بہُت گُل کھِلے نیں نِگاہواں تۄں چۄری

کِدھّر جاݨ مہِکاں ہواواں تۄں چۄری

شرِیکاں دی شہِ 'تے بھراواں تۄں چۄری

مَیں سُۄرج جۄ ڈُبِّیا دِشاواں تۄں چۄری

کِدھّر گئے اۄ پُتّرۄ دلالاں دے آکھے

مرن لئی کِتے دُۄر ماواں تۄں چۄری

کِسے ہۄر دھرتی تے وردا رِہا مَیں

تیرے دھُکھدے کھاباں تے چاواں تۄں چۄری

اُناں دی وی ہَے پَیڑ میری گذل وِچ

کدم جِہڑے تُرِیا مَیں راہواں تۄں چۄری

کلیجا تاں پھٹݨا ہی سی اُس دا اِک دِن

جُ ہئُکا وی بھردا سی ساہواں تۄں چۄری

اُہ چھاواں نُۄں مِلدا سی دھُپّاں تۄں چھُپّ کے

تے راتاں 'چ ڈُبدا سی چھاواں تۄں چۄری

گھرِیں مُپھلِساں دے٬ درِیں باگِییاں دے

جگۄ دِیوِئۄ بادشاہواں تۄں چۄری

میرے یُگّ دے اےَ سُۄرجۄ پَیر دب کے

کِدھر جا رہے ہۄں شُیاواں تۄ چۄری

دگا کر رِہا ایں٬ گذل نال 'پاتر'

اِہ کی لِکھ رِہَیں بھاوناواں تۄں چۄری