"اَینِییاں ہَۄلِییاں تاں کۄئی لاگی نُۄں وی ناں پاوے۔" جںگِّیرۄ دے ہتھّ وِچّ کنّاں دِییاں بالھِییاں پھڑِییاں سن جِنہاں نُۄں اُہ ہلکا جِہا اُچھال کے وذن کرن دی کۄشِش کر رہی سی۔ پْرِیت نیں دیکھِیا کِہ اِہ اُہی بالھِییاں سن جِہڑِییاں اُس دے پیکِیاں نیں اُس دی سسّ جںگِّیرۄ نُۄں پائیِیاں سن۔ دۄ کُ دِناں بائد جںگِّیرۄ پْرِیت نُۄں اِس ترہاں دِییاں گلّاں سُݨا دِںدّی۔ کدے اُہناں دے دِتّے کپّڑِیاں وِچّ نُکس کڈھّدی۔ پر پْرِیت ہمیشا چُپّ کر جاںدی۔

پْرِیت دے وِیاہ نُۄں اجے مساں چھے کُ مہِینے ہۄئے ہۄݨگے۔ بڑا اجِیبۄ گرِیب ورتارا اُہنُۄں دیکھݨ نُۄں مِلِیا۔ چھے مہِینِیاں وِچّ اُس نُۄں اِہ تاں پتا لگّ گِیا سی کِہ اُس دی سسّ اُس تۄں کھُش نہِیں ۔ پھِر اُہ سۄچدی کِہ سسّ نُۄںہ دے رِشتے وِچّ اَینا کُ تاں سبھ پاسے چلّدا ہَے۔ جیکر پِںڈّ دی کۄئی کُڑی پْرِیت کۄل سِلائی٬ کڈھائی٬ بُݨائی آدِ دا کۄئی نمُۄنا لَیݨ آ جاںدی تاں کئی وار اُس نُۄں مہِسُۄس ہُںدّا کِہ اُس دی سسّ نُۄں اِہ سبھ چںگّا نہِیں لگّدا کھاس کرکے اُس ویلے جدۄں کُڑِییاں پْرِیت دی تارِیف کردِییاں۔ کئی وار اُس دا جِیء کِیتا کِہ پُچھّ لوے۔ پر جںگِّیرۄ پْرِیت دی کہی گلّ نُۄں اِس ترہاں اُچھالدی کِہ جۄ پْرِیت نیں سۄچِیا وی ناں ہُںدّا اُہۄ جِہے متلب کڈھّ لَیںدی ۔ پْرِیت نُۄں کھہِڑا چھُڈائُݨا اَۄکھا ہۄ جاںدا۔ اِس کرکے اُہ چُپّ رہِݨا ہی ٹھِیک سمجھدی۔ جدۄں پْرِیت جںگِّیرۄ دی کہی چُبھوِیں گلّ تے وی چُپّ رہِںدّی تاں جںگِّیرۄ نُۄں ہۄر وی کھِجھ چڑھدی۔ کئی وار اُہ بُڑبُڑائُںدی 'مٹُنّ جِہی کِتھّۄں ساڈے کرماں وِچّ دھری پئی تی۔'

پْرِیت نُۄں مہِسُۄس ہۄ رِہا سی کِہ کئی دِناں تۄں اُس دی سسّ دے ہتھّۄں بھاںڈے چھُٹ جاںدے۔ کدے کدے کۄئی دال سبذی ڈُلّہ جاںدی۔ کئی وار اُس نُۄں مہِسُۄس ہُںدّا کِہ جِویں اُہ جاݨ بُجھّ کے کردی ہۄوے۔

اِکّ دِن تاں ہدّ ای ہۄ گئی جںگِّیرۄ نیں پْرِیت نُۄں گِچِّیئۄں پھڑ لِیا..... نال نال بۄل رہی سی۔

"مَیں کھتم کر دئۄُں اِہنُۄں....... مُںڈّے دے سِر 'چ کُش پا کے وس وِچّ کر لِیا ۔

پْرِیت بہُت ڈر گئی سی ,اُس نیں آپݨے آپ نُۄں مساں چھُڈائِیا۔ اُس تۄں بائد اُس دی سسّ جںگِّیرۄ اںدّر جا کے مںجّے 'تے ڈِگّ پئی۔ پْرِیت ڈردی اُس دے کۄل وی ناں گئی۔ شام نُۄں جدۄں اُس دا سہُرا بلدیو سِںگھّ گھر آئِیا تاں اُس دی جان وِچّ جان آئی ۔ اُس نیں سہُرے نُۄں اِہ گلّ دسّݨی جرُۄری سمجھی۔

