کُجھ مہِینے پہِلاں میرے اِکّ نِگھّے مِتّر دی شۄک سبھا سی۔ اُہ کالج وِچّۄں پْرۄپھَیسر سیوا مُکت ہۄئِیا سی۔ آپݨے اِکلّے پُتّر دے بچّے دی دیکھبھال لئی اُس نُۄں اتے اُسدی پتنی نُۄں سیوا مُکتی تۄں بائد کئی سالاں تۄں بںگّلَۄر وسݨا پِیا سی پر اُہ آپݨے پِچھۄکڑ نال پُۄری ترہاں جُڑِیا ہۄئِیا سی۔ اُہ آپݨے مِتّراں دۄستاں٬ رِشتیداراں اتے جاݨکاراں دے دُکھّاں-سُکھّاں وِچّ شامل ہۄݨ دا مَۄکا کدے ہتھّۄں نہِیں جاݨ دِںدّا سی۔ اُسدی مَۄت اتے داہ سںسّکار تۄں بائد اُسدے پرِوار نیں اُسدے مِتّراں دۄستاں اتے رِشتیداراں دے سُجھاء نُۄں منّکے اُسدی شۄک سبھا اُس شہِر وِچّ کرن دا پھَیسلا کِیتا جِتھّے اُسنے ذِںدّگی دا کاپھی سماں گُذارِیا سی۔ لۄکاں دے مُۄںہ تۄں اکسر ہی اِہ شبد سُݨن نُۄں مِلدے ہن کِہ لۄک اُدۄں تک تُہاڈے دُکھّ سُکھّ وِچّ شامل ہُںدّے ہن جدۄں تک اُنہاں نُۄں تُہاڈے نال واہ ہُںدّا ہَے پر میرے مِتّر دی اُس شۄک سبھا وِچّ اِکٹھّے ہۄئے لۄکاں دا ہذاراں دا اِکٹھّ اِہ سُنیہا دے رِہا سی کِہ تُہاڈا مِلورتن٬ چںگّا سُبھاء٬ کِردار٬ تُہاڈی نیک نِیتی اتے شکھسِیئت تُہاڈے اِس دُنِییا تۄں چلے جاݨ تۄں بائد وی لۄکاں نُۄں تُہاڈے نال جۄڑی رکھّدے ہن۔

اُس شۄک سبھا وِچّ اُس نال کمّ کر چُکّے دُۄر دُراڈے تھاںواں تۄں سیوا مُکت پْرۄپھَیسراں٬ کرمچارِییاں٬ پْرِںسِّیپلاں٬ ادھِیاپک جتھیبںدِّییاں دے اہُدیداراں دا آئُݨا اِہ سُنیہا دے رِہا سی کِہ مَۄت تۄں بائد وی منُکھّ دی پچھاݨ دا پتا چلّ جاںدا ہَے۔ اُس شۄک سبھا وِچّ آئے لۄکاں ولّۄں اُسدے بتَۄر پْرۄپھَیسر کمّ کرن دے ڈھںگّ دا ذِکر کردِیاں اِہ کہِݨا کِہ اُہ بہُت ہی اِماندار٬ نیک دِل٬ گرِیباں دا بھلا کرن والا اتے بہُت ہی نِمرتا نال بھرِیا ہۄئِیا اِنسان سی٬ اِہ سُنیہا دے رِہا سی کِہ منُکھّ نُۄں آپݨے اہُدے دے نال-نال اِکّ چںگّا اِنسان ہۄݨا وی بہُت ذرُۄری ہَے۔ شۄک سبھا وِچّ لۄکاں دے اُداس چِہرے اِہ دسّ رہے سن کِہ لۄک دِلۄں اُسدے پرِوار نال دُکھّ ساںجھا کرن آئے ہۄئے ہن۔ اُس نُۄں شردھاںذلی دیݨ والے لۄکاں دے شبد سچّمُچّ ہی اُسدے اِس دُنِییا تۄں تُر جاݨ نال اُسدے مِتّراں دۄستاں٬ رِشتیداراں٬ جاݨکاراں اتے اِلاکے دے لۄکاں دی ذِںدّگی وِچّ پَیدا ہۄئے کھلاء دا سُنیہا دے رہے سن۔ اُس درویش اِنسان ولّۄں رِشتے وِچّ اِکّ چںگّے پُتّر٬ پتی٬ پِتا٬ بھرا٬ مِتّر اتے سہُرے وجۄں نِبھائی گئی بھُۄمِکا اِہ سُنیہا دِںدّی ہَے کِہ منُکھّ نُۄں ذِںدّگی کِویں جِئُݨی چاہِیدی ہَے۔ کیول رسم نِبھائُݨ اتے آپݨی ہاذری لائُݨ آئے لۄکاں نُۄں شۄک سبھاواں اِہ سُنیہا دِںدِّییاں ہن کِہ اُنہاں دی وی اِکّ دِن شۄک سبھا ہۄݨی ہَے۔ شۄک سبھا وِچّ ہسّݨا٬ گلّاں کرنِییاں٬ پھۄن چلائی جاݨا اتے پھۄن اُتّے گلّاں کری جاݨا شۄک سبھا وِچّ بَیٹھݨ دا سلِیکا سِکھّݨ دا سُنیہا دِںدّا ہَے۔ شۄک سبھا وِچّ پںجّ جاں دس مِںٹّ پہِلاں آئُݨ والے٬ شکل وِکھاکے چلے جاݨ والے جاں پھِر کیول لںگّر چھکݨ آئے لۄکاں نُۄں اِہ سبک سِکھّݨا چاہِیدا ہَے کِہ لۄک اُنہاں بارے کی سۄچدے ہۄݨگے۔ اُنہاں دا سماج وِچّ کِہۄ جِہا پْربھاو بݨیگا۔ مَۄت نالۄں سمیں دی اہِمِیئت ودھیرے نہِیں ہۄ سکدی۔

