اجے کَینیڈا پہُںچِّیاں سانُۄں تھۄڑھا سماں ہی ہۄئِیا سی کِہ اِکّ دِن پُتّر نیں کِہا٬ “پاپا٬ سٹۄر تۄں سمان لَیݨ جاݨا ہَے٬ چلّۄںگے؟”
تھکِّیا ہۄݨ کرکے مَیں ناں ہاں کِیتی تے ناں ہی ناںہ۔ پُتّر پھیر کہِݨ لگّا٬ “چلّ پئۄ٬ اِںڈِیئن سٹۄر ہَے٬ ویکھ آئِئۄ تے نال گھُمّݨا پھِرنا ہۄ جائیگا۔”
مَیں اجے وی جکّۄں تکّۄں وِچّ ہی سی کِہ کمرے وِچّۄں پتنی بۄل پئی٬ “جا آئۄ٬ مُںڈّے دی گلّ منّ لئۄ۔”
اسِیں دۄویں اِںڈی گرَۄسری سٹۄر سمان لَیݨ چلے گئے۔ سٹۄر وِچّ گھُمّدے لۄکاں تے کمّ کردے پںجّابی مُںڈِّیاں کُڑِییاں نُۄں ویکھکے لگدا ہی نہِیں سی کِہ مَیں کَینیڈا آئِیا ہۄئِیا ہاں۔ سٹۄر وِچّ پئیِیاں چِیذاں دی سفائی نُۄں ویکھکے مَیں منۄ منی سۄچݨ لگّ پِیا کِہ کۄئی گلّ تاں ہَے جِس کرکے لۄک اِس مُلک دِییاں گلّاں کردے ہن۔ پںجّابی مُںڈّے کُڑِییاں نُۄں کمّ وِچّ رُجھّے ویکھ کے اتے اُنہاں دی بۄل باݨی سُݨ میرے من وِچّ اِہ سوال آ رِہا سی کِہ جیکر اِہ بچّے آپݨے مُلک وِچّ اَینی ہلِیمی نال مِہنت کرنا شُرُۄ کر دیݨ تاں ساڈے مُلک وِچّ کی مُکِّیا ہۄئِیا ہَے؟ مَینُۄں پتا وی نہِیں لگّا کِہ کدۄں پُتّر نیں ٹرالی وِچّ لۄڑِیںدا سمان پا لِیا۔ سٹۄر وِچّ چِیذاں کھرِیدݨ آئے لۄکاں٬ وِشیش کرکے گۄرِیاں نال آپݨے مُںڈّے کُڑِییاں نُۄں پھراٹیدار اںگّیرذی وِچّ گلّ کردِیاں ویکھ کے مَینُۄں کھُشی وی ہۄئی تے ہَیرانی وی۔ سمان دی ادائِگی کرن تۄں بائد اسِیں گڈّی وِچّ آپݨے گھر نُۄں چلّ پئے۔
ساڈا گھر سٹۄر تۄں ستّ کُ کِلۄمِیٹر دی دُۄری ’تے سی۔ اسِیں دۄویں چُپّ ساں۔ مَیں چُپّ تۄڑدِیاں ہۄئِیاں پُتّر نال گلّبات شُرُۄ کِیتی۔ اُہ کۄئی جواب دیݨ دی بجائے ہُۄں-ہُۄں ہی کر رِہا سی۔ مَینُۄں لگّا کِہ اُہ میری گلّ سُݨنی نہِیں چاہُۄںدا سی۔ مَینُۄں کھِجھ جِہی چڑھ گئی۔ مَیں چُپّ چُپِیتے پُتّر دا چِہرا پڑھن لگّا۔ پُتّر اِکّ دم گڈّی اِکّ پاسے لگاکے ڈِگّی کھۄلہکے سٹۄر تۄں لِیاںدا سمان ادائِگی والی لِسٹ نال مِلائُݨ لگّ پِیا۔ آپݨے من دی کھِجھ کارن مَیں اُس نُۄں کۄئی سوال ناں کِیتا۔ اُسنے اِکّ دم گڈّی مۄڑدے ہۄئے کِہا٬ “پاپا٬ سانُۄں مُڑ سٹۄر نُۄں جاݨا پویگا۔”
اُس واںگ بھاویں مَیں وی اُس نُۄں واپس جاݨ دا کارݨ نہِیں پُچھِّیا پر پھیر وی مَیں آپݨے من وِچّ کِیاس ارائیِیاں لگائُںدا رِہا کِہ اُسدے مُڑݨ دا کی کارن ہۄ سکدا ہَے۔ پہِلاں من وِچّ آئِیا کِہ ہۄ سکدا ہَے کِہ کۄئی چِیذ لِیائُݨ تۄں رہِ گئی ہۄوے. پھیر من وِچّ آئِیا کِہ چِیذ تاں پھِر وی آ جاݨی سی٬ کِتے پَیسے ناں ودھّ دِتّے گئے ہۄݨ۔ پھیر اِکّ دم من وِچّ آئِیا٬ پَیسے کِویں ودھّ لئے جا سکدے نیں؟ ہِساب تاں کمپِّئۄُٹر ’تے ہُںدّا ہَے۔
