اِس وِچ کۄئی دۄ راواں نہِیں کِہ سِکھّ اِکّ کَۄم ہَے اتے اِکّ نِرالی کَۄم۔کِسے وی سمُدائ٬ جاتی٬ وںشّ جاں سمُۄہ نُۄں کَۄم آکھے جاݨ لئی جۄ کُجھ کُ جرُۄری شرتاں منِّییاں گئیِیاں نیں٬ اُہ ہن سںسّتھاپک دا ہۄݨا٬ آپݨی بھاشا دا ہۄݨا٬ جِیون جِئۄُݨ لئی کھاس وِدھی وِدھان جاں نِئماں دا نِشچِت ہۄݨا٬ آپݨا جھںڈّا ہۄݨا آدِ۔ اِہ سارِییاں شرتاں کھالسا پںتھّ پُۄرِییاں کردا ہَے۔ گُرُۄ نانک جۄ کِہ اِس دے سںسّتھاپک ہن٬ اُناں نیں منُکھّتا دا ہر گُݨ آپݨے سِکھّ نُۄں بکھشِیا ہَے۔ گُرمُکھی لِپّی وِچّ لِکھِیا سْری گُرُۄ گْرںتھّ ساہِب جی دی باݨی اِس دا جِیون آدھار ہَے۔ اِس وِچّ دسّی گئی جِیون جُگت سِکھّ کَۄم دا سںوِّدھان ہَے۔ اتے ماݨ والی گلّ ہَے کِہ کھالسے کۄل آپݨا جھںڈّا٬ نِشان ساہِب دے رُۄپ وِچّ پْراپت ہَے٬ جِس نیں اجّ تکّ اِس کَۄم نُۄں چڑھدی کلا وِچ رکھِّیا ہَے٬ دیشاں وِدیشاں وِچّ تھاں تھاں لہِرا رہے اِس نِشان ساہِب نیں سِکھّاں دی بادشاہی-بِرتی نُۄں جِئۄُںدِیاں رکھِّیا ہَے۔ ....

کِنّا چںگّا ہۄوے جے سِکھّ کَۄم آپݨے کَۄمی دِہاڑِیاں دی نِشاندیہی کرے۔ اتے ہر سال اُہ کَۄمی دِہاڑے اُسے جۄش کھرۄش نال مناوے٬ جِس تراں کۄئی وی دیش آپݨے راشٹری دِوس منا رِہا ہُںدّا اے۔ اِتھّے وادھا اِہ ہۄویگا٬ کِہ اِہ دِوس سِرپھ کِسے اِکّ کھِتّے جاں دیش نال نہِیں جُڑے ہۄݨگے٬ سگۄں سںسّار بھر وِچّ جِتھّے جِتھّے وی سِکھّ وسّدے ہن٬اُہ اِنہاں دِہاڑِیاں نُۄں منائُݨگے اتے اِس کَۄم دے گَۄرومئی اِتِہاس تے چانݨا وی پائُݨگے۔ اِس کارج نُۄں سِرپھ شْرۄمݨی کمیٹی تے جاں اکال تکھت تے ہی ناں چھڈِّیا جاوے۔ (کِئُںکِہ کیںدری سںسّتھاواں ہۄݨ دے باوجُۄد اِہ سرب-پْرماݨِت سںسّتھاواں ہۄݨ دا درجا گوا بَیٹھِییاں ہن۔) سگۄں سارِییاں سِکھّ سںسّتھاواں٬ ٹکسالاں٬ سںتّ بابے٬ وِدوان اتے سارے پْرچارک سِرپھ گُرُۄ گْرںتھّ ساہِب جی نُۄں گُرُۄ منّݨ والے سارے وِیر بھیݨاں اِکّ-متّ ہۄ کے اِہ دِوس منائُݨ۔ وَیسے وِدوان اِہ پھَیسلا کرنگے کِہ کِہڑے کِہڑے دِوس سِکھّاں دے کَۄمی دِوس ہۄݨگے٬ پھِر وی الپ بُدھّی انُسار کُجھ دِناں دا ذِکر کر رِہا ہاں٬ جِنہاں نُۄں کَۄمی دِوس منِّیا جا سکدا اے۔پھَیسلا سمُچّے پںتھّ دا ہی لاگُۄ ہۄوے۔

1. سِکھّ کَۄم دے سںسّتھاپک شْری گُرُۄ نانک دیو جی دے پْرکاش پُرب نُۄں کَۄمی دِوس منِّیا جاوے٬ اُس دِن گُرمتِ سِدھاںتاں دی دْرِڑھتا تے جۄر دِتّا جاوے۔

2.وِساکھی دا دِن٬ جِس دِن کھالسا پںتھّ دی سِرجݨا کِیتی گئی سی٬ کھالسے دی پِیری نُۄں درسائُںدا اِہ دِوس ساڈا کَۄمی دِوس ہۄوے۔

3.سِکھّ-راج دے پہِلے راجے٬ مہاراجا رݨجِیت سِںگھّ دا تاجپۄشی دِوس , کَۄمی دِوس وجۄں منائے جاݨ تے کھالسا -راج دی گَۄروتا یاد رہیگی اتے کھالشے دی راج کرن دی بِرتی نُۄں وی اُتشاہ مِلدا رہیگا۔

4.بابا بںدّا سِںگھّ بہادر ولّۄں سرہِںدّ پھتہِ کِیتی جاݨ والا دِن وی ساڈا کَۄمی دِوس بݨنا چاہِیدا اے٬ جۄ سانُۄں جالم ہکُۄمت نال لۄہا لَے کے٬ گُر-شبد دے آسرے آپݨی جِتّ ہۄݨ دا یکِین کروائُںدا روے۔

