املتاس تے گُلمُہر تے پھُلّاں نال لدّے رُکھّاں نُۄں ویکھ کے بھارت وِچ آئے وِدیشِییاں نُۄں ہَیرانی ہُںدّی ہَے کِہ اسِیں بھارتواسی آپݨے دیش وِچ سُہج اُپجائُݨ لئی اجِہے سُںدّر رُکھّاں نُۄں کِئۄں نہِیں ورتدے۔ اِس دا کی کارݨ ہَے ? اسِیں اُداسِین اتے بیرَۄݨک سرُۄ دے بُۄٹے لگائُݨ دے اسپھل یتن کِئۄں کردے ہاں ? درئسل اسِیں پرمپّرا-وادی ہاں تے ساڈے وِچ کلپنا دی تھُڑ ہَے۔ اسی لکِیر دے فکِیر ہاں تے روائِتاں نُۄں چھڈن دا ہِییا نہِیں کر سکدے۔ ساڈے باغاں تے پارکاں دی وِئُںت وِئُںتݨ والے وی مُغل اتے ٹِیئۄُڈر باغاں دی ہی نکل اُتارن دے یتن کردے ہن تے جاݨدے نہِیں کِہ اِہ بُۄٹے ساڈے دیش دے جلوایُۄ دے اُکّا ہی انُکُۄل نہِیں۔ اِسے دا دُۄجا کارݨ ساڈے اںدّر دھن دَۄلت دی لالسا ہَے۔ اسِیں کیول اُسے رُکھّ دی کدر کردے ہاں جِس تۄں کُجھ لابھ ہۄݨ دی آس ہُںدّی ہَے۔ پر دُربھاگ دی گلّ اِہ ہَے کِہ سُںدّر پھُلّاں والے بہُتے شِںگّار-رُکھّاں نال کۄئی کھاݨ یۄگ پھل نہِیں لگدا۔ میرا خِیال ہَے اِنہاں رُکھّاں وِچۄں کیول کچنار دا رُکھّ ہی اجِہا ہَے جِس دِییاں ڈۄڈِییاں سبذی بݨا کے جاں دہِیں وِچ پا کے کھاݨ دے کمّ آ سکدِییاں ہن تے کئی گھراں دے باگاں وِچ بہُت سارے کچنار دے بُۄٹے ہۄݨ دا کارݨ وی شائِد اِہۄ ہَے۔ مَینُۄں اِک گلّ یاد آ گئی ہَے جِس تۄں پتا لگ جائیگا کِہ ساڈے دھنی لۄکاں دا رُکھّاں بارے سۄچݨ-ڈھںگّ کِہۄ جِہا ہَے۔ مَیں الاہاباد آپݨے گھر دی بغِیچی وِچ کیول پھُلّدار بُۄٹے ہی لگائے سن۔ اِس سمبّںدھّی سارا کمّ میرے اِک لکھّپتی مِتر دے سپُرد سی۔ اُس نُۄں میری اِہ چۄݨ بِلکُل ہی پسںدّ ناں آئی۔ اُس نیں امبّ تے کٹہر دے بُۄٹے لائُݨ دے بہُت گُݨ گائے٬ پر میرا کیول پھُلّدار رُکھّ لائُݨ دا ہی فَیسلا سُݨ کے اُس نُۄں بہُت نِراستا ہۄئی۔ہاں کچنار دے دۄ چار رُکھّ ویکھ کے وِچارے نُۄں کُجھ دھرواس جِہی آ گئی۔اُس دی خُشی کچنار دے پھُلّاں کارن نہِیں سی۔ اسل کارݨ تاں اِہ سی کِہ کچنار دے پھُلّاں دا بھاء اُہنِیں دِنِیں اٹھ آنے سیر سی اتے اُس دے وِچار انُسار اِہ سَۄدا لاہیوںدّ سی۔ جِتھۄں تک میرا سمبّںدھّ ہَے مَیں کچنار دِییاں ڈۄڈِییاں دی ناں تاں سبذی ہی بݨائُݨی پسںدّ کردا ہاں تے ناں ہی اِنہاں نُۄں دہِیں وِچ پا کے کھاݨا۔ مَیں تاں اِنہاں نُۄں رُکھّاں تے ہی لگِییاں رہِݨ دیݨا پسںدّ کراںگا۔ اِنہاں دے ہلکے ارگوانی٬ گُلابی تے سفَید پھُلّ کھِڑن اُپرںتّ بہُت ہی سُںدّر لگدے ہن۔

