آکھدے نیں آپݨے بھاویں ستّ سمُںدّر پار وی جا وسݨ پر جدۄں کِتے ویلے دے جھکھّڑ یاداں دی اٹاری دا بھِتّ دھکّۄ ذۄری کھۄلہ دیݨ تاں اپݨِیاں دے ہسدے رسدے مُکھڑے اکھّاں ساںہویں آݨ کے کلۄل کرن لگّ جاںدے نیں۔ اپݨی جدّ نسل دی تاں گلّ ہی وکھّری اے۔ اِکّ پِئۄ دادے دی انس بھاویں کِتے وی جا وسّے٬ بھاویں کِسے وی دھرم دی دھارن وِچّ تُلدی رویہ پر میرے مانجۄگ مِتّر اِہسان باجوا ہۄرِیں آکھدے نیں٬ یار دھرم بدلِیاں لہُۄ دا گرُپ تاں نئیِں بدلدا٬ اپݨِیاں دا ہیج نئیِں گھٹدا۔ اۄہۄ ای گلّ میرے نال ہۄئی جدۄں لاہَۄرۄں نارۄوال جاںدِیاں مَیں اِہسان باجوا دے پِںڈّ