسے کرکے سمجھَۄتا کر لَیںدِییاں ہن کِہ جے ایہۄ ہال ہۄݨا ہَے تاں ایتھے ہۄئِیا کِہ اُتھّے .....۔ جے ہۄر نی تاں کَینیڈا وِچّ کنُۄن تاں چںگّا ہَے۔ اِکّ وار پہُںچّݨ دی جرُۄرت ہَے"۔ اِسے کرکے گَیری آپݨی پڑھائی وِچکار ہی چھڈّ وِیاہ کروائُݨ لئی تِیار ہۄ گئی سی۔ اُسدے ماں باپ نیں سۄچِیا کِہ ایتھے کِہڑا نَۄکری دھری پئی ہَے۔ کَینیڈا والا ساک وار وار تاں نہِیں مِلدا۔
وِیاہ تۄں ہپھتا بائد ہی ہربںسّ کَینیڈا لئی روانا ہۄ گِیا۔ آپݨی چار ہپھتے دی چھُٹّی وِچّ اُس نیں بڑا کُجھ دسِّیا۔ شام نُۄں مِتّراں دی مہِپھل وِچّ بَیٹھا اُہ دسّدا کِہ اُہ کَینیڈا بَیٹھا اَیویں نہِیں بُڈھّا ہۄ گِیا اُتھے اُس دی اِکّ گۄری گرل پھرَیںڈ سی۔ پھرَیںڈ تاں اُہ اُس نیں اِس لئی بݨائی سی کِہ کۄرٹ مَیرِج کروا کے اُس نُۄں پکّا کروا دئۄُ پر اُہ تاں بٹُۄئے دی دِیوانی سی جۄ اُس نُۄں کئی سال چُۄںڈدی رہی۔ دۄنۄ آپۄ آپݨے داء تے سن۔ اُہ وی اِہ گلّ جاݨدی سی کِہ جِس دِن ہربںسّ پکّا ہۄ گِیا اُسے دِن اُس نُۄں پاٹے لںگّار واںگ گلۄں لاہ کے پںجّاب وِیاہ کروائُݨ تُر جاویگا تے سۄنے دے اںڈّے دیݨ والی مُرگی ہمیشاں لئی مر جاویگی۔ اُہ ہر وِیک اَیںڈ تے اُس کۄل آئُںدی تے ہر وِیک اَیںڈ تے پیء وی مِلدی۔ سۄموار سویرے اُس کۄل اُہ وی ناں ہُںدّی تے بٹُۄئے 'چ پَیسے وی ناں۔ جِئۄں ہی اُس نُۄں پکّا ہۄݨ دے پیپر مِلے تے گۄری لُۄبا وی اُس نیں پکّے تَۄر تے چھڈّ دِتّی۔ جدۄں کۄئی منچلا اُس نُۄں پُچھّدا کِہ گۄری اَۄرت تے پںجّابݨ وِچّ کی پھرک ہُںدّا ہَے تاں اُہ آپݨا تجُربا ساںجھا کردا آکھدا " سَیکس دے ماملے وِچّ گۄرِییاں دا کۄئی جواب نہِیں تے گھر دی سامبھ سمبھّال واستے آپݨِییاں دا کۄئی جواب نہِیں۔" اُہ کہِںدّا اَیش جِتھّے مرجی کرۄ پر وِیاہ آپݨی کمِئۄُنٹی وِچّ ہی کرۄ"۔ تاں ہی تاں اُہ وِیاہ کروائُݨ پںجّاب آئِیا سی۔ تے دھکّے چڑ گئی سی وِچاری گَیری جۄ منمِیت نُۄں ترلے لَے لَے کے اِہ کہِ کے گئی سی کِہ ' میری کہاݨی جرُۄر لِکھِیں' پر سمجھ نہِیں سی پَیںدی کِہ اُہ اُسدی کہاݨی کِتھّۄں شُرُۄ کرے۔
