مَیں نِسدِن سۄچدا رہِنّاں مَیں ہر پل سُلگدا رہِنّاں

مَیں گَۄتم ہاں اتے بُدھّ ہۄݨ کھاتر تڑپدا رہِنّاں

سُجاتا دا کٹۄرا وݨ دے وِچ منذُۄر سی مَینُۄں

مَیں پر بۄدھی مٹھاں وِچ اُس نُں آئُݨۄں ورجدا رہِنّاں

اِبارت مَیں نہِیں کۄئی٬ شِلالیکھِیں لِکھی ہۄئی

مَیں ہا اِک بݨ رِہا پھِکرا جُ اکسر بدلدا رہِنّاں

مِلے اِس مۄڑ 'تے پُۄرب تے اگلے مۄڑ 'تے پچھّم

مَیں دِن وِچ کِنّی واری اُگمدا تے استدا رہِنّاں

بدن دے واںگ مِل کے جِس گھڑی مَیں شاںت ہۄ جاناں

اُدۄں وی آتما دے واںگ اںدّرۄں تڑپدا رہِنّاں

جِویں بلدی ہَے کۄئی ہۄم یگّ دی اگّ میرے اںدّر

پوِتّر ہۄݨ کھاتر اِئۄں مَیں اکسر سُلگدا رہِنّاں