اِنسان اِکّ سماجِک جِیو ہَے۔ ذِںدّگی دے سپھر وِچّ اسِیں بہُت سارے اِنساناں نُۄں مِلدے ہاں۔ اُنہاں وِچّۄں کُجھّ سانُۄں بہُت پْربھاوِت اتے پْریرِت کردے ہن۔ س: کِرپال سِںگھّ پنُّۄں اُنہاں وِچّۄں اِکّ ہن۔ مِلݨسار٬ نِگھّے سُبھاء اتے بہُپکھّی شکھسِیئت دے مالک س: کِرپال سِںگھّ پنُّۄں نیں سماج وِچّ آپݨی وِلکھّݨ تھاں بݨائی ہَے۔ پنُّۄں ساہِب ہمیشاں سلِیکے اتے ٹَۄئہر نال تِیار ہُںدّے ہن۔ سُۄٹ٬ ٹائی٬ داڑھی چاڑھ کے ہۄر وی پْربھاوِت کردے ہن۔ ہمیشاں ٹائیِم دے پابںدّ٬ اِہ اِکّ ساپھ دِل اِنسان ہن۔ مَینُۄں پنُّۄں ساہِب نیں جِیون نُۄں نیڑے تۄں دیکھݨ دا مَۄکا