कोकला छपाकी जुमारात आई ए जिहड़ा सच्ची गल्ल करे उहदी आई आई ए

जिहड़ा आहो आहो करे उहनूं मिले शावा शै जिहड़ा अकल नूं धिआवे उहदी शामत आई ए

जिहड़ा नीवीं धंने वगे उहनूं मिले शावा शै जिहड़ा अख्ख उच्ची करे उहदी आई आई ए

जिहड़ा हर पासे वगदा ए उहनूं ख़ैर सल्ला जिहड़ा इको पासा रख्खे उहदी आई आई ए

जिहड़ा रोज़ विक जावे उह ए वड्डा सूरमां जिहड़ा विकणां नां जाणे उहदी आई आई ए

मैं सां कणक दा कल्ला दाणा कल्ला पिआ घबरांदा सां

पुड़ां दे थल्ले तक्क दूजिआं नूं नित्त मैं नीर वहांदा सां

दाणे बहुते करन दी ख़ातिर परत भड़ोले दी ख़ातर

इनहां मिट्टी विच दबाइआ मेरा सारा रूप गवाइआ

धरती मां दे निघ्घ नें मेरे सीने अंदर पाड़ा सी पाइआ

मेरी हसती मरन तों पिछ्छों मिट्टी अंदर रलण तों पिछ्छों

मेरे एस सरीर दे अंदरों इक्क सलो नें जोत जगाई

दुनीआ अंदर आउण दे लई उस उतांह नूं ज़ोर सी लाइआ

लिफ़दे लिफ़दे हिल्ली हिल्ली उसने राह बनाइआ

जद सलो दुनीआ त

तूं ग़म दी राहे टुरिआ जा चावां दे शहिर वसाई जा

दुनीआ दे दुख्खड़े सहिंदा जा ते हासे फ़िर खिंडाई जा

नैणां दे खूहे जोई जा उलफ़त दी गाधी वाही जा

सध्धरां दे सुक्क किआरे नूं हंझूआं दा पाणी लाई जा

कोई वसदे वसे नां वसे कोई रोग दिले दा नां दस्से

फ़िकरां दीआं इट्टां ला ला के तूं उलफ़त महिल बनाई जा

कोई वैर नूं जफ्फा पांदा रहे कोई मत्त नूं आंहदा रहे

तूं पिआर बनेरे बहि के ते बस्स पिआर भुलेखे पाई जा

उह बोले बोले नां बोले पट्ट नैणां दे उह नां खोले

तूं प्र

तुहाडे सोहणे अज्ज दे नालों मेरा कोहजा कल्ल्ह है चंगा

सारे चाचे बाबे रळ के सारे पिओ पुत्तरां कोळ बहिके

इक्क चंगेर तों रोटी खांदे कठ्ठे रळ कमाई करदे

आपो धापी कदी नां करदे मेरे कल्ल्ह विच शै सांझी

नां कोई तेरी मेरी हैसी नां कदी कोई पिआ पुआड़ा

नां कदी कोई वहुटी रुसदी नां कदी कोई लाड़ उइ

मेरा कल्ल्ह किंनां चंगा सी कच्चीआं कंधां कच्चे कोठे

पिआर नूं पक्का कर देंदे सन इक्क दूजे दे दुख्खड़े लोकी

आपो दे विच वंड लैंदे सन तुहाडे अज्ज विच शै वखरी

पुत्तर पि

माइआ तैनूं सत्त सलामां जिहड़े घर वी जानी ऐं

पुत्तरां कोलों पिओ मरवांदी भरा तों भरा कोहानी ऐं

नां तेरा कोई दीन मज़हब ए नां ही तेरा धरम है कोई

तैनूं वेख के धक्के मारे आपणीआं नगदीआं नूं हर कोई

तूं ही सभ तों वड्डा रब्ब हैं तूं ही देवता सभ तों चंगा