جِویں کِہ اُپر دسِیا جا چُکِیا ہَے پھُلّدار شِںگّار رُکھّاں نُۄں کھاݨ والے پھل گھٹ ہی لگدے ہن تے ساڈے ’ادھِیاتم وادِییاں' نیں اِنہاں رُکھّاں ول کۄئی دھِیان نہِیں دِتا۔ اشۄک تے چمپّک دے رُکھّ شائِد ہی کِسے مںدّر دے نیڑے دِکھائی دیݨ۔ بھگتجن آپݨے دیوی دیوتِیاں دی پُۄجا لئی وی اِنہاں رُکھاں دے پھُلّاں دی ورتۄں نہِیں کردے۔ ساڈے وڈے وڈیرے ساڈے واںگ اُجڈّ تے مُۄرکھ نہِیں سن۔ اُہ سُںدّرتا دے اُپاشک سن تے دیسی پھُلّدار رُکھّاں نُۄں بہُت پِیاردے سن۔ شائِد اِسے لئی کدمبّ دا سمبّںدھّ سْری کْرِشن نال تے لال پھُلّاں والے اشۄک دا سمبّںدھّ سْری رام چںدّر دی سُپتنی سِیتا جی نال جۄڑِیا جاںدا ہَے۔ جِس ستھان تے کۄسی ندی پہاڑاں 'چۄں نِکل کے مَیدانی اِلاکے وِچ داخل ہُںدّی ہَے٬ اُتھے اشۄک دے رُکھّاں دا اِک بہُت ہی سُںدّر بݨ ہَے۔ آکھدے ہن سِیتا جی تے رام چںدّر جی نُۄں اِنہاں رُکھّاں دے پھُلّ اِنے سُںدّر لگے کِہ اُہ کُجھ سمیں لئی اُتھے ہی ٹِک گئے تے اِس بݨ دا ناں وی سِیتا بݨی پَے گِیا۔سکںدّ پُران وِچ وی لِکھِیا ہَے کِہ بݨ دی سُںدّرتا نیں سِیتا جی نُۄں مۄہ لِیا تے اُنہاں نیں رام چںدّر جی نُۄں آکھِیا کِہ ہُݨ وِساکھ دا مہِینا ہَے آئۄ کُچھ سماں اِس جںگّل وِچ رہِیئے تے اِس ندی دے جل وِچ اشنان کرِیئے۔ سۄ اُہ اُسے جںگّل وِچ رہِݨ لگ پئے تے جدۄں اُہ واپس ایُدھِیا نُۄں مُڑے تاں اِس بݨ دا ناں ’سِیتا بݨی‘ رکھّ دِتا گِیا۔ سِیتا جی جںگّلی رُکھّاں دی اِس شۄبھا تے ندی دے اشنان دے آنںدّ نُۄں بھُل ناں سکے تے بنباس تۄں واپس آ کے آیُدھِیا دے مہلّاں دے ٹھاٹھ باٹھ وِچ وی اُنہاں نُۄں بݨاں دی یاد ستائُںدی رہی۔ سِیتا جی نیں اِک واری رام چںدّر جی اگے آپݨی اِہ اِچھّا پْرگٹ کردِیاں کِہا کِہ ’مَیں اِک وار پھِر جںگّل دے رُکھّاں دے سائے وِچ وِچرنا تے بھاگِیرتھی ندی دے نِرمل سِیتل جل وِچ ٹُبھِییاں مارنا چاہُںدّی ہاں۔'

