سانُۄں جِیون جِئۄُݨ لئی مِلِیا ہَے٬ اِہ کُدرت ولّۄں ہَے جاں کادر ولّۄں-کۄئی پھرک نہِیں پَیںدا کِہ اِہ دات دِتّی کِس نیں ہَے٬ مہتّوپُۄرن پکھّ تاں اِہ ہَے کِہ اسِیں اِس دات نُۄں کِویں ورتِیا ہَے۔ منُکھّ نُۄں سمُچّی مخلُۄکات دا سردار منِّیا گِیا ہَے٬ کِئُںکِہ اُس کۄل سۄچݨ ,وِچارن٬ وِشلیشݨ کرن ,کلپنا کرن٬سُپنے دیکھݨ, نواں سِرجݨ کرن اتے پھَیسلے لَیݨ دی سمرتھّا ہَے۔ اُس نیں آپݨی اِس یۄگتا نُۄں باکھُۄبی ورتِیا وی ہَے اتے اِسے کارن اجّ اُہ ناں کیول جِیواں دا ہی سردار ہَے٬سگۄں اُسنے کُدرتی شکتِییاں نُۄں٬کُدرتی سادھناں نُۄں آپݨے سُکھّ سہُۄلتاں لئی کھُۄب ورتِیا ہَے اتے بیئںتّ وڈِّییاں آفتاں تے وی کابُۄ پائِیا ہَے۔
جی ہاں٬ اِہی تاں جِںدّگی ہَے۔ اِس نُۄں پُۄری جِمّیواری نال جِیںدِیاں منُکھّ نیں بہُت سارِییاں مُشکلاں دا وی ساہمݨا کِیتا ہَے۔ جِںدّگی دے ہر پکھّ نُۄں ہۄر سۄہݨا بݨائُݨ لئی بھاوے اُہ دھن دَۄلت جاں دُنِیاوی لۄڑاں دی پُۄرتی ہۄوے٬ من دی بھاوناتمک تسلّی ہۄوے٬ کلا اتے وِگِیانک وِکاس دی گلّ ہۄوے جاں اِتھّے وِچردِیاں آپݨے سماجِک سمبّںدھّاں نُۄں نِبھائُݨ دا مسلا ہۄوے٬ منُکھّ نیں ہر پکھّ تے بیئںتّ سںگھّرش کِیتا ہَے۔ سِرپھ سںگھّرش کِیتا ہی نہِیں٬ سگۄں اِس وِچّ کامیابی وی پائی ہَے۔ ہر سۄہݨے نُۄں ہۄر سۄہݨا بݨائُݨ لئی اتے ہر ماڑے جاں گلت نُۄں ٹھِیک اتے سۄہݨا بݨائُݨ لئی اِس دے کدم سدا ہرکت وِچّ رہے ہن۔ اِس نیں کھِیالاں اتے وِچاراں نُۄں ساݨ تے لگائِیا ہَے٬ ہۄر رگڑِیا ہَے٬آپݨے اِتِہاس وِچۄں چںگِّیاں تۄں پْریرنا لئی ہَے اتے ہۄئیِیاں گلتِییاں تۄں سبک سِکھّ کے آپݨی نِجّی سکھشِیئت نُۄں٬آپݨی سبھِئتا نُۄں اتے آپݨے سبھِیاچار نُۄں ہۄر بُلںدِّییاں تے پہُںچّائِیا ہَے۔ آپݨے اِس کرم وِچّ جِیون دا اِہ اݨتھکّ پاںدھی لگاتار لگِّیا ہۄئِیا ہَے۔ اِہی اِس دی سبھ تۄں وڈّی کھُۄبی ہَے٬ اِہی اِس دی کلا ہَے اتے اِہی اِس دا پھرج وی ہَے۔
