وۄٹر وِیرۄ دیر نال ای سہی پر درُست سمجھئۄِ آہ نُسکھا جہِڈا آپاں دسّݨ لگّے آں.. اِہ نُسکھا اکھَۄتی لِیڈراں تے واہوا کامیاب ہۄ رہَے٬ کُجھ کُ لۄکاں نیں ادھّ-پچدھّا اذمائِیا وی اےَ تے نتِیجے شاندار رہے نیں۔ وۄٹاں دے رہںِّدے ڈھائی۔ پَۄݨے تںِّن دنِ بہُتے نیتا ہالے وی تُہاڈے در نِیویں کرن آئُݨگے۔۔ سۄ اُنہاں نال نجٹھِݨّ لئی تلوںڈّی سابۄ تۄں ساڈے وِیر خُشدِیپ سںِّگھ چٹھّا نیں اِکّ نُسکھا بھیجئَِ٬ جۄ اُنہاں دے پںِّڈ 'چ اپݨائِیا جا رہَے٬ پر پُۄرن نہِیں۔ چلۄ وکت رہںِّدیاِں اُس پُۄرن نُسخے بارے دسّدے آں ک ِتُہانُۄں کی کُجھ اُس نُسخے لئی چاہِیدَے تے کویں-کویں اُہنُۄں ورتݨَے۔

1. گھر وچِ پاݨی دا سرۄت ہۄݨا لاذمی ہَے جے دۄ اِںچ والی بمبّی ہۄوے تاں رِیس نہِیں پر سر تُہاڈا ٹُۄٹی والے پاݨی نال وی جاݨا ہَے۔

2. پائیِپ لۄڈ مُتابک لَے لئۄِ٬ جہِڈی ٹُۄٹی تۄں سَۄکھیاِں گلی وچِ دس کُ مِیٹر تکّ مار کر سکے۔

3. مُۄںہ اُتّے لائُݨ لئی اِکّ ٹیپ وی چاہِیدی اےَ٬ جہِڈی تُہانُۄں غُسّے دَۄران وی مںدّی شبداولی بۄلݨ تۄں بچا سکے۔

4. جے کنّ 'چ لائُݨ والے ڈٹّ ملِ جاݨ تاں اُہ وی سہائی ہۄݨگے۔ کئُِںک ِئُنہاں نال جدۄں تُہانُۄں مُۄہرلیاِں دِییاں گلّاں سُݨِییاں ہی ناں تاں غُسّا آئُݨ دے آسار گھٹ ہی جاݨے نیں۔

5. باکی چِیذاں جویں -پاݨی 'چ بھِّجݨ تۄں بچݨ لئی اتے تلہِکݨ تۄں بچݨ لئی ورتۄں 'چ آئُںدے ربڈ دے بُۄٹ جاں برساتِییاں آد ِلۄڈ مُتابک ورتِییاں جا سکدِییاں نیں٬ جنہاں دی سانُۄں آم بںدّیاِں نُۄں کۄئی خاس ذرُۄرت وی نہِیں ہُںدّی۔

6. آںڈھِییاں-گُیاںڈھِییاں دا سہیۄگ جے ملِ سکے تاں سۄنے تے سُہاگا سمجھئۄِ۔

نُسکھے نُۄں امل 'چ لیاِئُݨ لئی تُسِیں کرنا کی ہَے :

سبھ تۄں پہلاں آپݨے آںڈھِییاں-گُیاںڈھِییاں دی لسِٹ بݨائۄ ک ِکہِڈے-کہِڈے تُہاڈا اِس کارج 'چ ساتھ دے سکدے نیں۔ اِس کمّ لئی نِّجی جاݨکاری جاں گھر 'تے لگّی جھںڈّی آپ جی دی مدد کر سکدی ہَے۔ (دھیاِن رہے! جے کۄئی پروار ذیاِدا ہی ٹکسالی ہۄوے کسے وی خاس پارٹی دا تاں اُس تۄں آپݨے مشِن دا پردا بݨا کے رکھّݨا پَیݨا ہَے)۔ پھیر اُنہاں نال مِیٹںِّگ کرۄ تے آپݨا سارا پلان سمجھائۄ۔ کئُِںک ِئِس سارے مشِن 'چ جویں فَۄجی کور شاٹ لئی تیاِر ہُںدّے نیں تے اِکّ دُۄجے نُۄں بَیک-اپ دںِّدے نیں٬ اۄویں جویں تیاِر رہݨا پَیݨا سارے آںڈھ گُیاںڈھ نُۄں۔

