12 جنوری 2025 نُۄں پںجّاب دے راجپال سْری گُلاب چںدّ کٹارِییا نیں بُدھِّیجِیوِییاں٬ چِںتّکاں٬ سماج سیوکاں اتے کلاکاراں دی مِیٹِںگّ آپݨے نِواس استھان ’تے سدّی سی۔ پںجّاب بھر وِچّۄں سدِّییاں 40 کُ شکھسِیئتاں دی مِیٹِںگّ دا مَیں وی ہِسّا بݨِیا سی۔ راجپال جی نیں جِتھّے پںجّاب دی نشِیاں سمبّںدھّی وِسپھۄٹک ستھِتی ’تے چِںتّا دا پْرگٹاوا کِیتا٬ اُتھّے ہی ہاذر شکھسِیئتاں نُۄں اپِیل کِیتی کِہ پںجّاب نُۄں اِس گمبھِّیر سمسِّیا وِچّۄں کڈھّݨ لئی آپݨا آپݨا یۄگدان پا کے نشِیاں دے پْرکۄپ تۄں پںجّابِییاں نُۄں بچائِیا جاوے۔ اُہناں دی اپِیل اُپرںتّ ہاذر شکھسِیئتاں نُۄں آپݨے آپݨے وِچار پْرگٹ کرن دا سدّا دِتّا گِیا۔ بُلارِیاں دی سمُچّے رُۄپ وِچّ اِکّ رائے سی کِہ جیکر سرکار دے بِیاناں ولّ نذر ماردے ہاں تاں اُہناں ولّۄں اِس سمبّںدھّ وِچّ تِیار کِیتے رۄڈ مَیپ دا ذِکر کردِیاں پْرگٹاوا کِیتا جا رِہا ہَے کِہ نشِیاں ’تے ٹھلّہ پائُݨ لئی ہر سمبھّو کۄشِش کِیتی جا رہی ہَے اتے تسکراں نُۄں ناں بکھشݨ دا ذِکر وی کِیتا جا رِہا ہَے۔ پُلِس وِبھاگ آپݨے بِیاناں وِچّ نشِیاں دِییاں بھاری کھیپاں دی برامدگی دے نال نال تسکراں نُۄں جیلہاں وِچّ ڈکّݨ دے اںکّڑے وی پیش کردا ہَے۔ پر جدۄں ذمِینی پدھّر ’تے نذر ماردے ہاں تاں نشِیاں کارن ہۄئیِیاں مَۄتاں٬ ماپِیاں اتے سماج وِچّ چھائی اُداسی٬ سِوِیاں وِچّ بھِیڑ٬ جوانی دی پںجّاب نُۄں بیداوے والی سۄچ اُپرںتّ وِدیشاں وِچّ جاݨ دا رُجھان٬ امن کانُۄن دی ستھِتی ڈاواںڈۄل٬ ترسیۄگ سرِیرک٬ مانسِک اتے بَۄدھِک ہالت ویکھکے لگدا ہَے کِہ پںجّاب سُکھّ ساںد تۄں واںجھا ہۄ گِیا ہَے۔ اںتّ وِچّ مِیٹِںگّ دا سار اِہ سی کِہ سرکار دی دْرِڑھ اِچھّا شکتی٬ پُلِس پْرشاسن دی سُہِردتا اتے لۄکاں دے بھرویں سہِیۄگ دا تالمیل ہی پںجّاب دے متھّے تۄں نشِیاں دا دھبّا لاہ سکدا ہَے۔ اِہ گلّ وی ساہمݨے آئی کِہ پُلِس دی اںدّاذن 81 ہذار دی نپھری وِچّۄں 73% تاں مںتّرِییاں٬ سرکاری ادھِکارِییاں اتے ہۄر وی.آئی.پی وِئکتِییاں دی سُرکھِّیا وِچّ لگّی ہۄئی ہَے٬ 10 پھِیسدی ٹرَیپھِک کںٹّرۄل اتے 10 پھِیسدی پُلِس دھرنِیاں-مُذاہرِیاں وِچّ رُجھّی ہۄئی ہَے اتے اںدّاذن 7 پھِیسدی تھاݨِیاں وِچّ تائِنات ہُںدّی ہَے۔ اِنہاں وِچّۄں وی کُجھ گشت کرن وِچّ رُجھّے رہِںدّے ہن اتے تھاݨے وِچّ مَۄجُۄد کُجھ پُلِس کرمچاری ہی رہِ جاںدے ہن۔ اِس کارن ہی پِچھلے دِناں وِچّ نشا رۄکُۄ کمیٹِییاں دا شِکوا رِہا ہَے کِہ رات نُۄں ٹھِیکری پہِرا دِںدِّیاں جدۄں وی نذدِیکی تھاݨے وِچّ کِسے تسکر نُۄں پھڑن سمیں مدد لئی گُہار لائی جاںدی تاں اگِّئۄں جواب مِلدا کِہ ساڈے کۄل اِس ویلے نپھری گھٹّ ہَے٬ آ نہِیں سکدے۔ پُلِس اتے نشا وِرۄدھی کمیٹِییاں دے آپسی تالمیل دی گھاٹ کارن اِس مُہِمّ نُۄں سپھلتا نہِیں مِلی اتے تسکراں دے ہَۄسلے بُلںدّ ہۄݨ کارن نشِیاں دا پْرکۄپ ودھدا گِیا۔

پر ہُݨ 1 مارچ 2025 تۄں سرکار نیں دْرِڑھ اِچھّا شکتی دا پْرگٹاوا کردِیاں نشِیاں وِرُدھّ یُدھّ چھیڑِیا ہَے۔ اِس سمبّںدھّ وِچّ پںجّاب سرکار ولّۄں وِتّ مںتّری ہرپال سِںگھّ چِیما دی اگوائی وِچّ پںجّ مَیمبری کمیٹی وی بݨائی ہَے جۄ نشا سپلائی نُۄں رۄکݨ, تسکراں نُۄں مِسالی سذاواں دیݨ اتے نشئیِیاں دا اِلاج کروائُݨ لئی سُچجّی اگوائی کر رہی ہَے۔ تسکراں نُۄں ارش تۄں پھرش ’تے لِیائُݨ, سپلائی لائیِن ’تے سٹّ مارن اتے نشئیِیاں دے اِلاج کروائُݨ دے کاپھی سارتھِک نتِیجے ساہمݨے آئے وی ہن۔ پِیڑت لۄک اتے نشا رہِت سماج دی سِرجݨا دے چاہوان اِہ چاہُںدّے وی ہن کے جوانی نُۄں سِوِیاں دے راہ پَیݨ کارن لۄکاں دی ہالت ککھّۄں ہَۄلی کرن والے٬ وسدے گھراں وِچّ ستھّر وِچھائُݨ والے کِسے ہمدردی دے پاتر نہِیں٬ سگۄں اِنہاں نُۄں کرڑی تۄں کرڑی سذا دے کے سپلائی اتے مںگّ نُۄں رۄکِیا جاݨا اتِئںتّ ذرُۄری ہَے۔ پںجّاب دے سُنہِری بھوِکھّ لئی نسلاں دی راکھی اتِئںتّ ذرُۄری ہَے۔

اِتھّے مَیں کُجھ نَۄجواناں دی نشِیاں دی مارُۄ ہنیری نُۄں ٹھلّہ پائُݨ لئی کِیتے اݨتھکّ یتن٬ دلیری اتے سُہِردتا دا ذِکر کرنا ذرُۄری سمجھدا ہاں۔ پںجّاب دا کسبا جۄ کاگذاں وِچّ شیرپُر تھاݨے والی وجۄں جاݨِیا جاںدا ہَے٬ پر پِچھلے کئی سالاں تۄں اُسدی پچھاݨ شیرپُر چِٹّے والا وجۄں بݨ گئی سی۔ اُس کسبے دی اِکّ بستی دے مرد اتے اَۄرتاں شرییام چِٹّا ویچ کے اِکّ پاسے جوانی دا گھاݨ کر رہے سن اتے دُۄجے پاسے اُہ آپ اِس کالی کمائی نال مہِںگِّییاں کاراں اتے کۄٹھِییاں دے مالک بݨ گئے سن۔ چِٹّا ویچݨ والِیاں دے گھر کسبے دی پھِرنی ’تے ستھِت سن۔ ہرام دی کمائی نال شام نُۄں مِیٹ کھاݨا اتے شراب پِیݨا اُہناں دا شُگل سی۔ اُنہاں دی سہُۄلت نُۄں مُکھّ رکھّدِیاں مِیٹ ویچݨ والِیاں نیں سڑک ’تے ہی کھۄکھے رکھّے ہۄئے سن۔ ستھِتی اِس ترہاں دی بݨی ہۄئی سی کِہ آلے دُیالے دے پِںڈّاں دے گبھّرُۄ اِس بستی وِچّۄں چِٹّا کھرِیدݨ لئی آئُںدے سن اتے کئی نَۄجوان تاں چِٹّے دی مار کارن رستے وِچّ ہی دم تۄڑ گئے سن اتے کئی نشئی بیہۄشی دی ہالت وِچّ سڑکاں اتے جھاڑِییاں وِچّ ڈِگے ہۄئے مِلدے سن۔ بِناں نمبّر پلیٹ تۄں مۄٹرسائیِکل اتے کاراں تسکراں دے بُۄہے اگّے کھڑھِییاں ہی رہِںدِّییاں سن۔ نشئی نشے دا جھسّ پُۄرا کرن لئی ہۄر ذِلہِیاں اتے امبّالے تۄں وی آئُںدے سن۔ نشے دی مار کارن سِوِیاں دی اگّ پْرچںڈّ ہۄ رہی سی اتے لۄک بہُت ہی پریشان اتے چِںتّا وِچّ سن۔ پھِر پِںڈّ دے دۄ نَۄجوان بلوِںدّر کھیڑی اتے گۄپی گریوال نشے دی رۄکتھام لئی اگّے آئے۔ آلے دُیالے دے پِیڑت اتے سُہِرد لۄکاں دا کاپھلا اُہناں دے نال جُڑ گِیا۔ سبھ تۄں پہِلاں اُہناں نیں نشا ویچݨ والِیاں دی بستی دے دۄنۄں پاسے ٹرالِییاں کھڑھِییاں کرکے رستا رۄکِیا۔ نشا کھرِیدݨ والِیاں نُۄں اُہناں نیں کھالی ہتھّ واپس مۄڑن لئی مجبُۄر کر دِتّا۔ نشئیِیاں دی کَۄںسلِںگّ اتے اِلاج کروائُݨ دا بِیڑا وی اُہناں نیں چُکّ لِیا۔ پُچھّ گِچھّ کرن ’تے پتا لگِّیا کِہ کئی نشئی نَۄجواناں دا پْرتی مہِینا اںدّاذن دۄ لکھّ رُپئِیا نشے دے لیکھے لگّ جاںدا سی۔ پِیار٬ سختی اتے کَۄںسلِںگّ راہِیں اُہ نشئیِیاں نُۄں بستی تک پہُںچّ کرن تۄں رۄکݨ وِچّ کاپھی ہدّ تک کامیاب ہۄ گئے۔ شُرُۄ وِچّ اُہناں نیں دۄ گھںٹّے پہِرا دیݨ دا پْرۄگرام اُلِیکِیا سی٬ پر دۄ گھںٹِّیاں بائد جدۄں اُہ اِدھّر اُدھّر ہۄ جاںدے تاں اُس بستی وِچّ نشئیِیاں دی بھِیڑ ودھ جاںدی۔ پھِر اُہناں نیں دْرِڑھ سںکّلپ کر لِیا کِہ دِن-رات ہی ٹھِیکری پہِرا دِتّا جاویگا۔ اِسدے لئی لںگّر دا پْربںدھّ ستھانک گُردُیارا ساہِب دی کمیٹی نیں کر دِتّا اتے نال ہی اِکّ کمرے دا پْربںدھّ وی کر دِتّا گِیا۔ کِسے ہۄر سجّݨ نیں واٹر پرُۄپھ ٹَیںٹ دا پْربںدھّ کر دِتّا۔ کُرسِییاں٬ تختپۄش اتے میذ وی آ گئے۔ بھلا اِہ کُجھ تسکر کِںجّ برداشت کردے؟ اُنہاں دی کالی کمائی رُک گئی سی۔ تسکراں دِییاں اَۄرتاں نیں نَۄجوان مُںڈِّیاں نُۄں اُلجھائُݨ اتے پھِر کُٹّمار کرن دا پْرۄگرام بݨائِیا۔ جدۄں شیرپُر دِییاں اَۄرتاں نُۄں پتا لگِّیا تاں ڈاںگاں ہتھّ وِچّ پھڑ کے اُتشاہی نَۄجواناں دی پِٹھّ ’تے آ گئیِیاں اتے اَیلان وی کر دِتّا کِہ ساڈے پُتّاں دی ہوا ولّ وی کۄئی جھاکِیا تاں اسِیں جان دی باذی لائُݨ تۄں پِچھّے نہِیں ہٹاںگِییا۔ جدۄں ذِلہا سںگّرُۄر دے پُلِس مُکھی سرتاج سِںگھّ چہِل نُۄں نَۄجواناں دی نشِیاں وِرُدھّ مُہِمّ دا پتا لگِّیا تاں اُہ پُلِس پارٹی سمیت اُتھّے پُجّ گئے۔ اُنہاں نیں ہَۄسلا دِںدِّیاں کِہا کِہ اِس نیک کارج لئی پُلِس پْرشاسن تُہاڈے نال کھڑھا ہَے۔ نشے دے کھاتمے لئی اِںج ہی دِن رات دے ٹھِیکری پہِرے ’تے ڈٹے رہۄ۔ کدے وی کۄئی دِکّت آوے تاں پھۄن کر دیݨا٬ مَیں کھُد تُرںتّ پہُںچّ جاواںگا۔ نال ہی اُنہاں نشا ویچݨ والِیاں نُۄں سکھت تاڑنا کردِیاں کِہا کِہ جاں تاں شیرپُر کسبا چھڈّ جائۄ جاں پھِر نشا ویچݨا چھڈّ دِئۄ۔ نال ہی اِہ تاڑنا وی کر دِتّی کِہ جیکر اِنہاں مُںڈِّیاں نال پںگّا لِیا تاں کانُۄن انُسار سخت کاروائی کِیتی جاویگی۔ جدۄں ذِلہا پُلِس مُکھی نشا رۄکُۄ کمیٹی دی پِٹھّ ’تے آ گِیا تاں کسبے دے تھاݨے دے کرمچارِییاں دِییاں گھُرکِییاں وی نشا تسکراں نُۄں وںگّارن لگّ پئیِیاں۔ پِںڈّ دِییاں اَۄرتاں٬ بذُرگ اتے آلے دُیالے دے پِںڈّاں دے لۄک اُہناں دی ہر سمبھّو مدد کرن لئی اگّے آ گئے۔

درئسل لۄکاں دا نشِیاں وِرُدھّ ایکا٬ پُلِس پْرشاسن دا پُۄرن سہِیۄگ اتے سرکار دی دْرِڑھ اِچھّا شکتی نال ہی نشِیاں وِرُدھّ چھیڑی جںگّ نشا مُکت سماج سِرجݨ وِچّ سہائی ہۄویگی۔ اِتھّے اِہ وی ورݨنیۄگ ہَے کِہ نشا ویچݨ والِیاں وِچّۄں کئی اِہ دھںدّا چھڈّ کے ہُݨ ریہڑِییاں ’تے سبذی ویچ رہے ہن اتے کئیِیاں نیں ٹَیمپُۄ لَے کے سوارِییاں ڈھۄݨ دا کمّ کر لِیا ہَے۔ اِس نیک کارج وِچّ لگّے نَۄجوان مرہُۄم شائِر پْرکاش ساتھی دِییاں اِہ کاوِ-ستراں اکسر ہی گُݨگُݨائُںدے ہن:

“مشالاں بال کے رکھّݨا٬ اجے تاں رات باکی ہَے۔

سمبھّل کے ہر کدم رکھّݨا٬ اجے تاں رات باکی ہَے۔”

* * * * *