کَینیڈا وِچّ ڈھائی سال رہِکے گَیری پہِلی واری چھے کُ ہپھتِیاں لئی اِںڈِییا آئی سی۔آئُݨاں تاں دۄہاں نیں سی پر مَۄکے تے آ کے ہربںسّ نیں کہِ دِتّا سی کِہ "مَینُۄں کمّ تۄں چھُٹّی نہِیں مِلدی تے کھرچا وی بہُت ہَے تُۄں اِکلّی ہی جاء آ"۔ تے گَیری نُۄں وی کۄئی اُجر نہِیں سی ہۄئِیا۔ اُہ اِکلّی ہی آ گئی سی۔ دِلّی ایئر پۄرٹ تۄں گَیری دا باپ کِرپال سِئۄں تے منمِیت اُس نُۄں جا کے لَے آئے سن۔ وِیاہ تۄں بائد ڈھائی سال بِیتݨ تے وی گَیری کۄل کۄئی بچّا نہِیں سی۔ کارن کُجھ وی ہۄ سکدا سی۔ اُہ بِلّکُلّ اِکلّی اُتّری سی جپھّی پا کے اپݨے پِئۄ نُۄں وی مِلی تے آپݨے چھۄٹے دیور نُۄں وی جۄ اُمر وِچّ بھاںویں اُس تۄں چار سال وڈّا سی تے سۄہݨا سُنکھّا وی۔ اُسدی ڈِیل ڈَۄل ویکھ کے گَیری دے من 'چ چھُپی من پسںدّ مُںڈّے دی تسوِیر گُۄڑی ہۄݨ لگّ پئی سی۔ منمِیت نُۄں ہربںسّ دا سروالا بݨِیاں ویکھِیا تاں اُس نیں آپݨے وِیاہ نُۄں وی سی پر سمار کے نہِیں شائِد نویں نویں رِشتے دی سںگّ کرکے۔ کئی وار اِکلّی بَیٹھی منمِیت دِییاں پھۄٹۄیاں ویکھ کے اُہ سۄچ جائِیا کردی سی " میرا ہاݨ تاں منمِیت نال سی۔ ہربںسّ تاں میرے نالۄں دُگّݨی اُمر دا ہَے"۔ جِس نال اُہ کدی وی منۄں جُڑ نہِیں سی سکی بسّ وکت پُۄرا کردی رہی سی۔ اُس دی ہوس پُۄری کرن لئی اُہ جِسم ڈھِلّا چھڈّ مُردِیاں واںگُۄں پئی رہِںدّی بیجان بَیٹری واںگُۄں اُس وِچّ کدی وی کرںٹّ پَیدا ناں ہُںدّا۔ بِسترے تے بھامبڑ واںگُۄں مچّݨا تاں بہُت دُۄر دی گلّ سی۔ اِسے گلّ تۄں کھِجھ کے ہربںسّ اُس نُۄں گالاں وی کڈھّدا کِہ ’ٹھںڈھّی برپھ ہَے‘ تے اِہ وی آکھدا کِہ "دیسی اَۄرتاں تاں سِرپھ گھر ہی سمبھّال سکدِییاں نیں مرد سمبھّالݨے تاں سِرپھ گۄرِییاں نُۄں ہی آںئُںدے ہن"۔ اُس دی اِہ گلّ گَیری نُۄں ہۄر وی راکھ دا ڈھیر بݨا جاںدی٬ جِس نُۄں پھُۄکاں مار کے سُلگھائُݨ دے اسپھل یتن کردا٬ اُہ ہپھ کے سَۄں جاںدا۔ کمذۄر گَیری نہِیں٬ سگۄں اُہ سی۔ بِیتے دِناں والے٬ گۄری لُۄبا نال جُڑے اگّ ورگے سبںدھّاں نُۄں دُہرائُݨ لئی ہی شائِد اُہ اِکلّی گَیری نُۄں اِںڈِییا بھیجݨا منّ گِیا سی۔ جۄ دِلّی ایئر پۄرٹ منمِیت ساہمݨے کھڑی مُسکرا رہی سی۔
دِلّی تۄں لُدھِیاݨے تکّ دے سفر وِچّ اُہ اِکّ دُۄجے دے کاپھی نیڑے آ گئے سن۔ منمِیت اُس نُۄں کَینیڈا دے جِیون بارے سُیال جواب پُچھّدا رِہا سی جِویں کۄئی کھۄج کر رِہا ہۄوے۔ اسل وِچّ اُہ پںجّابی یُۄنِیورسِٹی پٹِیالا وِچّ پی اَیچّ ڈی کر رِہا سی۔ ہر گلّ دی تہِ تکّ جاݨا اُس دا سُبھاء بݨ گِیا سی۔ اُہ گَیری نُۄں آپݨے بارے وی دسّدا رِہا سی٬ آپݨی پڑھائی بارے آپݨے گھُمّݨ پھِرن بارے۔ اُس نیں کاپھی گھُمّݨ پھِرن یۄگ تھاواں دیکھِییاں ہۄئیِیاں سن تے شِملا وی۔ جدۄں اُہ شِملے بارے دسّ رِہا سی تاں اُسے وکت گَیری نُۄں خِیال آئِیا سی کِہ ہربںسّ نیں اُس نُۄں تاڑ کے کِہا سی کِہ ’میرے دۄست دی بھَیݨ شِملے رہِںدّی ہَے اُس دا جرُۄری سمان ہَے٬ تُۄں آپ جا کے پھڑا کے آئیِں’۔ اِہ گلّ سُݨ کے گَیری نُۄں کھُشی چڑ گئی سی کِئُںکِہ اُس دی کالج سمیں دی سبھ تۄں پِیاری سہیلی وی شِملے ہی کِسے سکُۄل وِچّ پڑھائُںدی سی جۄ اکسر اُس نُۄں لِکھدی سی کِہ جدۄں وی بھارت آویں تاں شِملے جرُۄر آئیِں۔ اِسے بہانے نالے اُہ شِملا ویکھ آویگی تے نالے آپݨی سہیلی نُۄں مِل لویگی۔ نالے پُنّ تے نالے پھلھِییاں۔ اُہ سۄچݨ لگّی کِہ جے منمِیت وی نال چلّے تاں سپھر چںگّا گُذر سکدا ہَے۔ پر اُس نیں کِہا ناں۔
گَیری کدی آپݨے پیکے پِںڈّ رہِںدّی اتے کدے سہُرے گھر۔ اِکّ دِن اُس نیں آپݨی سسّ نُۄں کِہا کِہ مَیں شِملے کِسے دا سمان دیݨ جاݨا ہَے۔ سسّ نیں کِہا "کۄئی ناں منمِیت پھڑا آویگا پھِردا تُردا ہی رہِںدّا ہَے" پر گَیری نیں دسِّیا کِہ ’اُس نیں آپ وی جاݨا ہَے آپݨی سہیلی نُۄں مِلݨ’۔ اُنہاں نال کدی کۄئی جاݨ دی سلاہ بݨائُںدا تے کدی کۄئی۔ پر گھریلُۄ کمّاں کاجاں کرکے کۄئی وی جا ناں سکِیا تے اُدھرۄ گَیری دے واپس جاݨ دا سماں نیڑے آ رِہا سی۔ آکھر اُس نُۄں تے منمِیت نُۄں ہی جاݨا پِیا۔ دِلۄں اُہ بہُت کھُش سی کِہ اُہ منمِیت نال سفر کر سکیگی۔ تے اِکّ دِن اُہ شِملے لئی تُر پئے۔ اُنہاں کۄل سِرپھ اَیڈرَیسّ ہی سی پھۄن بگَیرا کۄئی ہَے نہِیں سی۔ اِس لئی اُہ آپݨے آئُݨ بارے پتا وی ناں دے سکے۔ اُنہاں سۄچِیا کِہ اُہ پُچھّ پُچھا کے لبھّ لَیݨگے۔ اُنہاں لُدھِیاݨے تۄں چںڈِّیگڑھ والی بسّ پھڑ لئی۔ اِس سپھر دَۄران اُنہاں دی سںگّ ہۄر وی چُکّی گئی۔ منمِیت جِتھے وی کِتے بسّ کھڑدی بھجّ کے کُجھّ کھاݨ پِیݨ دا سمان پھڑ لَے آںئُدا۔ نِکِّییاں گلّاں کردے اُہ اِکّ دُۄجے دے نال بَیٹھے سن اِکّ چںگّی جۄڑی دی تراں۔ چںڈِّیگڑھ پہُںچّݨ تے منمِیت نیں کِہا کِئۄں ناں آپاں ہُݨ آئے ہۄئے ہا پِںجَّۄر گارڈن وی ویکھ لئیِئے تے گَیری نُۄں کۄئی اِتراج نہِیں سی۔ پھیر اُنہاں پِںجَّۄر جاݨ والی بسّ پھڑ لئی۔ پِںجَّۄر پہُںچّ کے تاں گَیری دی رُۄہ نشِیا گئی 'اَینا سۄہݨا باگ'۔ رںگّ بِرںگّے پھُلّاں تے پَیںدی پھُیارِیاں دی تِرمری۔ اُہ دۄ گھںٹّے جی بھرکے گھُمّے۔ اُہ اِس ترہاں نال سرک کے تُر رہے سن جِویں پتی پتنی ہۄݨ تے اُنہاں دی جۄڑی لگّ وی بہُت خُۄبسُۄرت رہی سی۔ ہربںسّ نیں تاں گَیری نُۄں گھُمائِیا ہی کِتے نہِیں سی۔ اِہ نہِیں بئی ٹۄراںٹۄ وِچّ ویکھݨ یۄگ تھاواں نہِیں سن۔ اُس نیں بہُت سارِییاں تھاواں دے ناں سُݨے سن تے اِکّ وار نِیاگرا پھالذ جاݨ دی اِچھّا وی ذاہر کِیتی سی پر ہربںسّ نیں گھر ہی گِلاس نال پاݨی ڈۄہل کے وِکھائُںدے ہۄئے آکھ دِتّا سی کِہ "بسّ آ ہی چِیج آ٬ اُتھّے پاݨی ہی ڈِگّدا ہَے ہۄر کُجھّ نہِیں"۔ گَیری دا گھُمّݨ پھِرن دا شَۄںک دم تۄڑ گِیا سی۔ پر اجّ اُس نُۄں اِس ترہاں گھُمّݨا پھِرناں چںگّا لگّ رِہا سی۔
پھیر پِںجَّۄر تۄں اُنہاں کالکا والی بسّ پھڑی تے کالکا تۄں شِملے والی چھۄٹی ٹرین۔ باہر کاپھی ہنیرا ہۄ گِیا سی۔ ہۄٹل دی رۄٹی کھاݨ تۄں بائد گڈّی وِچّ بَیٹھی گَیری نُۄں تھکیویں نال نِیںد آ رہی سی۔ گڈّی سپّ واںگُۄں ول کھاںدی پہاڑی سپھر تے جا رہی سی۔ پہاڑاں تے جگدِییاں بتِّییاں تارِیاں بھرے آکاش دا بھُلیکھا پا رہِییاں سن۔ جِویں اسمان نِیواں ہۄ کے دھرت نُۄں چُمّ رِہا ہۄوے۔ باہر ٹھںڈھّی پَۄݨ رُمک رہی سی تے خُۄبسُۄرت نذارا من نُۄں انںدّت کر رِہا سی۔ سپّ واںگُۄں میہلدی ول کھاںدی گڈّی وِچّ پتا نہِیں کدۄں گَیری منمِیت دے مۄڈھے تے سِر دھر کے سَۄں گئی سی۔ جدۄں اُس دی اکھّ کھُلّی تاں گڈّی سُرںگّاں وِچّۄں گُذر رہی سی۔ اُس نُۄں تھۄڑی شرم وی آئی جۄ دۄہاں دی مُسکراہٹ تھلّے دم تۄڑ گئی۔ شِملے پہُںچّدِیاں نُۄں اُنہاں نُۄں دُۄسرا دِن چڑھ آئِیا سی۔ اُترن سار اُنہاں اِکّ ڈھابے وِچّ چاہ پِیتی۔ اِس تۄں بائد اُہ ٹَیکسی کر کے اُہ تھاں لبھّݨ تُر پئے جِتھّے اُنہاں سمان پھڑائُݨا سی۔ اُہ تھاں لۄئر بذار وِچّ سی۔ جدۄں اُہ اُتھّے پہُںچّے تاں پتا لگِّیا کِہ اُہ لۄک کُجھّ ہپھتے پہِلاں ہی اُتھۄں چلے گئے ہن تے سمان بگَیرا وی لَے گئے ہن۔ پھیر اُہ گَیری دی سہیلی دے گھر پہُںچّے تاں اُنہاں نُۄں دیکھ کے تسلّی ہۄئی کِہ بُۄہے تے 'باجوا' ناں دی پلیٹ لگّی ہۄئی سی۔ ایہۄ گۄت سی جۄ گَیری دی سہیلی پْرِیتی اُس نُۄں چِٹھّی تے آپݨے ناںئۄں مگر لِکھ کے بھیجِیا کردی سی۔ اُنہاں نیں بہُت بُۄہا کھڑکائِیا پر کِسے نیں بُۄہا ناں کھۄہلِیا۔ کاپھی کۄشِش کرن تۄں بائد اُنہاں نیں گھُمّ پھِر کے شِملا دیکھݨ دا من بݨائِیا کِہ شام نُۄں اُہ پھیر کۄشِش کر لَیݨگے شائِد اُہ لۄک مُڑ آئُݨ۔ اُہ کدی اپّر کدی مِڈل اتے کدی لۄئر بذار گھُمّدے رہے٬ کُجھّ شَۄپِںگّ وی کِیتی۔ پھیر اُہ رِجّ تے جا کے پھۄٹۄیاں کھِچّدے رہے۔ کَیپھیٹیرِییا وِچّ بَیٹھ کے کَۄپھی پِیتی۔ دِن اجے وی کاپھی پِیا سی۔ اُہ ٹَیکسی لَے کے کُپھری گھُمّݨ چلّ پئے جِتھّۄں اُہ رات نُۄں اٹھّ وجے واپس پرتے۔ گَیری دی سہیلی دے گھر پھیر گئے٬ اُتھے اجے وی جِںدّرا لگِّیا ہۄئِیا سی۔ دۄہاں نُۄں اِکّ دُۄجے دے ساتھ وِچّ بھاوے بہُت آنںدّ آ رِہا سی تاں وی سفر نیں اُنہاں نُۄں تھکا دِتّا سی۔ اُہ کُجھّ ہۄر گھُمّے پھِرے اِس ترہاں مسِیں رات دے دس بجّے۔ جدۄں اُہ لۄک پھیر وی ناں آئے تاں اُنہاں کِسے ہۄٹل وِچّ کمرا لَے کے رہِݨا ہی مُناسِب سمجھِیا۔ دۄہاں نُۄں اِس گلّ دا اںدّرۄ اںدّر ڈر وی لگّ رِہا سی جِویں اُہ کۄئی گُناہ کر رہے ہۄݨ۔ گَیری نیں سۄچ لِیا سی کِہ شائِد اُس دی سہیلی کِتے باہر گئی ہۄوے۔ جے کِتے گئی وی ہۄئی تاں کلّ نُۄں تاں اُس نُۄں مُڑنا ہی پَیݨا سی۔ سۄموار نُۄں تاں اُس نیں سکُۄل پڑھائُݨ جاݨا سی۔ اِسے آس نال اُہ اِکّ دِن لئی ہۄر اٹک گئے۔
اکتُۄبر دا مہِیناں ہۄݨ کرکے شِملے رات نُۄں کاپھی ٹھںڈھّ ہۄ گئی سی۔ ہنیرا پسر رِہا سی تے من دا تَۄکھلا ہۄر وی ودھّ رِہا سی۔ مال رۄڈ تے اُہنہاں ہۄٹل مائۄُںٹ وِئۄُ وِچّ جا کے کمرا مںگِّیا۔ رِیسَیپّسنِشن نیں کاگجی کروائی کرن لئی اینہاں ہی پُچھِّیا ’ہسبَیںڈ-وائیِپھ‘ تے کمرا بُکّ کر دِتّا۔ جِئۄں ہی اُہ سجے سںوّرے کمرے تکّ پہُںچّے تاں گَیری دا مُۄںہ شرم نال لال ہُںدّا جا رِہا سی۔ اِکّ اگِیات بھَیء اُسدے من اںدّر پھݨ چُکّ کھلۄتا سی کِہ ’جے بے جی جاں ہربںسّ نُۄں پتا لگّ گِیا کِہ اسِیں دۄہویں ہۄٹل 'چ رہے سی تاں اُہ کی سۄچݨگے‘? ویٹر اُنہاں نُۄں کمرا دِکھا٬ کھاݨ پِیݨ دا آرڈر لَے کے چلا گِیا۔اُہ اِکّ دُۄجے تۄں شرم جِہی مہِسُۄس کردے نہا دھۄ کے کھاݨے دی اُڈِیک کرن لگّے۔ منمِیت نیں گَیری دے رۄکدِیاں رۄکدِیاں دۄ پَیگّ وِسکی دے مںگّواکے وی پی لئے شائِد سںگّ کھۄلہݨ لئی۔ دۄہاں نیں اِکٹھِّیاں کھاݨا کھادھا تے ویٹر برتݨ چُکّݨ آئِیا گُڈّ-نائیِٹ کہِ کے چلا گِیا۔ گَیری نیں بائد وِچّ سۄچِیا کِہ اُہ سَۄںویگی کِتھّے؟ اُہ آپݨے آپ نُۄں پہِلاں ہی پتی پتنی دسّ چُکّے ہن۔ کُجھّ ہِچکچاہٹ تۄں بائد اُہ اِکّۄ بَیڈّ تے سَۄݨ لئی تِیار ہۄ گئے۔ ہۄٹل ماںئۄُٹ وِئۄُ بہُت ہی چںگّی جگا تے سی کمرے دِییاں کھِڑکِییاں راہِیں پہاڑاں دے نذارے ماݨے جا سکدے سن۔ ٹِمٹِماںئُںدِییاں بتِّییاں ادبھُت نذارا پیش کر رہِییاں سن۔ اُنہاں دے گلّاں کردے کردے ہی باہر جۄردار جھکھّڑ جھُلّݨ لگّا۔ ہنیری دے نال کھِڑکِییاں تے مِیںہ دی بُچھاڑ وی پَیݨ لگّی۔ گَیری اتے منمِیت بَیڈّ تے پئے اِکّ ایسے ترہاں دا تُۄفان آپݨے اںدّر انُبھو کر رہے سن۔ گَیری دے کنّاں وِچّۄں سیک نِکّل رِہا سی۔ اِکّ بھر جُیان مرد جِس بارے اُہ سۄچدی رہِںدّی اُس دے بِلکُلّ نال پِیا سی۔ من وِچّ آئِیا کِہ اجِہا مَۄکا مُڑکے ہتھّ نہِیں آئُݨا۔ ذِںدّگی کِہڑا وار وار مِلݨی ہَے اِکّ واری جُیان مرد وی ہںڈھّا کے دیکھݨا چاہِیدا ہَے۔ پر اُسدا من آکھدا کِہ ’اِہ آچرݨہِیݨتا والی گلّ ہَے مَیں کۄئی کںجّری نہِیں۔ جے کِسے نُۄں پتا لگّ گِیا تاں سماج کی کہیگا‘? پر نال ہی من 'چۄں آواج آئی کِہ جِنہا مَینُۄں کَینیڈا دے لالچ وِچّ اِکّ پِئۄ ورگے مرد کۄل ویچ دِتّا ہَے جدۄں اُنہاں نُۄں شرم ناں آئی۔ جدۄں کۄئی پِئۄ ورگا بںدّا آپݨی دھی ورگی کُڑی نُۄں بھۄگدا ہَے اُدۄں سماج نُۄں شرم کِئۄں نہِیں آںئُدی؟ مَیں تاں پھیر اِکّ ہاݨدا مرد بھۄگݨا ہَے۔ اُس نُۄں جاپِیا جِویں سدِییاں پہِلاں مر چُکّی لُۄݨا اُس اںدّر پھیر جِںدّا ہۄ گئی ہۄوے۔
اِکّ سیک وِچّ اُسدا ویُۄد پِگھلݨ لگّا۔اُس نُۄں پتا ہی ناں لگّا کدۄں اُہ منمِیت نال جا لگّی۔پہِلاں منمِیت نیں اُسدا ہتھّ پھڑِیا تے پھیر سارا جِسم ہی ٹٹۄلݨ لگّا۔اِکلّا اِکلّا اںگّ اگّ دا بھامبڑ بݨ گِیا۔اُسنے منمِیت وِچّۄں وی اِہ ہی لاٹاں مہِسُۄس کِیتِییاں۔اگّ نال اگّ ٹکرائی بھامبڑ مچّے اتے اِنہاں بھامبڑاں وِچّ سارا کُجھّ پِگھلھ گِیا۔اِس تُۄفانی رات تۄں بائد جدۄں اُہ سویرے اُٹھّے تاں گَیری نُۄں منمِیت نیں پُچھِّیا جے کۄئی میرے تۄں گلتی ہۄئی تاں مُیاپھ کر دیوِیں۔پر اُسنے مُسکراںئُںدِیاں ناںہ وِچّ سِر پھیر دِتّا۔اُہ تاں بھاںویں اِس گھٹناں تۄں بائد ہَۄلی پھُلّ ہۄ گئی سی پر منمِیت دے سِر مݨاں مُۄںہِیں بۄجھ پَے گِیا سی۔جِویں اُس نیں آپݨے بھرا دی پِٹھّ وِچّ چھُرا مار کے اُس نالھ وِسواش گھات کِیتا ہۄوے۔اُہ بھرا جۄ اُس نُۄں چھۄٹے ہُںدّے نُۄں مۄڈھِیاں تے بِٹھا کے کھِڈائُںدا رِہا تے سکُۄل چھڈّ کے آںئُدا رِہا۔