شۄک سبھا وِچّ لۄکاں دے بڑے اِکٹھّ اتے اُس وِئکتی نُۄں شردھاںجلی دیݨ والے لۄکاں ولّۄں اُس بارے کہِییاں جاݨ والِییاں گلّاں منُکھّ نُۄں اِہ سۄچݨ دا سُنیہا دِںدِّییاں سن کِہ کی اُسدا کِردار اُس منُکھّ ورگا ہَے؟ اُس نُۄں اُس جِہا بݨن لئی آپݨے وِچّ کی سُدھار کرن دی لۄڑ ہَے۔ اِکّ شۄک سبھا وِچّ اِکّ پْریرک پْرسںگّ سُݨائِیا گِیا۔ اِکّ امِیر آدمی ولّۄں اِکّ اکھبار وِچّ اِہ اِشتِہار دِتّا گِیا کِہ جِہڑا وِئکتی مَینُۄں آپݨی ساری کمائی مَۄت تۄں بائد نال لِجاݨ دا ڈھںگّ دسّ دیویگا٬ اُس نُۄں مَیں پںجّ لکھّ رُپئے اِنام دیواںگا۔ اِکّ بہُت ہی سُلجھے ہۄئے وِئکتی نیں اُس نُۄں ڈھںگّ دسّدے ہۄئے کِہا کِہ جِس ترہاں سانُۄں دُۄجے دیشاں وِچّ جا کے آپݨے دیش دی کرںسّی اُس دیش دی کرںسّی وِچّ بدلائُݨی پَیںدی ہَے٬ اُسے ترہاں ہی اُپّر جاکے ساڈے چںگّے کرماں دی ہی کرںسّی ہی چلدی ہَے۔ اُہ امِیر آدمی اُس وِئکتی دی گلّ تۄں ذِںدّگی جِئۄُݨ دا ارتھ سمجھ گِیا۔ اِکّ شۄک سبھا وِچّ اِکّ پاٹھی نیں بۄلدِیاں ہۄئِیاں کِہا کِہ جیکر شۄک سبھا وِچّ اسِیں آپݨی ہئُمَیں٬ سںسّار وِچّۄں کدے وی ناں جاݨ دا بھُلیکھا٬ لالچ اتے سوارتھ نُۄں بھُلاکے آئیِئے تاں سانُۄں شۄک سبھا وِچّ آئُݨ دا ارتھ سمجھ آ سکدا ہَے۔ جیکر اِنہاں شۄک سبھاواں دے سُنیہِیاں نُۄں گٹھّڑی وِچّ بنّہ لِیا جاوے تاں بںدّے نُۄں ربّ یاد رہِ سکدا ہَے۔ اُس نُۄں ذِںدّگی جِئۄُݨ دے ارتھ سمجھ آ سکدے ہن۔ اُہ اِنسانِیئت دی پرِبھاشا سِکھّ سکدا ہَے۔

* * * * *