5.سردار جسّا سِںگھّ آہلُۄوالِییا تے سردار بگھیل سِںگھّ ہۄراں ولۄں جِس دِن لال-کِلہے تے کیسری نِشان ساہِب لہِرائِیا گِیا سی٬اُہ دِن وی کھالسے دا کَۄمی دِوس اَیلانِیا جاوے۔

...........اِہ اتے اِس تراں دے دِوس پہِچاݨ کے کَۄمی دِوس وجۄں اَیلانے جاݨ اتے ہر سال اِنہاں دِناں نُۄں منائِیا جاݨا یکِینی بݨائِیا جاوے۔(اِس وِچّ نانکشاہی کَیلںڈّر دا پہِلا دِن وی نویں سال وجۄں جۄڑِیا جا سکدا اے).... اِناں کَۄمی دِناں لئی کُجھ کھاس بینتِییاں:---

1.اِنہاں دی تارِیکھ مُکرّر کردے ہۄئے٬ سارِیاں دی سہِمتی جرُۄری ہَے۔ ودھیرے چںگّا تاں اِہی ہَے کِہ نانکشاہی کَیلںڈّر تۄں ہی تارِیکھاں لئیِیاں جاݨ, پر متّبھید تۄں بچݨ لئی جے اںگّریذی کَیلںڈّر انُسار تارِیکھاں نِشچِت کر کے اِہ کارج ارمبھِّیا جاوے٬ گلت نہِیں ہۄئیگا۔

2.اِنہاں دِناں تے گُرُۄ گْرںتھّ ساہِب جی اتے نِشان ساہِب نُۄں سلامی دِتّی جاوے٬ پر کھالسئی اںدّاج وِچّ ۔ ہۄ سکدا اے٬ میرے کئی گُرمُکھ وِیر اِس نُۄں "نواں-کرم-کاںڈ" کہِݨ دی کاہلی کرن٬ پر دھِیرج نال وِچارِیاں اِس دے دُۄر-اںدّیشی سِٹّے سارتھک ہی ہۄݨگے۔

3. کھالسئی پھَۄجاں٬ گتّکا٬ نگارِیاں دی گُۄںج٬آدِ اِکّ کھالسئی راج دا ماہَۄل سِرجے٬ پر اِس سبھ کُجھ وِچّ انُشاشن ہۄݨا بہُت بہُت جِیادا جرُۄری ہَے۔ اِس دی کھاتر رِٹائِرڈ سِکھّ کرنل٬ میجر اتے پھَۄج دے اہِم اہُدِیاں تے رہِ چُکّے وِیراں دی مدّد لئی جاݨی چاہِیدی ہَے۔

4.کِسے وی وِئکتی نُۄں مُکھی وجۄں پیش ناں کِیتا جاوے٬ سگۄں سرپْرستی سِرپھ اتے سِرپھ سْری گُرُۄ گْرںتھّ ساہِب جی دی ہی رہے۔ (مَینُۄں یاد آ رِہا اے٬ گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ سٹڈّی سرکل دے اِکّ کَیمپ دا دْرِش٬ جِس وِچّ وکھّ وکھّ گرُپّ بݨا کے٬ گرُپّ لِیڈر دے ہتھّ وِچّ چھۄٹا نِشان ساہِب اتے وارۄ واری سبھ شْری گُرُۄ گْرںتھّ ساہِب جی اگِئۄں گُذردے٬ نِشان ساہِب نُۄں جھُکا کے سلامی دے رہے سن ....)۔ وِدوان کھالسا اِہ پھَیسلا کر سکدا اے٬ کِہ اِہ سلامی کِس تراں دی ہۄوے٬ کھِیال رکھّݨا ہَے کِہ کِسے گُرمتِ سِدھاںت نُۄں سٹّ ناں وجّے٬ شبد-گُرُۄ دی پْردھانتا بݨی رہے ,اتے ہلیمی-راج٬ بیگم-پُرا اتے کھالسا-راج دی اِک کھُۄبسُۄرت جھلکی پیش کِیتی جا سکے۔

5.وِدوان وِچار کرکے کِسے شبد نُۄں کَۄمی شبد وجۄں پْروانگی دیݨ ۔ اِہ شبد گُرُۄ نانک دی آرتی والا شبد وی ہۄ سکدا اے٬ جاں کۄئی وی ہۄر٬ ۔ دیہِ شِوا ور مۄہِ اِہَے ورگا وِواد والا ناں چُݨِیا جاوے۔

6.سرکاراں چھُٹّی کرن جاں ناں٬ اِنہاں دِناں وِچّ ہر گُرسِکھّ آپݨی نَۄکری تۄں چھُٹّی کرے اتے دُکان/بذار بںدّ رکھّے۔ ہَۄلی ہَۄلی اِس نُۄں راکھوِیں چھُٹّی٬ لۄکل چھُٹّی وِچّۄ ہُںدّے ہۄئے گذٹِڈ چھُٹّی وی بݨائِیا جا سکیگا۔

......آس ہَے٬ وِدوان لِکھاری٬سُچیت کھالسا اِس پاسے دھِیان دیویگا۔ میریں ولۄں پیش کِیتے دِن جاں منائُݨ دا ترِیکا اںتِّم نہِیں٬ اِس وِچّ سۄدھ کِیتی جا سکدی ہَے۔ لۄڑ انُسار اِناں دِناں دی گِݨتی نُۄں وی ودھائِیا جاں گھٹائِیا جا سکدا اے۔