1.
کِس نُۄں پھائِدا!
کئی مُسِیبتاں نیں رل مِلکے٬ گھیر لِیا سی جد اِکّ ٹبّر٬
ناں ہی سۄچاں نیں کُجھ کِیتا٬ ناں کمّ آئِیا اُنہاں دا سبر۔
کِسے سِیاݨے آخِر دسِّیا٬ اُنہاں نُۄں اِسدا اِکّ اُپاء٬
پاٹھ کرا دِئۄ٬ لںگّر سیوا٬ پُۄرن شردھا بھاو ’چ آ۔
پھسے ہۄئِیاں نیں٬ ڈرے ہۄئِیاں نیں٬ آڑھتِیئے تۄں لَے کے کرذ٬
من وِچّ شردھا رکھّ کے کِیتے٬ مریادا نال دسّے فرذ۔
خُشی خُشی ہۄئِیا پاٹھ سماپت٬ ربّ اگّے ہۄ گئی ارداس٬
دُکھّ چھیتی سبھ نشٹ ہۄݨگے٬ دِل نُۄں ہۄ گِیا سی دھرواس۔
پاٹھی راگی اجے وی گھر سن٬ ہِساب چڑھاوے دا سی کردے٬
گھر والے ہتھّ وی گھُٹّدے سن٬ گھٹّ دیݨ تۄں وی سن ڈردے۔
گھر دے سارے بںدّے نہِیں سن٬ اِکّ دُۄجے نال پُۄرے سہِمت٬
کُجھ آکھݨ بںدّا سبھ کردَے٬ دُۄجے آکھݨ ربّ دی رہِمت۔
اُتسُک مائی کِہا پاٹھی نُۄں٬ ٹبّر ہۄر کِنّا چِر رۄئۄُ٬
اِس کِیتے ہۄئے پاٹھ دا پھائِدا٬ جے ہۄئۄُ تاں کدۄں کُ ہۄئۄُ؟
کہِںدّا گِیانی سچّ مَیں آکھاں٬ جھُۄٹھ ایس وِچّ رتا نہِیں٬
سانُۄں تاں فائِدا ہۄ وی گِیا ہَے٬ تُہاڈے دا مَینُۄں پتا نہِیں! **
2.
کِئۄں ڈپھّی سی
راتِیں جِہڑی پِیتی سی٬
اُہ تڑکے ہی لہِ گئی۔
آپݨا اِنا ہی ساتھ سی٬
لہِںدّی لہِںدّی کہِ گئی۔
کُجھ دے گئی سِردردی٬
کُجھ٬ دِل نُۄں بیچَینی٬
ٹیڈھا تُردا ویکھ کے٬
بِیوی گلھ نُۄں پَے گئی۔
کِئۄں ڈپھّی سی٬ جیکر٬
تَینُۄں راس نِیں آئُںدی۔
بۄل کے رُک گئی٬
پھِر بۄلی٬
پھِر٬ رُکدی رُکدی٬
کئی کُجھ کہِ گئی۔
مُڑ مُڑ کھُد نال وائدا کِیتا٬
کِہ مُڑ کے نہِیں پِیݨی۔
مُڑ مُڑ کے پھِر اکل میری٬
ہتھّ ملھدی رہِ گئی۔
راتِیں جِہڑی ڈپھّی سی٬
اُہ تڑکے ہی لہِ گئی۔
آپݨا اِنا ہی ساتھ سی٬
لہِںدّی لہِںدّی کہِ گئی۔
**
3.
میرا لیکھک ماہی
میرے ماہی نُۄں کۄئی سمجھاوے٬
کِئۄں ہر دم پڑھدا رہِںدّا ہَے۔
کۄئی٬ کِئۄں تے کی لِکھ گِیا٬
اِہ سۄچکے سڑدا رہِںدّا ہَے۔
کۄئی بھُلّ گِیا اَۄںکڑ لائُݨا٬
سِہاری تھاں٬ کِتے لگّی بِہاری۔
اِہ لیکھک دی گلتی سی٬ جاں٬
پْرِںٹّر دی ہی متّ گئی ماری۔
لِکھݨ والے تاں٬ ویچ کِتاباں٬
شائِد سَۄں گئے مار گھُراڑے۔
پر اِسدی کھِجھ ساڈے گھر وِچ٬
پا رکھّے ہن رۄذ پُیاڑے۔ ہر کوِتا٬ ہر کہاݨی وِچ٬
اِہ گلّاں لِکھدَے پِیار دِییاں۔
پر میرے نالھ تاں جد وی کِیتِییاں٬
کِیتِییاں ہن تکرار دِییاں۔
ہِیر راںجھے دِییاں٬ سِپھتاں کردا٬
آپݨی دھی٬ ہسّدی نہِیں جردا۔
سۄچ کے٬ ’کی آکھُۄگی دُنِییاں‘,
اِک پل جِئُںدا٬ دۄ پل مردا۔
پھرِید٬ بُلّہے شاہ٬ اِسنے پڑھِئَے٬
شِو٬ پاتر٬ اِہدے مُۄںہ وِچ اڑِئَے۔
جے ڈھائی اکھّر٬ پْریم نہِیں سِکھِّیا٬
بھٹھّ پوے٬ جۄ اِسنے لِکھِیا۔
پتا نہِیں٬ کِہڑا گِیان چاہِیدا٬
کِہڑا راہ ہَے٬ اِس راہی دا۔
چھاں والھے رُکھّ ہُںدِّیاں-سُںدِّیاں٬
اِہ دھُپّ وِچ سڑدا رہِںدّا ہَے؛
میرے ماہی نُۄں کۄئی سمجھاوے٬
کِئۄں ہر دم پڑھدا رہِںدّا ہَے!