رُک نی راتے رُک چںدّرِیئے

پَیر دھرِیں ناں اگّے

متّاں بھلک دے سُۄرج تائیِں

داغ نکڑما لگّے

رُک نی وِیراں پٹِیئے

پا ناں ایڈا نہیر

متّاں مُکّے تیرا پیکڑا

تے اَۄتر جائے سویررُ

رُک نی راتے ناگݨے

رۄک لَے اپݨا ڈںگّ

کِتے اکلاں والے دۄر دے

پَے جاݨ ناں نِیلے اںگ

رُک نی راتے چھۄلہِیئے

تَینُۄں کاہدے چاء چڑھے

اسِیں مَۄتاں والی سیج دے

ہاں کھارے آݨ چڑھے

رُکݨی راتے وَیرنے

تۄں کِتھّۄں ویکھ رہی

کُکھّ سڑِیئے کھسماں کھاݨِیئے

تَینُۄں کِئۄں ناں مَۄت پئی

رُک نی راتے٬ رُک چںدّرِیئے