تُۄں غم دی راہے ٹُرِیا جا چاواں دے شہِر وسائی جا

دُنِییا دے دُکھّڑے سہِںدّا جا تے ہاسے فِر کھِںڈّائی جا

نَیݨاں دے کھُۄہے جۄئی جا اُلفت دی گادھی واہی جا

سدھّراں دے سُکّ کِیارے نُۄں ہںجھُّۄیاں دا پاݨی لائی جا

کۄئی وسدے وسے ناں وسے کۄئی رۄگ دِلے دا ناں دسّے

فِکراں دِییاں اِٹّاں لا لا کے تُۄں اُلفت مہِل بنائی جا

کۄئی وَیر نُۄں جپھّا پاںدا رہے کۄئی متّ نُۄں آںہدا رہے

تُۄں پِیار بنیرے بہِ کے تے بسّ پِیار بھُلیکھے پائی جا

اُہ بۄلے بۄلے ناں بۄلے پٹّ نَیݨاں دے اُہ ناں کھۄلے

تُۄں پْریم دی مالھا جپدا رہۄ اُس گلِیئے پھیرے پائی جا

کۄئی سُݨدا سُݨدا نہِیں سُݨدا کۄئی اݨسُݨِیا سُݨ لَیںدا اے

تُۄں پِیار دی وںجھّلی مُۄںہ لا کے بسّ مِٹھی تاݨ سُنائی جا

کی آکڑ چھاکڑ دیݨا اَیں کی چھیکڑ دیݨا اَیںں

اِس پْریم نگر دا بݨ جۄگی دُنِییا تۄں وَیر مُکائی جا

اُہ آوے آوے ناں آوے اُہ بھُلّ کے ناں پاوے

تُۄں راںجھا بݨ کے ویلے دا نگری وِچ پھیرا پائی جا

اہِسان دا بُۄہا کھۄلہی رکھّ دُکھّ گھٹدا گھٹدا گھٹ جاںدا

اِہ جِںدّڑی پِیار سُنیہُڑا اے اِس دُنِییا نُۄں سمجھائی جا