اشۄک رُکھّ دا ناں سِیتا جی دے ناں دے نال بہُت جۄڑِیا جاںدا ہَے۔ کِہا جاںدا ہَے کِہ جدۄں سِیتا جی لںکّا وِکھے راوݨ دی کَید وِچ سن تاں اِک واری اُس کامی راخش نیں کاموس ہۄ سِیتا جی نُۄں ذبردستی پکڑن دی کۄشِش کِیتی۔ سِیتا جی نیں اِس اشۄک رُکھّ دے اِک جھُںڈّ وِچ ہی چھُپکے آپݨی لاج بچائی سی۔ اِس لئی جے اِس رُکھّ دا ناں سِیت-اشۄک رکھّ دِتا جاوے تاں اِس وِچ کۄئی ہرذ نہِیں۔ اِس ترہاں اشۄک ناں دے اِک ہۄر رُکھّ نال بھُلیکھے دی سمبھّاونا وی نہِیں رہِݨ لگی۔ اِس اشۄک دے پھُلّ بھدّے جہے ہرے رںگّ دے ہُںدّے ہن تے اِہ رُکھّ سِیتا-اشۄک تۄں اُکا ہی وکھرا ہُںدّا ہَے۔ لال رںگّ جۄش٬ پِیار تے بھگتی دا سُۄچک ہَے۔ خُۄن دے سُتںتّرتا پْرگٹائُݨ لئی وی لال رںگّ ہی ورتِیا جاںدا ہَے۔ پُۄربی دیساں وِچ لال رںگّ نُۄں شِںگّار دا رںگّ وی منِّیا جاںدا ہَے۔ ہۄلی دے تِئۄہار وِچ مُٹِیاراں دے مُۄںہ رںگّݨ لئی نڈھّے لال گُلال دی ہی ورتۄں کردے ہن۔ اشۄک دے لال پھُلّاں دا ورنݨ پِیار دے دیوتے کامدیو نال وی مِلدا ہَے۔ سارے جِیون دا سۄما سُۄرج ہَے تے اِس دا رںگّ وی لال ہی منِّیا جاںدا ہَے۔ سْرِشٹی دے رچنہارے بْرہما نُۄں وی لال رںگّ بہُت پِیارا ہَے۔ بُدھّ دھرم دِییاں پْراچِین پُستکاں وِچ کِہا گِیا ہَے کِہ مہاراجا ہرش دے پِتا ہر رۄذ لال کمل دے پھُلّاں دا اِک گُلدستا سُۄرج بھگوان دی بھیٹا چڑھائُںدے سن۔ اجّ کلہ وی انیکاں وِئکتی اِسے ترہاں سُۄرج دیوتا اُتے پھُلّ چڑھائُںدے ہن۔

کِسے دیش دی سںسّکْرِتی دے وِکاس دا ماپ جے اُس دیس دے وسنِیکاں دے سُہج- سُیاد دا پدھّر ہی ہَے تاں اسِیں نِشچے نال کہِ سکدے ہاں کِہ مہاراج کنِشک دے سمیں تۄں لَے کے گُپت راجِیاں دے راج دے اںتّ تک٬ ارتھات 100 ای: تۄں 500 ای: تک ہِںدُّۄ سںسّکْرِتی آپݨِییاں چڑھدِییاں کلا تے سی۔ اِسے سمیں وِچ ہی کُجھ اجِہے مہامپُرکھاں نیں جنم لِیا جِنہاں دے ناں بھارت دے اِتِہاس وِچ سُنہِری اکھراں وِچ لِکھے جاںدے ہن۔ اِس یُگ دے کوِییاں تے لیکھکاں وِچۄں اشوگھۄش تے کالِیداس دا نائۄں وِشیش رُۄپ وِچ ورنݨیۄگ ہَے۔ کنِشک دے ادھِیاتمک گُرُۄ اشوگھۄش نیں آپݨی پُستک ’سُںدّرا نںدّ' وِچ مہاتما بُدھّ دے بھرا نںدّ دی اِک پْریم-کتھا دا ورنݨ کِیتا ہَے۔ اُس وِچ اُس نیں کئی سُںدّر رُکھّاں دا ذِکر وی کِیتا ہَے۔ کوی نیں اُس وِچ آپݨی پْریمکا نُۄں نہائُںدے٬ دِلۄں ٹُٹے نںدّ دی اُپما ناگکیسر دے اُس بُۄٹے نال دِتی ہَے جۄ آپݨے پھُلّاں دے بہُتے بھار کارݨ ہوا دے تھپیڑِیاں نال ٹُٹ چُکا ہۄوے۔ آپݨی پْریمکا لئی تڑفدے نںدّ دی اُداسی نُۄں بِیان کردا ہۄئِیا کوی اِئۄں لِکھدا ہَے٬ ’ہُݨ سۄنے نال جُڑِییاں دںدّ-کھںڈّ دِییاں ڈبِّییاں ورگے باہرۄں چِٹّے-دُدھّ تے اںدّرۄں پِیلے پھُلّاں والے ناگکیسر دے رُکھّاں ول وی نںدّ دا دھِیان نہِیں جاںدا۔ ہِمالِییا دی پبّی دے اِک جںگّل نُۄں بِیان کردا اُہ جھُۄلدے کدمبّ دے ہار-شِںگّار دے رُکھّاں بارے لِکھدا ہَے کِہ اِہ رُکھّ شاہی سجّ-دھجّ نال چمکدے ہن تے آپݨے پھُلّاں نال لدّے مںدّار٬ نِیلۄفر اتے لال کمل دے بُۄٹِیاں اُتے سچمُچ ہی شاہی شانۄشَۄکت نال راج کردے بھاسدے ہن۔ اشوگھۄش٬ نںدّ دی پْریمکا دی تُلنا کمل-سرۄور نال کردا ہَے—اُسے دے ہاسے نُۄں ہںسّ دسدا ہَے اُس دِییاں اکھّاں نُۄں بھَۄرے تے اُبھرے سِینے نُۄں کمل دِییاں نوِییاں پُںگّر رہِییاں ڈۄڈِییاں۔