آپݨے گھر پروار دے جِییاں نُۄں بھرۄسے 'چ لوۄ تے اُنہاں نُۄں آپۄ آپݨے مۄرچیاِں بارے سمجھائۄ٬ دکھائۄ اتے اُنہاں ولّۄں کِیتے جاݨ والے کمّ دی پْرَیکٹسِ کروائۄ۔ پُراݨے بذُرگاں دے مںجّے اںدّرلے دلاݨ 'چ ڈاہ دئۄِ کئُِںک ِئِس کارج 'چ مَۄجُۄدا اتے آئُݨ والی پِیڈہی ہی سہی پرپھارمَیںس دے سکدی ہَے۔ گھر دے سبھ تۄں چھۄٹے بچّیاِں نُۄں (دھیاِن رہے چھۄٹے متلب 10/12 سالاں دے ) مۄرچے 'چ سبھ تۄں مُۄہرے رکھّئۄِ۔ گھر دا مالک بمبّی دی سُچّ کۄل تے مالکݨ گیٹ-بال کۄل آپݨا مۄرچا سمبھّالُۄگی۔ کشۄر اوستھا دے بچّیاِں دی ڈئۄُِٹی مُہلّے والے مۄڈ تۄں لَے کے گلی دے مۄڈ تکّ لگّے٬ جۄ وۄٹاں مںگّݨ آ رہے کافلے دی لۄکیشن دا پل-پل دا دْرشِٹاںت مۄرچے 'تے ڈٹے پروار نُۄں دسّدے رہݨِ۔

سبھ تۄں پہلاں مُہلّے دے مۄڈ والا نَۄجوان آپݨے مۄبائیِل راہِیں جاں سِیٹی مار کے گلی دے مۄڈ والے جوان نُۄں سُچیت کرُۄ٬ جے ہۄ سکے تاں کافلے دی گݨِتی اُس دی سپِیڈ اتے اُس وچِ آ رہے اُمر ورگ دے لۄکاں دا وی پتا لگّ جاوے تاں سۄنے تے سُہاگا۔

اُس تۄں بائد گلی دے مۄڈ والا جوان بار مُۄہرے کھیڈ رہے بچّیاِں نُۄں چَۄکس کرُۄ تے بچّیاِں نُۄں اِہ پہلاں ای سکھائِیا ہۄئۄُ بئی جدۄں بھِیڈ دس مِیٹر دی دُۄری تے آ گئی تاں اُنہاں نیں گھر دے مالک نُۄں چِیک مار کے اِشارا کرنَے٬ جۄ بمبّی دا بٹن نپّ دیئۄُ تے مالکݨ نُۄں ٹُۄٹی فُلّ سپِیڈ تے چھڈّݨ دی ہدائِت دے دئۄُ۔ پہلاں تۄں چںڈّے جُیاک وۄٹاں والے پتوںتّیاِں دے لکھّ رۄکݨ 'تے اُنہاں ولّ پائیِپ دا مُۄںہ کر دیݨگے تے جدۄں پاݨی تۄں بچݨ لئی ہفڈا دفڈی مچُّۄ تاں اِہ لاذمی ہَے ک ِئدھّی بھِیڈ سجّے تے ادھّی کھبّے بھجُّۄ۔ بسّ اُہی سہی وکت ہۄئۄُ گُیاںڈھِییاں ولّۄں اِہ وہار دُہرائُݨ دا۔

اجّ دے جُیاک کلّ دے جوان ہُںدّے نیں٬ اِسے کرکے اُہناں نُۄں مُۄہرے لائُݨ دا سۄچیاِ٬ نالے بئی اِکّ تاں بچّے شرارتی ہُںدّے نیں تے اُنہاں نُۄں اِہ ماں-باپ والۄں پْرماݨتِ شرارت کرن 'چ مذا وی بہُتا آئۄُ تے اگّے تۄں دِیوالی واںگ اِس دنِ دی اُڈِیک کریاِ کرنگے۔ دُۄجا مُۄہرلیاِں کۄل وی بۄلݨ نُۄں کُجھ نہِیں رہݨا٬ نہِیں تاں اُنہاں کہݨا سی اۄئے تُسِیں سیاِݨے-سۄتھے اِہ کی کری جانے اۄں..۔

