رُتبا امِیری اتے ذمِین جائِداد دا نہِیں سگۄں سوَیماݨ اتے ذمِیر دا ہُںدّا ہَے

جیکر بھَۄتِکوادی اتے دُنِیاوی نذرِیئے نال تکِّیا جاوے تاں امِیر اتے ذمِین جائِداد والے لۄکاں دا رُتبا سماج وِچّ اُچّا لگّدا ہَے۔ اِہ گلّ کِسے ہدّ تکّ ٹھِیک وی ہَے پر پْربُدھّ٬ وِدوان اتے سُۄکھم اہِساساں دے دھنی لۄکاں دی سۄچ اِس تۄں اُلٹ ہُںدّی ہَے۔ اُنہاں دا کہِݨا اِہ ہَے کِہ امِیری اتے ذمِین جائِداد نالۄں سوَیماݨ اتے ذمِیر دا رُتبا جِیادا اُچّا تے مہتّو پُۄرن ہُںدّا ہَے کِئُںکِہ دھن اتے ذمِین جائِداد آئُںدی جاںدی رہِںدّی ہَے۔ امِیری غُربت وِچ بدل جاݨ ’تے مُڑ دھن دَۄلت کماکے٬ ذمِین جائِداد اِکّ وار کھتم ہۄ جاݨ تے مُڑ ذمِین جائِداد بݨاکے امِیری دا رُتبا ہاسل کِیتا جا سکدا ہَے پر سوَیماݨ اتے ذمِیر جِںدّگی وِچّ اِکّۄ وار ہاسل کِیتی جا سکدی ہَے۔ سوَیماݨ اتے ذمِیر دا رُتبا امِیری اتے ذمِین جائِداد دے رُتبے نالۄں ہۄر وی اُچّا اتے مہتّوپُۄرن اِس لئی وی ہۄ جاںدا ہَے کِہ بںدّے نیں دھن دَۄلت اتے ذمِین جائِداد اِمانداری نال بݨائی ہَے جاں بیئیِمانی نال۔ جِہڑے لۄک ہکّ ہلال٬ مِہنت مُشکّت٬ کھُۄن پسِینے اتے اِمانداری دی کمائی نال امِیر ہۄئے ہُںدّے ہن٬ جِنہاں نیں ذمِین جائِداد بݨائُݨ لگِّیاں کۄئی لُٹّ کھسُٹّ نہِیں کِیتی ہُںدّی اتے ناں ہی کِسے نال دھۄکھادھڑی کِیتی ہُںدّی ہَے٬ اُہ بہُت ہی سوَیماݨ دی جِںدّگی جِئُںدے ہن۔ اُنہاں دی ذمِیر سدا ہی جِئُںدی رہِںدّی ہَے۔ لۄک اُنہاں دا دِلۄں ستِکار کردے ہن۔ اُہ کدے وی سماج دے لۄکاں دِییاں نذراں وِچّۄں ڈِگدے نہِیں۔ اُہ چھاتی ٹھۄککے اتے سِر اُچّا کرکے کہِںدّے ہن کِہ اُنہاں دی کمائی نیک اتے ہکّ سچّ دی ہَے۔ پر لُٹیرے اتے بیئیِمان لۄک کدے وی سوَیماݨ اتے جِئُںدی جاگدی ذمِیر نال اِہ گلّ نہِیں کہِ سکدے کِہ اُہ اِمانداری نال دھن دَۄلت اتے ذمِین جائِداد دے مالِک بݨے ہن۔

جِنہاں لۄکاں نیں اںگّریجاں دے پِٹھُّۄ بݨکے جگِیراں پْراپت کِیتِییاں٬ اُہ جگِیردار تاں کہائے پر اُنہاں نُۄں سماج وِچّ اُچّا رُتبا ہاسل ہۄݨ دی بجائے دیش دھْرۄہی کِہا گِیا۔ شہِیدِییاں پائُݨ والے اتے جیلہاں کٹّݨ والے لۄکاں نُۄں آپݨا سارا کُجھّ گُیائُݨا پِیا۔ اُنہاں نُۄں گُربت ہاسل ہۄئی پر اُہ دیش بھگت کہائے۔ اُنہاں نُۄں سوَیماݨ اتے جِئُںدی جاگدی ذمِیر والے ہۄݨ دا رُتبا ہاسل ہۄئِیا۔ کمِئۄُنِسٹ پرِوار نال سمبّںدھّ رکھّݨ والے میرے اِکّ مِتّر دے پِئۄ دِیدار سِںگھّ نیں لۄک ہِتاں لئی آپݨی نَۄکری گُیا لئی٬ جیلہ کٹّی٬ اُسدے پرِوار نُۄں اتّ دے ماڑے دِن ویکھݨے پئے پر اُسدی سماج سیوا اتے تِیاگ دے سوَیماݨ اتے جِئُںدی جاگدی ذمِیر دا پھل اُسدا پرِوار کھا رِہا ہَے۔ سارا اِلاکا اُس پرِوار دا دِلۄں ستِکار کردا ہَے۔ اُسدے بھۄگ اُتّے وِرۄدھی پارٹِییاں والے وی اُسدی سوَیماݨ اتے جِئُںدی جاگدی ذمِیر والی جِںدّگی دی شلاگھا کر رہے سن۔ اُسدے اِس سںسّار تۄں تُر جاݨ تۄں بائد وی اُہ جِئُںدا ہَے۔ اُسدے بچّے وی اُسنُۄں آپݨا پِئۄ ہۄݨ ’تے ماݨ مہِسُۄس کردے ہن اتے اُسدے سماج سیوی کمّاں نُۄں آپݨا آدرش منّدے ہن۔

سوَیماݨ اتے جاگدی ذمِیر دی شۄہرت رکھّݨ والے لۄک بِنا دھن دَۄلت اتے ذمِین جائِداد تۄں وی امِیر ہُںدّے ہن کِئُںکِہ اُنہاں کۄل سچّ جھُۄٹھ٬ سۄنے تامبے٬ کݨک اتے تُۄڑی نُۄں اڈّ کرکے ویکھݨ والی بُدھّی اتے گِیان ہُںدّا ہَے۔ اُنہاں کۄل آپݨے لئی نہِیں سگۄں دُۄجِیاں لئی جِئۄُݨ دی پْرتِیبدھّتا ہُںدّی ہَے۔ رُۄسی لیکھک کَیسِن کُلسی کہِںدّا ہَے کِہ دھن دَۄلت اتے ذمِین جائِداد ہاسل کرن والے لۄک ورتمان لئی جِئُںدے ہن پر سوَیماݨ اتے جِئۄُںدی جاگدی ذمِیر والے لۄک بھوِکھّ لئی جِئۄُںدے ہن۔ سوَیماݨ اتے جِئۄُںدی جاگدی ذمِیر والے لۄکاں اںدّر منُکھّی جِیون دے آدرشاں اتے نَیتِک کدراں کِیمتاں لئی سںگھّرش کرن دی سمرتھا تے اُتشاہ ہُںدّا ہَے۔ اِسے لئی اُہ آئُݨ والِییاں پِیڑھِییاں لئی راہ دسیرے اتے اِتِہاس بݨ جاںدے ہن پر دھن دَۄلت اتے ذمِین جائِداد بݨائُݨ والے کیول آپݨِیاں تکّ سِیمت ہۄ کے رہِ جاںدے ہن۔

* * *