’چِںتّا کِئۄں کر رہے ہۄ؟ سبھ کُجھ ہی لَۄک ڈائۄُن نہِیں!’

دُۄجا لَۄک ڈائۄُن آ گِیا——

ہالاں پہِلاں تۄں چلّے آ رہے تے جاںدے جاںدے لَۄک ڈائۄُن تۄں ہی نجات نہِیں سی ہاسل ہۄئی کِہ ہُݨ اِک ہۄر بھاو دُۄجے لَۄک ڈائۄُن دا اَیلان کر دِتّا گِیا۔ من مسۄسِیا گِیا۔ من نُۄں ہۄر پاسے پائُݨ لئی ’وٹسئپّ‘ تے آئیِیاں ’کلِپس‘ ولّ دھِیان جاںدا ہَے۔ پھرۄلا-پھرالی کردِیاں اِکّ بڈی ہی پِیاری اتے سِیاݨپ بھری نوِیں آئی ’کترن‘ دھِیان کھِچہدی ہَے۔ شائِد آپ دی نذر وی پئی ہۄوے پر جے کر نہِیں پئی تاں اِسدا پںجّابی رُۄپ ہاذر کرن دی کھُشی لَے رِہا ہاں۔ پُۄرن آس ہَے کِہ تُہانُۄں وی اِہ چںگّی لگیگی۔ سِرلیکھ ہَے:

‘ چِںتّا کِئۄں کر رہے ہۄ؟

سبھ کُجھ ہی لَۄک ڈائۄُن نہِیں!’

سویر دا سُۄرج لَۄک ڈائۄُن ’چ نہِیں۔

ہوا راہِیں٬ ہوا ِوچّۄں٬ مِل رہی آکسِیجن وی لَۄک ڈائۄُن ’چ نہِیں۔

پروار نُۄں ِدتّے جا سکݨ والا سماں وی لَۄک ڈائۄُن دی مار ہیٹھ نہِیں٬

اتے ناں ہی تُہاڈِییاں ذِمّیوارِییاں تے ہی کۄئی لَۄک ڈائۄُن ہَے۔

پِیار٬ پِیار وی کِسے لَۄک ڈائۄُن دی ذدّ ’چ نہِیں۔

مِترتا لَۄک ڈائۄُن ’چ نہِیں٬

ربّ دی یاد جاں مَیڈِیٹیشن تے وی کۄئی رۄک نہِیں٬

اتے ارداساں-بینتِییاں کرن تے وی لَۄک ڈائۄُن نہِیں۔ِ

سرجݨاتمکتا اُتّے وی کۄئی لَۄک ڈائۄُن نہِیں‘

شُگل/ہَۄبی اُتے وی کۄئی لَۄک ڈائۄُن نہِیں٬

اتے اںتّم تَۄر تے:

آساں-اُمِیداں رکھّݨ اتے اُہناں نُۄں پُۄرِیاں کرن اُتے وی کۄئی لَۄک ڈائۄُن نہِیں۔

تاں پھِر—

کرۄ٬ کرۄ٬ ذرُۄر ہی اُہ سبھ کُجھ کرۄ٬ جۄ تُسِیں کرنا چاہُںدّے ہۄ٬ کر سکدے ہۄ پر کیول گھر وِچّ ہی رہِ کے۔ ہسّݨا نہِیں٬ مُسکا سکدے ہۄ٬ مُۄںہ تے ماسک (ِچھکلی/کجّݨ) پائُݨی وَیںٹِیلیٹر (ساہ مشِین) تے جاݨ نالۄں ہر ہِیلے چںگّی رہیگی۔ گھر٬ ’آئی سی یُۄ‘ نالۄں ٹھِیک رہیگا ِجویں کِہ پریہذ اِلاج نالۄں ِبہتر۔ نِئم نال ہتھّ دھۄوۄ٬ نکّ مُۄںہ نُۄں مُڈ مُڈ ہتھّ ناں لائۄ۔ دُۄجِیاں تۄں دُۄری بݨا کے رکھّۄ٬ بچے رہۄ٬ ربّ راکھا۔

ہاں٬ چِںتّا ناں کرنی۔

پڈہۄ جے کر پڈہ سکدے ہۄ۔ ہکّاں لئی لڑن والِیاں دے نال کھڑۄوۄ٬ آواذ اُٹھائۄ٬ اُہناں لئی ہر سمبھّو سہِیۄگ لئی کمرکسے کرۄ۔ لِکھّۄ٬ جے کر کُجھ لِکھّ سکدے ہۄ۔

‘ چِںتّا کِئۄں کر رہے ہۄ؟ سبھ کُجھ ہی لَۄک ڈائۄُن نہِیں!