اِتھّے خاس دھیاِن رکھّݨ یۄگ گلّ اِہ وی اےَ بئی اُس دنِ گھر دے سیاِݨے وی جے آپݨے اںدّرلے بچّے نُۄں جگا کے شرارتی ٹائیِپ پھِیلںِّگ 'چ آ جاݨ تاں مشِن ہۄر وی ذیاِدا کامیاب ہۄئۄُ۔

اِس سارے گھٹناکْرم دَۄران تُہانُۄں بہُت سارِییاں گالہاں پَیݨِییاں نیں٬ پر تُہانُۄں اُس دی کۄئی پْرواہ نہِیں کئُِںک ِتُسِیں کنّاں 'چ ڈٹّ دِّتے ہۄݨے نیں۔

کہںِّدے نیں بئی لڈائی دے مۄرچے 'تے ہمیشا اُہی سُۄرما کامیاب ہُںدّا جہِڈا آپݨا دماغ ٹھںڈھّا رکھّے تے سرِیر چُست۔ تُسِیں سارے مشِن دَۄران اِکّ گلّ چیتے رکھّݨی آ٬ بئی جہِڈا وتِیرا تُسِیں اجّ وۄٹاں مںگّݨ آئِیاں نال کر رہے ہۄ٬ اِہ پچھِلے کئی دہاکیاِں تۄں تُہاڈے نال چںڈِّیگڈہ دے مٹکا چَۄک 'چ ہُںدّا آ رہا ہَے تے اگّے وی جاری رہیگا۔ بسّ تُسِیں آپݨی سبھئِتا دا سبُۄت دیݨ لئی اِکّ گلّ دھیاِن 'چ رکھّئۄِ ک ِئِس مشِن دَۄران کسے دی پگّ ناں لتھّے نہِیں تاں تُہاڈے اتے اِہناں 'چ کۄئی فرک نہِیں۔

تے نالے اِک گلّ دا ہۄر وی کھیاِل رکھّئۄِ بھجّے جاںدے دی پِّٹھ 'تے واچھڈ ناں مارئۄِ٬ اِک تاں پِّٹھ تے وار کرنا کمِینگی ہُںدّی اےَ تے دُۄجا پاݨی دی پھذُۄل کھرچی ہۄئۄُ٬ پاݨی اۄنا ای ورتیاِ جاوے جںِّنے بنا سردا ناں ہۄوے۔

ہاں سچّ! ہر پںِّڈ گلی مُہلّے کۄئی ناں کۄئی تُہانُۄں مٹکا چَۄک تۄں اِس کارج دا تجربا-دھاری مُلاذم وی ملِ جاݨَے! جِیہنے گاہے بگاہے اُتھّے پاݨی دِییاں بُچھاڈاں نال لِیڈے پڈوائے ہۄݨگے ۔ سۄ اُنہاں دے تجربے دا لاہا وی لیاِ جا سکدا ہَے اُنہاں نُۄں مشِن دا کماںڈر بݨا کے۔

باکی چۄݨ کمشِن میرے اِس لیکھ تے اِہ کہ ِکے پابںدّی نہِیں لا سکدا بئی اِہ لۄک-بھڈکائۄُ اےَ٬ کئُِںک ِمَیں کہِڈا کسے دے ڈلھے مارن نُۄں اُکسائِیا٬ مَیں تاں سرکار واںگ آپݨے گلی مُہلّے دی شاںتی بݨائی رکھّݨ لئی بھِیڈ نُۄں تِّتر-بِّتر کرن لئی سرکار دا ای اذمائِیا فارمُۄلا لۄکاں نُۄں چیتے کروائِیا۔

سۄ وۄٹرۄ.. ہُݨ دیری کاہدی؟ نُسخے دِییاں سارِییاں چِیذاں تُہاڈے گھراں 'چ مَۄجُۄد نیں٬ بسّ امل ای کرنا۔ نالے سانُۄں تاں ساڈے مہاپُرکھ وی کہ ِگئے نیں بئی املاں نال ہی نبیڈے ہۄݨے آ۔