جُۄن 1971 دی تِکھّڑ دُپہِر۔ کݨک دے وڈھّ وِچّ رُۄڑI پائُݨ دا سماں۔ باپ نال گڈّے ’تے رُۄڑھی پوا رِہا ساں تاں میرے جماتی نیں آ کے دسِّیا کِہ مَیں تاں پْرَیپّ وِچّۄں پاس ہۄ گِیا ہاں پر تُۄں پھیلہ ہۄ گِیا ایں۔

درئسل دسوِیں وِچّ پھسٹ ڈِوِیذن وِچّ پاس ہۄݨ ’تے نویں اَیمّ اے پاس گواںڈھی س. جرنَیل سِںگھّ بھںڈّال نیں سانُۄں پتّی دے تِنّ جماتِییاں٬ بلوںتّ سِںگھّ٬ رݨجِیت سِںگھّ تے مَینُۄں رݨدھِیر کالج٬ کپُۄرتھلا وِچّ نان-مَیڈِیکل وِچّ داخل کروا دِتّا۔ اُسدا سۄچݨا سی کِہ سائِںس پڑھکے٬ چںگِّییاں وِدِّئک پْراپتِییاں نال اِہ چںگّا بھوِکھّ اُسار تے ماݨ سکݨگے۔

پِںڈّ دے جواکاں دا نواں نواں کالج وِچّ داکھل ہۄݨا تے نویں ماہَۄل نُۄں دیکھ کے اچمبھّت ہۄݨا ذرُۄری سی۔ پڑھن دا چاء تاں سی پر سائِںس دی سمُچّی پڑھائی اںگّریذی مِیڈِیئم وِچّ ہۄݨ کارن ساڈے کُجھ وی سمجھ ناں آئُںدا اتے کۄرے ہی کالج تۄں پرت آئُںدے۔ پڑھائی دا پھِکر کرن دی بجائے اسِیں سائِںس دی پڑھائی تۄں بچݨ دی ترکِیباں سۄچݨ لگّ پئے۔ من وِچّ آئُںدا کِہ آرٹس پڑھن والے کِنّی بیفِکری اتے انںدّ نال کالجِیٔٹ بݨکے مَۄجاں لُٹّدے ہن۔ درئسل من جدۄں ڈھیری ڈھاہ لوے تے بچا وِچّ آ جاوے تاں چُݨَۄتی دا مُکابلا کرن دی بِرتی ہی مر جاںدی ہَے٬ پھِر پلّے وِچّ بہانے ہی ہُںدّے ہن۔ اجِہا کُجھ ہی ساڈے نال ہۄئِیا اتے کِسے نُۄں دسّے بگَیر اسِیں تِنّاں نیں ہی سائِںس چھڈّ کے آرٹس دے مذبُۄن پڑھݨے شُرُۄ کر دِتّے۔ ماپے کۄرے اݨپڑھ سن۔ اُہناں واستے وِشِیاں دا کۄئی متلب ہی نہِیں سی۔ اُہ تاں اِس گلّۄں ہی کھُش سن کِہ ساڈے بچّے کالج وِچّ پڑھدے ہن۔

پںدّراں کُ دِن آٹرٹس پڑھدِیاں ہۄ گئے تاں میرے ماما جی٬ ہَیڈماسٹر پِیارا سِںگھّ کھیڑا میری پڑھائی بارے جانݨ لئی کالج آ گئے۔ اُہناں نیں کالج دے کلرک ہِیرا لال راہِیں مَینُۄں کلاج کنّٹِین وِچّ لبھّ لِیا۔ جدۄں مَیں اُہناں نُۄں دسِّیا کِہ مَیں سائِںس چھڈّ کے آرٹس دے مذمُۄن پڑھنے شُرُۄ کر دِتّے ہن تاں اُہناں دی پہِلی پْرتِیکرم رُۄپی چیتوانی سی٬ “جے تاں سائِںس پڑھنی ایں تاں ٹھِیک آ٬ ورنا چُکّ آپݨا بَیگ ’تے چلّ کے آپݨے باپ نال واہی کروا۔”