"باپُۄ جی ! بیبے جی ٹھِیک نہِیں لگّدے٬ کِسے ڈاکٹر نُۄں دِکھا دِئۄ........پتا نہِیں کی ہۄ گِیا سی اجّ؟"

پر جںگِّیرۄ وِچّۄں ہی آپݨی کۄئی ہۄر گلّ سُݨائُݨ لگّی۔ پْرِیت نُۄں مَۄکا ہی ناں دِتّا آپݨی گلّ کہِݨ دا۔ اُس دے سہُرے نیں دُۄسرے دِن پْرِیت تۄں ساری گلّ سُݨ لئی۔ کھیت جاݨ لگِّیاں بلدیو نیں کِہا٬ 'پْرِیت پُتّ تُۄں آپݨا دھِیان رکھِّیں۔ '

دۄ کُ دِن لںگھّے جںگِّیرۄ نیں پھِر پْرِیت نُۄں گُتّۄں پھڑ لِیا۔ سببّ نال بلدیو کھیتۄں گھرے آ گِیا۔ اُس نیں پْرِیت نُۄں جںگِّیرۄ دے ہتھّۄں چھُڈائِیا تے اُس نُۄں دھکّا دے کے مںجّے تے سُٹّ دِتّا ۔ پْرِیت ڈر نال کمبّ رہی سی۔ جںگِّیرۄ اجے وی کچِیچِییاں وٹّ رہی سی بلدیو سِںگھّ نیں پاݨی دا گلاس بھر کے جںگِّیرۄ دے مُۄںہ تے مارِیا اُس نُۄں ہۄش جِہی آئی۔

میرے 'تے پاݨی کِئۄں پائِیا...?"تُۄں دسّ پہِلاں....تُۄں کی جلُۄس کڈھّݨ لگّی سی ? " بلدیو گُسّے نال بھرِیا پِیا سی ۔

"مَینُۄں تاں کُش وی یاد نہِیں ۔ پتا نہِیں کی ہۄ گِیا سی مَینُۄں۔ "

"پہِلاں جدۄں بیبے جِئُںدی سی٬ اُدۄں وی تیرا ایہی کُتّکھانا چلّدا سی۔"

"مَینُۄں لگّدَے میرا تبِیت جُۄٹھا ہۄ گِیا..... گْرہِݨ لگِّیا سی پِچھّے جِہے کئی دِن ہۄ گئے ۔" اُہ اُداس جِہی ہۄ کے بۄلی۔

"ہُݨ کمّ دے مَۄسم وِچّ مَیں کِتھّۄں ٹَیم کڈھّاں ....سِیاݨِیاں کۄل جاݨ دا۔"

پْرِیت نیں اِہۄ جِہا کُجھّ کدے نہِیں سی دیکھِیا٬ ناں ہی کدے سُݨِیا سی......دھاگے تبِیت.... اِہ کی چکّر ہَے ......اُس نیں تاں سُݨِیا ہۄئِیا سی کِہ بھُۄت پْریت کُجھ وی نہِیں ہُںدّا۔ پھِر اِہ کی....? اُس نُۄں بڑا ڈر لگّ رِہا سی ۔ اُس دا پتی ڈیڈھ کُ مہِینے لئی کِسے کمبّائیِن والے دے نال باہر کِتے کݨک وڈھّݨ گِیا ہۄئِیا سی۔ جدۄں اُس دا پھۄن آئُںدا کئی وار پْرِیت دا دِل کردا کِہ بیبے دی ہالت بارے دسّ دیوے۔ پر پھِر اِہ سۄچ کے چُپّ کر جاںدی کِہ کِئۄں گھرۄں دُۄر بَیٹھے دی چِںتّا ودھائُݨی اےَ۔ اُس دا پتی پڑھِیا لِکھِیا سی۔ پر کِنّی کُ دیر نَۄکری دی اُمِید تے رہِںدّا۔ ذمِین بہُتی تاں نہِیں سی پر پِئۄ-پُتّر مِہنتی سن اتے پھذُۄل کھرچی وی نہِیں سن کردے۔ گُذارا ٹھِیک چلّدا سی۔ مُںڈّے نُۄں کھیتی تۄں اِلاوا وی جے کۄئی کمّ مِلدا تاں اُہ کر لَیںدا سی۔