تھۄڑھی دیر وِچّ ہی اسِیں مُڑ سٹۄر ’تے پہُںچّ گئے۔ پُتّر نیں ڈِگّی کھۄلہکے وِچّۄں اِکّ پَیکٹ کڈھّ لِیاںدا۔ اُسدے ہتھّ وِچّ پَیکٹ ویکھکے من وِچّ آئِیا کِہ جاں تاں اِس پَیکٹ دے پَیسے ودھّ لگّ گئے ہۄݨگے جاں پھیر بدلکے کۄئی ہۄر چِیذ لَیݨی ہۄویگی۔ مَیں مُڑ سٹۄر اںدّر جاݨا نہِیں چاہُںدّا ساں پر واپس مُڑ آئُݨ دا کارن جاݨن لئی مَیں وی نال اںدّر چلا گِیا۔ پُتّر نیں ڈِگّی اںدّرۄں لِیاںدا پَیکٹ کائۄُںٹر ’تے رکھّکے کِہا٬ “گلتی نال اِس پَیکٹ دے پَیسے دیݨ تۄں رہِ گئے سن٬ اِسدے پَیسے لَے لئۄ۔”
کمپِّئۄُٹر ’تے کھڑھی کُڑی نیں اُس پَیکٹ دی ادائِگی لَے کے اݨمنّے جِہے من نال سِرپھ ہلکی جِہی آواذ وِچّ تھَیںک یُۄ ہی کِہا۔ اسِیں گڈّی وِچّ مُڑ گھر نُۄں تُر پئے۔ ہُݨ میری ہَیرانی ہۄر وی ذِیادا ودھ گئی سی پر ہُݨ ہَیرانی دا کارن اِہ سی کِہ اُس کُڑی نیں پُتّر دی اِمانداری نُۄں بہُتی گمبھِّیرتا نال نہِیں لِیا سی۔ جیکر ساڈے مُلک وِچّ کِسے گاہک نیں اَینی اِمانداری وِکھائی ہُںدّی تاں دُکاندار نیں سَۄ وار گاہک دا شُکرانا کرنا سی۔ ہُݨ پُتّر کُجھ کہِݨا چاہُںدّا سی پر اجے وی میرے من دی کھِجھ گئی نہِیں سی۔ پُتّر دے چِہرے تۄں لگّدا سی کِہ جِویں اُسدے من دا بۄجھ اُتّر گِیا ہۄوے۔
گھر پہُںچّکے مَیں پتنی نُۄں چاہ بݨائُݨ لئی کِہا۔ گھر دے ماہَۄل نیں من دا گُسّا شاںت کر دِتّا۔ چاہ دا گھُٹّ بھردِیاں مَیں پُتّر نُۄں کِہا٬ “بیٹا٬ تیری اِمانداری تۄں تاں میرا من بہُت کھُش ہَے پر پَیکٹ دی ادائِگی لئی رستے وِچّۄں مُڑن دی کی لۄڑ سی؟ جدۄں سٹۄر ’تے دُبارا جاںدا٬ ادائِگی کر آئُںدا۔”
پُتّر بۄلِیا٬ “پاپا٬ سٹۄر ’تے پتا نہِیں کدۄں جاݨا ہۄݨا سی٬ اَینی دیر مَیںتھۄں آپݨی اِس گلتی دا بۄجھ نہِیں سِہا جاݨا سی۔ اِکّ گلتی کرکے مَیں دُۄجی گلتی نہِیں کرنا چاہُںدّا سی۔”
میرا پُتّر نُۄں اگلا سوال سی٬ “بیٹا٬ کی سٹۄر والِیاں نُۄں اِہ پتا لگّ جاݨا سی کِہ اِکّ پَیکٹ دی ادائِگی رہِ گئی ہَے٬ اُس کُڑی نیں تاں تیری اِمانداری دا چںگّی ترہاں دھنّواد وی نہِیں کِیتا؟”
پُتّر بۄلِیا٬ “پاپا٬ اِس مُلک وِچّ اِہ کۄئی بہُتی وڈّی گلّ نہِیں۔ اِتھّے سارا کُجھ وِشواس پر ہی چلّدا ہَے۔ اِس سٹۄر دا مالک کدے کدے ہی آئُںدا ہَے٬ سارا سٹۄر اِہ مُںڈّے کُڑِییاں ہی سمبھّالدے ہن۔ گلّ پَیکٹ دی ادائِگی دی نہِیں سی٬ گلّ ذمِیر دی سی۔”
پُتّر دِییاں گلّاں سُݨن تۄں بائد میرے پاس کُجھ کہِݨ نُۄں رہِ تاں نہِیں گِیا سی پر مَیں اِہ سۄچ رِہا ساں کِہ جیکر ساڈے مُلک وِچّ لۄک اَینے اِماندار ہۄ جاݨ تاں ساڈے مُلک وِچّ کِس گلّ دی کمی ہَے۔