میری آپݨی لِکھت

میری آپݨی اݨجمّی دھی‎…‎

میری آپݨی کُکھّ وِچّ

سہِک رہی ہَے

مچھّی واںگ تڑپھ رہی ہَے

آپݨے تُر جاݨ دِییاں رسماں

اُس نیں آپݨی مُٹھّ

وِچّ گھُٹِّییاں ہۄئیِیاں نیں‎…‎
میرے سرہاݨے‎,‎

جۄ دِن رات

ہُبکاں دا رَۄلھا ہَے

مَینُۄں ہُݨ اِس تۄں

ڈر لگدا ہَے

کِئۄں کِہ‎,‎ مَیں جاݨدی ہاں

مَیں اِس دی کسُۄروار ہاں‎…‎

مَیں اجّ اُس دے ترلے پا کے وی

اُس نُۄں جھۄلی نہِیں پا سکدی

ہُݨ اُس نُۄں میرے `تے گِلا ہَے‎…‎

بہُت‎…‎بہُت تے بہُت گِلا


میری 'لِکھت' میری 'اݨجمّی دھی'

پِیلے رںگّے وِدائی دے تںدّا

دے اُلجھے تاݨے-باݨے وِچّ

مُںہّ لُکا رہی ہَے

اُس دے کدماں دی کاہل

میری دھڑکݨ ودھا رہی ہَے

ہُݨ مَیں اُس نُۄں رۄک کے

پل بھر تکّݨ دا

مُٹھّ بھر نِگھّ لَیݨ دا

ہکّ گُیا بَیٹھی ہاں‎…‎


میرے دۄش‎,‎

میری دھی دے رۄس

میرے چُگِردے چِیکدے

ہر رۄذ

میری رُۄہ دے وِہڑے

چادر وِچھا بہِ جاںدے نیں

تے مَینُۄں مُذرم کراردے نیں

مَینُۄں کلّی چھڈّ تُر جاںدے نیں‎…‎

تے ہُݨ میرا نِیںد وِچّ تبھکݨا

ہر رۄذ دی گھٹنا بݨ گئی ہَے‎…‎


میرا دۄش ہَے

کِہ مَیں آپݨی لِکھت

آپݨی اݨجمّی دھی

دے اںتّہکرݨ نُۄں

گںدھّلا تے ذہِرِیلا کر دِتّا ہَے‎…‎

اُس نُۄں جمّݨ تۄں پہِلاں ہی

تباہ کر دِتّا ہَے

اُس دی اجات‎,‎ اچھۄہ تے

بِنا رںگّ‎,‎ ریکھا تے رُۄپ دی رُۄہ نُۄں

آپݨے کمذۄر جِہے

نارِیتو والے جِسم وِچّ

کَید کر دِتّا ہَے‎…‎

آپݨی سۄچ وِچّ پئی

سںسّارک‎,‎ سبھِّیاچارک‎,‎

سںسّکارک پرِوارک

تے دھارمِک پْربھاشاواں‎,‎

کنُۄناں‎,‎ دۄساں تے سذاواں

دی مِلاوٹ

اُس دے ذِہن وِچّ بھر دِتّی ہَے‎…‎


ہُݨ‎,‎

اُس دی آپݨی کۄئی ہۄںد‎,‎

کۄئی پْربھاشا نہِیں رہی‎…‎

تے ہُݨ‎,‎

اُہ اِکّ کھلاء وِچّ

بھٹک رہی ہَے‎,‎

ارتھہِیݨ تے اناتھ جِہی‎…‎

تے ہُݨ‎,‎

اُس دی سُۄرت‎,‎

سِیرت تے سُتںتّر سۄچ

سبھ وِچّ مِلاوٹ ہَے‎…‎

تے ہُݨ اُسنُۄں

میرے `تے بہُت‎…‎بہُت

تے بہُت گِلا ہَے‎…‎

تے اجّ اُہ

میرے تے ہُۄںگر ماردی ہَے

تے کہِںدّی ہَے کِہ‎,‎

“تَینُۄں دھی جمّݨ دا

کۄئی ہکّ نہِیں‎,‎

تُۄں کی جاݨے‎…‎!

کی ہُںدّی ہَے 'دھی'

کی ہُںدّی ہَے 'لِکھت'

تے کِس نُۄں کہِںدّے نیں 'سِرجݨا'‎…‎”