پہِلاں تاں جںگِّیرۄ نُۄں ہفتے دۄ ہفتے بائد ہی کسر ہُںدّی سی۔ پر ہُݨ تِیجے کُ دِن اُس نُۄں اۄپری ہوا آ دبۄچدی ۔ سبھ تۄں پہِلا کمّ اُسدا اِہ ہُںدّا کِہ اُہ پْرِیت نُۄں کۄئی ناں کۄئی تکلِیف پہُںچّائُݨ دی کۄشِش کردی بھاویں سرِیرک ہۄوے جاں مانسِک۔ اُس وِچّ اںتّاں دا ذۄر پتا نہِیں کِتھّۄں آ جاںدا سی۔ پْرِیت دی ماں نُۄں اُڈّدی اُڈّدی خبر مِلی کِہ پْرِیت دی سسّ نُۄں اۄپری ہوا نیں دبۄچِیا ہۄئِیا ہَے۔ اُہ آپݨے پتی نال سلاہ کرکے پْرِیت نُۄں مِلݨ چلی گئی۔ پْرِیت دی ماں نیں پْرِیت تۄں سارِییاں گلّاں پُچھِّییاں۔ اُس نیں سارا کُجھ سچّ سچّ دسّ دِتّا۔ اُس نُۄں آپݨی دھی دی چِںتّا ہۄݨ لگّی۔ اُہ پْرِیت کۄل اِکّ رات رُک گئی ۔ پر اُس دے ہُںدِّیاں پْرِیت دی سسّ ٹھِیک رہی۔ اُس دے جاݨ تۄں دۄ کُ دِن بائد پھیر اُہی کمّ شُرُۄ ہۄ گِیا ۔

اِکّ دِن جدۄں پْرِیت دی سسّ پُۄرے رۄہ وِچّ آئی ہۄئی سی تاں پْرِیت دے ماں پِئۄ وی اُسے وکت پہُںچّ گئے جِویں اُنہاں نُۄں کِسے نیں پھۄن کرکے بُلائِیا ہۄوے۔ پْرِیت دی ماں نُۄں آپݨی دھی دی ہالت دیکھ کے بہُت ترس آئِیا۔ اُس نیں پْرِیت نُۄں چھُڈا کے اِکّ پاسے کِیتا ۔ پْرِیت دی سسّ جھئیِیاں لَے لَے پَے رہی سی۔ نال ہی بھُۄترے سانہ واںگ پھُںکّار رہی سی۔ سچّی لۄہڑے دا ذۄر پتا نہِیں کِتھّۄں آئِیا سی اُس وِچّ۔ اُس نیں اِکّ وار پھِر پْرِیت نُۄں آ دبۄچِیا۔ کۄشِش کرن تے وی پْرِیت دی ماں جںگِّیرۄ دے ہتھّۄں اُس نُۄں چھُڈا ناں سکی۔

بلدیو سِںگھّ نُۄں کُجھ سمجھ نہِیں سی آ رہی کِہ اُہ کی کرے۔ اُہ شرم نال مرنہاکا ہۄئِیا پِیا سی۔ پْرِیت دی ماں نیں کُڑم اگّے ہتھّ جۄڑ کے رۄݨی آواذ وِچ کِہا٬" ہُݨ مَینُۄں مُیاف کرنا وِیر جی! ہُݨ ماݨ ستِکار والے سارے بنّہ ٹُٹّݨگے۔" اِہ کہِ کے اُس نیں کھُۄںجے پئی سۄٹی چُکّی تے پْرِیت دی سسّ دِییاں لتّاں تے دۄ ٹھۄکِییاں۔ جںگِّیرۄ نیں اِکّ ہتھّ نال سۄٹی کھۄہݨ دی کۄشِش کِیتی۔ پْرِیت دی ماں وی آپݨی دھی نُۄں بچائُݨ لئی پُۄری کۄشِش کر رہی سی۔ جںگِّیرۄ ڈھِلّی جِہی پَے گئی۔ ہُݨ پْرِیت دی ماں پھُںکّار رہی سی ۔ اُس نیں اِکّ وار پھِر سۄٹی اُلاری پر آ کے پْرِیت دے پِئۄ نیں سۄٹی پھڑ لئی۔ پْرِیت دی ماں اکھّاں لال کرِیں اجے وی جںگِّیرۄ ولّ کہِر دی نِگہا نال دیکھ رہی سی۔

