
51. दवंद
मैं विदरोही वी अखवाउणा चाहुंदा
ते
सनमानत होणा वी
इस लई जद हस्सदा हां
रोंदू लग्गदा हां
जद रोंदा हां
लोक हस्सदे नें
52. डर
जद नहीं होर किसे तों डरदा
डर तों तद मैं डरदा हां
जद नहीं किसे वी ताईं डराउंदा
डर नूं ओदो डराउंदा हां
एस तरहां मैं हर वेळे ही
डरदा अते डराउंदा रहिंदा
डर दे नाल है मेरा रिशता
जिद्दां मेरा मैं दे नाल
‘मैं’ ते ‘डर’ हन ‘कठ्ठे जंमदे
‘
41. गैलीलीओ
पता नहीं उहदे हत्थ ज़हिर सी
जां सिर तलवार सी
मरिआ नहीं पर मरन लई तिआर सी
गैलीलीओ आपणे समें दा सुकरात सी
पल्ले जिउंदी जगदी बात सी
बात सी कि-
इह जो धरती मां है
मां आपणी थां है
ब्रहिमंड तां की
सूरजी परिवार दा वी केंदर नहीं
पर साथों बात अग्गे नां तुरी
असीं तां जीवंत संसार दे
जां छोटे वड्डे पासार दे
केंदर होण दा भरम करदे हां
केंदर बणन लई करम करदे हां
केंदर ही रहिणा
31. नदीए नीं
नदीए नीं पिआरीए नदीए
मिलण तैनूं जद आवां
मैं तेरे तों तैनूं मंगां
तूं मैथों सिरनावां
नां हिरखां नां चीक पुकारां
नीर तेरे दे छिट्टे मारां
चोभी अख्ख हवावां
हर थल दा कोई तल हुंदा
मेरा आपा जल थल हुंदा
जद तेरे विच नहावां
बदन तेरी रूह दा पहिरावा
इह पहिरावा नहीं छलावा
हत्थ लावां कि नां लावां
तूं ते मैं नां भावें हाणीं
पाणी जेड पिआस पुराणी
पीवां कि मर जावां
की
21. भाणा
किंना चंगा हुंदा
बिमार होणा
बिसतर 'ते पैणा
तपदिआं हफदिआं दे
छावें साह लैण वांग
पिछ्छे उडदी धूड़ नूं
ते अगले राह नूं निहारना
रातीं सुत्ते पए घर दे जीआं दे सहिज ते मासूम चिहरे
नशिआ दिंदे रात नूं
साहां हूंगिआं हटकोरिआ 'चों
छलकदी ए पारदरशी कविता
उपर तणी रिशतिआं दी चादर दीआं
रंगीन डब्बीआं
ते टांवीआं टांवीआं मोरीआं नूं
हुंदा ए गिणन मिणन दा समां
ढोअ हुंदा ए
आपण
11. भुस्स
मूंगफली चब्बणा
सहिज सुखाला रुझेवां
जीअ लग्गिआ रहिंदा
चंगी है जिउण दी ललक
मूंगफली चब्बण दे भुस्स वांग
मूंहों लाहिआं नां लहिंदी
हत्थों छड्डिआं नां छुट्टदी
मूंगफली दीआं गंढीआं
भांत सुभांतीआं
हलकीआं जां गूहड़ीआं भूरीआं
गोरीआं, कालीआं
कुझ साफ सोहणीआं
कुझ पोटे काळे करन वालीआं
वध्ध घट्ट गिरीआं वालीआं
किसे विच गिरी मोटी गोल
किसे विच बारीक ते झुरड़ीदार
पर मिठ्ठी ज़िआदा
1.
नानक
माफ़ करना
साडे लई बहुत मुशकिल है
नानक दी असली तसवीर दा धिआन धरना
पैंडे दी धूड़ नाल लत्थ पत्थ पिंजणीआं
तिड़कीआं अड्डीआं
नहेरी नाल उलझी खुशक दाहड़ी
लूंआं बरफां दी झंबी पकरोड़ चमड़ी
गल्ल्हां दा चिपकिआ मास
ते चिहरे दीआं उभरीआं हड्डीआं दे डूंघ ‘च
दगदीआं मघदीआं तेज़ अख्खां
अख्खां जो -
परिवार नूं
सरकार नूं
ते हर संसकार नूं
टिच्च जाणदीआं
बहुत खतरनाक सिध्ध हो सकदै
<विशव दा सभ तो प्राचीन, गरंथ रिगवेद पंजाब दी धरती ते रचिआ गिआ, जल दी कहाणी फ़लसफे ते इतिहास दी ज़ुबानी
विशव दा सभ तो प्राचीन गरंथ रिगवेद पंजाब दी धरती ते रचिआ गिआ। इस दे दसवें मंडल दे 129वें सूतर विच श्रिशटी रचना दे वेरवे दरज हन :
“ पहिलां अंधकार सी, अंधकार विच लुकिआ
खास निशानां तों बग़ैर, उह सभ जल सी ”
'छांदोगय उपनिशद' दे छेवें अधिआए दे दसवें बंद अनुसार पाणी नूं धरती दा तत्त मंनिआ है जो जीवन देण वाली शकती है अते सारे जीवां लई पवित्तर अते ज़रूरी है। इस विच पाणी दे