भुख्खिआं रुत्तां विच कणकां गड्डीआं

साडे लग्ग गए नाळ तरा पे

उमरां दे खूह अत्त डूंघेरे

असां नाळ साहवां दे नापे

बिगिआन रुत्तां नें सानूं जंमिआ

साडे लेख लखीजे लाखे

जंमण रुत्त तों विछड़न रुत्त तक्क

सानूं हाण कोई नां आखे

जद महिरम असां चित्तर रुत्ते

नाळ शरीकां तोड़े

साडे नैण तिड़क पए कोरे

साडे नैण तिड़क पए कोरे

वे बाबल संकू नींद नां पुणदी

अते दुख्खण अख्खीं दे कोए

याद सिरहाणे करां सिआपे

सज्जण जदों दे मोए

मोए सज्जण ते चित्तर रुस्सिआ

विसर बहारां गईआं

साडे अंग त्रेड़ां पईआं

साडे अंग त्रेड़ां पईआं

हिजर दा वटणा पीड़ दा बाणा

खूह नैणां दा जोअ के

रुख्ख साहवें तेरी याद नूं बैठे

चानणीआं विच धोके

असां तां जुग जुग हिजर हंढाइआ

इस परत नां सारां लईआं

साडे अंग त्रेड़ां पईआं

चीकणी मिट्टी विआह लै जांदे

जो

रुख्ख वणां दे हाणी मेरे

घत्त कलावे रोवां

दुख्खण नी मेरे देदे अड़ीव

अक्कां दा दुध्ध चौवां

रुख्ख वणां दे हाणी मेरे

इह दरदां दी रेतली मिट्टी

विच जंमण चीचक वोहटीआं

लहू वरगे नित्त पहिनण बाणे

खाण कलेजी बूटिआं

लहू मेरे विच रच मिच गईआं

पोटिआं दे नाळ टोहवां

ग़म मेरा नित्त सज्जरी रोटी

रात दिने पई खावां

पीड़ां दे विच कट्ट कुट्ट चोरी

हस्स हस्स बुरकीआं पावां

रुख्ख वणां दे हाणी मेरे

मैं यादां दे खे

रुक नी राते रुक चंदरीए

पैर धरीं नां अग्गे

मत्तां भलक दे सूरज ताईं

दाग़ नकड़मा लग्गे

रुक नी वीरां पटीए

पा नां एडा नहेर

मत्तां मुक्के तेरा पेकड़ा

ते औतर जाए सवेररु

रुक नी राते नागणे

रोक लै अपणा डंग

किते अकलां वाले दोर दे

पै जाण नां नीले अं

रुक नी राते छोलहीए

तैनूं काहदे चाअ चहड़े

असीं मौता

नैणां विच जिगर अते नच्चे फ़िकरां गिध्धा पाए आस नकड़मी पाए बोलीआं अते जग्ग नूं समझ नां आए नी मैं कीकण दस्सां नी मैं कीकण दस्सां

किस सज्जण दी भाळ असाकों

कौण असाडा दरदी

कौण जो ईसा मुड़ के आउणा

पई ख़लक उडीकां करदी

नी मैं कीकण दस्सां

नी मैं कीकण दस्सां

अजे नैणां दे पतन संजे

अजे मुसाफ़र आने

अजे नां आस भरिटना छड्डे

तांघदे तंबू ताणे

नी मैं कीकण दस्सां

नी मैं कीकण दस्सां

घूक चिर खिड़िआ मिठ्ठड़ी घू कर

कोई उत्तर पह

नां अड़िआ तों मिलिआ नां कर

फ़िर हिजर हंडाउंणा पैंदा

वख़तां दा साडा छिड़िआ चैना

आप खिंडाउणा पैंदा

नां अड़िआ तों मिलिआ नां कर

तूं आवें यादां दे पंछी

उड्ड फुला हैं बहिंदे

हाड़े किडां तरले पावां

फ़िर नां पिंजरे पैंदे

पिंजरे पाउण दी ख़ातिर अड़िआ

केहा नहीं करना पैंदा?

दिल दा मास तळी ते धर के

आप खवाणा पैंदा

नां अड़िआ तों मिलिआ नां कर

तूं आवें ते हस्स पैंदे हां

रोंदीआं बालां वांगूं

गए समे नूं

शाह हसैना साडे अख्खीं डोरे

अते फुट्ट फुट्ट पैंदीआं पीड़ां

चानण दे असां फाहे बध्धे

अते लै सूरज दीआं लीरां

फ़िर वी पीड़ां घटदीआं नाहीं

तां सुनेहे घल्ले

शाह हसैना साडे अख्खीं डोरे

शाह हसैना असां वाही कीती

अते बीजिआ कंडे थोहर वे

कद पक्के कद वड्डीए गाहीए

गड्ड दीए फ़िर होर वे

लाविआं आप सुला वी चुगीए

आप वजाईए ढोल वे

शाह हसैना असां वाही कीती

शाह हसैना असीं जोगी होए

साडे सप्पां नाळ याराने

इशक दे कई रूप हन इहनां रूपां विच्चों इक्क रूप आपणे कंम नाल इशक वी है उह लोक जिहड़े आपणे कंम नाल