اُسدی پڑھائی واستے تے ہۄر کھرچے لئی باہرۄں پَیسے بھیجدا رِہا۔کی مَیں اُسے بھرا دی پتنی نُۄں آپݨی ہوس دا شِکار بݨا لِء‘? اُہ آپݨے آپ نُۄں ہی پُچھّدا۔پر اُسدے برابر دی دۄشی گَیری وی تاں سی۔جِس نُۄں اُس نیں اِہ گلّ پُچھّ ہی لئی سی کِہ "آپݨے پتی دے ہُںدّے ہۄئے کِسے ہۄر مرد نال سرِیرک سبںدھّ پَیدا کرن نال تَینُۄں کِسے کِسم دا ماڑا اہِساس تاں نہِیں ہۄ رِہا"۔تاں اُہ پھُٹّ پھُٹّ کے رۄݨ لگّی۔اُس نیں گلۄٹے واںگ اُدھڑناں شُرُۄ کِیتا اتے اُدھڑدی ہی چلی گئی۔
" میرے وی ہۄراں کُڑِییاں واںگ اݨگِݨت شَۄںک سن کِہ مَیں پڑھائی کراںگی پھیر چںگّی نَۄکری کراںگی تے پھیر میرا وِیاہ ہۄویگا۔ جۄ میرے من وِچّ وِیاہ دا سُپنا سی اُہ ایداں دا نہِیں سی۔ مَیں جۄ آپݨے سُپنِیاں دا ہاݨی سِرجِیا سی اُہ تیرے ورگا سی ناں کِہ تیرے بھرا ورگا۔ پر میرے ماپِیاں نیں کَینیڈا دے لالچ وِچّ میرے نال دھکّا کِیتا۔ مَیں ہربںسّ نُۄں کدی وی آپݨے پتی دے رُۄپ وِچّ نہِیں سوِیکار سکی۔ اُس نال سَۄݨ وکت مَینُۄں لگّدا ہَے جِویں مَیں آپݨے کِسے چاچے تائے نال سَۄں رہی ہۄواں۔ تے میرے وِچّۄں اُہ اگّ واںگُۄں مچّدی اَۄرت بھالدا ہَے۔ میرے جِسم دی ٹھںڈھّی دھُۄݨی نُۄں سُلگائُݨ دا اسپھل یتن کردا ہَے۔ پر تیرے واری اجِہا نہِیں ہۄئِیا۔ اُس نال تاں مَیں برپھ دی سِلھ واںگُۄں پئی اِہ ہی مہِسُۄس کردی رہی ہاں جِویں میرے اںدّر سارا کُجھّ مر گِیا ہۄوے۔ کدی مَینُۄں اِہ وی مہِسُۄس ہُںدّا ہَے جِویں اُہ چُۄپِیا جا چُکّا امبّ ہَے تے میرے پلّے سِرپھ گِٹک ہی پئی ہَے۔ جدۄں مَیں وِیاہ نُۄں پہِلی واری تُہاڈے گھر آئی سی اُدۄں وی میرے من 'چۄں ہائُکا اُٹھِیاّ سی کِہ میرے مُکابلے وِچّ تاں منمِیت ہَے٬ میرا وِیاہ اِس نال ہۄݨا چاہِیدا سی پر اُدۄں تُۄں وی مَینُۄں وڈّی بھابی سمجھ کے ہی میرا ستِکار کردا رِہا۔ میرے من وِچّ کَینیڈا جا کے وی تیرا خِیال بہُت واری آئِیا۔ مَیں کِنّے ہی سُپنے تیرے نال جۄڑ کے دیکھدی رہی۔ ہُݨ جِس دِن دا مَیں تَینُۄں ایئر-پۄرٹ تے ویکھِیا سی تاں میرے من وِچّ کُجھّ ہۄر ہی ہۄ رِہا سی۔ کلّ وی سفر دَۄران میرا دِل جۄر جۄر نال دھڑک رِہا سی تے پھیر اِہ اِکٹھّے سَۄݨ دا سببّ بݨ گِیا۔ اِس نیڑتا دی اگّ وِچّ مَیں پِگھل گئی۔ تَینُۄں وی رۄک ناں سکی۔ جدۄں بِجلی کڑکی مَیں ہی تَینُۄں چِمبّڑی سی۔ اِہ میرا ہی کسُۄر ہَے۔ ہُݨ چاہے تُۄں مَینُۄں بدچلݨ سمجھ جاں کُجھّ وی....."۔ گَیری پھیر رۄ پئی سی۔