وڈِّیاں نُۄں جواب دیݨ تاں متلب ہی نہِیں سی اتے مَیں مُڑ کے سائِںس پڑھن دی ہامی بھر دِتّی٬ جدۄں کِہ کلاساں لگّدِییاں نُۄں مہِینا کُ ہۄ چُکّا سی۔ مَیں تاں سائِںس دِییاں پُستکاں واپس کرکے آرٹس دِییاں لَے لئیِیاں سن تے آپݨا رۄل نمبّر وی بدل لِیا سی۔ مانسِک دُچِتّی اتے مذمُۄن دی ادلا-بدلی وِچّ ہی مہِینے تۄں ذِیادا سماں لںگھّ گِیا۔ پھِر اُہی اںگّریذی مِیڈِیئم٬ اَۄکھی پڑھائی اتے پہِلِییاں کلاساں مِس ہۄݨ کارن اگلیرے چَیپّٹراں دا سمجھݨا بہُت مُشکِل ہۄ گِیا تے سلانا اِمتِہان وِچّ مَیں پْرَیپّ وِچّۄں پھَیلہ ہۄ گِیا۔

جدۄں رُۄڑی پائُںدِیاں باپ نُۄں پھیلہ ہۄݨ دا پتا لگّا تاں اُہ بہُت اُداس ہۄ گئے۔ اُہناں دِییاں اکھّاں وِچّ آئی نمی وِچّۄں اُہناں ولّۄں سِرجے ہۄئے سُپنے دے تِڑکݨ نُۄں مَیں مہِسُۄس کِیتا اتے شرمِںدّے ہۄ کے نِیوِیں پا لئی۔ دُکھّ ہۄئِیا کِہ باپ دی مِہنت اتے اُہناں دِییاں آشاواں نُۄں مِٹّی وِچّ مِلائُݨ لئی مَیں ہی کسُۄروار ہاں۔ پر باپ نیں ہَۄسلا دِںدِّیاں کِہا٬ “کۄئی ناں٬ ہُݨ ہۄر مِہنت کرِیں٬ اگلے سال آپے ہی پاس ہۄ جاویںگا۔”

اُس پل مَیں من وِچّ باپ دِییاں اکھّاں وِچّ جمّ چُکّے اتھّرُۄیاں دی کسم کھادھی کِہ ہُݨ باپ دے دِیدِیاں وِچّ نِراشا دے نہِیں٬ سگۄں کھُشی دے ہںجھُّۄ دیکھݨ لئی کھُد نُۄں ارپِت کراںگا۔ اِہ مُۄک پر پکّا وائدا سی٬ آپݨے آپ نال٬ آپݨے اںتّرِیو نال اتے سدھارن باپ دے ماݨ نُۄں کائِم رکھّݨ دا۔ سۄچِیا٬ اِہناں بیشکِیمتی پر جمّے ہںجھُّۄیاں دا مُلّ مۄڑ کے ہی ساہ لواںگا۔

درئسل میرا پھیلہ ہۄݨا ہی مَینُۄں میرِییاں کمّذۄرِییاں دے رُۄبرُۄ کرکے اِہناں نُۄں تاکت بݨائُݨ دا ولّ سِکھا گِیا۔ پہِلی مُشکِل سی اںگّریذی مِیڈِیئم۔ پہِلاں پہِل پِںڈّاں دے پڑھِیاں نُۄں شہِراں وِچّ پڑھِیاں نالۄں اںگّریذی سمجھݨی تے بۄلݨی اَۄکھی لگدی ہَے۔ اِس اَۄکڑ تۄں راہت پائُݨ لئی مَیں اِکّ دِن پہِلاں ہی اُہناں چَیپّٹراں نُۄں گھر وِچّ پڑھنا شُرُۄ کر دِتّا٬ جِہڑے اگلے دِن پْرۄپھَیسر نیں پڑھائُݨے ہُںدّے سن۔ اِس نال مَینُۄں سائِںس سمجھݨ وِچّ اسانی ہۄ گئی۔ تاں ہی مَیں آپݨے ادھِیاپن دَۄران٬ نویں وِدِیارتھِییاں لئی٬ پہِلے کُجھ دِن اںگّریذی دے نال نال پںجّابی وِچّ وی پھِذِکس پڑھائُݨ دی آدت بݨا لئی۔ اِس نال پِںڈّ تۄں دسوِیں کرکے آئِیاں لئی سائِںس نُۄں سمجھݨا بہُت آسان ہۄ جاںدا سی۔

