پرسۄں یانی 28 دسمبّر نُۄں اِںڈِییا دا چار ڈِگری تاپمان چھڈّ کے سِدھّے آسٹْریلِییا دے 44 ڈِگری تاپمان 'چ آ پہُںچّے ہاں۔ جِتھّے اِںڈِییا ٹھںڈھّ نال ٹھُر-ٹھُر کر رِہا ہَے٬ اُتھّے آسٹْریلِییا اِک پاسے سُۄرج دی تپش اتے دُۄجے پاسے بھِیانک اگّاں دی مار ہیٹھ آئِیا ہۄئِیا ہَے۔

آسٹْریلِییا ہر سال نویں سال دے جشناں لئی دُنِییا بھر 'چ جاݨِیا جاںدا ہَے۔ پر اِس وار دُچِتِّییاں دیکھݨ سُݨن نُۄں مِل رہِییاں سن کِہ نواں سال ہر وار واںگ منائِیا جاݨا چاہِیدا ہَے کِہ نہِیں؟ کِئۄں کِہ پِچھلے کُجھ کُ دِناں 'چ آسٹْریلِییا دا بھِیانک اگّاں کارن بھاری نُکسان ہۄئِیا ہَے۔

پر اکھِیر 'چ اِہ فَیسلا لِیا گِیا کِہ نواں سال ہر سال واںگ ہی منائِیا جاویگا۔ اُنہاں لۄکاں دی رۄذی رۄٹی نہِیں کھۄہی جاویگی جۄ نویں سال کارن چلدی ہَے۔

پر اِس بار جۄ وکھّری گلّ اِہ کِیتی گئی ہَے کِہ جِنہاں لۄکاں دا نُکسان ہۄئِیا ہَے اُنہاں لۄکاں لئی وڈّے پدھّر تے فںڈّ اِکٹھّا کِیتا جاویگا۔ اِہ لیکھ لِکھݨ ویلے تکّ نواں سال چڑھن 'چ اِک گھںٹّا باکی ہَے تے لۄکاں نیں ہُݨ تکّ تکرِیبن ست مِلِیئن ڈالر رَیڈّ کراس دے کھاتے 'چ پا دِتّے ہن اتے اینے ذِیادا لۄک اِکّۄ دم وَیبّ سائیِٹ تے آئُݨ کارن وَیبّ سائیِٹ جواب دے گئی ہَے۔ سارے مِیڈِییا والے نواں سال لائیِو دِکھائُݨ دے نال-نال آپݨے-آپݨے ترِیکے نال اِس فںڈّ بارے پْرچار رہے ہن اتے لۄکاں نُۄں فںڈّ جماں کروائُݨ دے ہۄر ترِیکے دسّ رہے ہن۔ جِنہاں لۄکاں نُۄں اِہ لگدا سی کِہ اِک پاسے آسٹْریلِییا مچّ رِہا دُۄجے پاسے اِہ لۄک نچّݨ گائُݨ تے پٹاکے چلائُݨ دِییاں گلّاں کر رہے ہن۔ پر ہُݨ اُہ وی اِہ دیکھ کے خُش ہن کِہ لۄک کِویں آپݨی خُشی دے نال-نال اُنہاں لۄکاں نُۄں وی نہِیں بھُلّے جۄ آپݨا سارا کُجھ گُیا چُکّے ہن۔

مدد اِکلّی دھن دی نہِیں ہۄ رہی٬ تن اتے من نال وی لۄک ذمِینی پدھّر تے جُڑے ہۄئے ہن۔ دۄ کُ دِناں تۄں سانُۄں وی اُنہاں لۄکاں دی سیوا کرن دا مَۄکا مِلِیا جِنہاں نُۄں آسٹْریلِییا دی بھاشا 'چ پھائِر پھائیِٹر یانی کِہ اگّ بُجھائُݨ والے یۄدھے کِہا جاںدا ہَے۔

