اُہ اجِہا سماں سی لۄکۄ٬
ہر پاسے سی کالکھ چھائی۔
جبر ذُلم دا سی پسارا٬
ہکّ دی کِرن نذر ناں آئی۔
اِکّ تہِذِیب بڑی پُراݨی٬
سِسک سِسک دم تۄڑ رہی سی۔
شرہا دے انّہے ہڑھ دے اگّے٬
بیوسّ آپا کھۄر رہی سی۔
مری ہۄئی تہِذِیب دے مالک٬
آپݨا کۄئی اِمان نہِیں رکھّدے۔
اݨکھ٬ آݨ دے ناں دے اُتّے٬
کدے اُنہاں دے جِسم ناں بھکھدے۔
نوِیں آئی تہِذِیب سی جِہڑی٬
اُس دے مالِک راج سی کردے۔
تاکت اِکّ اجِہا نشا ہَے٬
پِیوݨ والے گھٹ ہی ڈردے۔
بھُلّ شرہا نُۄں بھَیڑے بںدّے٬
دُۄجی سبھِئتا کھاوݨ لگّے۔
نۄچ نۄچ لۄکاں دی ہڈِّییاں٬
آپݨے ڈھِڈّ وِچّ پاوݨ لگّے۔
ڈر دے مارے ہِںدّ دے واسی٬
بھُلّ رہے سی سبھِئتا آپݨی۔
دُۄجے ’تے جۄ ذُلم کریںدے٬
کھۄہ بہِںدّے ہن پْرتِبھا آپݨی۔
اِکّ سُۄرج تے ڈُبّ رِہا سی٬
دُۄجا چڑھدا گِیا گْرسِیا۔
ہکّ پرائِیا کھاوݨ والا٬
کھُد آپے تۄں گِیا ڈسِّیا۔
اَۄرت بݨی پَیر دی جُتّی٬
مۄچ آئی تاں پَیرِیں پائی۔
ماں آپݨے جائِیاں تۄں ہی٬
لُچّی٬ لںڈّی٬ کںجّری اکھوائی۔
بھرماں وہِماں جال سی اُݨِیا٬
جِس وِچّ پھاتھی کُلّ لُکائی۔
ٹُۄݨے٬ جادُۄ آم ہۄئے سن٬
ہر پاسے سی کالکھ چھائی۔
ربّ دے بھگت سداوݨ والے٬
چھڈّ چھڈا کے جگّ دے دھںدّے٬
ربّ نُۄں لبھّݨ جںگّل بیلے٬
گھُمّدے پھِردے ربّ دے بںدّے۔
ربّ٬ ربّ دی ہۄئے لڑائی
الّاہ٬ رام جھگڑ رہے سن۔
اِکّۄ ربّ نُۄں پُۄجݨ والے٬
اِکّ دُۄجے نُۄں رگڑ رہے سن۔
آگُۄ دھرم دے آکھݨ سارے٬
جگ ہَے مۄہ مائِیا دا جال۔
مُکتی پائُݨی چاہۄ جے لۄکۄ٬
اِس نُۄں دیوۄ تُسِیں تِیاگ۔
بںدّا بںدّے نُۄں پِیا کھاوے٬
جِئۄں درِیا وِچّ مچھِّییاں ہۄوݨ۔
ماڑے سبھ دی جۄرُۄ بݨ گئے٬
بَیٹھے آپݨی کِسمت رۄوݨ۔
اُۄچ نِیچ دا چرچا سارے٬
منُکھّ منُکھّ تۄں نفرت کردا۔
شُۄدر گھر جۄ پَیدا ہۄ جائے٬
ساری اُمر رہے دُکھّ جردا۔
کرماں دی کدر ناں کۄئی٬
جنماں اُتّے ہۄݨ نبیڑے۔
نِیچ جات دا جۄ وی بںدّا٬
لگّے کۄئی ناں اُس دے نیڑے۔
لۄکِیں بݨے رُکھّ اجِہے٬
بِن جڑھاں تۄں جِہڑے جِئۄُںدے۔
ترس دا پاتر بݨ کے سارے٬
ذہِر نمۄشی ہر پل پِیںدے۔
ہکّ پرائِیا ہر کۄئی کھاوے٬
مِہنت دا مُکِّیا ماݨ وے لالۄ۔
’سرم دھرم دۄئ چھُپِ کھلۄئے٬
کُۄڑِ پھِرَے پْردھان وے لالۄ۔