سائِںس دِییاں کلاساں وِچّ پِںڈّاں دے بچّے گھٹّ ہُںدّے سن جدۄں کِہ شہِراں دے چںگّے سکُۄلاں تۄں پڑھ کے آئے بچّے ہُںدّے سن۔ شہِری وِدِیارتھِییاں (کُجھ کُ پْرۄپھَیسراں) دی اِہ بِرتی ہُںدّی کِہ پِںڈّاں دے وِدِیارتھِییاں نُۄں گھٹّ اہِمِیئت دِتّی جاوے اتے اُہ سائِںس ہی چھڈّ جاݨ۔ پھیلہ ہۄݨ دی ہِیݨ-بھاونا وِچّۄں اُبھّرن لئی مَیں پڑھائی ولّ پُۄرن ارپِت ہۄ گِیا اتے کُجھ چںگّیرا کر گُذرن دی تمنّا ہر ویلے من وِچّ تاری رہِںدّی۔ چںگّے نمبّر آئُݨ نال ادھِیاپکاں دِییاں نذراں وِچّ وی چںگّا وِدِیارتھی سمجھِیا جاݨ لگّا۔ مَیں ادھِیاپن دَۄران دیکھِیا کِہ پِںڈّاں دے بچّے کِسے گلّۄں وی گھٹّ نہِیں ہُںدّے٬ ذرا کُ پْریرنا نال اُہ آپݨے سُپنِیاں نُۄں پُۄرا کرن لئی بہُت مِہنت کردے نیں۔ میرا اِکّ وِدِیارتھی امنپْرِیت سِںگھّ نواں نواں پْرَیپّ وِچّ داکھل ہۄئِیا۔ ساتھِییاں نیں پُچھِّیا کِہ اُسنے کی بݨنا ہَے؟ اُسنے کِہا کِہ مَیں سی.اَیمّ.اۄ بݨنا ہَے۔ مخَۄل وجۄں جماتِییاں وِچّ اُسدا نام ہی سی.اَیمّ.اۄ مشہُۄر ہۄ گِیا اتے ہریک اِس نام نال بُلا کے اُسدی کھِلّی اُڈائُںدا۔ پر اُسدی مِہنت اتے لگن نُۄں سلام کرنا بݨدا ہَے کِہ اُہ ہُݨ اُچّکۄٹی دا ڈاکٹر ہَے اتے اُسدا بھرا وی ڈاکٹر ہَے۔ اجّ کلّہ سُلتانپُر لۄدھی وِچّ اُسدا آپݨا ہسپتال ہَے۔

کالج وِچّ آرٹس دے وِدِیارتھِییاں ولّۄں سائِںس نُۄں اِکّ ہئۄُیا بݨا کے پیش کِیتا جاںدا۔ اکسر ہی سائِںس دے وِدِیارتھِییاں نُۄں پڑھاکُۄ٬ کِتابی کِیڑے٬ مۄٹِییاں اَینکاں والے جاں ہۄر اجِہے ناںواں نال پُکار نیں اُہناں دا مَۄجُۄ اُڈائِیا جاںدا۔ اِس تۄں بچݨ لئی مَیں ہُݨ کھُد نُۄں اجِہے ساتھِییاں تۄں دُۄر رہِݨ اتے سائِںس دے جماتِییاں نال ساںجھ پَیدا کرن اتے اِکّ دُۄجے کۄلۄں سِکھّݨ اتے سِکھائُݨ دی بِرتی بݨا لئی۔ اِس نال باہرۄں مِلݨ والے نکاراتمِک وِچار اتے ہِیݨ بھاوناواں نال بھرِییاں گلّاں تۄں کِناراکشی ہۄ گئی۔ مَیں آپݨے ٹِیچے پْرتی ہۄر سمرپِت ہۄ گِیا اتے سِرف پڑھائی ہی اِکّۄ اِکّ ذِںدّگی دا لکش بݨ گِیا۔

