مَیں جد ایس دِشا ول تُرداں

میرے اںدّر بُجھ بُجھ جاںدے

پِیار تے وِشواس دے دِیوے

ایس دِشا وِچ اَیسا کی اے

بِن جھکھّڑ ہی ڈۄلݨ لگّدے

آس اتے دھرواس دے دِیوے

بھُلّ جاواں تاں وکھّری گلّ اے

یاد کراں تاں اجے وی سلّ اے

کَۄݨ بھرتھری کِہڑی پِںگّلا

کِتھّے ہۄئے

کد دے مۄئے

میرے من دِییاں مڑھِییاں اُتے

کِئۄں جگ پَیںدے رات براتے

درد بھرے اِتِہاس دے دِیوے

دُکھّ دا دیش٬ ہِذر دی دُنِییاں

کہِر دا راج٬ سُکھن دی دیہلی

ڈۄل گئے تاں ڈۄل گئے پھِر

مَیں کی کراں٬ کریں کی تُۄں وی

رتّ دا تیل٬ درد دِییاں لاٹاں

رُۄہ دی پَۄݨ, ماس دے دِیوے

کی دِسِیا اِہناں دی لۄئے

تُسِیں ہذُۄر کھپھا کِئۄں ہۄئے

مار کے پھُۄک بُجھا کِئۄں دِتّے

دُکھّ دی جۄت٬ داس دے دِیوے

ایتھے ڈُبِیاں٬ اۄتھے اُگِّیا

ایتھے بُٹھِیا٬ اۄتھے جگِیا

دھرت 'تے نہیر کدی نئیِں پَیںدا

دُۄر کِتے جگدے رہِںدّے نیں

بُجھّ جاںدے جد پاس دے دِیوے

بںدّ ن کر تُۄں شبد کۄش نُۄں

کائِم رکھّ وِویک ہۄش نُۄں

ددّا درد دے نیڑے تیڑے

دیکھِیں تَینُۄں مِل ہی جاوݨگے

دھدھّا دھرواس دے دِیوے

اِس دِیوے دی لۄئے بہِ کے

نِبّ دی نۄک تے کاگذ راتِیں

گھُسر مُسر کی گلّاں کردے

جۄ بںدّے دے اںدّر جگدے

جھکھّڑاں وِچ وی بُجھّدے ناں جۄ

سِدک مہُبّت آس دے دِیوے

جاݨ کھِلاپھ گھُماراں دے جۄ

پیںجِیاں واہِیکاراں دے جۄ

تیلِییاں تے ترکھاݨاں دے جۄ

ساڈی لۄئے بہِ کے کۄئی

اَیسے اکھّر پا نہِیں سکدا

پھُۄک کے رکھّ دِیاںگے ورکے

اسِیں ہاں کاٹھ-دواکھی رکھّے

مِٹّی تیل کپاس دے دِیوے

مِٹّی گُنّہۄ

چکّ چڑھاوۄ

آوی تاوۄ

اتے پکاوۄ

وٹِّییاں وٹّۄ

تیل چُیاوۄ

اگّ لِیاوۄ

لاٹ چھُیاوۄ

تاں کِدھرے جا کے جگدے نیں

کھاب کھِیال کِیاس دے دِیوے

اہُ چُنّی دا اُہلا کر کے

تھالی دے وِچ دِیوے دھر کے

کوِتا ورگی کائِیا کۄئی

بالݨ چلّی سچّ دی دیہلی

پِیار بھری ارداس دے دِیوے