ہے کوِتا٬ مَیں مُڑ آئِیا ہاں

تیرے اُچے دُیار

جِتھّے ہردم سرگم گُۄںجے

ہر گم دئے نِوار

کِس نُۄں آکھاں٬ کِدھّر جاواں

تیرے بِن کِس نُۄں دِکھلاواں

اِہ جۄ میرے سِینے کھُبھّی

اݨدِسدی تلوار

رتّ دے ٹیپے سردل کِردے

ذکھمی ہۄ ہۄ پںچھّی گِردے

تُۄں چھۄہیں تاں پھِر اُڈ جاںدے

بݨ گِیتاں دی ڈار

اتھّرُۄ ایتھے چڑھن چڑھاوا

جاں سِسکی جاں ہئُکا ہاوا

دُکھّڑے دے کے مُکھڑے لَے جائۄ

گِیتاں دے شِںگّار

تیرِییاں پَۄڑِییاں سچِّییاں سُچِّییاں

ہئُکے تۄں ہاسے تکّ اُچِییاں

اپݨے ہئُکے تے ہسّ سکِیئے

ور دے دیوݨہار

رتّ نُں کھاک 'تے ڈُلّݨ ناں دے

ڈِگݨ تۄں پہِلاں لپھذ بݨا دے

لَے کوِتا دی ستر بݨا دے

لال لہُۄ دی دھار

کرُݨا دے سںگّ جھۄلی بھر دے

ہسّ سکاں دِیوانا کر دے

دُکھّ سُکھ جِیون مرن دی ہدّ تۄں

کر دیہ رُۄہ نُۄں پار

سِینے دے وِچ چھیک نیں جِہڑے

اِس وںجھّلی دی ہیک نیں جِہڑے

لَے وَیراگ نُۄں راگ بݨا دے

پۄٹِیاں نال دُلار

ہے کوِتا٬ مَیں مُڑ آئِیا ہاں

تیرے اُچے دُیار

جِتھّے ہر دم سرگم گُۄںجے

ہر گم دئے نِوار