اسِیں کئی وار بِناں سۄچے سمجھے دُۄجے وِئکتی بارے اُہ گلت رائے بݨا بَیٹھدے ہاں٬ جۄ کِہ اُہ ہُںدّا ہی نہِیں پر جدۄں ساڈی اُس وِئکتی بارے دھارنا ٹھِیک نہِیں نِکلدی تاں ساڈے کۄل آپݨے من نُۄں سمجھائُݨ اتے پچھتائُݨ تۄں بِناں ہۄر کۄئی چارا نہِیں ہُںدّا۔ بچّے دی آمد دی سُۄچنا تۄں بائد چھۄٹے پُتّر اگّے اِہ سوال سی کِہ اُہ آپݨی پتنی نُۄں کِس ہسپتال وِچّ اتے کِہڑے ڈاکٹر نُۄں وِکھاوے! اُسنے آپݨے اِکّ جماتی دی سلاہ لَیکے٬ جِسدے کُجھ مہِینے پہِلاں ہی بچّا ہۄئِیا سی٬ ہسپتال اتے ڈاکٹر دی چۄݨ کر لئی۔ چُݨی ہۄئی ڈاکٹر نُۄں پتنی نُۄں تِنّ چار وار وِکھائُݨ تۄں بائد پُتّر نُۄں ڈاکٹر دی بۄلچال بہُتی چںگّی نہِیں لگّی۔ اُسنے گلّ میرے دھِیان وِچّ لِیاںدی تاں مَیں آپݨی سمجھ دے مُتابِک اُس نُۄں سلاہ دِتّی کِہ اَینی چھیتی کِسے بںدّے بارے کۄئی ماڑی دھارنا بݨا لَیݨی سِیاݨپ نہِیں ہُںدّی٬ جیکر لۄک اُس نُۄں گُݨی ڈاکٹر کہِںدّے ہن تاں پھِر اُسدے گُݨاں ولّ دیکھۄ٬ بۄلݨ دے ڈھںگّ نُۄں نہِیں۔ جِویں-جِویں پُتّر اتے نُۄںہ دا اُس ڈاکٹر کۄل جاݨا ودھدا گِیا٬ اُویں-اُویں اُہ اُسدی کارج کُشلتا دے تاں مُرِید ہُںدّے گئے پر اُہ بہُتی چںگّی ترہاں گلّ نہِیں کردی٬ اُنہاں دا اِہ شِکوا برکرار ہی رِہا۔ بچّے دے جنم دی تارِیکھ کاپھی نیڑے آ چُکّی سی۔ پُتّر٬ نُۄںہ نُۄں لَیکے ڈاکٹر نُۄں وِکھائُݨ لئی ہسپتال گِیا ہۄئِیا سی۔ ڈاکٹر نیں نُۄںہ نُۄں دیکھݨ تۄں بائد پُتّر نُۄں اِہ کہِ کے چُکنّا کر دِتّا کِہ ہُݨ دھِیان رکھّݨ دی لۄڑ ہَے٬ تُہانُۄں کِسے ویلے وی ہسپتال آئُݨا پَے سکدا ہَے۔
ہسپتال تۄں آئُݨ تۄں دۄ کُ گھںٹّے تۄں بائد پُتّر نُۄں نُۄںہ نُۄں لَیکے ہسپتال جاݨا پَے گِیا۔ مَیں اتے میری پتنی وی اُنہاں دے نال سی۔ جݨیپے والے کمرے وِچّ نُۄںہ دے پہُںچّدِیاں سار ہی سمبّںدھِّت ڈاکٹر کمرے `چ پہُںچّ گئی۔ اُسنے آئُںدِیاں ہی پُتّر نُۄں کہِ دِتّا کِہ اجّ بچّے دا جنم ہۄ جاویگا۔ ڈاکٹر دی کارج شَیلی تۄں ہی مَیں اںدّاذا لگا لِیا کِہ اُہ گھٹّ بۄلݨ والی اتے بہُت کابل ڈاکٹر ہَے۔
نرساں نیں کمرے اںدّر آئُݨ تۄں مناہی کر رکھّی سی۔ ڈاکٹر تِنّ وجے آپݨے ڈاکٹر پتی نال گھر چلی جاںدی سی۔ پُتّر دے من وِچّ اِہ کھدشا سی کِہ جیکر ڈاکٹر تِنّ وجے گھر چلی گئی تاں ڈِئۄُٹی اُتّے دُۄجی ڈاکٹر آ جاویگی۔ اُہ چاہُںدّا سی کِہ پہِلی ڈاکٹر نُۄں کیس بارے پُۄری جاݨکاری ہَے٬ اِس لئی ڈِئۄُٹی تے اُہ ہی رہِݨی چاہِیدی ہَے۔ ساڈھے چار وجّ چُکّے سن پر بچّے دا جنم نہِیں ہۄئِیا سی۔ پُتّر نرس دے مُۄںہ تۄں اِہ شبد سُݨکے ہَیران رہِ گِیا٬ جدۄں اُسنے اِہ دسِّیا کِہ مَیڈم بچّے دے جنم تک ناں کھاݨا کھاںدے ہن تے ناں ہی گھر جاںدے ہن اُنہاں دے ڈاکٹر پتی گھر چلے گئے ہن۔ اُہ ہُݨ فۄن کرن تۄں ہی مَیڈم نُۄں لَیݨ آئُݨگے۔ نُۄںہ نُۄں تکلِیف بہُت ذِیادا سی۔