اجّ جدۄں مَیں پِچھلجھاتی ماردا ہاں تاں پْرۄپھَیسراں دا اِکّ وتِیرا بہُت کھٹکدا ہَے کِہ اُہ سِرف کِتابی گِیان اتے سِلیبس مُکائُݨ تِیک ہی کھُد نُۄں سِیمت رکھّدے ہن۔ وِدِیارتھِییاں نُۄں پْریرت کرن٬ اُتشاہ ودھائُݨ جاں چںگّے منُکھّ بݨن لئی نذرِییا پَیدا کرن ولّ کۄئی دھِیان نہِیں سی ہُںدّا جدۄں کِہ پڑھائی دے نال نال اِہ بہُت ذرُۄری ہُںدّا ہَے۔ امرِیکا وِچّ پڑھائُݨ دَۄران دیکھِیا کِہ اِہ ورتارا وِدیشاں دے ادھِئپکاں وِچّ وی دیکھݨ نُۄں مِلدا ہَے۔ ادھِیاپک سِرف کِتابی گِیان تِیک ہی سِیمت نہِیں ہۄݨا چاہِیدا۔ اُہ تاں رۄل ماڈل ہُںدّا ہَے۔ اِکّ گائیِڈ٬ ماپا-رُۄپ٬ سلاہکار٬ جِیون دِییاں کدراں کِیمتاں دا پہِریدار٬ بچِّیاں دے مناں وِچّ سُپنِیاں دا سِرجݨہار اتے اِہناں دی پُۄرتی لئی مارگ-درشک۔ وِدِیارتھِییاں دِییاں کمِییاں نُۄں اُہناں دی تاکت بݨائُݨ دا گُر-مںتّر سمجھائُݨ والا اتے اُہناں نُۄں اُہناں دی تاکت٬ ہِمّت اتے سِرڑ دا گِیان کروائُݨ والا۔ اُسدی پْرتِیبدھّتا وِچّ شامل ہُںدّا ہَے کِہ وِدِیارتھِییاں دے مناں اںدّر پُۄرن سمرتھّا نال سُپنِیاں دا سُۄرج اُگائُݨا۔

اُس سمیں میری نکامی جاں پھیلہ ہۄݨ دا پْرمُکھّ کارن سی میری دُچِتّی۔ کدے اںگّریذی مِیڈِیئم دا بہانا٬ کدے سائِںس لَے لَیݨا٬ پھِر چھڈّ دیݨا اتے پھِر لَے لَیݨا۔ دُچِتّی وِچّ پَیر کِہڑے راہ ولّ ودھݨ۔ سۄچ کِہڑی سادھناں نُۄں اپݨاوے۔ سبھ تۄں آتمگھاتی ہُںدّا ہَے بںدّے دا چَۄراہے وِچّ کھڑھے رہِݨا۔ راہاں اتے مںذّلاں نُۄں ہی کۄسی جاݨا۔ مںذّلاں دا ناں مِتھݨا اتے پَیراں وِچّ سفر اُگائُݨ تۄں آناکانی کرنی۔ بںدّے وِچّ اسِیم سمرتھّا ہُںدّی ہَے اتے کُجھ وی اسمبھّو نہِیں٬ بشرتے اُس نُۄں آپݨے آپ دا گِیان ہۄوے٬ دِیدِیاں وِچّ سُپنے ہۄݨ اتے اِہناں دی پْراپتی لئی اُدّم کرن اتے سِرڑ-سادھنا دا تہئیِّیا کر لِیا جاوے۔ پھیلہ ہۄݨ نیں ہی سِکھائِیا کِہ سَے منا! دُچِتّی چھڈّ۔ سِرف اِکّ سیدھ وِچّ تُر کے ہی آپݨے پَیراں نُۄں پَیڑاں اتے راہاں نُۄں مںذّلاں دا سِرناواں دِتّا جا سکدا ہَے۔

باپ دی اکھّ وِچّ آئے ہںجھُّۄیاں دا جمّ جاݨا٬ میری ذِںدّگی نُۄں بدلݨ لئی وردان سابت ہۄئِیا٬ میری سُتّی ہۄئی کائِیا نُۄں جگا گِیا۔ مَیں کھُد نُۄں کھُد ’تے وِشواس کرن دا ولّ سِکھائِیا٬ مِہنت دی بھٹھّی وِچّ جھُلسݨ لئی کھُد نُۄں تِیار کِیتا اتے راتاں دی نِیںد ہںگھّالݨ لئی مانسِک تَۄر ’تے تِیار ہۄئِیا۔ کِسے وی پْراپتی لئی سبھ تۄں ذرُۄری ہُںدّا ہَے ہَے وِئکتی دا مانسِک تَۄر ’تے کھُد نُۄں مذبُۄت کرنا٬ آشے دی پُۄرتی پْرتی پْرتِیبدھّتا۔ پھِر سرِیرک رُۄپ وِچّ بںدّا آپ ہی تِیار ہۄ جاںدا ہَے۔ ترکِیباں ہی ترجِیہاں بݨدِییاں ہن اتے اِہناں وِچّۄں ہی تکدِیر دی ترتِیب نِکھّردی ہَے۔