کل وِکٹۄرِییا دے اِک چھۄٹے جِہے کسبے اِیڈن ہۄپ دے وِیہ کُ کِلّۄمِیٹر چڑھدے والے پاسے اگّ لگّ گئی جِس نُۄں بُجھائُݨ لئی جدّۄ جہِد چلّ رہی ہَے۔ اسِیں اجّ کل اِس کسبے 'چ اِک مۄٹل اتے رَیسٹۄرَیںٹ چلائُںدے ہاں۔ سۄ اِہناں یۄدھِیاں لئی اجّ جدۄں مَیں شام دا کھاݨا لَے کے گِیا تاں بڑا اجِیب اتے بھاوُک ماہَۄل دیکھݨ نُۄں مِلِیا۔ جدۄں رۄہی بِییابان تے اتّ دی گرمی 'چ اگّ نال متھّا لائی بَیٹھے تکرِیبن 85 یۄدھِیاں لئی مَیں جدّۄ بھاںت-بھاںت دے پکوان اتے ٹھںڈھّے لَے کے اُتھّے پہُںچِّیا تاں اُنہاں دے مُۄںہ تے رَۄݨک دیکھ من سکُۄن نال بھر گِیا۔ اُہ واری نال میرے کۄل آئُݨ لگّے۔ آپݨے ڈھںگّ نال اسِیساں دیݨ, تے ہَیران ہۄݨ اینے پکواناں 'چۄ کِہڑا چھڈِّیئے کِہڑا کھائیِئے!

اِسے دَۄران اِک اجِیب جِہی گھٹنا واپری اِک 35 کُ ورہِیاں دا گۄرا نَۄجوان آ کے مَینُۄں اںگّریذی 'چ پُچھّݨ لگِّیا کِہ بائی تیرا پِچھّا کِتھۄں دا؟ مَیں کِہا پںجّاب۔ کہِںدّا پںجّاب تۄں کِتھۄں؟ مَیں کِہا بٹھِںڈّا۔ نال ہی مَیں پُچھِّیا کِہ تُۄں جاݨدا کُجھ پںجّاب بارے۔ اُہ نَۄجوان مُسکرا کے اگّے تُر گِیا کِئۄں کِہ اُس پِچھّے لمبّی لائِن لگّ چُکّی سی۔ چلۄ مَیں وی لںگّر ورتائُݨ 'چ جُٹّ گِیا۔ دس کُ مِںٹّاں بائد مَینُۄں 10 کُ مِیٹر دُۄر کھڑے کھاݨا کھا رہے نَۄجواناں دے پِچھّۄں مُۄل مںتّر کرن دی اواذ آئی۔ بڑا شُدھّ اُچارن۔ مَینُۄں سمجھ ناں آوے کِہ اِہ میرا بھرم آ کِئُںکِہ مَیں اِتھّے اِکلّا پںجّابی بۄلݨ والا بںدّا سی۔ پُۄری پہِلی پَۄڑی تۄں بائد پھیر سبھ شاںت۔ مَیں پھیر سۄچِیا کِہ مَیں آئُںدا کار 'چ س چرن سِںگھّ سفری ہۄراں دی یادگار رچنا 'سِکھّی دی داستان' سُݨدا آ رِہا سی تے گُرُۄ نانک جی دی لںگّر پْرتھا بارے سۄچدا آ رِہا سی اِس کرکے میرے کنّ بۄلے ہۄݨگے۔

پر تھۄڑھی دیر بائد میرے بارے 'چ پُچھّݨ والا نَۄجوان مُسکرائُںدا ہۄئِیا کۄل آئِیا تے پھیر پہِلی پَۄڑی دا جاپ کرن لگِّیا۔ میرا مُۄںہ اڈِّیا گِیا اُس نُۄں سُݨ کے! اینا شُدھّ اُچارن شائِد مَیں وی نہِیں کر پائُںدا۔ مَیں اُس ول سوالِییا نِگاہ نال دیکھِیا۔ کہِںدّا لمّی کہاݨی ہَے اِس پِچھّے ویہلا ہۄ لَے پھیر سںکھّیپ 'چ سُݨائُݨا۔ ساری کدے پھیر۔ مَیں کِہا کۄئی ناں مَیں ہتھّاں نال لںگّر ورتائی جاݨا تے کنّاں نال تُہاڈی گلّ سُݨی جاݨا۔

