کھُۄب نیں اِہ جھاںجراں چھݨکݨ لئی٬

پر کۄئی 'چا وی تاں دے نچّن لئی!

آئے سبھ لِشکن اتے گرجن لئی٬

کۄئی اِتھے آئِیا ناں برسݨ لئی!

کی ہَے تیرا شہِر اِتھے پھُل وی٬

مںگّدے نیں آگِیا مہِکݨ لئی!

چںدّ ناں سُۄرج ناں تارے ناں چِراگ٬

سِرپھ کھںجّر رہِ گِیا لِشکن لئی!

کِئۄں جگاواں سُتِّیاں لفذاں نُۄں مَیں٬

دِل 'چ جد کُجھ نہِیں آکھݨ لئی!

رُسّ کے جاںدے سجّنا دی شان ولّ٬

اکھِّیئۄ٬ دِل چاہِیدا دیکھݨ لئی!

سامبھ کے رکھّ درد دی اِس لاٹ نُۄں٬

چیتِیاں وِچ یار نُۄں دیکھݨ لئی!

تارِیاں تۄں ریت وی بݨِیاں ہاں مَیں٬

تَینُۄ ہر اِک کۄݨ تۄں دیکھݨ لئی!

اُسدی اگّ وِچ سُلگݨا سی لاذمی٬

اۄس نُۄ پُۄری تراں سمجھݨ لئی!

وِچھڑنا چاہُںدّا ہاں تَیتھۄں ہُݨ,

ارتھ آپݨی ہۄںد دے جانݨ لئی!