दिसंबर 30, 2025

writingDetail.created_by
By: प्रिं. विजै कुमार

अज़ादी तों बाअद भारत विच्च वस रहे इक्क होर भारत लई अज़ादी की ते गुलामी की?

अज़ादी तों पहिलां इक्को भारत सी, जिस विच्च वसदे लोकां दे मनां विच्च इक्को गल्ल बैठी होई सी कि उनहां दे देश उत्ते अंगरेज़ी हकूमत दा राज है ते उह गुलाम भारत दे वासी हन। इसे सोच नें उनहां नूं जातां, धरमां, नसलां, भाशावां अते इलाकाई भेद भाव तों उप्पर उठ्ठके अंगरेज़ी सामराज दे विरुध्ध लड़ाई लड़न लई प्रेरित कीता सी। इक्को भारत दे लोकां नें उस लड़ाई दा टीचा मिथिआ होइआ सी कि उनहां नूं गुलामी तों छुटकारा मिलेगा, उनहां दा आज़ाद भारत दे नागरिक कहाउण दा सुपना पूरा होवेगा। उनहां दे देश दा आपणा संविधान, विधान, झंडा, फौज, पुलिस, कानूंन अते सरकार होणगे। उनहां नूं हर इक्क खेतर विच्च इक्को जिहे मौके मिलणगे। उनहां नाल किसे वी अधार ’ते कोई अनिआं अते भेद भाव नहीं होवेगा। उनहां नूं वोट पाउण दे मिले अधिकार नाल आपणी सरकार खुद चुणन दा अधिकार होवेगा अते हर तरहां दी पूरन आज़ादी होवेगी। पर देश दे मौजूदा हालात इह दरसा रहे हन कि साडे देश विच्च इक्क नहीं, दो भारत वस रहे हन। दूजे भारत दे लोकां उत्ते पहिलां अंगरेज़ां दा राज सी अते हुण अंगरेज़ां वरगे ही भारती सरमाएदारी जमात दा राज है। उह केवल कहिण लई ही अज़ाद होए हन, उनहां लई कुझ नहीं बदलिआ है। पहिलां उह विदेशीआं दे गुलाम सन ते हुण आपणिआं दे गुलाम हन। साडे देश विच्च इक्क भारत उह है जिस उत्ते सरमाएदार वरग काबज़ है। सरकार, संविधान, विधान, निज़ाम, पुलिस, कानूंन, अरथचारा, अफसरशाही, मीडीआ अते जुडीशरी, सभ कुझ उनहां दी मरज़ी नाल चल्लदा है। सरकार किसे वी पारटी दी होवे, उनहां दे मुताबिक ही चलदी है। सरकार नूं चलाउण दीआं नीतीआं उनहां दी मरज़ी मुताबिक ही बणदीआं हन।

पहिली किसम दे भारत दे लोकां कोल हर तरहां दीआं सहूलतां हन। उह मन मरज़ी दी ज़िंदगी गुज़ार रहे हन। पहिली किसम दा भारत दूजी किसम दे भारत दे लोकां उत्ते राज कर रिहा है। अमीरां अते ग़रीबां दी सिख्खिआ इनहां दो भारतां विच्च ही वंडी होई है, जिसदा पाड़ा वधदा ही जा रिहा है। जेकर सिहत सहूलतां दी गल्ल कीती जावे तां पहिली किसम दे भारत दे लोक आपणी मन मरज़ी दा इलाज करवा सकदे हन, इत्थों तक कि विदेशां विच्च जाके वी आपणी बिमारी दा इलाज करवा सकदे हन पर दूजे भारत दे लोकां लई हसपतालां विच्च नां डाकटर हन अते नां ही दवाई। उनहां नूं हासल हालतां विच ही आपणीआं बिमारीआं दा इलाज करवाउणा पैंदा है। इसे लई साडे देश विच्च लख्खां लोक बिमारीआं दे इलाज तों बिनां ही मर जांदे हन। वोट दा अधिकार दोहां भारतां दे लोकां कोल है पर सरकार पहिले भारत दे लोक ही बणाउंदे हन किउंकि दूजे भारत दे लोकां नूं केवल कहिण लई ही वोट दा अधिकार प्रापत है पर उह नां तां आपणी मरज़ी नाल वोट दी वरतों कर सकदे हन अते नां ही आपणी मरज़ी दी सरकार चुण सकदे हन। पहिले भारत दे सरमाएदार निज़ाम दे लोक कदे मुफ़त बिजली, आटा-दाल, पाणी, होर कई कुझ मुफ़त देण दा लालच देके अते होर कई ढंगां नाल दूजे भारत दे लोकां तों आपणी मरज़ी नाल वोट पाउण दा अधिकार खोह लैंदे हन। उह हर पंज साल बाअद नवें ढंगां दे जाळ विछा के दूजे भारत दे लोकां नूं अजिहा हिप्पनोटाईज़ करदे हन कि आप सत्ता उत्ते काबज़ रहिंदे हन। केवल पारटीआं दे नां बदलदे हन, एजंडा सभ दा दूजे भारत दे लोकां उत्ते राज करना ही है।