کار دا بُۄٹ کھۄلہ مَیں لںگّر وارتا رِہا سی تے اُہ میرے پِچھّے آن کھلۄتا۔ کہِںدّا اسل 'چ مَیں اِںڈِییا وِیاہِیا سی۔ مَیں کِہا پںجّاب 'چ؟ کہِںدّا نہِیں ہِماچل 'چ۔ پھیر پںجّابی اتے گُرباݨی؟ کہِںدّا ہربھجن سِںگھّ یۄگی امرِیکا والِیاں دا اسر 'چ شُرُۄ کِیتا۔ پھیر بہُت سارے پْرچارکاں دے سمپّرک 'چ رِہا۔ مَیں شرتِییا کہِ سکدا ہاں کِہ تیرے نالۄں ودھّ گُردُیارا ساہِب دی یاترا کر چُکِّیاں ہاں۔ بدکِسمتی! ہُݨ مَیں آپݨی پتنی تۄں وکھّ ہۄ چُکِّیا۔ اجّ کلّہ مَیلبارن رہِ رِہا ہاں۔ میرے گھر گُرُۄ گْرںتھّ ساہِب پْرکاش ہن۔ جِویں-جِویں اُہ مَینُۄں دسّی جاوے مَیں سُنّ جِہا ہۄئی جاوا۔

اُس دے اکھِیر اِکّ گۄرے نُۄں بۄلے 'اُہ بۄل' تاں میرے سرِیر نُۄں کمبّݨی چھیڑ گئے جدۄں مَینُۄں پھائیِٹراں چۄں اِک گۄری کہِںدّی کی مَیں دُۄجی بار لَے سکدی ہاں؟ مَیں کِہا کِئۄں نہِیں کہِںدّی کِتے مُکّ تاں نہِیں جاویگا؟ مَے ہالے مُسکرائِیا ہی سی تے پںجّابی دے جۄ شبد بۄلݨ لئی مَیں دِماغ 'چ اںگّریذی بݨائُݨ دی کسرت کرن ہی لگِّیا سی۔ پر اُس تۄں پہِلاں اُہی نَۄجوان بۄل پِیا کہِںدّا "بے فِکر ہۄ جائۄ اِہ بابا نانک جی دا لںگّر ہَے تے کدے تۄٹ نہِیں آئُںدی۔"

ہُݨ تُسِیں آپ ہی میری اُس ویلے دی ہالات سمجھ لوۄ٬ میرے تۄں اکھّراں 'چ بِیان نہِیں ہُںدّی۔ بسّ مَیں اِنہاں کُ پُچھّ سکِیا دۄست مَیں تُہاڈا نام تاں پُچھّݨا بھُلّ گِیا؟ اِسے دَۄران مَینُۄں اُس دی ہِکّ تے دھاگے نال کڈھِّیا ناں جۄ کُجھ ڈی تۄں شُرُۄ ہُںدّا دِسِیا۔ اُس نیں چھیتی دِنے اُس تے ہتھّ رکھّ کے کِہا "دۄست اِہ تاں سرکاری نام ہَے پر مَینُۄں تاں اُہ لۄک چںگّے لگدے ہن جۄ مَینُۄں رݨدھِیر سِںگھّ کہِ کے بُلائُںدے ہن۔ اینا کہِ کے تیذی نال فتِہ بُلا٬ میرے من 'چ اݨگِݨت سُیال چھڈّ رݨدھِیر سِںگھّ دُۄر لگّی اگّ دے رݨ 'چ جا گجِّیا۔