" مَینُۄں لگّدَے پْرِیت دی ماں نُۄں وی کۄئی بھُۄت آ کے چِمبّڑ گِیا۔ " اُس نیں سۄٹی پرہے رکھّدِیاں بلدیو نُۄں کِہا۔ بلدیو نیں کُڑم دی باںہ پھڑی بَیٹھک وِچّ لَے گِیا۔ جںگِّیرۄ ہَۄلی ہَۄلی اںدّر جا کے مںجّے تے پَے گئی۔ پْرِیت آپݨی ماں دا اِہ رُۄپ دیکھ کے بڑی ہَیران پْریشان سی۔ اُہ پاݨی دا گلاس لَے کے ماں کۄل آئی۔ پر ماں نیں کِہا کِہ پاݨی آپݨی سسّ نُۄں دے کے آوے۔ اُہ اںدّر گئی پر اُس دی سسّ نیں وار وار کہِݨ تے وی پاݨی ناں پھڑِیا٬ اُہ بھرِییاں اکھّاں نال باہر آ گئی اتے رسۄئی وِچّ چلی گئی۔ "کی ہال کر 'تا میری جُیاکڑی دا۔ چُڑیل جہی نیں۔" اُہ اجے وی گُسّے وِچّ بُڑبُڑا رہی سی۔

پْرِیت نُۄں اُس دی ماں نیں پڑھائی دے نال نال ہر گھر دا کمّ سِکھائِیا سی۔ سِلائی٬ کڈھائی٬ بُݨائی... رسۄئی دے سبھ کمّ.... اِنے کُ کمّ کِہ اُس دی سہُرے گھر والے کدر کرن۔ داج وی بݨدا سردا دِتّا۔ چھاپاں٬ چھلِّیاں دِییاں مںگّاں وی پُۄرِییاں کِیتِییاں بھاویں پْرِیت دا سہُرا تے پتی داج دے کھِلاپھ سن٬ پر وِچۄلے نیں اِہ آکھِیا کِہ کُڑی والے ماݨ تاݨ کرنا چاہُںدّے ہن اتے کُڑی والِیاں نُۄں اِہ آکھ دِتّا کِہ اِنا کُ تاں آپاں نُۄں بِناں مںگِّیاں ہی دیݨا پئۄُ۔ بھاویں پْرِیت گھر دا سارا کمّ بڑے سُچجّے ترِیکے نال کردی پر جںگِّیرۄ نیں کدے وی اُس دی تارِیف ناں کِیتی۔ سگۄں کئی وار ٹھِیک کمّاں وِچّ وی نُکس کڈھّ دِںدّی سی۔ پْرِیت دا سہُرا بڑا بِیبا بںدّا سی۔ کئی واری جدۄں جںگِّیرۄ اَیدھر اۄدھر گئی ہُںدّی تاں اُہ پْرِیت نُۄں آکھ دِںدّا٬

"دھِیئے اِہدا سُبھاء ای اِہۄ جِہا٬ تُۄں دِل تے ناں لائِیا کر ایہدِییاں گلّاں ۔"

"تُسِیں پھِکر ناں کرۄ باپُۄ جی ۔" جدۄں پْرِیت اَینا آکھ دِںدّی تاں بلدیو نُۄں تسلّی ہۄ جاںدی سی۔

پر اجّ تاں بلدیو دا سِر شرم نال جھُکّ رِہا سی۔ جۄ اُس دے گھرے جلُۄس نِکلِیا۔ اَینا کُ شُکر سی کِہ اُہناں دا گھر پِںڈّ تۄں تھۄڑھا ہٹ کے سی۔ پر ہُݨ جںگِّیرۄ چُپّ کرکے متھّا پھڑی بَیٹھی سی۔ پْرِیت دی ماں وی اںدّر جا کے اُس کۄل مںجّے تے پَیںد ولّ جا بَیٹھی ۔ جںگِّیرۄ کہِݨ لگّی٬

