مَیں ساں کݨک دا کلّا داݨا کلّا پِیا گھبراںدا ساں

پُڑاں دے تھلّے تکّ دُۄجِیاں نُۄں نِتّ مَیں نِیر وہاںدا ساں

داݨے بہُتے کرن دی خاتِر پرت بھڑۄلے دی خاتر

اِنہاں مِٹّی وِچ دبائِیا میرا سارا رُۄپ گوائِیا

دھرتی ماں دے نِگھّ نیں میرے سِینے اںدّر پاڑا سی پائِیا

میری ہستی مرن تۄں پِچھّۄں مِٹّی اںدّر رلݨ تۄں پِچھّۄں

میرے ایس سرِیر دے اںدّرۄں اِکّ سلۄ نیں جۄت جگائی

دُنِییا اںدّر آئُݨ دے لئی اُس اُتاںہ نُۄں ذۄر سی لائِیا

لِفدے لِفدے ہِلّی ہِلّی اُسنے راہ بنائِیا

جد سلۄ دُنِییا تے آئِیا سُۄرج نالھ سی متھّا لائِیا

تْریل دے کۄلۄں مُۄںہ دھُیائِیا اسماناں دا پاݨی پی کے

اُہنے اپݨا کدّ ودھائِیا مُڑکے سِٹّا کڈھّ وِکھائِیا

پۄہ ماگھ دے ککّر پالے ہۄئے آݨ دوالے

کدی کدائیِں مِیںہ ہنیری ہَے سی جان نِماݨی گھیری

پر اُہ جِئۄُںدا نالھ دلیری اُہ بھُلِّیا سی میری تیری

مُڑ ویلے دے سۄہݨے ہتھّاں اُہدے سِر تے پگّ سی بدھّی

تے اُس پتلی جِہی نالھی نُۄں داݨِیاں دا سی بھار چُکائِیا

داݨا ڈردا ڈردا کہِںدّا اَۄکھا ویلھا ہَے آئِیا

اِکّ دِن اُہنُۄں تکّݨ والے داترِییاں ہتھّ پھڑ کے آ گئے

پرت مشِیناں اںدّر پاکے اُسدے سارے لِیڑے لاہے

سارے داݨے کٹھّے کرکے مالِک آپݨے گھرے لَے آئے

آپݨِییاں لۄڑاں پُۄرن خاتِر دُۄجِیاں اگّے ویچِیا اُنہاں

ڈھِّّڈ دی اگّ بُجھاون کِتے آپݨے گھر وی رکھِّیا مَینُۄں

مُڑکے چکّی اںدّر پائِیا مَینُۄں جِس نیں رگڑا لائِیا

میرے پاسے پھیہ پھہا کے مَینُۄں گھٹّے واںگ بݨائِیا

ذالماں تائیِں ترس ناں آئِیا مُڑ پاݨی وِچ پا کے مَینُۄں

تپدے توے دے اُتّے پائِیا سیک نیں میرے پاسے سیکے

اگّ نیں مَینُۄں خُۄب پکائِیا مُڑ اِنسان نیں بُرکِییاں کرکے

آپݨے ڈھِّّڈ وِچ بالݨ پائِیا آپݨی بھُکھّ مُکاوݨ دے لئی

اِہ سارا اشٹںڈّ بݨائِیا جگّ تۄں میرا کھۄج مُکائِیا

اِس مںذِّل نُۄں ویکھۄ چاکھۄ لگدی کِنّی بھاری اے

دُنِییا اںدّر آئُݨ دی مَیں کِنّی کِیمت تاری اے