پُتّر چاہُںدّا سی کِہ ڈاکٹر چھیتی تۄں چھیتی اپْریشن کرکے نُۄںہ نُۄں تکلِیف تۄں راہت دُیاوے پر ڈاکٹر وار-وار اِہۄ گلّ کہِ رہی سی کِہ اُڈِیک کرۄ۔ میری پتنی جاݨدی کِہ ڈاکٹر اپْریشن کِئۄں نہِیں کرنا چاہُںدّی۔ آکھر ڈاکٹر نیں نرس دے ہتھّ سانُۄں سُنیہا بھیجِیا کِہ اُہ پںجّ مِںٹّ ہۄر اُڈِیک کریگی٬ اُس تۄں بائد اُہ اپْریشن کر دیویگی پر بِناں اپْریشن تۄں ہی بچّی دا جنم ہۄ گِیا۔ ڈاکٹر اُدۄں تک آپݨے گھر نہِیں گئی جدۄں تک اُس نُۄں اِہ بھرۄسا نہِیں ہۄ گِیا کِہ بچّا اتے اُسدی ماں بِلکُل ٹھِیک ہَے۔ ڈاکٹر دی کارج شَیلی نُۄں دیکھکے مَیں بہُت پْربھاوِت ہۄئِیا۔ پُتّر دی وی ڈاکٹر پْرتی دھارنا بدل چُکّی سی۔ اُسدے مُۄںہۄں وی ڈاکٹر دا گُݨگان سُݨن نُۄں مِل رِہا سی۔ مَیں سۄچدا سی کِہ دُۄجے دِن ڈاکٹر رائۄُںڈ اُتّے آویگی۔ بچّے اتے ماں نُۄں دیکھکے نرساں نُۄں ہدائِتاں دے جاویگی کِہ مرِیذ نُۄں دسّ دیݨ کِہ دوائی کِس ترہاں لَیݨی ہَے٬ کی-کی پرہیذ رکھّݨے ہن تے کدۄں وِکھائُݨ آئُݨا ہَے پر سبھ کُجھ ساڈی سۄچ تۄں اُلٹ ہۄئِیا۔ ڈاکٹر نیں پُتّر نُۄں اِکّ-اِکّ گلّ آپ سمجھائی تے بِناں اپْریشن تۄں بچّا ہۄݨ لئی اُس اکال پُرکھ دا شُکرانا کِیتا۔ پتنی نیں ڈاکٹر نُۄں سوال کِیتا٬ مَیڈم٬ تُسِیں پُتّر دے کہِݨ دے باوجُۄد وی اپْریشن کِئۄں نہِیں کِیتا؟ باکی ڈاکٹر تاں جھٹّ اپْریشن کر دِںدّے ہن؟
ڈاکٹر دا جواب بہُت ہَیرانی بھرِیا سی۔ اُسنے کِہا٬ “مَیں ڈاکٹر ہۄݨ دے نال نال اِکّ ماں وی ہاں۔ مَیں اِہ گلّ جاݨدی ہاں کِہ اپْریشن تۄں بائد ماں نُۄں ذِںدّگی بھر کِنہاں سمسِّیاواں دا ساہمݨا کرنا پَیںدا ہَے۔ اپْریشن تاں اسِیں اُدۄں کردے ہاں٬ جدۄں کۄئی پیش ناں چلّے۔”
اسِیں سۄچݨ لگّے کِہ ہُݨ نرساں کہِݨگِییاں٬ پَیسے جمہاں کرواکے آئۄ٬ اُس تۄں بائد تُہانُۄں چھُٹّی کراںگے۔ پر نرس سانُۄں اُس کمرے وِچّ لَیکے گئی جِتھّے مَیڈم نیں پُتّر اتے نُۄںہ تۄں کیک کٹوائِیا اتے بچّی ہۄݨ دِییاں ودھائیِیاں دیکے شُبھ کامنا دیکے سانُۄں وِدا کِیتا۔
اسِیں ڈاکٹر دے وِوہار اتے اُسدی کارج شَیلی دی پْرشںسّا کردے ساہ نہِیں سی لَے رہے۔
* * * * *