"مَینُۄں تاں بھۄرا پتا نہِیں لگّدا .... مَیں کی کری جانی آں ۔ مَیتھۄں تاں جاݨی کۄئی دھکّے نال ہی کروا لَیںدا سبھ کُش۔ پر بھَیݨ جی.... پْرِیت نیں کدے دسِّیا ای نہِیں تھۄنُۄں وی کسر ہُںدّی ہَے ۔"

پْرِیت وی اُہناں کۄل آ کے بَیٹھ گئی پر اُس دی ماں نیں اُس نُۄں چاہ بݨائُݨ لئی بھیج دِتّا اتے جںگِّیرۄ نُۄں کہِݨ لگّی٬

"دیکھۄ بھَیݨ جی٬ ناں تاں مَینُۄں کۄئی کسر ہُںدّی اےَ........ناں تھۄنُۄں ۔ اِہ تُسِیں وی جاݨدے اۄ تے مَیں وی........۔" جںگِّیرۄ دا مُۄںہ اڈِّیا گِیا۔

پْرِیت دی ماں دے اںدّر گُسّا تاں بہُت سی پھِر وی اُہ ہَۄلی آواذ وِچّ بۄلی٬ "جے میری دھی کمّ نہِیں کردی , تھۄڈے مُۄہرے بۄلدی اےَ.... آئے گئے دی اِذّت نِیں کردی..... تاں دسّۄ .... اۄہتۄں پاپ کی ہۄ گِیا .... جِہڑا اُہنُۄں اَینا دُکھی کردے اۄں۔ نالے میری اِکّ گلّ سُݨ لئۄ........ جے تُسِیں ساڈی دھی نُۄں پِیار دِئۄگے.... اسِیں وی تھۄنُۄں اکھّاں تے بِٹھاواںگے پر جے تُسِیں ساڈی دھی نُۄں ہی اَۄکھا کرۄگے... پھِر ناں اسِیں تھۄڈے کُش لگّے... ناں تُسِیں ساڈے۔ اۄپری ہوا جِویں تھۄنُۄں میری دھی نُۄں گِچِّیئۄں پھڑن لئی مجبُۄر کردی آ...میرے آلھی اۄپری ہوا 'چ وی بتھیرا جۄر اےَ۔ اجّ تاں تھۄڑھی شرم سی.... اگّے تۄں اِہ وی چکّی جائۄُ۔ جے تھۄنُۄں اِہ ہۄئۄُ کِہ اسِیں کُڑی نُۄں لَے جاںئگے... اِہ بھُلّ جۄ تُسِیں...پھیر ناں آکھݨا کِہ میرا 'کلّا 'کلّا پُتّ اڈّ ہۄ کے بہِ گِیا۔ " جںگِّیرۄ سُݨ کے سُنّ ہۄ گئی۔

"میری اِکّ گلّ ہۄر وی سُݨ لئۄ٬ اِہ گلّ آپݨے دۄہاں وِچّ رہے تاں چںگّی گلّ اےَ.... ۔ پْرِیت دی ماں نیں گلّبات دا سُر بدلدِیاں پھِر آکھِیا٬

"نالے بھَیݨ جی تُسِیں آپ سِیاݨے اۄں دھاگے توِیتاں 'چ اُلجھِیا بںدّا کدے سُکھی نہِیں رہِںدّا کھُۄن پسِینے دی ادھّی تۄں ودھّ کمائی تاں پکھںڈّی سادھاں دِییاں گۄگڑاں ای بھردی اےَ.....۔" جںگِّیرۄ چُپّ کر کے سُݨی جا رہی سی۔ اَینے نُۄں پْرِیت چاہ لَے کے آ گئی۔

جدۄں چاہ پی کے جاݨ لگّے تاں پْرِیت دی ماں نیں جںگِّیرۄ تۄں ہتھّ جۄڑ کے بھُلّاں چُکّاں دی کھِماں مںگّی اتے کِہا٬ " جے بھَیݨ جی٬ ہُݨ کدے اۄپری ہوا دھکّا کرن لگّے تاں مَیں جِہڑا مںتّر دسِّیا۔ اُہنُۄں یاد کر لَیݨا بسّ۔ پھیر نہِیں اۄپری ہوا نیڑے لگّدی۔"