तूं ग़म दी राहे टुरिआ जा चावां दे शहिर वसाई जा
दुनीआ दे दुख्खड़े सहिंदा जा ते हासे फ़िर खिंडाई जा
नैणां दे खूहे जोई जा उलफ़त दी गाधी वाही जा
सध्धरां दे सुक्क किआरे नूं हंझूआं दा पाणी लाई जा
कोई वसदे वसे नां वसे कोई रोग दिले दा नां दस्से
फ़िकरां दीआं इट्टां ला ला के तूं उलफ़त महिल बनाई जा
कोई वैर नूं जफ्फा पांदा रहे कोई मत्त नूं आंहदा रहे
तूं पिआर बनेरे बहि के ते बस्स पिआर भुलेखे पाई जा
उह बोले बोले नां बोले पट्ट नैणां दे उह नां खोले
तूं प्रेम दी माळा जपदा रहो उस गलीए फेरे पाई जा
कोई सुणदा सुणदा नहीं सुणदा कोई अणसुणिआ सुण लैंदा ए
तूं पिआर दी वंझली मूंह ला के बस्स मिठी ताण सुनाई जा
की आकड़ छाकड़ देणा ऐं की छेकड़ देणा ऐंं
इस प्रेम नगर दा बण जोगी दुनीआ तों वैर मुकाई जा
उह आवे आवे नां आवे उह भुल्ल के नां पावे
तूं रांझा बण के वेले दा नगरी विच फेरा पाई जा
अहिसान दा बूहा खोल्ही रख्ख दुख्ख घटदा घटदा घट जांदा
इह जिंदड़ी पिआर सुनेहुड़ा ए इस दुनीआ नूं समझाई जा

