کِسے کھاب جاں کھِیالۄں٬ کِسے شکھش دے جمالۄں

بلِہار ہۄ کے مرنا٬ کُربان ہۄ کے جِئُݨا

سِینے دے نال لا کے٬ دھڑکݨ دے وِچ رلا کے

کوِتا دے نال کوِیئۄ٬ اِک جان ہۄ کے جِئُݨا

جگݨا مشال بݨ کے٬ جِئۄُݨا مِسال بݨ کے

چھُپّݨا ناں اۄہلِیاں وِچ دھڑِیاں جاں ٹۄلِیاں وِچ

جِیون دے پل ن ڈرنا٬ ساڈی تراں ن کرنا

گھُٹ گھُٹ ن اَیویں مرنا٬ اَیلان ہۄ کے جِئُݨا

ہاں مَیں وی جاݨدا ہاں اِکھلاک دے تکاذے

سبھ رِشتِیاں دی سِیما ہر ساک دے تکاذے

رُکدا ن کھُۄن اِہ نیں دِل چاک دے تکاذے

کی رتّ دے پُتلِیاں نیں چٹّان ہۄ کے جِئُݨا

بیداگ نیں اُہ سارے بسّ داگدار مَیں ہی

اُہ لِشکدے نیں شِیشے مَیلی نُہار مَیں ہی

تُسِیں کھُد ہی دھِیان مارۄ٬ کِنّا کٹھِن ہَے یارۄں٬

اینے کھُداواں اںدّر اِنسان ہۄ کے جِئُݨا

اِک دُۄسرے دے دُکھّ دا ہی سانُۄں آسرا ہَے

سارے اُجّڑ گئے ہاں بسّ اِہی ہَۄںسلا ہَے

کِیا بات ہَے اِہ وسّݨا اِس اُجّڑِیاں دی بستی

کِیا بات ہَے اِہ اینے بیجان ہۄ کے جِئُݨا

اِس کہِر پہِر اںدّر اوّل لُکے ہی رہِݨا

درواذِیاں دے پِچھّے یارۄ رُکے ہی رہِݨا

آئُݨا پِیا جے باہر تاں تِیر ہۄ کے آئُݨا

جِئُݨا پِیا نگن تاں کِرپان ہۄ کے جِئُݨا

اِہ شہِر شہِر اُہ ہَے اِہ پہِر پہِر اُہ ہَے

پتھّر دے بُتّ نیں سارے چھوِییاں دی رُتّ نیں سارے

پَیسے دے پُتّ نیں سارے ایتھے بۄل کہِݨا سچّ دا

ہَے اِئۄں جِویں کِہ کچّ دا سامان ہۄ کے جِئُݨا

کی مۄڑ مُڑ گئے ہاں گَیراں ناں' جُڑ گئے ہاں

جِہدے گل سی ہار ہۄݨا اُہدی ہِک 'چ پُڑ گئے ہاں

کی جِئُݨ ہَے اِہ ایداں وِیران ہۄ کے جِئُݨا

آپݨی نذر 'چ آپݨا اپمان ہۄ کے جِئُݨا