اںتّردھِیان

مُۄرتی بُدھّ دی

نَیݨ بںدّ ہتھّ گۄڈِیاں تے

اںگُّۄٹھے چھۄںہدے اِک دُۄجے نال

بھُۄری کِیڑی

بُدھّ جی دے ہتھّاں تے پھِردی

کِݨکا انّ دا بھالدی

مِرتُۄ

مَینُۄں پَیڑچال سُݨدی ہَے اُنہاں دی

نال تُردے تُردے جۄ

نِکھڑ گئے

جاں اِہ میرے ہی پَیراں

دی آواذ ہَے

..............................................................

مَے گھر دا بُۄہا اۄڑکِیا ہی ہَے

بھیڑِیا نہِیں

مَینُۄں پتا ہَے

بںدّ بُۄہے تے جۄگی

الکھ نہِیں جگائُںدے

...............................................................