کالِیداس اتے واتسِیائِن پںجّوِیں سدی اِیسوی وِچ ہۄئے منّے جاںدے ہن۔ اُس سمیں بھارتی وِچاردھارا دا پْرکِرتی٬ سُںدّر رُکھّاں تے پھُلّاں٬ اتے چھبِیلے ہںسّاں تۄ اُنہاں دِییاں سُرِیلِییاں اواذاں نال گُۄںج رہے دِہاتی واتاورن نال پُۄرا پُۄرا سمپّرک سی۔ کالِیداس نیں اشۄک رُکھّ دا ورنݨ تاں لگبھگ آپݨے ہر ناٹک وِچ کِیتا ہَے۔ آپݨی کِرت ’رِتُۄسِںگھّار‘ وِچ ہر مہِینے دا ورنݨ کردِیاں اُس نیں پھُلّدار سُںدّر رُکھّاں دا بہُت سۄہݨا وِستھار دِتا ہَے۔ کالِیداس نیں بسںتّ ورنݨ وِچ تامبے رںگّے پتِّیاں دے گُچھِّیاں دے بھار نال جھُکِییاں تے مارچ دے مہِینے دی٬ اِسترِییاں دے دِل وِچ پِیار دی چںگِّیاڑی لائُݨ والی ہوا وِچ لہِلہاںدِییاں٬ ہلکے پِیلے رںگّ دے پھُلّاں نال بھرِییاں ڈالِییاں دا چِتّر بہُت سۄہݨا کھِچِیا ہَے۔اُس نیں ریشم دِییاں بمبّلاں واںگراں لٹک رہِییاں نوِییاں پتِّییاں دے بھار ہیٹھ دبّے ہۄئے٬ مُٹِیاراں دے دِل دِگِیر کرن والے لال پھُلّاں نال لدّے اشۄک رُکھّ دا ذِکر وی کِیتا ہَے۔ چھچھرے دے جںگّل دی دھرتی نُۄں لال کپڑِیاں وِچ لپیٹی نوِیں نویلی وہُٹی دے سمان دسِیا ہَے۔ چھچھرے دے گُلناری پھُلّاں دی تۄتِیاں دِییاں چُںجھّاں نال اُپما کَیسی واستوک ہَے۔ اِسترِییاں دے شِںگّار دا ورنݨ کردا ہۄئِیا کالِیداس لِکھدا ہَے کِہ اُہ آپݨے سرِیر اُتے خُشبُۄدار سفَید چںدّن دا لیپ لائُںدِییاں ہن٬ دُدھّ-چِٹّے چمبّے دے ہار گلاں وِچ پائُںدِییاں ہن تے آپݨے سِراں نُۄں چمپّک دے پھُلّاں نال شِںگّاردِییاں ہن۔ ورکھا رُتّ اِسترِییاں آپݨے کیساں نُۄں کدمبّ٬ کیسرے٬ کاکُبھے تے کیتکی دے پھُلّاں نال سجائُںدِییاں ہن۔”

کالِیداس نیں شکُںتّلا دے شِںگّار دا بِیان اِئۄں کِیتا ہَے :

