51. دوںدّ

مَیں وِدرۄہی وی اکھوائُݨا چاہُںدّا

تے

سنمانت ہۄݨا وی

اِس لئی جد ہسّدا ہاں

رۄںدُۄ لگّدا ہاں

جد رۄںدا ہاں

لۄک ہسّدے نیں

52. ڈر

جد نہِیں ہۄر کِسے تۄں ڈردا

ڈر تۄں تد مَیں ڈردا ہاں

جد نہِیں کِسے وی تائیِں ڈرائُںدا

ڈر نُۄں اۄدۄ ڈرائُںدا ہاں

ایس ترہاں مَیں ہر ویلھے ہی

ڈردا اتے ڈرائُںدا رہِںدّا

ڈر دے نال ہَے میرا رِشتا

جِدّاں میرا مَیں دے نال

’مَیں‘ تے ’ڈر‘ ہن ’کٹھّے جمّدے

’کٹھّے مردے

53. دھرتی کھڑھی ہَے

گڈّی ’چ اِکلّے سفر کردِیاں

مَیں چںگّا ہُنّاں

گھر دپھتر جاں باذار وِچ ہۄݨ نالۄں

ساتھی سوارِییاں نالھ اِیرکھا نہِیں

گلھّاں کردا ہاں ایدھرلِییاں اۄدھرلِییاں

گلّاں اۄہلے لُکݨ دا تناء نہِیں

کھُلہݨ دا چاء ہُںدّا

کدے بِسکُٹ پیش کردا ہاں

مُسکرائُںدا ہاں

کدے آپݨے بچِّیاں دی تسوِیر دِکھائُںدا ہاں

سرۄکار ودھائُںدا ہاں

سِیٹ ہیٹھۄں چپّل کڈھّ کے دِںدّا ہاں

باتھ رُۄم جاݨ لئی راہ دِںدّا ہاں

آرام نال لیٹݨ دی سلاہ دِںدّا ہاں

دُۄجے دی رِیس تے آپݨی تارِیف نہِیں کردا

جِنّا چںگّا ہُنّا

اۄس تۄں ودھّ چںگّا ہۄݨ دی کۄشِش کرداں

کِسے دا کھۄہݨ تے آپݨا بچائُݨ دی اُچیچ نہِیں ہُںدّی

اِس ترہاں دا مَیں سِرپھ چلّدی گڈّی ہی ہُںدّا ہاں

دھرتی تے نہِیں ہُںدّا

دھرتی تے ہۄݨ ویلے وی بھاویں

ہُںدّا تاں سفر ’چ ہاں

دھرتی دا تل ہذار مِیل دی رفتار تے گھُمّدا

ہذاراں مِیل دی رفتار نال گْرہِپںدھّ تے دَۄڑدی دھرتی

پر میرا چِتّ نہِیں منّدا

میرے من وِچ تاں کھڑھی ہَے دھرتی

چڑھدے چھِپدے سُۄرج چنّ تارے

گھُمّدے لگدے کھڑھی دھرتی دُیالے

کِتاباں وِچ لِکھے واںگ دھرتی

گھُمّدی تُردی اُڈدی ناں لگّدی

تدے کِتاباں وِچ لِکھے ورگی

جاں گڈّی والی ذِںدّگی

میری نہِیں بݨدی

جدۄں مَیں دھرتی تے ہُنّاں

54. ہاذر گَیرہاذر

منُکھّ سِرپھ پُلِںگّ

پر

منُکھّتا اِسترِیلِںگّ

اِنسان سِرپھ پُلِںگّ

پر

اِنسانِیئت اِسترِیلِںگّ

بںدّا سِرپھ پُلِںگّ

پر

بںدّگی اِسترِیلِںگّ

ہَیران ہاں مَیں

داسی ہتھّۄں کھلاسی ?

55. چںگّا مںدّا

ہر وِشواس اںدھّوِشواس ہُںدّا

سُجاکھا وِشواس

وِشواس نہِیں کُچھ ہۄر ہُںدّا

ہر لارا جھُۄٹھا لارا ہُںدّا

سچّا لارا

لارا نہِیں کُچھ ہۄر ہُںدّا

ہر شردھا سچّی شردھا ہُںدّی

جھُۄٹھی شردھا کۄئی چِیذ نہِیں ہُںدّی

آسرا تاں آسرا ہُںدّا

سچّا جاں جھُۄٹھا نہِیں ہُںدّا

آدمی تاں بسّ آدمی ہُںدّا

56. امبّر گِیت

سُۄرجا ناں دُۄر جا

وے لَے کے ساری اُۄرجا

دھُپّاں بِناں کھِڑدے ناں پھُلّ وے

رںگّ ’تے سُگںدھّ بِن دسّ کاہدی ذِںدّگی اے

جِئۄُںدِیاں نُۄں جِیݨا جاوے بھُلّ وے

چنِّیاں وے چنِّیاں

تَینُۄں سۄہݨا منِّیاں

چانݨی تیری نیں سانُۄں دسِّیا

وادھ گھاٹ میل تے وِچھۄڑا گلّاں سچِّییاں وے

پُنِّیاں رہے ناں سدا مسِّیا

تارِیا وِچارِیا

اِکلّتا دے مارِیا وے

دھرتی ’تے آ جا ساڈے کۄل

چمکاں وی چںگِّییاں٬ چمکاں تۄں چںگّے پر

آپݨے پِیارِیاں دے بۄل

بدّلا وے بدّلا

آپے نُۄں اُلدّ ’لا

ڈُلّہ کے وے ہۄ جا مۄہلیدھار

بھرے پِیتے رہِݨ نالۄں٬ ڈُلّہ جاݨا کِتے چںگّا

ڈُلّہݨ نُۄں کہِیدا پِیار

امبّرا وے امبّرا

اۄ نِیلِیا پَیگمبّرا

سِراں ’تے اسِیس بݨ تݨِیاں

آساں دھرواساں رلھ تیری چھاویں کھیڈدِییاں

دِلاں ’چ بھرۄسا رہے بݨِیاں۔