जिसदे हत्थ विच तेरा डंडा उहो किसे तों मूल नां डरदा

तैनूं सांभण दे लई लोकी नवीआं शकलां नित्त वटांदे

धरमां दी छतरी दे थल्ले लोकां दा हक्क खाई जांदे

तूं ई सभ तों वड्डा सप्प हैं जो भुख्खिआं नूं लड़दा जांदा

तेरा वी ए मेरा वी ए रब्ब ए सभ लोकां दा सांझा

इको रब्ब मनाउण दे लई कोई मसीतां पिआ बणांदा

कोई गिरजे जा टळ खड़कांदा लोकां ताईं पिआ विखांदा

गुरूदुआरे वड़िआ कोई कोई मंदर विच सीस निवांदा

कोई सूरज नूं मत्थे टेके कोई पाणी तों पिआ घबरांदा

हर कोई वख्खरा रब्ब बणा के दूजिआं नाळ है झगड़ी जांदा

दूजिआं दी है जान गवांदा दूजिआं दी है जान गवांदा

रुस्सिआ रब्ब मनाउण दे लई दूजिआं दी रत्त अंदर नहांदा

आपणे हट पिआ चमकांदा आपणे हट पिआ चमकांदा

आपणीआं लोड़ां आ

खाड़ी दे विच जिहड़ा अज्ज कल्ल्ह झेड़ा ए

ठाह ठाह दे नाळ हुंदा रोज़ सवेरा ए

रब्ब दे बंदे दोंह वल्लीं पए मरदे नें

पता नहीं लगदा हक्क ते विचों किहड़ा ए

पूरे जग्ग नूं नवीं मुसीबत पै गई ए

इंनां चानण हुंदिआं घुप्प हनेरा ए

तेल दी हीर विआहुण लई सभ लड़दे नें

सादाम ए जेकर रांझा ते बुश खेड़ा ए

2. ओल्हे

उच्चे महिल मुनारे बण के दिल दीआं कलीआं ढांदे

लंमीआं कारां कोठीआं बंगले बंदे नूं घुण लांदे

वड्डे महिलीं वसण वाले किउं अ

सोच फ़िकर दे खंभ नां कटो नां सध्धरां नूं रस्से पाओ

आउण समें दीआं लोड़ां दे लई राहवां औखीआं नां बणाओ

दरिआवां दे वहिण नां बदलो नां ई लांभीं बंनह बणाओ

बंदिआं दा दिल वड्डा काअबा इहनूं सट्टां नाळ नां ढाओ

सच्च नूं परखण दे वल्ल आओ सच्च नूं परखण वल्ल आओ

हर दिल अंदर रांझा वसदा होरां मगर नां कैदो लाओ

वगदे वहिण कदी नां डक्को नां हहड़ मोड़ लिआओ

जिहड़े राह कोई चहड़दा नाहीं डंडे नाळ नां राहे पाओ

आपणे महिल उसारन दे लई माड़िआं दे नां ढाओ

जेकर दारू दे नहीं सकदे

पंजाबी जगत दे इक्क सुच्चे हीरे मीआं मुहंमद बख़श होरां सच्च ही तां आखिआ सी पई:

मरद मिले, तां दरद न छोड़े, औगण दे गुण कर दा

कामिल लोक, मुहंमद बख़शा, लाल बनावण पत्थर दा

 

जिसरां पंजाब दी धरती बड़ी ही भागां भरी जूह ए इंज ही पंजाबी वी बड़ा ही निघ्घ देण वाली बोली ए। अते पंजाब वसों दे जीआं अंदर पाणी अते मिट्टी दे मोह दी उह मनठार तासीर ए जो उह कौड़े तुम्मिआं नूं वी शहिद सवादी मेवे बणा धरदी ए। कुझ जूहां ई इंज दीआं हुंदीआं नें जिहनां दी मिट्टी नाल खेड मल्ल੍