پھیر اُہنے سہِج ہُںدّی نیں آکھِیا سی٬ " مَیں سُݨِیا سی تُۄں اخباراں رسالِیاں لئی کہاݨِییاں وی لِکھدا ایں٬ اِکّ کہاݨی میری وی لِکھ دیوِیں۔ اُس وِچّ دسِّیں کِہ اِس رات تۄں پہِلاں مَیں بدچلݨ نہِیں سی۔ میرا کسُۄر سِرپھ اَیناں سی کِہ مَیں کِسے ہاݨی مُںڈّے دا سُپنا لِیا سی پر سماج نیں میرا اُہ سُپنا پُۄرا نہِیں ہۄݨ دِتّا۔ پھیر سماج دا چلّݨ کِنّا کُ ٹھِیک ہَے۔ مَیں اِکلّی نہِیں پںجّاب وِچّ اِہ کہاݨی ہر رۄذ انیکاں کُڑِییاں نال واپردی ہَے۔ کئی اِس دے ساہمݨے سِر جھُکا کے آپݨی بلی دے دِںدِّییاں ہن تے کئی میرے واںگُۄں آپݨا سُپنا پُۄرا کرن لئی کُجھّ وی کر لَیںدِییاں ہن۔ جے دھِییاں نُۄں ویچݨا جاں بھۄگݨا پںجّاب وِچّ کۄئی ذُرم نہِیں تاں مَیں تَینُۄں پْراپت کرکے کِہڑا وڈّا گُناہ کر دِتّا؟ مَینُۄں نہِیں پتا گلت مَیں ہاں جاں سماج؟ جِنّا چِر اِہ دھکّا ہۄویگا بدچلݨی کھتم نہِیں ہۄ سکدی۔اِہ تُۄفان ایسے ترہاں جھُلّدے رہِݨگے۔ کی لِکھیںگا تُۄں میری کہاݨی؟"
اسِیں ہۄٹل تۄں باہر آکے اِکّ اَیس.ٹی.ڈی. تۄں ہربںسّ نُۄں پھۄن کِیتا٬ رِشتِیاں دا نکاب پا کے۔ ہربںسّ پُۄرا کھُش سی تے گَیری نُۄں جلدی کَینیڈا آئُݨ لئی آکھ رِہا سی۔ تے اُہ وی سائۄُ پتنی واںگ ہاں ہُۄں کری جا رہی سی تے ایہی مکھَۄٹا پہِن کے اُہ واپس پرت گئی۔ تے دِلّی ایئر پۄرٹ اُپّر وِچھڑدی نیں اِکّ وار اُہۄ وائدا پھیر لِیا سی۔
ایس گھٹنا واپری نُۄں کئی سال بِیت گئے پر گَیری دے بۄل اجے وی میرے کنّاں وِچّ گُۄںجدے ہن۔ مَیں آپݨے آپ نُۄں ہر وار پُچھّدا ہاں کِہ بدچلݨ اُہ سی جاں سماج جِس نیں اُس لئی اجِہے ہالات پَیدا کِیتے۔ لۄکاں دی نجر ۄِوچّ ساڈا رِشتا پاک ہَے۔ اُہ مَینُۄں چِٹھّی وی لِکھدی ہَے پر کدی کدائیِں۔ جدۄں وی مَیں اُہ گھٹناں یاد کردا ہاں تاں اُہ تُۄفانی رات میرے تے بھارُۄ ہۄ جاںدی ہَے۔ میرے من وِچّ اِکّ ہنیری شُۄکدی ہَے٬ بدّل گرجدے ہن٬ بِجلی کڑکدی ہَے اتے اِکّ جھکھّڑ جھُلّدا ہَے۔ جِویں کھہِ رہے باںساں دے جںگّل وِچّۄں اگّ دِییاں لاٹاں نِکّل رہِییاں ہۄݨ تے اِس بھامبڑ وِچّ مچّدا کۄئی آکھ رِہا ہۄوے کِہ میری کہاݨی لِکھِیں'......۔ کی تُۄں لِکھیںگا میری کہاݨی؟ تے مَیں آپݨے کنّاں 'چۄں سیک نِکّلدا مہِسُۄس کردا ہاں۔ شائِد اجّ مَیں اِہ کہاݨی لِکھ ہی دیواں.........۔