दूजे भारत विच्च इक्क वरग प्रबुध्ध लोकां दा वी है। उह गिणती विच्च आटे विच्च नमक दे बराबर है। उह वरग पहिले भारत दे सरमाएदारी निज़ाम विरुध्ध आपणी आवाज़ बुलंद करना चाहुंदा है किउंकि उह उस सरमाएदारी जमात दीआं चलाकीआं ते हुशिआरीआं नूं चंगी तरहां समझदा है पर उस वरग दे घट्ट गिणती विच्च होण कारन उसदी आवाज़ दबा दित्ती जांदी है किउंकि उसे वरग तों ही पहिले भारत दे सरमाएदार लोकां नूं खतरा हुंदा है। जदों पहिले पूंजीपती भारत नूं दूजे भारत तों किसे तरहां दा खतरा लगदा है तां जातां, धरमां, भाशावां, नसलां, इलाकिआं पाणीआं दे नां ’ते दंगे फ़साद करवा दिंदा है, लड़ाईआं झगड़े करवा दिंदा है; अदालतां विच्च मुकदमे चलवा दिंदा है। राखवेंकरन दे नां ते अग्गां लगवा दिंदा है। आपणी होंद नूं पेतला पैंदा वेख संविधान दीआं कापीआं फाड़ दिंदा है ते उसे संविधान दी सहुं चुक्कदा है, मंदिरां मसजिदां नूं लैके बखेड़े करवा दिंदा है। जेकर चोणां दौरान हालत आपणे हक्क विच्च नां लगदे होण तां अत्तवाद फैला दिंदा है अते करोना दा खतरा पैदा कर दिंदा है। इलाकाई मसलिआं दा झगड़ा छेड़ के वख्खवाद दी हवा वी चला दिंदा है। सत्ता लई इह पहिला भारत कुझ वी कर सकदा है। सिधांतां नूं छिक्के टंगके पारटीआं बदल सकदा है। विरोधीआं नाल हत्थ मिला सकदा है। इस पहिले भारत नूं महिंगाई, बेरोज़गारी, पहड़ाई, दवाई, सफाई, आरथिक मंदहाली अते दूजे भारत दे लोकां दीआं समस्सिआवां दा कोई फ़िकर नहीं। उस नूं फ़िकर है तां सिरफ आपणी सत्ता नूं काइम रख्खण दा फ़िकर है।

पहिले भारत दे लोकां नूं वेखके हुण दूजे भारत दे लोक वी सिधांतहीणता दा शिकार होणा शुरू हो गए हन। उह वी उस पारटी नूं वोटां देण लग्ग पए हन जो कि उनहां नूं वध्ध तों वध्ध मुफ़त दी सहूलत दे सके अते उनहां नूं नां कोई टैकस देणा पवे ते नां ही उनहां नूं कोई कंम करना पवे। देश दी मौजूदा सथिती नें देश साहमणे बहुत सारीआं समस्सिआवां खहड़ीआं कर दित्तीआं हन। देश जिस आरथिक मंदहाली, अत्तवाद, वख्खवाद, नशिआं, दंगे फसादां अते होर समस्सिआवां विच्चों गुज़र रिहा है, उसदा प्रबुध्ध वरग नूं फ़िकर है कि साडे मुलक दा भविख्ख की होवेगा?

* * * * *