جناب٬کدے ندِییاں نُۄں رُک کے ساہ لَیںدِیاں تکِّیا ہَے ??? نہِیں ناں؟? کدے سُۄرج٬ چںدّ٬سِتارے بْرہِمںڈّ نُۄں آپݨی گتی تۄں اکّدا تھکّدا سُݨِیا ہَے؟?? نہِیں٬ کدے وی نہِیں۔ جِویں اِہ کُدرت دا اِکّ سوَے-چالِت انُشاشن ہَے٬ اُسے تراں منُکھّی جِںدّگی دی گتی ہَے۔ اِس جِںدّگی دے سکُۄل وِچّ بیئںتّ وِدِیارتھی آئُںدے ہن٬ پڑھدے ہن٬سِکھّدے ہن٬کُجھ آپݨی پڑھائی پُۄری کرکے سکُۄل چھڈّ جاںدے ہن٬کُجھ رستے چۄں وی اُکتا کے چھڈّ دِںدّے ہن٬پر اِہ ہۄئِیا ہی نہِیں٬ ہۄ سکدا ہی نہِیں کِہ اِس سکُۄل وِچّ کدے چھُٹّی مِلے۔ متلب ہی نہِیں۔ جۄ اِس دی گتی دے نال نہِیں تُر سکݨگے٬ اُہ کھتم ہُںدّے رہِݨگے۔ جِویں اِکّ درکھت دے سُکّے پتّے جھڑدے جاںدے ہن اتے نوِییاں کرُۄمبلاں پھُٹّدِییاں رہِںدِّییاں ہن۔ کرم ,کرم ,کرم ,کرم اتے کرم ہی اِس سکُۄل دا پہِلا اتے اِہی اِس دا آکھری سبک ہَے۔ بسّ تُسِیں کرم کردے رہۄ–کدم چلّدے رہِݨ,دِماگ سۄچدا روے٬کھِیال اُڈدے رہِݨ۔ آپݨِییاں لۄڑاں پُۄرِییاں کردے روۄ۔ نوِییاں لۄڑاں سِرجدے رہۄ۔ کُجھ پدارتھک بݨائُںدے رہۄ۔ پُراݨے اتے ناں ورتۄںیۄگ نُۄں نکاردے رہۄ۔ نوِییاں سِرجݨاواں دا آکاش بہُت مۄکلا ہَے۔ ہر چھۄٹی تۄں چھۄٹی وستُۄ تۄں لَے کے ہر وڈّی تۄں وڈّی وستُۄ نیں ہۄر وِکاس کرنا ہَے۔ ہر وستُۄ دے آکار٬ گتی٬ ترںگّاں اتے دِسہدِّیاں تے اجے ہۄر نوِییاں کھۄجاں ہۄݨِییاں ہن۔ جُٹے رہۄ۔ کدے پُراتن نُۄں اںتِّم سمجھ کے سںتُّشٹ نہِیں ہۄݨا۔ آپݨی جگِیاسا نُۄں جگائی رکھّݨا ہَے۔ سِرپھ پدارتھک پکھّ تۄں ہی نہِیں٬ اجۄکے منُکھّ نیں سُۄکھم پکھّ وِچ وی بیئںتّ کھۄجاں کِیتِییاں ہن۔ من دے کِنّے ہی بھید لبھّ لئے ہن۔ سُپنے٬ سۄچݨ, کھِیال٬ بھاوناواں٬ سںوّیدناواں کِس وِشے نُۄں نہِیں چھۄہِیا گِیا ? جِہۄ جِہی چاہُںدّے ہاں ,اۄہی جِہی سۄچ اسِیں بݨا سکدے ہاں۔ آتما دے پدھّر تے وی بہُت کُجھ ہۄئِیا ہَے٬ بہُت کُجھ ہۄ رِہا ہَے اتے اگّے ہۄر بہُت کُجھ نواں ہۄݨ دِییاں سمبھّاوناواں بݨِییاں رہِݨگِییاں۔ بسّ اِکّ اݨتھکّ پاںدھی واںگ لگاتار تُردے رہِݨ دی جرُۄرت ہَے۔ جِںدّگی نُۄں سکاراتمک دْرِشٹی تۄں دیکھۄ۔ شکّ٬ شِکوے اتے شِکائِتاں نُۄں چھڈّ دیوۄ٬ بھُلّ جاوۄ ہر ناںہ واچک وارتا نُۄں۔ آکاش باہواں اڈّی کھڑھا ہَے٬ بسّ تُسِیں پرواذ بھرن دا ہَۄںسلا نہِیں ڈِگّݨ دیݨا ۔
ہاں٬ کدے کدے جۄ اسِیں نہِیں سۄچِیا تے چاہِیا ہُںدّا٬ اُس دا وی ساہمݨا کرنا پَیںدا ہَے۔ کِسے بہُت کرِیبی دا ساتھ چھڈّ جاݨا٬ کِسے وڈّے گھاٹے دا ساہمݨا کرنا پَیݨا٬ کِسے اجِہی بِیماری جاں درد نال واہ پئے جاݨا٬ جۄ تن٬من٬اتے دھن نُۄں چُۄس کے رکھّ دیوے٬ کِتے سنمان تے ستِکار دی تھاں اپمان مِل جاݨا آدِ بڑا کُجھ اِکّ وِئکتی دی جِںدّگی وِچّ آ جاںدا ہَے۔ سمُۄہِک رُۄپ وِچّ وی کِدھرے کۄئی کُدرتی آفت بھُچال٬ ہڑھ٬ کرۄنا٬ آدِ ورگِییاں سَیںکڑے بِپتاواں دا ساہمݨا منُکھّتا نیں کِیتا ہَے۔ پر کی اُہ سدا رہِییاں ??? کُجھ وی سدِیوی نہِیں۔ کِسے رات دے سُپنے واںگ سبھ بِیت جاںدا ہَے٬ جۄ ادھّ پچدھّا جِہا یاد رہِںدّا ہَے٬ اُہ وی بہُت تھۄڑھی دیر لئی ہی۔ مُڑ جِںدّگی آپݨی تۄر تُردی جاںدی ہَے۔ سبھ کُجھ پہِلاں واںگ ہی ہۄ رِہا ہُںدّا ہَے۔
اِکّ پل لئی سۄچۄ کِہ جے اسِیں مر جائیِئے٬ تاں کی دُنِییاں رُک جائیگی ? کُجھ وی نہِیں رُکیگا۔ رِشتیدار تے دۄست کُجھ دِن سۄگ منا کے پھِر آپۄ آپݨے کمّاں کاراں وِچّ رُجھّ جاݨگے اتے تُہاڈے ہر کارج دا بدل لبھّ لِیا جائیگا۔ اِس لئی ہمیشا اِہ سۄچ کے کِہ دُنِییاں نُۄں تُہاڈی لۄڑ نہِیں٬ سگۄں تُہانُۄں دُنِییاں دی لۄڑ ہَے٬ سمپّرک وِچ آئے ہر اِنسان نال ہمیشا آپݨے من٬بچن اتے کرم کرکے چںگّا ہی کرۄ۔ بدلے وِچّ آپݨے آپ چںگّا ہی مِلیگا۔
اُہ جۄ تُسِیں سۄچِیا ہَے٬ کلپِیا ہَے٬ مہِسُۄسِیا ہَے٬ دیکھِیا پرکھِیا ہَے٬ سِٹّا کڈھِّیا ہَے٬ اُہ نِرۄل تُہاڈا آپݨا مَۄلِک ہَے۔ کۄئی شکّ نہِیں کِہ تُسِیں اُس لئی کُجھ پہِلِییاں جاݨِییاں پہِچاݨِییاں ,سُݨِییاں دیکھِییاں٬ وستُۄیاں اتے وِچاردھاراواں دی مدّد وی لئی سی ۔ تُسِیں کُجھ اُہناں نُۄں تراشِیا وی ہَے٬ کُجھ مُردا ہۄ چُکِّییاں وِچّ جان وی پائی ہَے اتے کُجھ بِلکُل نوِییاں نُۄں وی جنم دِتّا ہَے۔ تُسِیں سِرجݨا دی اِس لمّے اتے کدے ناں کھتم ہۄݨ یۄگ پْرکِرِیا وِچّ ہِسّا وی پائِیا ہَے اتے پاں وی رہے ہۄ۔ تُہاڈِییاں سِرجِییاں تے سۄدھِییاں وستُۄیاں اتے سۄچِییاں وِچاردھاراواں اتے کہاݨِییاں نیں سماج دے وکھّ وکھّ وِئکتِییاں تے وکھّ وکھّ اسر وی پائِیا ہَے اتے پائُݨا وی ہَے۔ کُجھ نُۄں اُہناں نیں بہُت سُکھّ اتے سکُۄن وی پہُںچّائِیا ہۄویگا اتے کُجھ اُسے تۄں بہُت اَۄکھے وی ہۄݨگے۔ تُہاڈے وِرۄدھ وِچّ وی کھڑھے ہۄئے ہۄݨگے۔ تُسِیں اِہناں دۄہاں دی پرواہ نہِیں کرنی۔ پْرسںسّا تۄں پھُلّ کے آپݨے آپ نُۄں وڈّا نہِیں سمجھ لَیݨا٬ ہںکّار وِچ نہِیں آ جاݨا اتے آلۄچنا اتے وِرۄدھ تۄں آپݨی چال مٹھّی نہِیں کر لَیݨی۔ آپݨی آتما دی آواج نُۄں پہِچاݨۄ٬ ٹھِیک اتے چںگّے دی چۄݨ کرۄ تے بسّ !!!
ہُݨ بِناں کِسے رُکاوٹ دے چلّدے رہۄ۔ بہُت چںگّیرِییاں اتے ودھِییا مںجّلاں تُہاڈا راہ اُڈِیک رہِییاں ہن۔ تُردے رہۄ٬ تُردے رہۄ اتے تُردے رہۄ ۔
تُسِیں اکاش دی وِشالتا ,سمُںدّر دی ڈُۄںگھائی٬ پربتاں دی اُچائی ماپدے رہۄ٬ پھُلّ کھِڑدے دیکھۄ٬ساگراں دِییاں چھلّاں دی آواذ سُݨِئۄ٬ پںچھِّییاں دے سںگِّیت نُۄں ماݨِئۄ٬ ہِردے چۄ مُہّبتاں دے گِیت گائُںدے رِہۄ۔ لگاتار تُردے رِہۄ٬ رُکݨا نہِیں٬کِئُںکِہ رُکݨا جِںدّگی دا ناں نہِیں۔ اسل وِچّ تاں مَۄت وی اِکّ پڑاء ہی ہَے اِس لمّے اتے اݨمُکّ سفر وِچّ ---
جِںدّگی اِکّ ہادسا ہَے اَۄر اَیسا ہادسا٬
مَۄت سے بھی کھتم جِسکا سِلسِلا ہۄتا نہِیں ۔
جِںدّگی نیں وِکاس کِیتا ہَے٬وِکاس کر رہی ہَے اتے وِکاس کردے رہِݨا ہَے– بسّ تُسِیں آپݨا بݨدا ہِسّا پائُںدے رِہۄ۔ کدماں٬ کلماں٬ذبان اتے وِچاراں دے سںگّم نیں ہی جِںدّگی دی اِس جںگّ دے سِکںدّر پَیدا کرنے ہن۔ کبہُۄں ناں چھاڈَے کھیت یاد رکھّݨا ہَے۔ جِںدّگی جِںدّاباد !!!