نِتّ سُۄرجاں نیں چڑھنا٬ نِتّ سُۄرجاں نیں لہِݨا

پربت تۄں ساگراں ولّ ندِییاں نیں رۄذ وہِݨا

اِک دُۄجے مگر گھُمّݨا رُتّاں تے مَۄسماں نیں

اِہ سِلسِلا جُگۄ جُگ ایداں ہی چلّدا رہِݨا

رُکݨی نہِیں کہاݨی٬ بجھّے ن رہِݨے پاݨی

رُۄہۄں بگَیر سکھّݨے٬ بُت ناں بݨا کے رکھّݨے

پاݨی نیں رۄذ تُرنا٬ کںڈھِّییاں نیں رۄذ کھُرنا

کھُردے نُۄں دے دِلاسا٬ تُردے نیں نال رہِݨا

چنّ تارِیاں دی لۄئے٬ اِکرار جِہڑے ہۄئے

تارے اُناں تے ہسّے دِیوے اُناں 'تے رۄئے

ٹُٹّدے کرار دیکھے٬ اساں بیشُمار دیکھے

لپھجاں دا بݨِیا دیکھِیں کلّ اِہ مہِل وی ڈھہِݨا

اِنہاں دِیوِیاں نُۄں دسّ دے٬ اِناں تارِیاں نُۄں کہِ دے

اِنہاں ہسّدے رۄںدِیاں نُۄں تُۄں سارِیاں نُۄں کہِ دے

اسِیں جان ولۄں دِیوے٬ اِیمان ولۄں تارے

اسِیں دِیوے واںگ بُجھݨا٬ اسِیں تارے واںگ رہِݨا

سُݨ ہے جھناں دے پاݨی٬ تُں ڈُبّ گئے ن جاݨِیں

تیرے پاݨِییاں تے ترنی اِس پِیار دی کہاݨی

ہَے جھُۄٹھ مر گئے اُہ٬ ڈُبّ کے تاں تر گئے اُہ

نِتّ لہِراں تیرِییاں نیں پا پا کے شۄر کہِݨا