تیرا وی اے میرا وی اے ربّ اے سبھ لۄکاں دا ساںجھا

اِکۄ ربّ منائُݨ دے لئی کۄئی مسِیتاں پِیا بݨاںدا

کۄئی گِرجے جا ٹلھ کھڑکاںدا لۄکاں تائیِں پِیا وِکھاںدا

گُرُۄدُیارے وڑِیا کۄئی کۄئی مںدّر وِچ سِیس نِواںدا

کۄئی سُۄرج نُۄں متھّے ٹیکے کۄئی پاݨی تۄں پِیا گھبراںدا

ہر کۄئی وکھّرا ربّ بݨا کے دُۄجِیاں نالھ ہَے جھگڑی جاںدا

دُۄجِیاں دی ہَے جان گواںدا دُۄجِیاں دی ہَے جان گواںدا

رُسِّیا ربّ منائُݨ دے لئی دُۄجِیاں دی رتّ اںدّر نہاںدا

آپݨے ہٹ پِیا چمکاںدا آپݨے ہٹ پِیا چمکاںدا

آپݨِییاں لۄڑاں آپݨِییاں تھُڑھاں پُۄرن دے لئی ربّ نُۄں پھڑ کے اگّے لاںدا

من دِییاں گُںجھّلاں کھۄلہݨ دی تھاں ہۄر بھُلیکھے کھائی جاںدا

میرِئۄ وِیرۄ اسِیں ہاں سارے اِکۄ ماں پِئۄ جائے

اِکّ دھرتی دے پُتّ ہاں سارے اِس دھرتی دِییاں ٹھںڈھِّییاں چھاںواں

اِس دھرتی دے سۄہݨے مُکھڑے نیں ساڈے سبھ کاج سوارے

مُڑ کِئۄں کۄئی کِسے نُۄں مارے اِکۄ جمّ دے سارے

مرکے اِکۄ پاسے جاݨا مُڑ آپݨے وِچ وَیر کِئۄں پائیِئے

دھرتی دا کِئۄں سُکھ گوائیِئے اِکۄ ٹبّر جِییاں وِچّ

اِہ سۄچۄ کِس پائِیا جھیڑا کِس نیں کِیتا اَیڈ بکھیڑا