شںکُّتلا آپݨے کنّاں وِچ جۄ شرِیںہ دے پھُلّ سجائُںدی ہَے٬ اُنہاں دا کیسر اُس دِییاں گلّاں نُۄں چُمّدا رہِںدّا ہَے٬ تے پتجھڑ دی کۄمل چانݨی ورگا کمل دے پھُلّاں دا ہار اُس دے کۄمل سِینے 'تے لٹکدا رہِںدّا ہَے۔

گُپتکال تۄں بائد ہِںدُّۄ سںسّکْرِتی دی اوُنّتی شُرُۄ ہۄ جاںدی ہَے۔ اِس تۄں پِچھۄں بھارتی-وِچاردھارا اِنی بدل گئی کِہ لۄکاں نُۄں چھچھرے٬ مںدّار تے کچنار دی سُںدّرتا وی بھُلّ گئی۔ کوِتا وِچ کالِیداس ورگا شِںگّار-رس ناں رِہا تے کوِتا دے ناں اُتے رسمی شَیلی وِچ کیول بھجن ہی رچے جاݨ لگ پئے۔ اِہ گِیت بہُت ہی نِیرس٬ نِراشا-پُۄرن تے پھِکّے ہُںدّے ہن؛ اِنہاں وِچ کیول پرلۄک دی چِںتّا دا ہی ورنݨ ہُںدّا ہَے تے اُپاشکاں نُۄں مُکتی پْراپت کرن واستے ورتاں تے اُپاسنا دی سِکھِیا دِتی ہُںدّی ہَے۔

ساڈے وڈیرے سُںدّرتا دے پُجاری سن۔ اسِیں اُنہاں دی سںتّان ہاں تے آپݨے آپ نُۄں ودھیرے سبھِئک دسدے ہاں پر شرم دی گلّ اِہ ہَے کِہ سُہج-سُیاد دے نُکتے تۄں اسِیں اُکا ہی نکھِدھّ ہاں۔ ساڈے وِچۄں بہُت سارے تاں اِہ ہی سمجھدے ہن کِہ پِیلے پھُلّاں دے سُںدّر٬ جھُۄمدے ہۄئے گُچھِیاں دی سُنہِری آب دیݨ والے٬ املتاس دے رُکھّ وِئرتھ ہی پھُلدے ہن۔ اِسے کارݨ مارچ دے مہِینے وِچ ارگوانی پھُلّاں نال ڈھک جاݨ والے سُںدّر کچنار ساڈے سروجنک باگاں دے کھُۄںجِیاں وِچ سڑ بل رہے ہن تے بغِیچِیاں تے پارکاں وِچ لگے گُلابی تے لال پھُلّاں نال لدّے ارجُن دے رُکھّاں ول وی کۄئی دھِیان تک نہِیں دیںدا۔ اِہ ہَے ہال ساڈے دیسی رُکھّاں دا۔ برائُنِییا (پہاڑی گُلاب), کۄلوِلِییا (کِلبِلی), پَیلٹۄپھۄرم اتے مِلّیشِییا ورگے بدیشی رُکھّاں نُۄں تاں کۄئی رسِییا ہی جاݨدا ہَے۔