پھیلہ ہۄݨا اُہ ہُںدّا ہَے جدۄں تُسِیں من وِچّ پھیلہ ہۄݨا منّکے نِراشتا وِچّ ڈُبّ جاںدے ہۄ۔ اِس نُۄں کبُۄل کردے ہۄ اتے ہتھِیار سُٹّ دِںدّے ہۄ۔ اِسدے اُلٹ٬ پھیلہ ہۄݨ دے کارناں نُۄں سمجھݨا اتے اِہناں وِچّۄں کھُد نُۄں اُبھارنا ہی اسفلتا نُۄں سفلتا وِچّ بدلݨ دا مِیری گُݨ ہَے۔ اِس تۄں وِروے لۄک ہی اسفلتاواں دا ساہمݨا کرن لئی مجبُۄر رہِںدّے ہن۔ وِئکتی نُۄں پْریرنا مِلدی رہے اتے ہَۄسلا افجائی ہُںدّی رہے تاں کۄئی وی مںذّل ناں-مُمکِن نہِیں ہُںدّی۔ کْرِشمے منُکھّ ہی کردے ہن اتے اِہ کْرِشمے سِرف منُکھّی بِرتی اتے مانسِکتا وِچّۄں ہی اُگّدے نیں۔

’کیراں جںگّاں وِچّ لڑن والا ہاتھی چِکّڑ وِچّ پھس گِیا اتے ذۄر لائُݨ دے باوجُۄد وی اُہ ہۄر ڈُۄںگھا چِکّڑ وِچّ کھُبھّدا جا رِہا سی۔ راجا تے اہِلکار اِہ سبھ کُجھ دیکھ کے بہُت پھِکرمںدّ ہۄ رہے سن۔ اِنے چِر نُۄں مہاتما بُدھّ اُس راہے جا رہے سن اتے اُہ بھِیڑ دیکھکے رُک گئے۔ راجے نیں مہاتما بُدھّ کۄلۄں ہاتھی نُۄں باہر کڈھّݨ دا اُپاء پُچھِّیا۔ مہاتما بُدھّ نیں ہاتھی بارے پُچھِّیا تاں پتا لگّا کِہ اِہ ہاتھی جںگّ وِچّ سبھ تۄں اگّے ہُںدّا ہَے۔ مہاتما بُدھّ نیں کِہا کِہ اِسدے آلے-دُیالے جںگّ دے ڈھۄل-نگارے وجائۄ۔ راجا ہَیران ہۄئِیا پر بُدھّ دی سلاہ منّ کے ڈھۄل-نگارے وجائُݨ دا ہُکم دِتّا۔ جںگّ دَۄران وجّݨ والے ڈھۄل-نگارِیاں دا شۄر سُݨ کے ہاتھی نیں اِنا ذۄر لائِیا کِہ اُہ چِکّڑ وِچّۄں باہر آ گِیا۔ مہاتما بُدھّ نیں سمجھائِیا کِہ لۄڑ سِرف تاکت تے سمرتھّا نُۄں کیںدرت کرن دی ہُںدّی اے٬ ڈھۄل-نگارے سُݨ کے ہاتھی نیں آپݨی سمُچّی تاکت کیںدرت کِیتی تے باہر نِکلݨ وِچّ کامیاب ہۄ گِیا۔ بںدِّیاں واںگ جانوراں وِچّ وی اتھاہ شکتی ہُںدّی ہَے۔ سِرف اِس نُۄں کیںدرت کرن اتے سمُچّ وِچّ سہی پاسے لگائُݨ دی چاہنا اتے منچاہے سِٹّے پْراپت کرن دی لۄچا من وِچّ ہۄݨی چاہِیدی ہَے۔ کُجھ اجِہا ہی میرے نال واپرِیا۔ دھِیان نُۄں کیںدرت کرکے اَۄکھی جاپدی سائِںس دی پڑھائی نُۄں مَیں سُکھالا کر سکِیا۔ ساری اُمر پھِذِکس پڑھائی اتے اِس نُۄں کِتّا نہِیں سگۄں شَۄک سمجھ کے اِس وِچّۄں مانسِک اتے اںتّرِیوی آنںدّ پْراپت کِیتا اتے اجے تِیک وی کر رِہاں۔ تاں ہی امرِیکا دی یُۄنِیورسِٹی دے پھِذِکس ڈِپارٹمَیںٹ دے چیئر ڈا. پَیٹرُۄ اَیسّ پھۄڈر دا اِہ کہِݨا سی کِہ مَیں چاہُںدّا ہاں کِہ میرے سارے پْرۄپھَیسر تیرے ورگے ہی ہۄݨ۔ اِہ ماݨ میرا نہِیں٬ سگۄں میرے باپ دا ہَے جِسنے پھیلہ ہۄݨ تۄں بائد مَینُۄں سائِںس دی پڑھائی جاری رکھّݨ لئی ہلّاشیری دِتّی سی۔

