اُس کُڑی نیں کِہا٬ "جے آپاں وِچھڑ گئے تاں مَیں اِک پل وی نہِیں جی سکاںگی ۔ مَیں تاں اُسے پل ہی خُدکُشی کر لواںگی ۔"
اُس مُںڈّے نیں وی کِہا٬ "جے آپاں وِچھڑ گئے تاں مَیں اِک پل وی جی نہِیں سکاںگا ۔ مَیں تاں اُسے پل ہی کھُدکُشی کر لواںگا ۔"
تے پھِر سچّ مُچّ کُڑی تے مُںڈّا وِچھڑ گئے ۔
وِچھڑّݨ لگِّیاں کُڑی ذار ذار رۄئی ۔
وِچھڑّݨ لگِّیاں مُںڈّا وی ذار ذار رۄئِیا ۔
کُڑی دُۄر تکّ دھَۄݨ بھُیاں کے وار وار ویکھدی اکھّۄں اُہلے ہۄ گئی تاں مُںڈّے نُۄں آپݨے بۄل چیتے آئے٬ "جے آپاں وِچھڑّ گئے تاں مَیں اِک پل وی نہِیں جی سکاںگا ۔ مَیں تاں اُسے پل ہی کھُدکُشی کر لواںگا ۔"
تے اُس دی نذر وِچ اِک پل وِچ اُہناں آئُݨ والے سارے سالاں تے تَیر گئی , جِہڑے اُس نُۄں اُس کُڑی باجھۄں بِتائُݨے پَیݨگے ۔ "ہائ ! اِہناں سالاں دا پہاڑی بھار اُہدی کُۄلی آتما کِویں چُکّیگی ! اُہ تاں اُس باجھۄں نہِیں جی سکݨ لگّا ۔"
سچّمُچّ اُس نیں اُسے پل کھُدکُشی کر لئی ۔
کھُدکُشی کرن تۄں پِچھۄں مُںڈّا کُڑی نُۄں بڑی تِیبرتا نال اُڈِیکݨ لگّا ۔
اُہ اِک پل بِیت گِیا ۔
کُڑی ناں آئی ۔
اِک دِن وی بِیت گِیا ۔
پر کُڑی ناں آئی ۔
اِںجھ اِک سال بِیت گِیا ۔
کُڑی پھیر ناں آئی ۔
آکھر ہَۄلی ہَۄلی اِک اُمر بِیت گئی ۔ مُںڈّا اُڈِیکدا اُڈِیکدا بِکُل تھکّ گِیا پر کُڑی اجے وی ناں آئی ۔
اُہ سۄچِیا ; بھلا ویکھ کے تاں آواں !
تے اُس ویکھِیا٬ نِکّے نِکّے بچِّیاں وِچ گھِری بَیٹھی٬ باتاں پائُںدی٬ چِٹّے والاں والی اُہ کُڑی اُس نُۄں ویکھ کے کمبّی٬ اُٹھی٬ اُس دے ہۄںٹھ پھڑکے تے اکھّاں وِچ سارے جہان دا درد اِکّٹھا کرکے اُہ بھرے گلے نال بۄلی٬ "ہائ ! مَیں مر جاں ۔ تُۄں کِنّا کاہلا ایں ! اینی چھیتی مُڑ آئِئَں ? مَیں تاں تیرے کۄل آئُݨ ہی والی ساں ۔"