رات دی پسری کالکھ پِچھّۄں٬
نِتّ ہَے سۄن سویرا آئُںدا۔
بدلاں دے پردے نُۄں لاہکے٬
نِیلا امبّر جھاتی پائُںدا۔
ذُلم جبر جدۄں ہدّاں ٹپّݨ,
جاگے کۄئی پُتّ دھرت دا۔
کۄجھے بھار نُۄں لاہُݨ کھاتر٬
جنم لَیںدا ہَے سُتّ دھرت دا۔
کدے تے کۄئی سُۄرج نِکلُۄ٬
لۄکِیں آساں لاہ بَیٹھے سن۔
وہِماں بھرماں دے وِچّ پھس کے٬
ہنیرِیاں نُۄں اپݨا بَیٹھے سن۔
گِیان ہنیری کۄئی اُٹھّے٬
اِس گہِر نُۄں لاہ کے سُٹّے۔
لۄک ترلے کر رہے سن٬
کدۄں اِہ ساڈا بںدھّن ٹُٹّے۔
ہنیرے پکھّ دے وِچّۄں آکھِر٬
چانݨ سۄما پْرگٹ ہۄئِیا۔
سدی پںدّرہوِیں سال اُنہتّر٬
تارے چھِپے ہنیر پلۄیا۔
ہۄ دِیال ربّ پُتّر دِتّا٬
مہِتا کالُۄ کھُشی منائی۔
تلوںڈّی دے سبھّے لۄکی٬
دیوݨ لگّے آݨ ودھائی۔
مات تْرِپتا کھُشی وِچّ جھُۄمے٬
ربّ نیں اُسدی رکھّ وِکھائی۔
جِس اَۄرت کُکھ پُتّ ناں جنمے۔
اُس نار دی ہۄئے تباہی۔
تلوںڈّی دے لۄک ویکھݨ,
اِہ کِہڑی کِرن ہَے چمکی۔
اِتھّے گھُپّ ہنیرے اںدّر٬
کَۄݨ ہَے جِسدی شان ہَے دمکی؟
دِل کھۄلہ کے مائِیا وںڈّی٬
مہِتِیاں نیں رجّ کھُشی منائی٬
پںڈّت٬ کاذی پڑھن کتیباں٬
ہر پاسے سی چھہِبر چھائی۔
کُڑی جے جنمے سۄگ سی ہُںدّا٬
ہر کۄئی کرن سۄگ سی آئُںدا۔
راجے شِیہ مُکدّم کُتّے٬
ہر کۄئی آپݨی پتّ بچائُںدا۔
پںڈّت پتّری ویکھ ویکھ کے٬
کھُشِییاں نال جھُۄمدا جاوے۔
اِہ اجِہا لال ہَے مہِتا٬
نام جۄ تیرا جگّ رُشناوے۔
سُݨکے ہۄر کھُشی سی چڑھ گئی٬
رجّ کے گھر لُٹائی جاںدا۔
ہۄئِیا ربّ دِیال ہَے لۄکۄ٬
مہِتا آکھ سُݨائی جاںدا۔
ناں ہِںدُّۄ تے ناں ہی مۄمن٬
نام اُس دا نانک رکھِّیا۔
مُلّاں٬ پںڈّتاں سۄچ سۄچ کے٬
آکھر جِہڑا ناں سی دسِّیا۔
اِس ترہاں پُنِّیا دی راتے٬
چانݨ وِچّ اِکّ چانݨ چڑھِیا۔
نِربھئۄ٬ نِروَیر ہۄئ جِس نیں٬
سچّ دھرم دا راہ سی پھڑِیا۔
کِرت نُۄں اُس ماݨ بکھشِیا٬
کِرتِییاں نُۄں اُس گلے لگائِیا۔
نال اُنہاں دے آپ کھلۄئِیا٬
نِیچاں دا اُس ماݨ ودھائِیا۔
اݨکھ٬ اِذّت گُیا کے جِیݨا٬
مَۄت تۄں وی بھَیڑا ہۄوے۔
ہکّ دی کھاتر لڑے بہادُر٬
کائِر کِسمت اُتّے رۄوے۔
گِیان دا دِیوا ہتھِّیں پھڑۄ٬
کُۄڑ ہنیرا دُۄر کرِیئے۔
کِرت کرِیئے نام جپِیئے٬
رل سارے وںڈّ کے چھکِیئے۔
* * * * *