وے بابل سںکُّۄ نِیںد ناں پُݨدی

اتے دُکھّݨ اکھِّیں دے کۄئے

یاد سِرہاݨے کراں سِیاپے

سجّݨ جدۄں دے مۄئے

مۄئے سجّݨ تے چِتّر رُسِّیا

وِسر بہاراں گئیِیاں

ساڈے اںگّ تْریڑاں پئیِیاں

ساڈے اںگّ تْریڑاں پئیِیاں

ہِجر دا وٹݨا پِیڑ دا باݨا

کھُۄہ نَیݨاں دا جۄء کے

رُکھّ ساہویں تیری یاد نُۄں بَیٹھے

چانݨِییاں وِچ دھۄکے

اساں تاں جُگ جُگ ہِجر ہںڈھّائِیا

اِس پرت ناں ساراں لئیِیاں

ساڈے اںگّ تْریڑاں پئیِیاں

چِیکݨی مِٹّی وِیاہ لَے جاںدے

جۄ کلّراں دے جائے

کالے کاگ پِیݨ سرۄور

ہںسّ رہِݨ تریہائے

ندِئۄں پار سَۄداگر ٹُر گئے

اسِیں بَیٹھ پتن تے رہِییاں

ساڈے اںگّ تْریڑاں پئیِیاں