ہُںدّا سی ایتھے شکھس اِک سچّا کِدھّر گِیا

اِس پتھّراں دے شہِر 'چۄں شِیشا کِدھّر گِیا

جاںدا سی میرے پِںڈّ نُۄں رستا کِدھّر گِیا

پَیڑاں دی شائِری دا اُہ ورکا کِدھّر گِیا

جد دۄ دِلاں نُۄں جۄڑدی اِک تار ٹُٹّ گئی

ساذِںدّے پُچھّدے شاج نُۄں٬ نگما کِدھّر گِیا

پلکاں وی کھُۄب لمِّییاں٬ کجلا وی کھُۄب پر

اُہ تیرے سُہݨے نَیݨاں دا سُپنا کِدھّر گِیا

سبھ نِیر گںدھّل٬ شِیشے دھُںدھّلے ہۄئے اِس ترہاں

ہر شکھس پُچھّدا اے٬ میرا چِہرا کِدھّر گِیا

سِکھّاں٬ مُسلماناں اتے ہِںدُّۄیاں دی بھِیڑ وِچ

ربّ ڈھُۄںڈدا پھِردا میرا بںدّا کِدھّر گِیا

دھُکھدی ذمِینۄں اُٹھّ کے ارشاں 'تے پہُںچّ کے

دھُۄںیاں کھِلاء نُۄں پُچھّدا؛ الّا کِدھّر گِیا

سچّے نُۄں سچّا جھُۄٹھے نُۄں جھُۄٹھا اُہ کہِ سکݨ

ہائے اُہ جِگری یاراں دا جِگرا کِدھّر گِیا

بݨِیا کھبر اکھبار دی٬ ردّی 'چ وِک گِیا

ٹُکّڑا جِگر دا٬ نَیݨاں دا تارا کِدھّر گِیا

ہر وار چھبّی جنوری مایُۄس پرتدی

لبھّدی ہَے رُکھّ جۄ رتّ دا سی سِںجِّیا کِدھّر گِیا

کِتھّے گئے اُہ یار میرے٬ میرا آسرا

اُہ دھرما٬ کرما٬ سُچّا تیرا پِیارا کِدھّر گِیا

چُپّ ہۄ گئے اِک چھݨکدی جھاںجر دے بۄر جد

میلے 'چ شۄر مچ گِیا میلا کِدھّر گِیا

ہسّدا ہَے اُس تے پۄچ نواں٬ پُچھّدا اِک بذُرگ

جاںدا سی دِل تۄں دِل نُۄں جۄ رستا کِدھّر گِیا

شائِر تیرے کلام وِچ ہُݨ پُکھتگی تاں ہَے

ستراں 'چۄں پر اُہ تھِرکدا پارا کِدھّر گِیا

'پاتر' نُۄں جاݨ جاݨ کے پُچھّدی ہَے اجّ ہوا

ریتے تے تیرا نام سی لِکھِّیا کِدھّر گِیا