ساڈِییاں چںگِّییاں گلّاں ول ساڈا دھِیان آم تَۄر تے بدیشی ہی دُیائُںدے ہن تے اسِیں اِنہاں دے وِچکار رہِںدّے ہۄئے وی اِنہاں دے گُݨاں تے سُںدّرتا نُۄں پہِچاݨ نہِیں سکدے۔ جد تک کۄئی بدیشی کِسے دے گُݨاں دی پْرسںسّا ناں کرے ساڈی نِگاہ وِچ کِسے وی کوی٬ چِتّرکار٬ لیکھک٬ نچار جاں رُکھّ دا کۄئی مُلّ نہِیں ہُںدّا۔ ٹَیگۄر دے اںگّریذی اُلتھے یُۄرپ پہُںچّے تے بہُت سلاہے گئے٬ اُس تۄں بائد ہی ٹَیگۄر نُۄں بھارت دے لۄکاں ماݨ دِتا۔ اُۄدے شںکّر دے ناچ دی یُۄرپ تے امرِیکا وِچ بہُت شلاگھا ہۄئی۔ تد ہی اُہ بھارت وِچ وی ستِکارِیا گِیا۔ اسِیں بھارتواسی گُݨ-پارکھُۄ اںگّْریذاں دے بہُت دی دھنّوادی ہاں جِنہاں نیں سانُۄں آپݨی سںسّکْرِتی دی پُنر-بھال وِچ سہائِتا دِتی۔ ’ہیول‘ نیں بھارتی کلا دے گُݨاں نُۄں ڈھُۄںڈ درسائِیا٬ ’رۄرِش٬ ’سمائیِتھ‘ تے کئی ہۄرناں نیں ہِمالِییا پہاڑاں دی شۄبھا نُۄں چِتّرِیا تے ’بلَیٹر‘ نیں ساڈے رُکھّاں دی سُںدّرتا نُۄں اُجاگر کِیتا۔ ہُݨ سماں آ گِیا ہَے کِہ اسِیں سُںدّر شِںگّار رُکھّاں دے گِیان نُۄں سرب سادھارݨ تک تے خاس کرکے ہر نَۄجوان تک پہُںچّائیِئے تاں جۄ اُنہاں دا واتاورن ودھیرا کھُشِییاں بھرپُۄر تے رںگِّین بݨ سکے تے اُنہاں نُۄں سُہج-سُیاد دی چیٹک لگّ سکے۔

کلا دے پْرچارر سمبّںدھّی ’رۄرِش‘ دا کہِݨا ہَے کِہ کلاتمک چِتّر کیول کلا-بھوناں دے اجائِب-گھراں وِچ ہی نہِیں لگݨے چاہِیدے سگۄں اِنہاں نُۄں ہسپتالاں تے جیلہاں وِچ وی لاݨا چاہِیدا ہَے۔ جیلہاں وِچ کلا دے پہُںچّݨ نال جیلہاں٬ جیلہاں نہِیں رہِݨ لگِییاں۔ چںگّے چِتّر دی شلاگھا کر سکݨ والا وِئکتی اگۄں کدی جُرم کرنے دا ہِییا نہِیں کریگا۔ اِسے ترہاں جۄ منُکھّ سُںدّر پھُلّاں دی شلاگھا کر سکیگا اُہ مادا-پْرست نہِیں رہِ سکیگا تے اُس دے وِچار بہُت اُچے ہۄ جاݨگے۔ اِس لئی کِسے وی دیش جاں جاتی دی سںسّکْرِتی تے وِکاس واستے سُہج-سُیاد دے وِکاس دی یۄجنا دا ہۄݨا بہُت ہی اوشک ہُںدّا ہَے۔

ساڈے کوِییاں دے ساہمݨے سُںدّر رُکھّاں دے پُۄر وِچ بیئںتّ سمگری پئی ہۄئی ہَے پر اُہ اُس ول گہُ نہِیں کردے۔ کچنار دے پھُلّاں دی آس اتے املتاس دے پھُلّاں دی سُنہِری چھب وی اُنہاں نُۄں ٹُمبّدی نہِیں۔ سانُۄں آپݨے مُشائِرِیاں تے کوی درباراں وِچ سُںدّر بھارتی رُکھّاں دِییاں سمسِّیاواں دیݨِییاں چاہِیدِییاں ہن اتے شائِراں تے کوِییاں تۄں مںگّ کرنی چاہِیدی ہَے کِہ اُہ آپݨِییاں کوِتاواں وِچ کچنار٬ املتاس٬ چمپّک تے نِیلی گُلمُہر دا ورنݨ کرن۔ اِس ترہاں اِنہاں رُکھّاں دے پھُلّݨ دا مَۄسم بِیت چُکّݨ تے وی اسِیں اِنہاں دے پھُلّاں دی سُںدّرتا نُۄں اُنہاں دے ورنݨ والِییاں کوِتاواں راہِیں ماݨ سکاںگے۔ اِنہاں مُشائِرِیاں تے کوی درباراں دا اِک ہۄر فائِدا وی ہۄویگا۔ اُہ اِہ کِہ جۄ بدیشی رُکھّ اسِیں آپݨے دیس وِچ اُگائُںدے ہاں اُنہاں نُۄں ٹھِیک نائۄں چۄݨ وِچ اِہ کوی دربار بہُت سہائی سِدھّ ہۄݨگے۔

('پتّے پتّے گۄبِںدّ بَیٹھا' وِچّۄں)