پھیلہ ہۄݨ تۄں بائد باپ دی دِتّی ہۄئی ہَۄسلا افذائی دا کیہا کمال سی کِہ اِس تۄں بائد سائِںس نُۄں پڑھنا اِکّ جنُۄن بݨ گِیا۔ جدۄں تُسِیں کِسے وی مذمُۄن نُۄں مجبُۄری دی بجائے شَۄک وجۄں پڑھدے ہۄ تاں تُہاڈے من وِچّ لگن اتے اُتشاہ ہُںدّا ہَے۔ کُجھ وی اَۄکھا جاں اُکائۄُ نہِیں لگدا۔ تُہانُۄں جاپݨ لگدا کِہ اِہ تاں بہُت اسان سی٬ مَیں تاں اَیںویں اِس تۄں ڈردا رِہا۔

پھیلہ ہۄݨ دا وردان جاں برکت اِس لئی سمجھی جا سکدی ہَے کِہ اِس تۄں بائد پھِذِکس دی اَیمّ.اَیسّ.سی تک دی سمُچّی پڑھائی مَیں مَیرِٹ سکالرشِپّ لَے کے کِیتی۔ بھاویں کِہ میرے باپ لئی اِہی ماݨ والی گلّ سی کِہ اُسدا پُتّ سۄلاں جماتاں پڑھ گِیا ہَے۔ باپ لئی اِہ تسلّی والی گلّ سی کِہ اُسدے پُتّ دے جماتی پْرَیپّ وِچّ پاس ہۄ کے کۄئی وی سۄلاں جماتاں نہِیں کر سکے جدۄں اُسدا بیٹا پھیلہ ہۄ کے وی سۄلاں جماتاں کر گِیا۔

اِس تۄں بائد پِیئَچّڈی کرنا٬ میری کھُد نُۄں پائی اُس کسم دا پُۄرا کرنا سی جِہڑی مَیں پْرَیپّ وِچّ پھیلہ ہۄݨ تۄں بائد کھُد نال پائی سی۔ پِیئَچّڈی دی اِںٹروِئۄُ دَۄران جدۄں اَیگذامِینر نیں مَینُۄں پُچھِّیا کِہ تُۄں سرکاری کالج وِچّ پڑھائُںدا ایں٬ ٹِئۄُشناں پڑھا کے بہُت پَیسے کما سکدا سی۔ پھِر پںجّ سال پِیئَچّڈی کرن ’تے کِئۄں گوائے؟ اُہ وی نَۄکری کرن دے نال-نال٬ بِناں چھُٹّی لِیاں؟ میرا سنِرّ اُتّر سی کِہ اِہ پںجّ سال وِئرتھ نہِیں گوائے٬ اِہ تاں باپ دی اکھّ وِچّ جمّ چُکّے اتھّرُۄیاں دا بھار گھٹائُݨ لئی نِمر یتن ہَے تاں کِہ باپ نُۄں اِہ ماݨ ہۄوے کِہ اُسدا پُتّ پْرَیپّ وِچّۄں پھیلہ ہۄ کے وی سائِںس دی سِکھرلی ڈِگری وی ہاسل کر سکدا ہَے۔ میری اِہ سدا اِچھّا رہی کِہ ہلّ واہُݨ والے باپ دی کِرت-کمائی٬ ہَۄسلا-افذائی اتے پھکّرتائی نُۄں پِیئَچّڈی دی ڈِگری ارپِتّ کر سکاں۔ آپݨے باپ دِییاں کھُشِییاں پْراپت کر سکاں۔ باپ دِییاں دِییاں اکھّاں وِچّ شرف (گَۄرو) دا رںگّ بھر سکاں٬ جِہناں وِچّ کدے میرے پھیلہ ہۄݨ نیں نِراشا ترَۄںکی سی۔